Αρχείο ετικέτας Νάξος Τήνος Χίος Αιγαίο

Σύμβολα της Ιεράς Καρδιάς Του Ιησού

Ιερά Καρδία Στην Τήνο Π. Δομήνικος Βουτσίνος

25η Επέτειος Αρχιερατικής Χειροτονίας του Σεβ/τατου Νικόλαου Πρίντεζη

Ήταν 29 Απριλίου του 1993 όταν ήχησαν χαρμόσυνα οι καμπάνες στους ναούς της Τήνου για την εκλογή νέου Αρχιεπισκόπου. Χαρά που μοιράστηκε και η ενορία της Βάρης, καθώς ο μέχρι εκείνη την ημέρα εφημέριός της π.Νίκος Πρίντεζης επιλέχτηκε από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο το 2 για να γίνει ο νέος Αρχιεπίσκοπος Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου, και Αποστολικός Τοποτηρητής της Επισκοπής Χίου και Μητροπολίτης παντός Αιγαίου.  Χαρά αλλά και λύπη μαζί που θα έχαναν τον επί πολλά έτη εφημέριό τους. Δεν ήταν λίγοι οι πιστοί εκείνοι από τη Βάρη, αλλά και από ολόκληρη τη Σύρο, που στις 4 Ιουλίου 1993 στον Καθεδρικό Ναό της Παναγίας του Ροδαρίου στην Ξυνάρα της Τήνου, πλημμυρισμένοι από χαρά και με δάκρυα συγκίνησης βροντοφώναξαν «ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ!» όταν ο ακούραστος εργάτης στον αμπελώνα του Κυρίου π.Νίκος, χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος από τον Προκάτοχό του Αρχιεπίσκοπο Ιωάννη Περρή και όλους τους Αρχιερείς της καθολικής Εκκλησίας της Ελλάδος.

Φέτος στις 4 Ιουλίου 2018 συμπληρώνονται 25 χρόνια από εκείνη την ημέρα. Στον ίδιο Ναό καλούμαστε όλοι  στις 4 Ιουλίου και ώρα 19:00    να ευχαριστήσουμε τον Κύριο για όσα χάρισε μέχρι σήμερα στον Αρχιεπίσκοπο Νικόλαο και να του ζητήσουμε να συνεχίζει να τον στηρίζει και να του χαρίζει υγεία για να ποιμαίνει τον λαό της Τήνου αλλά και τους πιστούς της μεγάλης  ανά τα νησιά του Αιγαίου επαρχίας του

Σ.ΔΟΥΡΑΤΣΟΥ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Σεβασμιότατος π. Νικόλαος Πρίντεζης προέρχεται από τον εφημεριακό κλήρο της Εκκλησιαστικής Επαρχίας της Σύρου. Γεννήθηκε στη Βάρη της Σύρου στις 21 Φεβρουαρίου του έτους 1941. Ολοκλήρωσε τη Δημοτική και Μέση εκπαίδευση στο Λεόντειο Λύκειο των Μαριανών Αδελφών στην Αθήνα. Από το 1960-1966 σπούδασε Φιλοσοφία και Θεολογία στο Ποντιφικό Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο της Ρώμης ως μαθητής του εκεί Ελληνικού Κολεγίου. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του και απέκτησε το πτυχίο της Φιλοσοφίας και Θεολογίας. Χειροτονήθηκε Ιερέας στις 19 Δεκεμβρίου του έτους 1965 στη Βάρη της Σύρου από τον Επίσκοπο Γεώργιο Ξενόπουλο.

Διετέλεσε εφημέριος: του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Γεωργίου στην Άνω Σύρο και στη συνέχεια για 25 χρόνια εφημέριος της Ενορίας της Αμιάντου Συλλήψεως στη Βάρη με ταυτόχρονη εξυπηρέτηση για τρία χρόνια και της Ενορίας της Μεταστάσεως της Θεοτόκου στο Μάννα Σύρου. Διατέλεσε για τρία χρόνια Διευθυντής του Διεπαρχιακού Ιεροσπουδαστηρίου της Καθολικής Εκκλησίας της Ελλάδος με έδρα την Ποσειδωνία Σύρου, Γραμματέας του Δευτεροβάθμιου Διεκκλησιαστικού της Σύρου, Γραμματέας του Συνδέσμου Καθολικού Εφημεριακού Κλήρου Ελλάδος, μέλος άλλων επαρχιακών και διεπαρχιακών θεσμών και δίδαξε το μάθημα των Θρησκευτικών στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση της Σύρου και της Τήνου

