Αρχείο ετικέτας WYD

Μήνυμα Πάπα για την 33η Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας 2018

«Μη φοβάσαι, Μαριάμ, διότι βρήκες χάρη κοντά στο Θεό» (Λκ 1,30)

Αγαπητοί νέοι,

Η Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας του 2018, μας ωθεί να κάνουμε ένα βήμα μπροστά στην πορεία προετοιμασίας της διεθνούς συνάντησής μας, η οποία θα πραγματοποιηθεί στον Παναμά, τον Ιανουάριο του 2019. Αυτός ο νέος σταθμός της προσκυνηματικής μας πορείας, συμπίπτει με το έτος κατά το οποίο θα συγκληθεί η Τακτική Σύνοδος των Επισκόπων με θέμα: «Οι νέοι, η πίστη και η διάκριση της κλήσεως». Είναι μια όμορφη συγκυρία. Η προσοχή, η προσευχή και η σκέψη της Εκκλησίας θα είναι στραμμένες σ’ εσάς τους νέους, με την επιθυμία να κατανοήσουμε και, κυρίως, να «δεχτούμε» εσάς που είστε  για τον Θεό, για την Εκκλησία και για τον κόσμο δώρο πολύτιμο.

Όπως ήδη γνωρίζετε, σ’ αυτή την πορεία επιλέξαμε να μας συνοδέψει το παράδειγμα και η μεσιτεία της Παναγίας, της νεαρής γυναίκας της Ναζαρέτ, που ο Θεός διάλεξε για Μητέρα του Υιού του. Εκείνη βαδίζει μαζί μας προς την Σύνοδο και προς την Π.Η.Ν του Παναμά. Πέρυσι, μας καθοδήγησαν τα λόγια του δοξαστικού ύμνου της: «Μεγαλεία έκανε σ’ εμένα ο Παντοδύναμος» (Λκ 1,49), διδάσκοντάς μας πως πρέπει να κάνουμε ανάμνηση του παρελθόντος. Φέτος, θα αναζητήσουμε να ακούσουμε μαζί της τη φωνή του Θεού, που δίνει θάρρος και δωρίζει την απαραίτητη χάρη, για να απαντήσουμε στο κάλεσμά του: «Μη φοβάσαι Μαρία, γιατί βρήκες χάρη κοντά στον Θεό» (Λκ 1,30). Είναι τα λόγια που απευθύνει ο αγγελιοφόρος  του Θεού, ο αρχάγγελος Γαβριήλ, στην Παναγία, απλό κορίτσι ενός μικρού χωριού της Γαλιλαίας.

1. Μη φοβάσαι!

Όπως καταλαβαίνετε, η απρόσμενη εμφάνιση του αγγέλου και ο μυστηριώδης χαιρετισμός «Χαίρε, κεχαριτωμένη, ο Κύριος είναι μαζί σου!» (Λκ 1,28), προκάλεσαν μια έντονη ταραχή στην Παναγία, που ξαφνιάζεται απ’ αυτή την πρώτη αποκάλυψη της ταυτότητάς της και του καλέσματός της, ως τότε άγνωστης για κείνην. Η Παναγία, όπως και άλλα πρόσωπα της Αγίας Γραφής, τρέμει μπροστά στο μυστήριο του καλέσματος του Θεού, που μέσα σε μια στιγμή την θέτει εμπρός στην απεραντοσύνη του σχεδίου του και την κάνει να συναισθανθεί πόσο μικρή είναι, ένα ταπεινό δημιούργημα. Ο άγγελος διαβάζει στο βάθος της καρδιάς της και της λέει: «Μη φοβάσαι!» Ο Θεός διαβάζει και στο βάθος της δικής μας καρδιάς. Εκείνος γνωρίζει καλά τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στη ζωή, κυρίως όταν βρισκόμαστε μπροστά σε θεμελιώδεις επιλογές, από τις οποίες εξαρτάται αυτό που θα είμαστε και αυτό που θα κάνουμε σ’ αυτόν τον κόσμο. Είναι το «ρίγος» που αισθανόμαστε μπροστά στις αποφάσεις για το μέλλον μας, για την κατάσταση της ζωής μας, για την κλήση μας. Αυτές τις στιγμές παραμένουμε ταραγμένοι και μας καταλαμβάνουν πολλοί φόβοι.

Και εσείς νέοι, ποιους φόβους έχετε; Τι είναι αυτό που περισσότερο σας ανησυχεί στο βάθος της καρδιάς σας; Ένας «υπόγειος» φόβος  που υπάρχει σε πολλούς από εσάς είναι  να μην σας αγαπούν, να μην είστε ευπρόσδεκτοι, να μη γίνεστε αποδεκτοί γι’ αυτό που είστε. Σήμερα, πολλοί νέοι έχουν την αίσθηση πως πρέπει να γίνουν διαφορετικοί απ’ αυτό που είναι στην πραγματικότητα, προσπαθώντας να προσαρμοστούν σε στερεότυπα (standard) πλασματικά και άπιαστα. Κάνουν συνεχόμενα «φωτομοντάζ» της εικόνας τους, με το να κρύβονται πίσω από μάσκες και ψεύτικες ταυτότητες, σχεδόν σε σημείο να γίνονται οι ίδιοι μια απάτη (fake). Υπάρχει σε πολλούς η μανία να λαβαίνουν τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό «μου αρέσει» (like). Και απ’ αυτή την αίσθηση ανικανοποίησης, πηγάζουν πολλοί φόβοι και ανασφάλειες. Άλλοι φοβούνται πως δεν θα καταφέρουν να βρουν συναισθηματική ασφάλεια, και θα μείνουν μόνοι. Πολλοί, μπροστά στην επισφαλή εργασία, φοβούνται ότι δεν θα καταφέρουν να βρουν μια επαγγελματική επιβεβαίωση, πως  δεν θα  δουν τα όνειρά τους να πραγματοποιούνται. Είναι φόβοι που σήμερα  κατέχουν πολλούς νέους, τόσο  πιστούς όσο και μη πιστούς. Και φυσικά, δεν εξαιρούνται από τους φόβους των ούτε αυτοί που δέχτηκαν το δώρο της πίστεως και αναζητούν με σοβαρότητα την κλήση τους. Μερικοί σκέπτονται: ο Θεός ίσως μου ζητά ή θα μου ζητήσει πολλά στο μέλλον. Ακολουθώντας το δρόμο που Εκείνος υποδεικνύει, δεν θα είμαι πραγματικά ευτυχισμένος ή δεν θα σταθώ στο ύψος των όσων μου ζητά. Άλλοι πάλι αναρωτιούνται: εάν ακολουθήσω τον δρόμο που ο Θεός μου υποδεικνύει, ποιος μου εγγυάται πως θα κατορθώσω να τον διατρέξω μέχρι τέλους;  Θα απογοητευτώ; Θα χάσω τον ενθουσιασμό; Θα είμαι ικανός να προσκαρτερώ σ’ όλη τη ζωή μου;

