Αρχείο ετικέτας Τουρκία

«ΓΚΡΙΖΟΙ ΛΥΚΟΙ» ΕΙΣΕΒΑΛΑΝ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ (ΒΙΝΤΕΟ)

Απίστευτη πρόκληση

 

Στόχος των μελών της Alperen, η οποία αποτελεί παρακλάδι των Γκρίζων Λύκων, ήταν να διαμαρτυρηθούν για την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ, από τον Ντόναλντ Τραμπ
Στον ιερό Ναό της Αγιάς Σοφιάς, το σύμβολο της χτιστιανοσύνης και του ελληνισμού στην Κωνσταντινούπολη, εισέβαλαν την Κυριακή Τούρκοι εθνικιστές, προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ από τις ΗΠΑ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ.
Οι «Γκρίζοι Λύκοι», όπως τους αναφέρουν τουρκικά ΜΜΕ, μπήκαν στον ιερό Ναό και προσευχήθηκαν στον Αλλάχ.
Σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα, το γκρουπ των εισβολέων ήταν της οργάνωσης Alperen, η οποία αποτελεί παρακλάδι των «Γκρίζων Λύκων».
Στόχος της εισβολής τους στο μνημείο της χριστιανοσύνης, ήταν να πραγματοποιήσουν την προσευχή τους και να αντιδράσουν με αυτό τον τρόπο στην αναγνώριση, εκ μέρους του Ντόναλντ Τραμπ, της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ.
Όπως διακρίνει κανείς στο βίντεο που κατέγραψε ερασιτέχνης, το γκρουπ των «Γκρίζων Λύκων» εισέβαλε στο χώρο της Αγιάς Σοφιάς ενώ στο χώρο υπήρχαν δεκάδες τουρίστες, οι οποίοι έμειναν έκπληκτοι.
Ο επικεφαλής της ομάδας άρχισε να ψέλνει και οι υπόλοιποι προσεύχονταν, σύμφωνα με τις μουσουλμανικές συνήθειες.

Πηγή: https://www.ekklisiaonline.gr/nea/ektakto-gkrizi-lyki-isevalan-stin-agia-sofia-vinteo/