Στις 29 Απριλίου 1993 ο Πάπας Ιωάννης-Παύλος 2ος τον ονόμασε Αρχιεπίσκοπο-Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου, Αποστολικό Τοποτηρητή της Επισκοπής Χίου και Μητροπολίτη παντός Αιγαίου. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 4 Ιουλίου του έτους 1993 στον Καθεδρικό Ναό της Παναγίας του Ροδαρίου στην Ξινάρα από τον Προκάτοχό του Αρχιεπίσκοπο Ιωάννη Περρή και όλους τους Αρχιερείς της καθολικής Εκκλησίας της Ελλάδος. Παραμένει Γενικός Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Καθολικής Ιεραρχίας της Ελλάδος από το έτος 1978.

Πηγη: episkopisyrou.gr

ΓΛΥΚΟΧΑΡΑΖΕΙ !

Η προγραμματισμένη από καιρό επίσκεψη έγινε με σκοπό να εξεταστούν οι λεπτομέρειες για την εγκατάσταση στην τοπική μας Εκκλησία μιας νέας μοναχικής κοινότητας από δύο ή τρείς αδελφές, οι οποίες θα εγκατασταθούν πριν το τέλος του χρόνου.

Η παρουσία της αδελφής Επαρχιακής είναι η συγκεκριμένη απάντηση στην πρώτη επιστολή του Αρχιεπισκόπου μας, που απευθύνθηκε στο μοναχικό αυτό τάγμα για πρώτη φορά στις 9/12/2010 ζητώντας το ενδεχόμενο εγκατάστασης στην Εκκλησία μας μιας μοναχικής κοινότητας αποτελούμενης από δύο ή τρεις μοναχές αυτού του νεοσύστατου τάγματος της Καθολικής Εκκλησίας. Ακολούθησε αρκετή αλληλογραφία που δημιούργησε αρκετές ελπίδες και η χθεσινή επίσκεψη ήταν το θετικό αποτέλεσμα.

Η συνάντηση έγινε σε κλίμα φιλικό, με πλήρη κατανόηση και από τις δύο πλευρές και έφερε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Έγινε ένα σταθερό  βήμα προς τα εμπρός πού απέδειξε ότι είναι ειλημμένη  ποια η απόφαση της εγκατάστασης  ήδη άρχισε να γλυκοχαράζει η ημέρα που το όνειρο μας θα γίνει πραγματικότητα.

Μετά τη συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο π. Νικόλαο, οι δύο αδελφές συμμετείχαν στη Θεία Λειτουργία την οποία τέλεσε  στο Μοναστηριακό Ναό του Αγίου Αντωνίου στην Παλλάδα Τήνου, λόγω της ημέρας Τρίτης κατά την οποία αρκετοί πιστοί συμμετέχουν στη Θεία Λειτουργία και ανανεώνουν την ευλάβεια τους προς τον Άγιο Αντώνιο.

Πηγη: kantam.gr

Λαογραφικό Μουσείο Ουρσουλινών: Η επίσκεψη που έφερε χαμογελά αισιοδοξίας…

Το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM), στην προσπάθειά του να αναδείξει τον ρόλο των μουσείων στη σύγχρονη κοινωνία, καθιέρωσε από το 1977 τη 18η Μαΐου ως Διεθνή Ημέρα Μουσείων (International Museum Day)