Τις στιγμές όπου οι αμφιβολίες και οι φόβοι πλημμυρίζουν την καρδιά μας, γίνεται αναγκαία η διάκριση(*). Αυτή μας επιτρέπει να βάλουμε τάξη στην σύγχυση των σκέψεων και των συναισθημάτων μας, ώστε  να ενεργήσουμε με τρόπο σωστό και συνετό. Σ’ αυτή τη διαδικασία, το πρώτο βήμα για να ξεπεράσουμε τους φόβους είναι να τις εντοπίσουμε με σαφήνεια, ώστε να μη χάνουμε χρόνο και ενέργεια κυνηγώντας φαντάσματα, δίχως πρόσωπο και δίχως υπόσταση. Γι’ αυτό, σας προσκαλώ όλους να ψάξετε μέσα σας και «να δώσετε  όνομα» στους φόβους σας. Αναρωτηθείτε: σήμερα, στη συγκεκριμένη κατάσταση που βιώνω, τι μου προκαλεί  αγωνία, τι φοβάμαι περισσότερο; Τι με μπλοκάρει και με εμποδίζει να προχωρήσω εμπρός; Γιατί δεν έχω το θάρρος να κάνω τις σπουδαίες επιλογές που θα έπρεπε να κάνω; Μη φοβάστε να κοιτάξετε με εντιμότητα τους φόβους σας, να τους αναγνωρίσετε για αυτό που είναι και να λογαριαστείτε μαζί τους. Η Αγία Γραφή δεν αρνείται το ανθρώπινο συναίσθημα του φόβου, ούτε τις πολλές αιτίες που μπορεί να τον προκαλέσουν. Ο Αβραάμ είχε φόβο (βλ  Γεν 12,10), ο Ιακώβ είχε φόβο (βλ Γεν 31, 31 και 32,8), το ίδιο και ο Μωυσής (βλ Εξ 2,14 και 17,4), ο Πέτρος (βλ Μτ 26,69) και οι Απόστολοι (βλ Μκ 4,38-40 και Μτ 26,56). Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός δοκίμασε φόβο και αγωνία (βλ Μτ 26,37 και Λκ 22,,44), αν και σε ένα επίπεδο μη συγκρίσιμο.

(*) Η διάκριση είναι η ικανότητα να συναντήσεις το θέλημα του Θεού στη συγκεκριμένη κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι

«Γιατί είστε τόσο δειλοί; Γιατί δεν έχετε πίστη;» (Μκ 4,40). Αυτή η επίπληξη του Ιησού προς τους μαθητές, μας βοηθά να καταλάβουμε πως συχνά το εμπόδιο στην πίστη δεν είναι η απιστία, αλλά ο φόβος. Η διεργασία της διάκρισης, με αυτή την έννοια, εφόσον θα έχουμε δώσει ένα όνομα στους φόβους μας, πρέπει να μας βοηθήσει να τους ξεπεράσουμε και να ανοιχτούμε στη ζωή, αντιμετωπίζοντας με ηρεμία τις προκλήσεις που εκείνη μας εμφανίζει. Ιδιαιτέρως, για μας τους χριστιανούς, ο φόβος δεν είναι ποτέ η τελευταία λέξη, αλλά είναι ευκαιρία για να προβούμε σε μια πράξη πίστεως στον Θεό… και στη ζωή! Αυτό σημαίνει πως πιστεύουμε στη θεμελιώδη καλοσύνη της ύπαρξης που ο Θεός μας δώρισε,  εμπιστευόμαστε  πως Εκείνος την  κατευθύνει προς ένα καλό σκοπό, ακόμη και μέσα από συνθήκες και ταλαιπωρίες συχνά για μας μυστηριώδεις. Εάν όμως τροφοδοτούμε τους φόβους μας,  θα τείνουμε να κλειστούμε στον εαυτό μας,  να οχυρωθούμε για να προστατευτούμε από όλα και απ’ όλους, παραμένοντας σαν παράλυτοι. Πρέπει να αντιδράσετε! Ποτέ μην κλείνεστε! Στην Αγία Γραφή, βρίσκουμε 365 φορές την έκφραση «μη φοβάσαι», με όλες τις εναλλαγές της. Σαν να μας λέει πως, κάθε μέρα του έτους, ο Κύριος μας θέλει ελεύθερους από τον φόβο.

Η διάκριση γίνεται απαραίτητη όταν πρόκειται για την αναζήτηση της προσωπικής μας κλήσης. Αυτό, πράγματι, τις περισσότερες φορές δεν είναι αμέσως ξεκάθαρο ή απόλυτα σαφές, αλλά γίνεται αντιληπτό σιγά σιγά. Η διάκριση που επιβάλλεται σ’ αυτή την περίπτωση, δεν εννοείται ως προσπάθεια προσωπικής εσωτερικής εξέτασης, με σκοπό να γνωρίσουμε καλύτερα τους εσωτερικούς μας μηχανισμούς, για να ενδυναμωθούμε  και να φθάσουμε σε  κάποια ισορροπία. Σ’ αυτήν την περίπτωση το άτομο μπορεί να γίνει  μεν πιο δυνατό, αλλά παραμένει, παρόλα αυτά, κλεισμένο στον περιορισμένο ορίζοντα των δυνατοτήτων του και του δικού του τρόπου να βλέπει τα πράγματα. Η κλήση, αντιθέτως, είναι ένα κάλεσμα από ψηλά και η διάκριση σ’ αυτή την περίπτωση συνίσταται κυρίως στο άνοιγμα προς τον Άλλο, που καλεί. Είναι απαραίτητη λοιπόν η σιωπή της προσευχής, για να ακούσουμε τη φωνή του Θεού που αντηχεί στη συνείδηση. Εκείνος χτυπά στην πόρτα της καρδιάς μας, όπως έκανε με την Παναγία, γεμάτος επιθυμία να συνάψει μια σχέση φιλίας μαζί μας  μέσα από την προσευχή, να μας μιλήσει μέσα από την Αγία Γραφή, να μας προσφέρει την ευσπλαχνία του στο μυστήριο της Συμφιλίωσης, να γίνει ένα μαζί μας στην ευχαριστιακή Κοινωνία.

Είναι όμως σημαντική επίσης η αντιπαράσταση και ο διάλογος  με τους άλλους, τους αδελφούς και τις αδελφές μας στην πίστη, που έχουν  εμπειρία και μας βοηθούν να δούμε καλύτερα για να επιλέξουμε ανάμεσα στις διάφορες επιλογές. Ο νεαρός Σαμουήλ, όταν άκουσε τη φωνή του Κυρίου, δεν την αναγνώρισε αμέσως  και για τρεις φορές έτρεξε στον Ηλία, τον ηλικιωμένο ιερέα, ο οποίος στο τέλος του πρότεινε τη σωστή απάντηση που έπρεπε να δώσει στο κάλεσμα του Κυρίου: «εάν σε καλέσει ξανά, να πεις: Μίλησε Κύριε, γιατί ο δούλος σου σε ακούει». (1 Σαμ 3,9). Στις αμφιβολίες σας, να γνωρίζετε πως μπορείτε να υπολογίζετε στην Εκκλησία. Γνωρίζω πως υπάρχουν καλοί ιερείς, αφιερωμένοι και αφιερωμένες, πιστοί λαϊκοί, πολλοί από τους οποίους είναι νέοι και αυτοί, και ως μεγαλύτεροι αδελφοί και αδελφές  στην πίστη, μπορούν να σας συνοδέψουν. Εμψυχωμένοι από το Άγιο Πνεύμα, θα μπορούν να σας βοηθήσουν να αποκωδικοποιήσετε τις αμφιβολίες σας και να διαβάσετε το σχέδιο της προσωπικής σας κλήσης. Ο «άλλος» δεν είναι μόνο ο πνευματικός καθοδηγητής, αλλά είναι και εκείνος που μας βοηθά να ανοιχτούμε σ’  όλα τα αναρίθμητα πλούτη της ύπαρξης, που ο Θεός μας δώρισε. Είναι αναγκαίο να δημιουργήσουμε χώρους στις πόλεις μας και στις κοινότητές μας, για να ωριμάσουμε, να ονειρευτούμε, για να κοιτάξουμε νέους ορίζοντες! Ποτέ μη χάσετε την αίσθηση να απολαμβάνετε μια συνάντηση, τη φιλία, τη «γεύση» να ονειρεύεστε μαζί, να βαδίζετε μαζί με άλλους. Οι αυθεντικοί χριστιανοί δεν φοβούνται να ανοιχτούν προς τους άλλους, να μοιραστούν τους ζωτικούς χώρους τους, μετατρέποντάς τους σε χώρους αδελφοσύνης. Μην αφήσετε, αγαπητοί νέοι, η λάμψη της νεότητάς σας να σβήσει στο σκοτάδι ενός κλειστού δωματίου, όπου μοναδικό παράθυρο για να κοιτάξετε τον κόσμο είναι εκείνο του υπολογιστή ή του smartphone. Ανοίξτε διάπλατα τις πόρτες της ζωής σας! Οι χώροι σας και οι χρόνοι σας ας κατοικούνται από βαθιές σχέσεις και συγκεκριμένα πρόσωπα, με τα οποία μοιράζεστε αυθεντικές και αληθινές εμπειρίες στην καθημερινότητά σας.