40 σπάνιες φωτογραφίες από την καταστροφή της Σμύρνης

Μέσα από τη συγκλονιστική αφήγηση μιας νεαρής Σμυρνιάς και με τη βοήθεια του Φωτογραφικού Αρχείου του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, αναβιώνει την πιο σκοτεινή σελίδα του ελληνισμού της Μικράς Ασίας , 94 χρόνια μετά τη σφαγή και την πυρπόληση της Σμύρνης το Σεπτέμβριο του 1922 «Οι γονείς μου κατοικούσαν στη Σμύρνη και ωνομάζοντο Ανδρομάχη και Κωνσταντίνος Χατζημάρκου. Ο πατέρας μου είχε ξενοδοχείο ύπνου, καφενείο και ηλεκτροκίνητο καφετριβείο “η Μόκα” στην προκυμαία της Σμύρνης. Γεννήθηκα στη Σμύρνη, στο ξενοδοχείο μας, στες 15 Μαρτίου του 1909. Επειδή οι αδελφές μου μεγάλωσαν και δεν ήθελε ο πατέρας μου να ζούμε στο ξενοδοχείο, κατοικήσαμε σ’ άλλο προάστειο, τον Κιός Τεπέ. Το σπίτι μας ήταν μία ωραία έπαυλις σ’ένα ύψωμα, από όπου εφαίνετο ωραία η κίνησις του κόλπου… Η ζωή μας κυλούσε ήρεμη και ανέφελη, την ευτυχία μας δε τη μεγάλωσε ο Ελληνικός στρατός, που κατέλαβε τη Σμύρνη. Θυμούμε μάλιστα με τι λαχτάρα στες 2 Μαΐου 1919 τους υποδεχθήκαμε στο σπίτι μας, τον χορό που έδωσε ο πατέρας μου στον 1ον λόχο των ευζώνων, που ήλθε στο χωριό καθώς και τον Εθνικόν Ύμνον που για πρώτη φορά έπαιξα στο πιάνο με την αδελφούλα μου. Έτσι πέρασαν τρία χρόνια γεμάτα χαρά και ευτυχία, που βλέπαμε τη Σμύρνη μας γαλανόλευκη. Η ευτυχία μας όμως δεν βάσταξε πολύ· και μια μέρα του 1922, στες 14 Αυγούστου , μάθαμε την οπισθοχώρησι του Ελληνικού στρατού. Στην αρχή μας φάνηκε απίστευτο, γιατί ο εγωϊσμός μας δεν μας άφινε να το πιστέψωμε. Και όμως ένα Σάββατο… ακούστηκε ο φοβερός ερχομός των Τούρκων…» Η Αμφιλύκη Χατζημάρκου, ήταν ένα κορίτσι που μεγάλωνε στη Σμύρνη ανέμελα και με σχετική οικονομική άνεση μέχρι την καταστροφή της πόλης το Σεπτέμβριο του 1922. Η αφήγησή της αναβιώνει μια από τις πιο μαύρες σελίδες της ελληνικής ιστορίας, τη σφαγή και την πυρπόληση της Σμύρνης, που σφράγισε επί της ουσίας το θάνατο του ελληνισμού της Μικράς Ασίας και την αποτυχία της υλοποίησης της Μεγάλης Ιδέας. Μικρασιατική Καταστροφή για τους Έλληνες, Αγώνας Ανεξαρτησίας (Kurtuluş Savaşı) για τους Τούρκους Το Σάββατο 9 Σεπτεμβρίου 1923 ο τουρκικός στρατός, ο ίδιος ο Μουσταφά Κεμάλ και οι άτακτοί του, μπήκαν στην Σμύρνη. Επτά μέρες πριν είχε αποχωρήσει και το τελευταίο ελληνικό στρατιωτικό τμήμα από τη Μικρά Ασία με το Μέτωπο να έχει καταρρεύσει από τις παραμονές του Δεκαπενταύγουστου. Η ήττα του Ελληνικού στρατού και η κατάληψη της πόλης από τους κεμαλικούς βρήκε την οικογένεια της Αμφιλύκης απροετοίμαστη. Αναζήτησαν ασφάλεια «στο στόμα του λύκου», στο ξενοδοχείο της Προκυμαίας, αλλά κατάφεραν να σωθούν με τη βοήθεια ενός άλλου ξενοδόχου μουσουλμάνου, πιθανόν του Ναΐμ Μούλαβιτς, ιδιοκτήτη των «Σμύρνα Παλάς» και «Σπλέντιτ Παλάς». Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι αντάλλασαν εξυπηρετήσεις και προστασία κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας και της ελληνικής κατοχής του 1919-1922, ως τεχνολογία επιβίωσης απέναντι στις υπερβάσεις των αρχών και τη βιαιότητα των ατάκτων ενόπλων ομάδων. Μόνο που τον Αύγουστο – Σεπτέμβριο του 1922 οι παλιές ασφαλιστικές δικλείδες αποδείχθηκαν ανεπαρκείς…

Φωτιά, μαχαίρι και θάλασσα

7b4c17bd2afe9f6f0f367bc6b7af004b

Όποιος μπορέσει ας σωθή· η Σμύρνη καίεται «Την Τετάρτη το βράδυ έρχεται ο Τούρκος ξενοδόχος και μας λέγει: “Όποιος μπορέσει ας σωθή· η Σμύρνη καίεται”» περιγράφει η Αμφιλύκη Χατζημάρκου στην σπάνια σήμερα έκδοση «Από τας ημέρας της Μικρασιατικής Καταστροφής, Αυτοβιογραφίαι των Προσφύγων Κοριτσιών του Οικοτροφείου του Διεθνούς Συνδέσμου Γυναικών» (Αθήνα, 1926). «Βγήκαμε όλοι έξω και βλέπομε τη Σμύρνη να καίεται από τέσσερα μέρη και όλος ο κόσμος να φωνάζη και να μη ξεύρη που πηγαίνει. Ο πατέρας μου βλέποντας το κακό που γινότανε έξω, αποφάσισε να καούμε εκεί για να μη πέσωμε στα χέρια των θηρίων αυτών». Ο πατέρας μου βλέποντας το κακό που γινότανε έξω, αποφάσισε να καούμε εκεί για να μη πέσωμε στα χέρια των θηρίων αυτών. «Η απόφασις του ήτο σταθερά. Η μητέρα μου κ’ εμείς με κλάματα τον παρακαλούσαμε να φύγωμε. Τόσο τραγικό το σύμπλεγμα αυτό φάνηκε στον Τούρκο ξενοδόχο που ήρθε και είπε στη μητέρα μας: “Έλα πάρε τα παιδιά σου και θα σωθούμε όλοι μαζί. Έχω ατμάκατο”. Μια αχτίνα χαράς μας παρηγόρησε και αφού μας έδωσαν σκεπάσματα οθωμανικά μαζί με τη μητέρα και αδελφή του ξενοδόχου μας παρέλαβον μερικοί ωπλισμένοι Τούρκοι και μας πήγαν στην ατμάκατο. Προχωρήσαμε λίγο και ύστερα από πολλά εμπόδια, γιατί τα πτώματα των πνιγμένων κτυπούσαν δεξιά και αριστερά στην ατμάκατο, σταθήκαμε στο μέσον του κόλπου. Μπροστά στα μάτια μας είχαμε το τραγικό θέαμα, που μας παρουσιάζει φωτιά, μαχαίρι και θάλασσα. Σ’ όλη μου τη ζωή δε θα ξεχάσω την τραγική αυτή νύχτα». Μπροστά στα μάτια μας είχαμε το τραγικό θέαμα, που μας παρουσιάζει φωτιά, μαχαίρι και θάλασσα. Σ’ όλη μου τη ζωή δε θα ξεχάσω την τραγική αυτή νύχτα.