Το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM), στην προσπάθειά του να αναδείξει τον ρόλο των μουσείων στη σύγχρονη κοινωνία, καθιέρωσε από το 1977 τη 18η Μαΐου ως Διεθνή Ημέρα Μουσείων (International Museum Day). Ας αφιερώσουμε αυτή την ημέρα στο Λαογραφικό Μουσείο Ουρσουλίνων στα Λουτρά της Τήνου!
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες την περασμένη Πέμπτη 10 Μάιου ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Λεονταρίτης Γεώργιος μαζί με τον Έπαρχο Τήνου κ. Γιαγιά και τον Σεβ. Αρχιεπίσκοπο Καθολικών Τήνου Νικόλαο , επισκέφθηκαν το Λαογραφικό Μουσείο Ουρσουλινών στα Λουτρά προκειμένου να δουν και να υλοποιήσουν ένα παλιό αίτημα του Σεβασμιότατου Νικόλαου, που ως σκοπό θα είχε την χρηματοδότηση του εν λόγω Μουσείου.
Το Λαογραφικό Μουσείο Ουρσουλίνων είναι ένα μουσείο, μία μικρή πόλη που είχε τα πάντα και είμαστε σίγουροι πως μετά απ αυτή την επίσκεψη ο κ. Λεονταρίτης, θα μεριμνήσει έτσι ώστε να υπάρχουν θετικές εξελίξεις σε μακροχρόνιο αίτημα της Τηνιακής κοινωνίας.
Μια πρώτη επαφή κι ας ελπίσουμε να μπουν επιτέλους οι σωστές βάσεις της διαδικασίας που απαιτείται για την αποκατάσταση ενός εκ των σημαντικότερων ιστορικών μνημείων των Κυκλάδων, με πρώτο στάδιο τη χρηματοδότηση της μελέτης και με επόμενο στόχο, μετά την ολοκλήρωση αυτής, την ένταξη του έργου σε κάποιο χρηματοδοτικό πρόγραμμα.
Η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου φαίνεται να βλέπει ζεστά τις δεσμεύσεις της, στηρίζει όλες τις παρεμβάσεις οι οποίες δημιουργούν αναπτυξιακές προοπτικές για τις τοπικές κοινωνίες και προσπαθεί αναδείξει την πολιτιστική κληρονομιά και να ενισχύσει την ιστορική μνήμη μας, κάτι το οποίο το έχει πετύχει…
Εφόσον υλοποιηθούν οι υποσχέσεις της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, πιστεύουμε ακράδαντα ότι θα μιλάμε ίσως για το καλύτερο και μεγαλύτερο Λαογραφικό μουσείο που θα βρίσκεται στην Ελλάδα.
Ένα μουσείο κόσμημα για την Τήνο. Ένα Μουσείο με τεράστια ιστορία και πρόσφορά όχι μόνο στην κοινωνία της Τήνου αλλά για όλους τους Έλληνες.
Μια μικρή πόλη που είχε τα πάντα, Δημοτικό, Οικοτροφείο, Ορφανοτροφείο Γαλλικό Γυμνάσιο, Σιδηρουργείο, Ξυλουργείο, Νοσοκομείο, Φαρμακείο, Ραφείο, Υφαντήριο, Φούρνο, Ωδείο κλπ.
Βασικό και σημαντικό για αυτό το Μουσείο είναι ότι δεν συγκεντρώσαν πράγματα από διάφορα μέρη της Τήνου και της υπόλοιπης Ελλάδος, αλλά ότι υπάρχει είναι απ αυτά που υπήρχαν στο χώρο αυτό από το 1865.
Κάποτε το Cyclades 24 είχε αναφέρει: «Το Κράτος θα έπρεπε να παρακαλέσει την Καθολική Αρχιεπισκοπή Τήνου να δεχθεί χρηματική ενίσχυση για την επισκευή του Μουσείου»
Ευχόμαστε και είμαστε σίγουροι κ. Χατζημάρκο να δείτε με αγάπη και ευαισθησία το αίτημα του Καθολικού Επισκόπου και να είστε σίγουρος ότι θα είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου.
Σήμερα γιορτάζουμε την Διεθνή Ημέρα Μουσείων , τι πιο σημαντικό , τι πιο εορταστικό να μάθουμε ότι σύντομα θα αρχίσουν οι εργασίες επισκευής του Μουσείου στα Λουτρά.
Πηγη cyclades24.gr

Η Τήνος αποχαιρέτησε τον Γιάννη Κορίνθιο

Χθες Πέμπτη  ώρα 13.00 τελέστηκε στον Ενοριακό Ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρα, στο χωριό Καρκάδος της Τήνου, η εξόδια ακολουθία ενός εκ των δύο θυμάτων του εργατικού ατυχήματος που έγινε στην περιοχή της Ποταμιάς Τήνου τη Δευτέρα 30  Απριλίου, του  Γιάννη Κορίνθιου.

Πλήθος κόσμου έφθασε στο Ναό για να αποχαιρετήσει τον  άτυχο εργάτη και να συμπαρασταθεί στους πονεμένους γονείς του, στη σύζυγο και τα παιδιά του και σε όλα τα μέλη της μεγάλης οικογένειάς του.

Η Εξόδια Ακολουθία τελέστηκε με Αρχιερατική Θεία Λειτουργία την οποία τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπός μας π. Νικόλαος και συλλειτούργησε μαζί του όλος ο Κλήρος της Τήνου, την παρουσία και τεσσάρων Ιερέων και ενός διακόνου της Αδελφής Ορθόδοξης Εκκλησίας με επί κεφαλής τον Αρχιερατικό Επίτροπο Τήνου π. Γεώργιο Φανερό.