2. Παναγία!

«Σε κάλεσα με το όνομά σου» (Ησ 43,1). Η πρώτη αιτία για να μη φοβόμαστε, είναι ακριβώς το γεγονός πως ο Θεός μας καλεί με το όνομά μας. Ο άγγελος, αγγελιοφόρος του Θεού, κάλεσε την Παναγία με το όνομά της. Είναι χαρακτηριστικό του Θεού να δίνει ονόματα. Στο έργο της δημιουργίας, Εκείνος κάλεσε στην ύπαρξη κάθε δημιούργημα με το όνομά του. Πίσω από το όνομα υπάρχει μια ταυτότητα, αυτό το οποίο είναι μοναδικό σε καθετί, σε κάθε πρόσωπο, εκείνη η μοναδική ουσία που μόνο ο Θεός γνωρίζει σε βάθος. Αυτό το θεϊκό προνόμιο μοιράστηκε, εν συνεχεία, με τον άνθρωπο, στον οποίο ο Θεός ανέθεσε να δώσει όνομα στα ζώα, στα πουλιά και στα παιδιά τους (Γεν 2,19-21 και 4,1). Πολλές κουλτούρες συμμερίζονται αυτή τη βαθιά βιβλική οπτική, αναγνωρίζοντας στο όνομα την αποκάλυψη του βαθύτερου μυστηρίου μιας ζωής, το νόημα μιας ύπαρξης.

Όταν καλεί κάποιο πρόσωπο με το όνομά του, ο Θεός του φανερώνει ταυτόχρονα και την κλήση του, το σχέδιο αγιοσύνης και καλού, μέσα από το οποίο εκείνο το πρόσωπο θα γίνει ένα δώρο για τους άλλους και θα το καταστήσει μοναδικό. Ακόμη και όταν ο Κύριος θέλει να κάνει ευρύτερους τους ορίζοντες μιας ζωής, επιλέγει να δώσει στο πρόσωπο που καλεί ένα νέο όνομα, όπως έκανε με τον Σίμωνα, ονομάζοντάς τον «Πέτρο».  Από αυτό προήλθε η συνήθεια να αποκτά νέο όνομα όποιος μπαίνει σε ένα μοναχικό τάγμα, ως ένδειξη μιας νέας ταυτότητας και μιας νέας αποστολής. Καθώς είναι προσωπικό και μοναδικό το θεϊκό κάλεσμα, απαιτεί από εμάς το θάρρος να ξεφύγουμε από την πίεση των στερεοτύπων, ώστε η ζωή μας να είναι πραγματικά ένα αυθεντικό και ανεπανάληπτο δώρο για τον Θεό, για την Εκκλησία και για τους άλλους.

Αγαπητοί νέοι, το να καλείται κανείς με το όνομά του είναι επομένως, ένα σημείο της μεγάλης μας αξιοπρέπειας στα μάτια του Θεού, της προτίμησής του για μας. Και ο Θεός καλεί τον καθένα από εσάς με το όνομά σας. Εσείς είστε το «εσύ» του Θεού, πολύτιμοι στα μάτια του Κυρίου, άξιοι εκτίμησης και αγαπητοί (βλ Ησ  43,4). Δεχτείτε με χαρά αυτό τον διάλογο που ο Θεός σας προτείνει, αυτή την πρόσκληση που Εκείνος απευθύνει σ’ εσάς, καλώντας σας με το όνομά σας.

3. Βρήκες χάρη κοντά στον Θεό

Η βασική αιτία για την οποία η Παναγία δεν πρέπει να φοβάται είναι επειδή βρήκε χάρη κοντά στο Θεό.  Η λέξη «χάρη» παραπέμπει σε γενναιόδωρη αγάπη, που δε μας οφείλεται.  Πόσο μας ενθαρρύνει να γνωρίζουμε πως δεν απαιτείται να γίνομε άξιοι της εγγύτητας και της βοήθειας του Θεού παρουσιάζοντας  προκαταβολικά ένα «άριστο βιογραφικό», γεμάτο αξιομισθίες και επιτυχίες! Ο άγγελος λέει στην Παναγία πως ήδη βρήκε χάρη κοντά στον Θεό, όχι πως θα την αποκτήσει στο μέλλον. Και η ίδια η διατύπωση των λόγων του αγγέλου, μας κάνει να καταλάβουμε πως η θεϊκή χάρη είναι συνεχόμενη, δεν είναι κάτι περιστασιακό ή στιγμιαίο και γι’ αυτό δε θα λείψει ποτέ. Ακόμη και στο μέλλον, θα υπάρχει πάντοτε η χάρη του Θεού να μας στηρίζει, κυρίως τις στιγμές δοκιμασίας και σκότους.

Η συνεχής παρουσία της θεϊκής χάρης  μας ενθαρρύνει να αγκαλιάσουμε με εμπιστοσύνη την κλήση μας, που απαιτεί μια δέσμευση πιστότητας, η οποία οφείλει  να ανανεώνεται καθημερινά. Ο δρόμος της κλήσης πράγματι δεν είναι δίχως σταυρούς: όχι μόνο οι αρχικές αμφιβολίες, αλλά και οι συχνοί πειρασμοί που συναντούμε στο διάβα της πορείας μας. Το αίσθημα της ανεπάρκειας συνοδεύει το μαθητή του Χριστού μέχρι τέλους, αλλά εκείνος γνωρίζει πως τον στηρίζει η χάρη του Θεού.

Τα λόγια του αγγέλου κατεβαίνουν πάνω στους ανθρώπινους φόβους, διαλύοντάς τους με τη δύναμη της καλής είδησης, την οποία μεταφέρουν: η ζωή μας δεν είναι καθαρή τύχη ή απλός αγώνας επιβίωσης, αλλά ο καθένας από μας έχει μια ιστορία την οποία αγαπά ο Θεός. Το ότι «βρήκς χάρη στα μάτια του Θεού» σημαίνει πως ο Δημιουργός βλέπει μια μοναδική ομορφιά στο είναι μας και έχει ένα υπέροχο σχέδιο για την ύπαρξή μας. Αυτή η συνειδητοποίηση δεν επιλύει βέβαια όλα τα προβλήματα ή δεν αφαιρεί τις αβεβαιότητες της ζωής, αλλά έχει τη δύναμη να τη μεταμορφώσει σε βάθος. Το άγνωστο που μας επιφυλάσσει το αύριο, δεν είναι μια σκοτεινή απειλή από την οποία πρέπει να επιβιώσουμε, αλλά ένας προνομιακός καιρός που μας δίνεται για να ζούμε την μοναδικότητα της προσωπικής μας κλήσης και να τη μοιραζόμαστε με τα αδέλφια και τις αδελφές μας στην Εκκλησία και στον κόσμο.

4. Θάρρος στην παρούσα κατάσταση

Από τη βεβαιότητα πως η χάρη του Θεού είναι μαζί μας προέρχεται η δύναμη να έχουμε θάρρος στην παρούσα κατάσταση: θάρρος για να προχωρήσουμε σ’ αυτό το οποίο ο Θεός μας ζητά εδώ και τώρα, σε κάθε τομέα της ζωής μας, θάρρος για να αγκαλιάσουμε την κλήση που ο Θεός μας παρουσιάζει, θάρρος για να ζούμε την πίστη μας δίχως να την κρύβουμε η να τη μειώνουμε.