Η μεγάλη πυρκαγιά εκδηλώθηκε αρχικά στην αρμενική συνοικία από την ανατίναξη της Αρμενικής Εκκλησίας του Αγίου Νικολάου. Με τη βοήθεια του ευνοϊκού για τους Τούρκους ανέμου (που έπνεε αντίθετα από την τουρκική συνοικία) και της βενζίνης με την οποία ράντιζαν τα σπίτια, η φωτιά κατέκαψε όλη την πόλη, εκτός από τη μουσουλμανική και την εβραϊκή συνοικία. Η φωτιά διήρκεσε από τις 13 έως τις 17 Σεπτεμβρίου του 1922 (31 Αυγούστου έως 4 Σεπτεμβρίου με το παλαιό ημερολόγιο). Καθώς η οικογένεια Παπαμάρκου προσπαθούσε να διαφύγει, ο πατέρας συνελήφθη. Στην αφήγησή της η Αμφιλύκη χρησιμοποιεί το παλιό ημερολόγιο αλλά και αυτές οι ημερομηνίες φαίνεται πως είναι συγκεχυμένες στο μυαλό της. «Στες 4 το πρωΐ της 1ης Σεπτεμβρίου φθάσαμε στο Κορδελιό, προάστειο της Σμύρνης. Οι Τούρκοι για να δείχνουν δυσκίολες στους χριστιανούς, ζητούσαν διάφορα πιστοποιητικά. Ο πατέρας κατώρθωσε με τη βοήθεια ενός δικηγόρου, Τούρκου να κάνη ένα τέτοιο πιστοποιητικό, που έπρεπε να επικυρωθή από την Τουρκική κυβέρνησι, και γι αυτό πήγε στο Διοικητήριο. Αλά δυστυχώς για μας εκεί κρατήθηκε από τους Τούρκους. Ήτανε Σαββάτο στες 15 Σεπτεμβρίου του 1922, η πιο δυστυχισμένη μέρα της ζωής μου . Αφού άδικα γυρέψαμε να τον σώσωμε και δεν μπορέσαμε, στες 15 Σεπτεμβρίου το πρωΐ φύγαμε αφήνοντας πίσω μας τον καλό μας πατέρα, περιουσία, σπίτι και την πατρίδα μας, με ένα επίτακτο Αμερικανικό που ήλθε να μας σώση».Πιθανόν αναφέρεται στο Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου, τελευταία μέρα που επιτρέπονταν η ελεύθερη αποχώρηση του χριστινικού πληθυσμού από τον Τουρκικό στρατό. Φαίνεται ότι η οικογένεια εξάντλησε άδικα κάθε περιθώριο για τη σωτηρία του πατέρα…