Στην Εξόδια Ακολουθία έδωσαν το παρόν ο Δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο Τήνου, άλλες αρχές  αλλά και ένα πολύ μεγάλο πλήθος Τηνίων που θέλησε με την παρουσία του να εκφράσει  τη συμμετοχή του στον αβάστακτο πόνο της οικογένειας του Γιάννη.

Η ατμόσφαιρα ήταν αληθινά «νεκρική» και βοήθησε, ώστε η προσευχή  όσων βρισκόταν μέσα στο ναό αλλά και στους γύρω χώρους έξω από το Ναό, να γίνει για όλους κατάλληλη ατμόσφαιρα  προσευχής με την οποία εμπιστευθήκαμε τον αδελφό μας Γιάννη στα χέρια του Εύσπλαχνου  Θεού Πατέρα.

Ο Αρχιεπίσκοπος, μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου, μίλησε στους στη συναγμένη Εκκλησία και είπε:

“Να είστε πάντοτε έτοιμοι διότι την ώρα που δε νομίζετε ο Υιός του ανθρώπου έρχεται”.

Αυτό μας είπε λίγο πριν ο Κύριος. Είναι λόγια που συχνά μας επαναλαμβάνει. Είναι λόγια που συχνά επαληθεύονται στη ζωή μας. Δεν είναι όμως λόγια  τρόμου και φόβου, αλλά λόγια φιλικής ενημέρωσης και προειδοποίησης.

Αυτά τα λόγια απευθύνονται σε εκείνους που ο Κύριος αγαπά και θέλει, όταν έλθει η στιγμή της αναχώρησής τους από αυτό τον πρόσκαιρο και μάταιο κόσμο, να είναι έτοιμοι, να περάσουν μαζί Tου στον κόσμο της αιωνιότητας και της ευτυχίας που εξασφαλίζει η παντοτινή παρουσία του Θεού.

Αυτά τα λόγια αδελφοί μου και αδελφές μου επαληθεύτηκαν το πρωί της περασμένης Δευτέρας 30 Μαΐου στο νησί μας για δύο αδελφούς μας,  κατά την ώρα της εργασία τους. Η ώρα για τους δύο αδελφούς μας έφθασε απρόσμενα. Η αναχώρησή τους από τον κόσμο αυτό σε στιγμή ανύποπτη. Είναι γνωστό,  πως η αναχώρησή μας από τον κόσμο αυτό για άλλους ανθρώπους έρχεται με τρόπο αναμενόμενο και για άλλους με τρόπο απρόσμενο. Για άλλους νωρίς και για άλλους αργά.

Σήμερα εδώ αυτή η ενοριακή κοινότητα βιώνει τον αποχαιρετισμό δύο μελών της: του νέου σε ηλικία Ιωάννη αυτή τη στιγμή και σε λίγες ώρες της  ηλικιωμένης αδελφής μας Ελένης. Ανεξιχνίαστα πράγματι τα σχέδια του Κυρίου.

Όταν ο χρόνος συγκρίνεται με την αιωνιότητα, τότε χίλια χρόνια είναι σαν μια ημέρα που  έρχεται, αλλά γρήγορα φεύγει.

Είναι αλήθεια πως για μας τους θνητούς ανθρώπους δεν είναι εύκολο να κατανοήσουμε τέτοιου είδους αιφνίδιες και τραγικές αναχωρήσεις, τέτοιες ανθρώπινες περιπέτειες, γι’ αυτό και  σπεύδουμε αλόγιστα, ως παράλογες να τις κρίνουμε.

Είναι στιγμές που χρειαζόμαστε την άνωθεν σοφία  του Θεού για να μπορέσουμε να ανακαλύψουμε τα ανεξιχνίαστα σχέδια της αγάπης Του, που αποκαλύπτονται ακόμη και μέσα από τον πόνο και τη θλίψη. Τον πόνο που ο ίδιος ως άνθρωπος δοκίμασε.