Ναι, όταν ανοιγόμαστε στη χάρη του Θεού, το αδύνατο γίνεται πραγματικότητα. «Εάν ο Θεός είναι με το μέρος μας, ποιος θα είναι εναντίον μας;» (Ρωμ 8,31). Η χάρη του Θεού αγγίζει το σήμερα της ζωής σας, σας αδράχνει έτσι όπως είστε, με όλους τους φόβους και τα όρια σας, αλλά φανερώνει και τα θαυμάσια σχέδια του Θεού! Εσείς νέοι έχετε ανάγκη να νιώσετε πως κάποιος έχει πραγματικά εμπιστοσύνη σ’ εσάς: να ξέρετε πως ο Πάπας σας εμπιστεύεται, πως η Εκκλησία σας εμπιστεύεται! Και εσείς, εμπιστευτείτε την Εκκλησία!

Στη νεαρή Παναγία δόθηκε μια σημαντική ευθύνη, ακριβώς επειδή ήταν νέα. Εσείς νέοι έχετε δύναμη, βρίσκεστε σε μια φάση της ζωής  που αναμφίβολα δε λείπει η ενέργεια. Αξιοποιήστε αυτή τη δύναμη και αυτή την ενέργεια για να κάνετε καλύτερο τον κόσμο, ξεκινώντας από εκείνη την πραγματικότητα που είναι πιο κοντά σε σας. Επιθυμώ να σας δοθούν σημαντικές ευθύνες μέσα στην Εκκλησία, να υπάρξει το θάρρος να σας δοθεί χώρος, και εσείς προετοιμαστείτε για να αναλάβετε αυτές τις ευθύνες.

Σας προσκαλώ να ατενίσετε ακόμη την αγάπη της Παναγίας: μια αγάπη γεμάτη ζήλο, δυναμική, συγκεκριμένη, μια αγάπη γεμάτη τόλμη, στραμμένη όλη προς την αυτοπροσφορά. Μια Εκκλησία η οποία διαπνέεται από αυτά τα προσόντα της Παναγίας, είναι μια Εκκλησία σε έξοδο, που πάει πέρα από τα όριά της και τα σύνορα, για να ξεχειλίσει παντού η χάρη που έλαβε. Αν αφήσουμε να μας επηρεάσει το παράδειγμα της Παναγίας, θα ζήσουμε στην πράξη εκείνη την αγάπη που μας ωθεί να αγαπάμε τον Θεό πάνω απ’ όλα  και πάνω από εμάς, και να αγαπούμε τους ανθρώπους με τους οποίους μοιραζόμαστε την καθημερινή ζωή. Και τότε θα αγαπούμε ακόμη και όποιον μπορεί να μας φαίνεται πως δεν είναι πολύ αξιαγάπητος. Είναι μια αγάπη που γίνεται υπηρεσία και αφοσίωση, κυρίως προς τους πιο αδύναμους και πιο φτωχούς, και που μεταμορφώνει τα πρόσωπά μας και μας γεμίζει χαρά.

Θα ήθελα να κλείσω με τα όμορφα λόγια του Αγίου Βερνάρδου, σε μια γνωστή ομιλία του πάνω στο μυστήριο του Ευαγγελισμού, λόγια που εκφράζουν την προσμονή όλης της ανθρωπότητας για την απάντηση της Παναγίας: «Άκουσες, Αειπάρθενε, πως θα συλλάβεις και θα γεννήσεις έναν υιό, άκουσες πως αυτό θα συμβεί όχι με ενέργεια ενός άνδρα, αλλά με ενέργεια του Αγίου Πνεύματος!  Ο Άγγελος περιμένει την απάντηση (…). Περιμένουμε, ω Κυρία μας, έναν λόγο συμπόνιας και εμείς (…). Με την σύντομη απάντησή σου θα ανανεωθούμε και θα κληθούμε ξανά στη ζωή (…). Όλος ο κόσμος είναι σε αναμονή, προσπέφτει εμπρός στα γόνατά σου (…). Ω Αειπάρθενε, δώσε γρήγορα την απάντηση» (Ομιλία 4,8, )

Αγαπητοί νέοι, ο Κύριος, η Εκκλησία, ο κόσμος, περιμένουν και τη δική σας απάντηση στο μοναδικό κάλεσμα που ο καθένας έχει σ’ αυτή τη ζωή! Καθώς πλησιάζει η Π.Η.Ν του Παναμά, σας  προσκαλώ να προετοιμαστείτε γι’ αυτή τη συνάντηση, με τη χαρά και τον ενθουσιασμό εκείνου που θέλει να συμμετάσχει σε μια μεγάλη περιπέτεια. Η Π.Η.Ν είναι για τους θαρραλέους! Δεν είναι για νέους που ζητούν μόνο την άνεσή τους και κάνουν πίσω μπροστά στις δυσκολίες. Δέχεστε την πρόκληση;

Από το Βατικανό, 11 Φεβρουαρίου 2018
6η Κυριακή της Περιόδου του έτους
Μνήμη των εμφανίσεων της Αειπάρθενου Μαρίας στη Λούρδη

Πηγη episkopisyrou.gr

Ανταπόκριση της Ελληνικής αποστολής για τη 2η εβδομάδα της 31ης Παγκόσμιας Ημέρας Νεολαίας

Δευτέρα 25/7/2016

Ολοκληρώνοντας την πρώτη εβδομάδα του προσκυνήματός μας στην περιοχή του Sosnowiec ήρθε η ώρα να μεταφερθούμε στην πόλη που θα διεξαχθεί η 31η Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας στην Κρακοβία. Μετά από ένα δίωρο ταξίδι φτάσαμε στην πόλη, στους δρόμους της οποίας περιηγηθήκαμε αφού τακτοποιηθήκαμε στο σχολείο των Καρμελιτάνων, όπου και θα μέναμε την 2η εβδομάδα. Με την συνοδεία μίας μοναχής από εκείνες που μας φιλοξενούν στο σχολείο, επισκεφτήκαμε τον Καθεδρικό ναό του Αγ. Στανισλάου, το κάστρο Βαβέλ και άλλα αξιοθέατα της περιοχής. Η υπόλοιπη ημέρα κύλισε ήρεμα και η ελληνική αποστολή είχε την ευκαιρία να γνωρίσει το κέντρο της Κρακοβίας, να ανταλλάξει αναμνηστικά με αποστολές από άλλες χώρες και να γευθεί νόστιμες τοπικές γεύσεις.

Τρίτη 26/7/2016

Η δεύτερη ημέρα στην Κρακοβία ξεκίνησε πολύ νωρίς με την ελληνική αποστολή να κατευθύνεται προς το προσκύνημα του Αγ. Ιωάννη Παύλου Β’. Στο σημείο του προσκυνήματος είχαν ήδη προσέλθει κι άλλες αποστολές. Αν και η αναμονή μας στην ουρά ήταν εξαντλητική, αυτή αποτέλεσε μια αξέχαστη εμπειρία Ο χώρος του Προσκυνήματος ήταν διακοσμημένος με ψηφιδωτές εικόνες, και τα προσωπικά αντικείμενα του Αγίου Πάπα Ιωάννη Παύλου Β’ (ακόμα και το ράσο που φορούσε όταν έγινε η απόπειρα δολοφονίας εναντίον του το 1981). Στην συνέχεια επισκεφτήκαμε το Προσκύνημα της Ευσπλαχνίας, ενώ το πρώτο μισό της ημέρας ολοκληρώθηκε με φαγητό στην πόλη. Το απόγευμα τελέστηκε Θεία Λειτουργία στην πεδιάδα Błona από τον Αρχιεπίσκοπο της Κρακοβίας, η οποία αποτελούσε και την έναρξη της 31ης ΠΗΝ μέσα σε κλίμα ενθουσιασμού και χαράς.