Ξεριζωμός

563ac307fb1d3f36347296c69a1325f4
b1d177ab04e30b1aa17ac2f7dfcb30be

Φύγαμε αφήνοντας πίσω μας τον καλό μας πατέρα, περιουσία, σπίτι και την πατρίδα μας Ο ξεριζωμός ενός μεγάλου μέρους του χριστιανικού πληθυσμού, Ελλήνων και Αρμενίων, προς τη μικρασιατική ακτή, που -κατά τους υπολογισμούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου- έφτανε τις 250.000, άρχισε μετά την ήττα του ελληνικού στρατού και την κατάρρευση του Μετώπου στα μέσα Αυγούστου του 1922. Την επομένη της αναχώρησης και του τελευταίου ελληνικού στρατιωτικού τμήματος από τη Σμύρνη, οι χιλιάδες των προσφύγων Έλληνες και Αρμένιοι που κατέκλυζαν όλο το μήκος της περίφημης Προκυμαίας “Κε” μάταια περίμεναν πλέον τα επιταγμένα ελληνικά πλοία για τη μεταφορά τους στα γειτονικά ελληνικά νησιά. Μετά από παρέμβαση του Αμερικανού Προξένου G. Horton, στάλθηκαν δύο αμερικανικά αντιτορπιλικά για την εξυπηρέτηση των προσφύγων.

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/40-spanies-fotografies-apo-tin-katastrofi-tis-smirnis/

EΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ – ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΘΑ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ

ΒΟΣΤΩΝΗ. Σοβαρές εκκλησιαστικές εξελίξεις δρομολογούνται στην Εκκλησία της Ελλάδος λόγω της αντίστασης μέχρι σημείου απόρριψης εκ μέρους μερικών ιεραρχών και ιερέων της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου η οποία, ως γνωστόν, συνήλθε τον περασμένο Ιούνιο στην Κρήτη.
Συγκεκριμένα ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος με επίσημη επιστολή του με ημερομηνία 18 Νοεμβρίου 2016  και αριθμό πρωτοκόλλου 1153 προς τον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο, προειδοποιεί ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο θα προβεί σε διακοπή κοινωνίας με τους Μητροπολίτες Πειραιώς κ. Σεραφείμ και Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιο εάν δεν ανανήψουν και σταματήσουν την πολεμική τους εναντίον της Μεγάλης Συνόδου της Κρήτης.
Στην Πατριαρχική επιστολή γίνεται επίσης αναφορά στον Πρωτοπρεσβύτερο Θεόδωρο Ζήση, ο οποίος με μία μικρή ομάδα κληρικών και μοναχών περιφέρονται ανά την επικράτεια της Ελλάδος, αλλά και σε χώρες του εξωτερικού θέτοντας εν αμφιβόλω την Μεγάλη Σύνοδο, προκαλώντας σε «ανταρσία» και απόρριψη της Συνόδου.
Υπογραμμίζεται ότι ο ιερέας Θεόδωρος  Ζήσης ήταν καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ενώ τον χειροτόνησε σε ιερέα ο σημερινός Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος όταν ήταν  Μητροπολίτης Χαλκηδόνος.
Οι Μητροπολίτες Πειραιώς κ. Σεραφείμ (Μελιτζανόπουλος) είναι ο πλέον λαλίστατος ιεράρχης της Εκκλησίας της Ελλάδος σήμερα, όχι μόνο κατά την πολεμική του εναντίον της Μεγάλης Συνόδου, αλλά επί παντός θέματος. Ως Αρχιμανδρίτης μετέβη στην Αυστραλία όπου τον Δεκέμβριο του έτους 2,000 η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού τον εξέλεξε βοηθό Επίσκοπο του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ. Στυλιανού με τον τίτλο Χριστιανουπόλεως.
Όμως μέσα σε δύο χρόνια δύο ετών διερρήχθησαν οι σχέσεις του με τον προϊστάμενο του, Αρχιεπίσκοπο κ. Στυλιανό και επέστρεψε στην Ελλάδα όπου ο τότε Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Καλλίνικος του ανέθεσε καθήκοντα ιεροκήρυκα και Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου. Με την αποχώρηση που Μητροπολίτη κ. Καλλίνικου λόγω προβλημάτων που ανεφύησαν, τον Φεβρουάριο του 2006 ο κ. Σεραφείμ, ο οποίος τυγχάνει και νομικός, έγινε Μητροπολίτης Πειραιώς.
Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ Αρχείο
Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ Αρχείο «Ε.Κ.»
Στην επιστολή του ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος προς τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο ανάμεσα στα άλλα αναφέρει ότι «περιέρχονται καθ’ ημέραν εις το καθ’ ημάς Οικουμενικόν Πατριαρχείον και εις την ημετέραν Μετριότητα προσωπικώς εκ διαφόρων πηγών πληροφορίας ότι ο Πρωτοπρεσβύτερος κ. Θεόδωρος Ζήσης και οι συν αυτώ ομόφρονες κληρικοί και λαϊκοί, δια του διαδικτύου και των διαφόρων μέσων γενικής ενημερώσεως, περιερχόμενοι δε και διαφόρους αδελφάς Όρθοδόξους Εκκλησίας, προσκαλούσι τους αδελφούς Προκαθημένους και τους ποιμένας, αλλ’ ιδιαιτέρως τον ευσεβή Ορθόδοξον Λαόν, εις ανταρσίαν και αμφισβήτησιν των αποφάσεων της εν Κρήτη εν ευλογίαις και εν επιτυχίαις συνελθούσης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας, η εις τας εργασίας της οποίας συμβολή της Υμετέρας προσφιλούς Μακαριότητος και της Αντιπροσωπείας της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος υπήρξεν οικοδομητική και συντελεστική της σημειωθείσης επιτυχίας».
Ο Πατριάρχης χαρακτηρίζει την τακτική της πολεμικής του π. Θεοδώρου Ζήση «διαβρωτική και ανίερη».
Αναφέρει επί λέξει πως «και ως να μη ήρκει το διαβρωτικόν συνειδήσεων και προκαλούν σκανδαλισμόν ανίερον έργον των ευαρίθμων τούτων κληρικών και λαϊκών εν τω κλίματι της Αγιωτάτης εκκλησίας της Ελλάδος, αι πληροφορίαι αύται, μη διαψευσθείσαι μέχρι σήμερον υπό τινος, αναφέρουσιν ότι ήδη αντιπροσωπεία υπό τον μνημονευθέντα ανωτέρω κληρικόν επεσκέφθη τας Αγιωτάτας Ορθοδόξους Εκκλησίας της Βουλγαρίας και της Γεωργίας, καθώς και την εκκλησιαστικήν Επαρχίαν της Μολδαβίας, και προέβη εις αναστάτωσιν του εκείσε πληρώματος, γενομένη ατυχώς δεκτή και υπό αδελφών Προκαθημένων και Ιεραρχών των ειρημένων Εκκλησιών.