Τετάρτη 27/7/2016

Από την Τετάρτη ως την Παρασκευή το πρόγραμμα του προσκυνήματος περιλάμβανε κατηχήσεις οι οποίες έγιναν από τον Σεβ. Πέτρο Στεφάνου σε έναν ξεχωριστό χώρο, την ενορία της θείας ευσπλαχνίας. Μετά από μια σύντομη δραστηριότητα εμψυχώσεων πήρε το λόγο και άρχισε η κύρια κατήχηση με τίτλο: «Τώρα είναι ο καιρός της ευσπλαχνίας». Μετά από τον κατατοπιστικό λόγο και τις εύστοχες ερωτήσεις των νέων, η εμψύχωση της ελληνικής αποστολής ολοκληρώθηκε με την τέλεση της θείας Λειτουργίας, στην οποία το Ευαγγέλιο ερμήνευσε ο π. Νίκος Ρούσσος. Λίγες ώρες ανάπαυσης ήταν αρκετές για τους νέους, ώστε να ξεκινήσουν το απόγευμα και να παρευρεθούν αρχικά στην προσευχή του τάγματος Taize και έπειτα στο φεστιβάλ των Foccolare. Αξίζει να σημειωθεί ότι το κυρίως γνώρισμα των κινημάτων αυτών είναι η προσήλωση στην ενότητα του χριστιανικού κόσμου, στην επικράτηση της ειρήνης σε όλες τις γωνιές του πλανήτη και στην εξάλειψη των διαφορών ανεξαρτήτως θρησκείας, έθνους, γλώσσας ή χρώματος. Κύριος γνώμονας τους είναι ο άνθρωπος -είτε είναι ορθόδοξος είτε καθολικός είτε οποιασδήποτε άλλης ομολογίας-, ο οποίος είναι πλασμένος για να μοιράζεται την αγάπη και να ζει σε συμφιλιωμένες κοινωνίες περικυκλωμένος από συνανθρώπους του.

Πέμπτη 28/7/2016

Πρωί πρωί, και αφού ανταλλάξαμε την πρώτη καλημέρα, κατευθυνθήκαμε ξανά προς τον ναό της Θείας Ευσπλαχνίας για την δεύτερη κατήχηση με θέμα:« Ας αφήσουμε τον Χριστό να μας αγγίξει». Όπως και την προηγούμενη μέρα, η κατήχηση έλαβε το ίδιο τελετουργικό και αφότου δόθηκε η δυνατότητα εξομολόγησης των νέων που το επιθυμούσαν, ακολούθησε η Θ. Λειτουργία, στην οποία συμμετείχαν όλοι οι ιερείς της ελληνικής αποστολής. Την ερμηνεία των αναγνωσμάτων την ανέλαβε ο π. Γεώργιος Ντάγκας. Το απόγευμα ήταν μια πραγματική γιορτή για όλους τους νέους οι οποίοι συγκεντρώθηκαν στη Błonia. Με ύμνους και αστείρευτο ενθουσιασμό, πραγματοποιήθηκε η υποδοχή του Πάπα Φραγκίσκου, ο οποίος αφού καταχειροκροτήθηκε από όλους, απευθύνθηκε στους νέους με λόγια που σίγουρα τους σημάδεψαν. Μεταξύ αυτών, ο Πάπας χαρακτηριστικά ανέφερε πως θλίβεται όταν βλέπει νέους να χάνουν την ελπίδα τους, να μην μοχθούν για το μέλλον τους και να είναι αγενείς και αδιάφοροι, προς τους συνάνθρωπούς τους. Στη συνέχεια, με δυνατή φωνή, τους προέτρεπε να είναι ευσπλαχνικοί, να δημιουργήσουν ή να συμπληρώσουν εκείνοι αυτό που λείπει από τον κόσμο, δηλαδή η αγάπη, η ελπίδα, η συμφιλίωση, η προσφορά και το ενδιαφέρον. Οι νέοι πρέπει να είναι εκείνοι που θα κάνουν την αρχή, που θα γίνουν οι νέοι απόστολοι του Χριστού και θα φέρουν κοντά του, όλους όσους εκείνους έχουν απομακρυνθεί. Η εμπιστοσύνη του προς τους νέους και ο τρόπος με τον οποίο με τον οποίο απευθυνόταν σε αυτούς ήταν στ αλήθεια μοναδικός και συγκινητικός και έκανε ακόμα πιο κατανοητό τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε και πρέπει να βιώσουμε την ευσπλαχνία, ειδικά σε αυτό το έτος την ευσπλαχνίας που διανύουμε.

Παρασκευή 29/7/2016

Τελευταία μέρα των κατηχήσεων της ελληνικής αποστολής, που μας προετοίμασαν για την μεγάλη αγρυπνία του Σαββάτου και την Θεία Λειτουργία της Κυριακής, την οποία τέλεσε ο Πάπας. Το τελευταίο παιχνίδι εμψύχωσης, καθώς και η τελευταία κατήχηση που ακολούθησε από τον Σεβασμιότατο Πέτρο, είχαν θέμα «Να είμαστε εργαλεία της ευσπλαχνίας», ενώ η ομιλία στην τελευταία λειτουργία της αποστολής μας, έγινε από τον π. Ιωάννη Σκλάβο. Τόσο μέσα από τις κατηχήσεις, όσο και από την ομιλία του Πάπα, οι νέοι βρέθηκαν πιο κοντά στο να κατανοήσουν τη σπουδαιότητα της ευσπλαχνίας του Θεού, αλλά και των ανθρώπων μεταξύ τους, καθώς και έναν από τους μακαρισμούς που αναφέρονται στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου και αποτελεί το θέμα της 31ης ΠΗΝ, «Μακάριοι οι ελεήμονες, γιατί θα ελεηθούν». Η Παρασκευή ήταν επίσης τελευταία ημέρα μας στην πεδιάδα Błona, αφού το σαββατοκύριακο οι ακολουθίες τελέστηκαν στο «campus misericordiae» (πεδιάδα της ευσπλαχνίας). Με την παρουσία όλων των νέων από όλες τις χώρες, τελέστηκε η ακολουθία του δρόμου του Σταυρού. Σε αυτόν, κατά την διάρκεια της ανάγνωσης των «στάσεων», υπήρχαν αναπαραστατικές χορογραφίες, ύμνοι από πολυάριθμη ορχήστρα, καλλιτεχνικές δημιουργίες και βίντεο, κάνοντας τον έτσι πιο σύγχρονο, διαδραστικό και ζωντανό. Ο Πάπας Φραγκίσκος στην συνέχεια πήρε και πάλι το λόγο, ο οποίος απευθυνόμενος στους νέους με την ίδια ένταση όπως και την προηγούμενη ημέρα, επικεντρώθηκε περισσότερο στο ερώτημα: «που είναι ο Θεός;» και πώς Εκείνος καθίσταται παρών στις ζωές μας, μέσα από τα έργα ευσπλαχνίας, υλικά και πνευματικά. Ερώτημα το οποίο οι νέοι αναλογίζονται συχνά στην παρούσα εποχή αναταραχών και αστάθειας που βιώνουμε, όπως επίσης και αν Αυτός τους βοηθά τη στιγμή που έχουν ανάγκη να ορθοποδήσουν. Ο Πάπας τότε, προέτρεψε τους νέους να πιστέψουν πως ο Θεός είναι πάντα κοντά μας, σε κάθε εποχή, σε και στιγμή της ζωής μας και σε κάθε στοιχείο. Και αν καμιά φορά δυσκολευόμαστε να τον πιστέψουμε, οφείλουμε να ξέρουμε αλλά και να γίνουμε εμείς ο ένας για τον άλλον ευσπλαχνικοί μέσα από πράξεις απλές και καθημερινές. Τη δωρεά τροφής, νερού, στέγης, την προσφορά αγάπης και συμπόνιας στον άρρωστο και τους νεκρούς μας, αποτελούν κάποιες από τις πράξεις που ο Θεός μέσα από το λόγο του υιού του, προτρέπει τους μαθητές του, δηλαδή όλους εμάς, να ακολουθούμε ώστε να τελειοποιούμε το δικό του έργο στη Γη και να γινόμαστε ολοένα και πιο «όμοιοι» μαζί του.