Επί πλέον, η ομάς αυτή, κατά τας αυτάς πληροφορίας πάντοτε ενεφάνισεν εαυτήν κατά την παρουσίαν αυτής εν Γεωργία ως μεταφέρουσαν την συνείδησιν του πληρώματος της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Συμμερίζεται ασφαλώς και η Υμετέρα Μακαριότης και η Ιερά Σύνοδος της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος, ότι τα σκοπίμως και ανιέρως διαθρυλούμενα και διαδιδόμενα υπό των εν λόγω κληρικών και λαϊκών αποτελούσι, κατά τον Μέγαν Βασίλειον, «ψυχών δηλητήρια […] άπερ αι […] μήνιγγες» των ειρημένων «εκβοώσι πολυφάνταστοι ούσαι δια το πάθος» (Επιστολή 210, Τοις κατά Νεοκαισάρειαν λογιωτάτοις] R.G. 32] 777Α). Άλλωστε, «το σχίσαι Εκκλησίαν, και φιλονείκως διατεθήναι, και διχοστασίας εμποιείν και της συνόδου διηνεκώς εαυτόν αποστερείν, ασύγγνωστον και κατηγορίας άξιον, και πολλήν έχει την τιμωρίαν» (Ιερού Χρυσοστόμου, Κατά Ιουδαίων Γ’, R.G., 48, 872)».
Ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος σε άλλο σημείο της επιστολή του τονίζει πως «ατυχώς, την συμπήξασαν μέτωπον κατά της κανονικής Εκκλησίας και των αποφάσεων της εν Κρήτη συνελθούσης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου γνωστήν ομάδα ενισχύουσι, δια της στάσεως αυτών, και αδελφοί Ιεράρχαι της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος, δια της γραφίδος και του ευκαίρως – ακαίρως εκφερομένου, προ και μετά την σύγκλησιν της Μεγάλης Συνόδου, επί παντός του επιστητού ακρίτου λόγου αυτών, ως επί παραδείγματι οι Ιερώτατοι Μητροπολίται Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος και Πειραιώς κ. Σεραφείμ.
Οι ούτως ενεργούντες λησμονούσιν ασφαλώς ότι «τα συνοδικώς σκεπτόμενα και διαγινωσκώμενα, των κατά μόνας γνωματευομένων κρείττονα εισι και επικρατέστερα» (Ιωάννου του Κίτρου, Αποκρίσεις προς Κωνσταντίνον αρχιεπίσκοπον Δυρραχίου τον Καβάσιλαν, Ράλλη – Ποτλή, Σύνταγμα των Θείων και Ιερών κανόνων» Ε’ τόμος, σελ. 403)».
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ζητά από τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο να λάβει «τα προσήκοντα μέτρα και προβήτε εις τας δεούσας συστάσεις προς τους ειρημένους κληρικούς και προς τα συγκεκριμένα στελέχη ίνα παύσωσι να ενεργώσιν αντιεκκλησιαστικώς και αντικανονικώς, να σκανδαλίζωσι ψυχάς, «υπέρ ων Χριστός απέθανε», και να προκαλώσι προβλήματα εις την ενιαίαν Ορθόδοξον Εκκλησίαν».
Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος. Αρχείο
Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος.
Αρχείο «Ε.Κ.»
Προειδοποιεί πως σε περίπτωση που δεν ανανήψουν θα προχωρήσει σε κυρώσεις σε βέρος τους. Απευθυνόμενος στον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο λέγει πως «προς τούτοις, ωσαύτως παρακαλούμεν θερμώς την Ύμετέραν Μακαριότητα όπως επιστήση ιδιαιτέρως την προσοχήν των προκαλούντων δια δηλώσεων και εγκυκλίων αυτών αναστάτωσιν εις τον λαόν του Θεού αδελφών Ιεραρχών της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος, ως των ανωτέρω ρηθέντων Μητροπολιτών Καλαβρύτων και Αιγιαλείας και Πειραιώς, συν τη δηλώσει ότι εάν δεν ανανήψωσι και δεν έλθωσιν εις εαυτούς το Οικουμενικόν Πατριαρχείον θέλει αντιμετωπίσει το δημιουργούμενον πρόβλημα δια της διακοπής της εκκλησιαστικής και μυστηριακής κοινωνίας μετ’ αυτών, ως προκαλούντων την κοινήν ευθύνην και το χρέος πάντων των Ορθοδόξων Ποιμένων προς διασφάλισιν της ενότητος, της ειρήνης και της ενιαίας μαρτυρίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Τα ανωτέρω, εν πόνω ψυχής και άλγει καρδίας καταγγέλλοντες υπευθύνως, πριν ή το υπερβαίνον το δικαίωμα ελευθέρας εκφράσεως οικοδομητικής γνώμης ανίερον τούτο έργον λάβη μείζονας και δυσθεραπεύτους διαστάσεις, επαφιέμεθα τα περαιτέρω τη συνέσει της Υμετέρας Αγάπης και της σεβασμίας Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, και διατελούμεν μετά βαθείας της εν Κυρίω αγάπης και τιμής εξιδιασμένης».
Υπενθυμίζεται ότι αμφότεροι οι Μητροπολίτες Πειραιώς κ. Σεραφείμ και Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος ανήκουν στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος.
Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος είναι γνωστός την Ομογένεια της Αμερικής την οποία και επισκέπτεται τακτικά για την εξεύρεση οικονομικών πόρων για την υποστήριξη των συντήρηση των Ιδρυμάτων της Μητροπόλεως του.

Οπαδοί του Ερντογάν επιτέθηκαν σε εκκλησίες στην Τραπεζούντα και στη Μαλάτεια

Φανατικοί ισλαμιστές, υπερασπιστές της «δημοκρατίας» του Ερντογάν, επιτέθηκαν σε εκκλησίες στην Τραπεζούντα και στη Μαλάτεια, μεταδίδει το demokrathaber.

Οι οπαδοί του Ερντογάν επιτέθηκαν στην ρωμαιοκαθολική εκκλησία της Παναγίας (Σάντα Μαρία) στην Τραπεζούντα και στην προτεσταντική εκκλησία στη Μαλάτεια.

Σύμφωνα με τα όσα μεταδίδει το τουρκικό σάιτ, οι ισλαμιστές βανδάλισαν την εκκλησία στη Μαλάτεια με πέτρες και σφυριά και της έσπασαν τα τζάμια.

Στην Τραπεζούντα περίπου δέκα ισλαμιστές προσπάθησαν να σπάσουν την πόρτα του ναού, αλλά από τον θόρυβο που προκάλεσαν τους αντιλήφθηκαν οι γείτονες και εξαιτίας των αντιδράσεών τους τράπηκαν σε φυγή.

 

Πηγή www.tribune.g