Σάββατο 30/7/2016

Η μέρα αυτή του Σαββάτου σηματοδοτούσε την έναρξη ενός βαθιά πνευματικού διημέρου, καθώς οι νέοι θα τελούσαν την αγρυπνία με Προσκύνηση του Παναχράντου Μυστηρίου και την καθιερωμένη Κυριακάτικη Λειτουργία από τον Πάπα Φραγκίσκο. Από νωρίς, λοιπόν, η ελληνική αποστολή παρέα και με άλλες αποστολές ξεκίνησαν μια προσκυνηματική πορεία που θα κατέληγε στο «campo di misericordia», μια τεράστια έκταση ικανή να φιλοξενήσει όλους τους προσκυνητές που είχαν την περιέργεια και παράλληλα τον ενθουσιασμό να ξαγρυπνήσουν δίπλα στο Αγιότατο Μυστήριο και να προσευχηθούν όλοι ενωμένοι σε μια κοινή προσευχή. Το ταξίδι προς την «πεδιάδα της ευσπλαχνίας» διήρκησε κοντά τέσσερις ώρες. Παρόλη τη ζέστη και την κούραση οι νέοι φθάνοντας στην πεδιάδα ετοίμασαν τα πράγματα που θα τους ήταν απαραίτητα για να περάσουν μια νύχτα στην ύπαιθρο και ανέμεναν την άφιξη του Πάπα. Κατά τις 7 ο Πάπας έκανε την είσοδο του στο campus, αφού καταχειροκροτήθηκε από τους χιλιάδες νέους που τον περίμεναν. Η τελετή της αγρυπνίας ξεκίνησε με την παρουσίαση μικρών θεατρικών και χορευτικών από ταλαντούχους νέους, τα οποία σχετίζονταν με τη ζωή του Πάπα Ιωάννου Παύλου του ΙΙ και της Faustina Kowalska που ήταν και τα κύρια πρόσωπα αυτής της 31ης συνάντησης. Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο Πάπας, τα λόγια του οποίου παρόμοια με τις άλλες φορές άγγιξαν και έβαλαν σε σκέψεις το ακροατήριο του. Ο μεγάλος πατέρας αυτή τη φορά «επέπληξε» τους νέους του καναπέ τους νέους που περνούν σύνταξη από τα είκοσι τους, τους νέους που ξεχνούν να ζουν, που αφήνουν άλλους να καταχράζονται την ελευθερία τους, να ορίζουν το μέλλον τους, τους νέους που έχουν πάψει να νοιάζονται για τους άλλους, που δεν απλώνουν το χέρι τους σε αυτόν που έχει ανάγκη και ζει μες στη δυστυχία. Ο Πάπας θλίβεται γι αυτούς τους νέους. Τόνισε ότι θέλει οι μαθητές του Χριστού, ακόμη κι αν προέρχονται από διαφορετικές φυλές και κουλτούρες, ακόμα κι αν κάποιοι ζουν την ειρήνη ενώ άλλοι τον πόλεμο να είναι ενωμένοι όλοι στο όνομα του Θεού. Να μην σπέρνουν μεταξύ τους τη διχόνοια, να μην καλλιεργούν το μίσος και να μην ενισχύουν εμπόλεμες καταστάσεις αλλά να δημιουργούν γέφυρες ευσπλαχνίας. Να μοιράζουν στο συνάθρωπό τους αγάπη και αλληλεγγύη όχι μέσα από το ιντερνετ και τις τηλεοράσεις αλλά στην καθημερινή ζωή. Ο Θεός, συνέχισε, έχει απαιτήσεις από τους νέους. Έχει την απαίτηση της ενότητας, της προσφοράς, των ονείρων και της δραστηριοποίησης που θα κάνουν τον κόσμο καλύτερο ή τουλάχιστον καλύτερο από αυτήν την αθλιότητα και τη μιζέρια που έχει ξεπέσει τώρα. Συμβολικά η αγρυπνία ολοκληρώθηκε με την Έκθεση του Αγιότατου Μυστηρίου και την κοινή προσευχή όλων των νέων, οι οποίοι πιασμένοι χέρι με χέρι έπειτα από προτροπή του Πάπα είχαν δημιουργήσει την πρώτη γέφυρα ευσπλαχνίας. Στη συνέχεια μες τη σιωπή και υπό το φως των κεριών οι νέοι ξεκουράστηκαν για να είναι έτοιμοι την Κυριακή που θα ξημέρωνε για την τέλεση της θειας Λειτουργίας.

Κυριακή 31/7/2016

Η ημέρα του Κυρίου ξημέρωσε και βρήκε όλους τους νέους συγκεντρωμένους στην «πεδιάδα της ευσπλαχνίας» έτοιμοι για την τέλεση της θείας Λειτουργίας. Ύμνοι, νεανικές φωνές, μουσικά όργανα και καρδιές στραμμένες προς τον Κύριο χαρακτήριζαν αυτήν την τελευταία μέρα της παγκόσμιας συνάντησης. Το Ευαγγέλιο της Κυριακής ήταν η περικοπή του Ζακχαίου, ενός φαρισαίου ο οποίος κατά την άφιξη του Ιησού στην πόλη ανέβηκε σε ένα δέντρο από περιέργεια να τον συναντήσει. Στην ομιλία που ακολούθησε ο Πάπας αναφέρθηκε στα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο Ζακχαίος και τον εμπόδιζαν να συναντήσει τον Ιησού. Εμπόδια που πιθανόν να αντιμετωπίζουμε και εμείς σήμερα και μας κάνουν να απομακρυνόμαστε από το δρόμο του Ιησού και πολλές φορές να μην τον βλέπουμε καθαρά. Όταν εμείς χανόμαστε και δεν βλέπουμε μακριά, όταν μας κατακλύζει η απαισιοδοξία και χάνουμε την πίστη μας ο Πάπας μας υπενθύμισε πως ο Θεός είναι ακλόνητος φρουρός δίπλα μας. Όταν, ακόμη, οι άλλοι μας περιγελούν, μας κάνουν να αισθανόμαστε μικροί απέναντι τους και απέναντι στο Θεό, μας γεμίζουν με αμφιβολίες για να μας αποσπάσουν από κοντά του εμείς πάλι πρέπει να προσπαθούμε να ενισχύσουμε την εμπιστοσύνη μας προς εκείνον και να μην τον εγκαταλείψουμε, να μην εγκαταλείψουμε ούτε τα όνειρα μας ούτε την προτροπή που μας έδωσε ο ίδιος να είμαστε ευσπλαχνικοί με τους άλλους. Όταν, τέλος, επαναπαυόμαστε στην άνετη ζωή μας και δεν αναγνωρίζουμε την μεγαλειότητα του Κύριου ή νιώθουμε πως δεν μπορούμε να την προσεγγίσουμε τότε είναι περισσότερο αναγκαίο από ποτέ να πάρουμε το ρίσκο, να μοιραστούμε μαζί του τις αμαρτίες μας, να μοιραστούμε τις ζωές μας και να είμαστε βέβαιοι πως εκείνος θα μας συγχωρεί και θα είναι υπομονετικός ακροατής που δεν περιφρονεί ούτε γιουχάρει. Η ζωή μας, λοιπόν, με όλες αυτές τις δυσκολίες δεν είναι ποτέ αδιάφορη για τον Πατέρα. Καθένας μας είναι ξεχωριστός και έχει μια θέση στη καρδιά του, όπως είχε και ο Ζακχαίος που επιθυμούσε να τον συναντήσει. Γι’ αυτό και εμείς πρέπει να εμπιστευτούμε τη ζωή μας σε εκείνον, να πάρουμε το ρίσκο και να παραμείνουμε κοντά του. Μετά τη λήξη της θείας Λειτουργίας ο Πάπας ευχαρίστησε μέσα σε ένα κλίμα συγκίνησης όλους τους παράγοντες και τους νέους που συμμετείχαν σε αυτή τη διοργάνωση, ενώ ανακοίνωσε με επισημότητα την διεξαγωγή της επόμενης συνάντησης στον Παναμά! Αναμένουμε, λοιπόν, με ανυπομονησία την επόμενη παγκόσμια συνάντηση στα εδάφη της Αμερικανικής Ηπείρου.

Δευτέρα 1/8/2016 και Τρίτη 2/8/2016

Η πόλη της Κρακοβίας μετά την Κυριακή άρχισε σιγά σιγά να αδειάζει με τους νέους να ανανεώνουν το ραντεβού σε τρία χρόνια στον πανέμορφο Παναμά! Η ελληνική αποστολή παρέμεινε ακόμη δυο μέρες και είχε τη δυνατότητα να επισκεφθεί ορισμένα τελευταία αξιοθέατα της πόλης.

Τέλος, την Τρίτη το πρωί είχε τη δυνατότητα να τελέσει θεία Λειτουργία στα ελληνικά στον Καθεδρικό Ναό της Κρακοβίας, οπού εμψυχώθηκε με το λόγο του π. Agapit από την Θεσσαλονίκη και η οποία συνδυάστηκε και με τον εορτασμό του ενός έτους χειροτονίας του π. Ιωάννη Σκλάβου. Αγαπητέ μας π. Γιάννη σας ευχόμαστε ο Κύριος να σας δίνει έτη πολλά να συνεχίσετε με την ίδια ζωντάνια και δοτικότητα το έργο σας και να παραμένετε πιστός δούλος του ποιμνίου του και ακούραστος συνοδοιπόρος της νεολαίας του!!

Και κάπως έτσι την Τρίτη ήρθε η ώρα της επιστροφής. Οι 35 νέοι της ελληνικής αποστολής με χαμόγελα και μια παράλληλη πικρία γιατί κανένα τέλος δεν είναι εύκολο ανανέωσαν το ραντεβού τους στον Παναμά το 2019! Μέχρι τότε, κρατώντας την υπόσχεση που έδωσαν στον Πάπα θα γίνουν απόστολοι του κηρύγματος του και της εμπειρίας που ζήσανε στις επαρχίες του αλλά και φωτεινοί φάροι ευσπλαχνίας για τους αναγκεμένους συνανθρώπους τους!!

Η ελληνική αποστολή και η Ιστοσελίδα της Καθολικής Επισκοπής Σύρου, ευχαριστούμε την Μαρία Βακονδίου για τις ανταποκρίσεις.

Πηγή: episkopisyrou.gr

“Δεν γνωρίζω αν θα είμαι στον Παναμά, θα είναι όμως ο Πέτρος”

Δεν γνωρίζω αν θα είμαι παρών  στον Παναμά  στην επόμενη  Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας το 2019, αλλά ξέρω ότι θα είναι ο Πέτρος».  Ο Πάπας Φραγκίσκος  ολοκλήρωσε με ένα πέπλο μελαγχολίας την 31η Παγκόσμια ημέρα Νεολαίας  που  βιώθηκε  με ενθουσιασμό από περισσοτέρους του ενός  εκατομμυρίου νέους και νέες που έφθασαν στην Κρακοβία της Πολωνίας από κάθε ήπειρο.

Στο Tauron Arena, γνωστό κέντρο αθλητισμού δέκα χιλιόμετρα μακριά από την Κρακοβία, ο Πάπας Φραγκίσκος – πριν επιστρέψει στη Ρώμη – συνάντησε είκοσι περίπου χιλιάδες εθελοντές,  και  διοργανωτές αυτού του παγκόσμιου , οι οποίοι τον δέχτηκαν ως ένα είδωλο! Μεταξύ χειροκροτημάτων, κραυγές, φωτογραφικά φλας  ο Ποντίφικας  πραγματοποίησε το συνηθισμένο γύρω  με το ειδικό «παπικό αυτοκίνητο», ενώ μια τοπική φιλαρμονική παιάνιζε την ύμνο της ΠΗΝ από μία εξέδρα  όπου είχαν τοποθετηθεί και γιγαντοοθόνες  που παρουσίαζαν τα πορτραίτα των προκατόχων του  Αγίου Πάπα Ιωάννη Παύλου Β, της Μοναχής Faustina Kowalska, του Piergiorgio Frassati και του, Massimiliano Kolbe, που είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην 31η αυτή ΠΗΝ.

Εκφράζοντας την προσωπική του ευγνωμοσύνη «για το έργο που επιτέλεσαν, την γενναιοδωρία και την αφοσίωση  αυτών των νέων που  εργάστηκαν για να προετοιμάσουν το ιστορικό αυτό γεγονός , συνόδεψαν και βοήθησαν χιλιάδες  προσκυνητές νέους», ο Πάπας Φραγκίσκος, άφησε κατά μέρος το γραπτό κείμενο  που είχε ετοιμάσει  για την περίσταση , λέγοντάς τους: «είναι πέντε σελίδες , είναι κουραστικό…….»

Και ολοκλήρωσε λέγοντας: «εσείς είστε οι ελπίδες  του μέλλοντος. Και είναι αλήθεια. Και συνέχισε, θέλετε να είστε οι ελπίδες του μέλλοντος; Ναι, ναι, ακούστηκε μια ομοβροντία.

«Εγώ δεν  γνωρίζω αν θα είμαι στον Παναμά, αλλά σας βεβαιώνω ότι ο Πέτρος θα είναι στον Παναμά».

Πηγη: kantam.gr

«Η επόμενη θα είναι στον Παναμά το 2019!»

«Σας ανακοινώνω με χαρά ότι η επόμενη Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας θα γίνει το 2019 στον Παναμά». Αυτή την ανακοίνωση του Πάπα Φραγκίσκου, που έγινε ως συνήθως, μετά το τέλος του Angelusμετά την καταληκτική Θεία Λειτουργία για την Gmg,   χαιρέτησαν δια βοής σχεδόν χίλιοι πιστοί από τον Παναμά. Στους νέους και προσκυνητές – που έφτασαν, σύμφωνα με τους διοργανωτές, το ενάμισι εκατομμύριο – οι οποίοι με τις σκηνές τους και τους υπνόσακούς τους κατέλαβαν από χθες το βράδυ σχεδόν ολόκληρο το Campus Misericordiae, στα περίχωρα της Κρακοβίας, ο Πάπας είπε: «Η Πρόνοια του Θεού πάντα προηγείται. Σκεφτείτε ότι έχει ήδη αποφασίσει ποιο θα είναι το επόμενο στάδιο αυτού του μεγάλου προσκυνήματος που ξεκίνησε το 1985 από τον Άγιο Ιωάννη Παύλο Β΄».

Στην κατήχησή του πριν από την προσευχή προς την Παναγία, ο Ποντίφικας ανταπέδωσε ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σε όλους εκείνους που έκαναν δυνατή την παγκόσμια συνάντηση στην Πολωνία: στους καρδιναλίους Dziwiszκαι Rylko«για την εργασία και την προσευχή με τα οποία προετοίμασαν αυτή την εκδήλωση», σε όλους τους εθελοντές και τους συνεργάτες και κυρίως στους «αγαπητούς νέους». «Έχετε γεμίσει την Κρακοβία με τον μεταδοτικό ενθουσιασμό της πίστης σας. Ο Άγιος Ιωάννης Παύλος Β΄ χάρηκε από τον Ουρανό, και θα σας βοηθήσει να μεταφέρετε παντού τη χαρά του Ευαγγελίου», είπε ο Πάπας.

Η 31η Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας – πρόσθεσε – «ήταν μια πνευματική “οξυγόνωση” επειδή από τη στιγμή που θα επιστρέψετε στις χώρες σας και στις κοινότητές σας, θα μπορέσετε να ζήσετε και να περπατήσετε στην ευσπλαχνία». Αυτές τις ημέρες, πράγματι, είπε ο Φραγκίσκος μιλώντας στον πληθυντικό, «έχουμε βιώσει την ομορφιά της παγκόσμιας αδελφοσύνης εν Χριστώ, που είναι το κέντρο και η ελπίδα της ζωής μας. Ακούσαμε τη φωνή του, τη φωνή του Καλού Ποιμένα, που ζει ανάμεσά μας. Εκείνος μίλησε στην καρδιά του καθενός από εσάς: σας ανανέωσε με την αγάπη του, σας έκανε να νιώσετε το φως της συγχώρεσής του, τη δύναμη της χάρης του. Σας έκανε να βιώσετε την αλήθεια της προσευχής».

Κοιτάζοντας στη συνέχεια την εικόνα της Παρθένου Μαρίας που ενθρονισμένη πάνω στην εξέδρα, μια αναπαράσταση εκείνης που λάτρευε ο Άγιος Ιωάννης Παύλος Β΄ στο Παρεκκλήσι της Καλαβρίας, ο Πάπας Φραγκίσκος θυμήθηκε ότι «Εκείνη, η Μητέρα μας, μας διδάσκει με ποιο τρόπο η εμπειρία που βιώνουμε εδώ στην Πολωνία μπορεί να είναι καρποφόρα, μας λέει να κάνουμε όπως εκείνη: να μη πετάξουμε το δώρο που έχουμε λάβει, αλλά να το κρατήσουμε μέσα στην καρδιά μας, επειδή θα ανθίσει και θα καρποφορήσει, με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος».

 «Με αυτόν τον τρόπο – κατέληξε, επικαλούμενος την χθεσινοβραδινή ισχυρή ομιλία στην Αγρυπνία – καθένας από εσάς, με τους περιορισμούς και τα τρωτά του σημεία, θα μπορέσει να είναι μάρτυρας του Χριστού εκεί όπου ζει, στην οικογένεια, στην ενορία, στους συλλόγους και στις ομάδες, στους χώρους μελέτης, εργασίας, υπηρεσιών, ψυχαγωγίας, οπουδήποτε η Πρόνοια καθοδηγήσει την πορεία σας». Ο Bergoglioεναποθέτει πάντα στη Μαρία «την πορεία των νέων στην Εκκλησία και στον κόσμο», επειδή έτσι θα μπορέσουν να είναι «μαθητές και μάρτυρες της ευσπλαχνίας του Θεού».

Ο πρόεδρος του Παναμά, Juan Carlos Varela Rodriguez, ήταν μεταξύ των ξένων αξιωματούχων που ήταν παρόντες στην Gmg. Αυτές τις μέρες ο αρχηγός του κράτους ήταν σε επίσημη επίσκεψη στην Πολωνία, και – σύμφωνα με το πολωνικό πρακτορείο Pap– αναφέρεται ότι στις 29 Ιουλίου ο Varelaέγινε δεκτός από τον Πολωνό ομόλογό του, Andrzej Duda. Οι δυο τους συζήτησαν για οικονομική συνεργασία, για την πολιτική κατάσταση στην Κεντρική Αμερική και υπέγραψαν ένα πρωτόκολλο συνεργασίας για τον τουρισμό και για ένα μηχανισμό πολιτικής διαβούλευσης μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών. Μεταξύ των αποφάσεων που λήφθηκαν από τον πολωνό πρόεδρο, ήταν και αυτή του να ανοίξει εκ νέου, μέσα στο 2017, η πολωνική πρεσβεία στον Παναμά, που έκλεισε πριν από λίγα χρόνια. Ο πρόεδρος του Παναμά ευχαρίστησε τον Dudaγια την οργάνωση της Gmg, μια εμπειρία που τη χαρακτήρισε «σημαντική για τον ίδιο και για τη σύζυγό του».

Η επιλογή του Παναμά έρχεται ως επιβράβευση για μια χώρα της Κεντρικής Αμερικής που υποφέρει, η οποία αριθμεί περίπου 4 εκατομμύρια κατοίκους, κυρίως καθολικούς, η οποία πρόσφατα, πραγματοποίησε ένα πολύ μεγάλο έργο που κοστίζει πάνω από 5 δισεκατομμύρια δολάρια. Δηλαδή την διαπλάτυνση της Διώρυγας που θα προωθήσει το εμπόριο και την ανάπτυξη, επιτρέποντας και στα γιγάντια πλοία Neo-Panamax, τα οποία μπορούν και μεταφέρουν περισσότερα από 12 χιλιάδες κοντέινερ, να καλύψουν τα 81 χιλιόμετρα που χωρίζουν τους δύο Ωκεανούς.

Ο πρώτος Ποντίφικας που ταξίδεψε στον Παναμά ήταν ο Ιωάννης Παύλος Β΄ κατά το πολύ μεγάλο αποστολικό ταξίδι του – το 17ο της Ποντιφικής θητείας του – που πραγματοποιήθηκε από τις 2 έως τις 10 Μαρτίου 1983. Με εκείνη την ευκαιρία ο Wojtyla, εκτός του Παναμά, επισκέφτηκε μια σειρά από χώρες όπως τις: Λισαβόνα, Κόστα Ρίκα, Νικαράγουα, Ονδούρα, Ελ Σαλβαδόρ, Γουατεμάλα, Μπελίζε, Αϊτή.

Πηγή: kantam.gr

Τηλεφωνική επικοινωνία με τον π. Νίκο Ρούσσο της ελληνικής αποστολής στην Κρακοβία

wyd_2016_4-2-752x490

Νέοι από την Ελλάδα συγκλονισμένοι στο Άουσβιτς

600.000 νέοι από ολόκληρο τον κόσμο παίρνουν μέρος στην παγκόσμια συνάντηση νεολαίας της Καθολικής Εκκλησίας στην Κρακοβία. Ανάμεσά τους και 37 Έλληνες. Αποκορύφωμα η λειτουργία με τον Πάπα την Κυριακή.

Φωνές και γέλια ακούγονται στο βάθος της τηλεφωνικής μας συνδιάλεξης με τον Πατέρα Νίκο Ρούσσο. Ο 39χρονος Εφημέριος από τη Σύρο συνοδεύει μια ομάδα Ελλήνων νέων από 16 έως 35 χρόνων για δυο περίπου εβδομάδες στην Πολωνία. Η ομάδα συμμετέχει στην Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας στην Κρακοβία, όπως πλέον έχει καθιερωθεί να λέγεται παρόλο που η διάρκεια της είναι μεγαλύτερη.

«Την πρώτη εβδομάδα ήταν εξαιρετική η εμπειρία. Οι Πολωνοί ήταν πάρα πολύ φιλόξενοι, πολύ δεκτικοί. Ζήσαμε πραγματικά σαν μια οικογένεια. Υπήρχαν ακόμα νέοι από την Κροατία και την Τσεχία με τους οποίους συμβιώσαμε. Στη συνέχεια μεταφερθήκαμε την περασμένη Δευτέρα εδώ στην Κρακοβία, όπου συναντήσαμε τους νέους από όλο τον κόσμο και νιώσαμε πραγματικά τον παλμό», λέει ο Πατέρας Νίκος Ρούσσος.

Περισσότερα εδω

Ο Πάπας Φραγκίσκος στην Πολωνία: Τελική Θεία Λειτουργία

Ο Πάπας Φραγκίσκος στην Πολωνία: Βραδινή Αγρυπνία

Ο Πάπας Φραγκίσκος στην Πολωνία: Θεία Λειτουργία στον Αγίο Ιωάννη Παύλος Β ‘στην Κρακοβία

Ο Πάπας Φραγκίσκος στην Πολωνία: Ο Δρόμος του Σταυρού

Ο Πάπας Φραγκίσκος στην Πολωνία: Επίσκεψη στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Παίδων