Στις δύσκολες αυτές στιγμές ο Κύριος δε μας αφήνει μόνους.  Σήμερα είναι και  Εκείνος  εδώ παρών. Σε λίγο ως Θεός, κάτω από τα είδη του άρτου και του οίνου. Είναι Εκείνος που θα μας επαναλάβει: «Όποιος τρώει τη σάρκα μου και πίνει το αίμα, κι αν πεθάνει θα ζήσει». Είναι παρών όμως εδώ και ως άνθρωπος, όπως τότε που λυπήθηκε και παρηγόρησε τη χήρα της Ναϊν, που έκλαψε όταν πληροφορήθηκε το θάνατο του φίλου του Λαζάρου, που πήγε στο σπίτι του Ιαείρου για τη νεκρή κόρη του. Είναι εδώ μαζί μας σήμερα, συμμετέχει στον πόνο  των σκληρά δοκιμασμένων γονέων του Γιάννη, κοντά στην πονεμένη Ρόζα τη σύζυγό του, στα δυο αγαπημένα παιδιά του το Γιώργο και τη Μαργαρίτα, κοντά στην  ευρύτερη οικογένειά του, κοντά σε όλους μας, γιατί όλοι μας πονάμε και ψάχνουμε τρόπο να παρηγορηθούμε. Αλλά Κύριε σε ποιόν άλλο μπορούμε να αποταθούμε; Μόνο εσύ έχεις λόγια ζωής αιώνιας.

Σ’ αυτές τις δύσκολες ανθρώπινα στιγμές, το πνεύμα το πονηρό δε μένει αδιάφορο, τις εκμεταλλεύεται  και μας πειράζει. Χίλιες δυο σκέψεις περνούν από το μυαλό μας, χίλια δυο ερωτήματα μας δημιουργούνται και πολλά «γιατί», απευθύνουμε στον ίδιο το Θεό μας.

Είναι στιγμές, αδελφοί μου και αδελφές μου που όλοι μας πρέπει να φανούμε  δυνατοί, δεν πρέπει να  υποκύψουμε στον πειρασμό που μας προκαλεί να ζητήσουμε από το Θεό  να μας δικαιολογήσει, γιατί αυτός ο πρόωρος θάνατος, γιατί αυτός ο αιφνίδιος θάνατος, γιατί αυτός ο τραγικός θάνατος; Σας ζητώ να μην  υποκύψουμε  σ’ αυτόν τον πειρασμό,  αλλά να ζητήσουμε από τον Κύριο να μας στηρίξει στην πίστη και να μας βοηθήσει να καταλάβουμε  το λόγο Του  που λίγο πριν ακούσαμε: «ο δίκαιος κι αν πρόωρα πεθάνει, θα γνωρίσει την ανάπαυση. Σεβαστό γήρας δεν είναι τα πολλά χροιά, ούτε με τον αριθμό των ετών μετριέται. Η ηλικία του γήρατος είναι ο ακηλίδωτος  βίος».

Όλοι εμείς ήλθαμε εδώ σήμερα, διότι  θέλουμε, να μοιραστούμε τον πόνο σας αγαπητοί μας: Ρόζα, Γιώργο και  Μαργαρίτα.

Ήρθαμε να τελέσουμε το Μυστήριο του θανάτου και της αναστάσεως του Κυρίου, το Μυστήριο το οποίο εξασφαλίζει την αιώνια ζωή σε όσους τρώνε και πίνουν το σώμα και το αίμα του Χριστού.

Μαζί με το ψωμί και το κρασί που θα προσφέρουμε στο Θεό Πατέρα, θα προσφέρουμε και τον ανθρώπινο πόνο σας και τα δάκρυά σας. Εκείνος ας τα μετουσιώσει σε ελπίδα, πίστη και σιγουριά, πως η ζωή του συζύγου σου Ρόζα και του πατέρα σας Γιώργο και Μαργαρίτα δεν αφαιρέθηκε, αλλά μεταβλήθηκε από γήινη και πρόσκαιρη  σε ουράνια και  αιώνια. ΑΜΗΝ.

Έφυγαν ξαφνικά δύο τίμιοι εργάτες

ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ
ΝΑΞΟΥ-ΤΗΝΟΥ- ΑΝΔΡΟΥ-ΜΥΚΟΝΟΥ
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Τήνος 30/4/2018

Έφυγαν ξαφνικά δύο τίμιοι εργάτες

Την  παραμονή της Πρωτομαγιάς, γιορτή της εργατιάς, που σε κάθε γωνιά της γης γιορτάζεται το δικαίωμα του ανθρώπου στην εργασία και όχι στη δουλειά, ένα θανατηφόρο ατύχημα με θύματα δύο τίμιους νέους εργάτες, μετέτρεψε στο νησί της Τήνου τη γιορτή σε πένθος.

Είναι αποδεδειγμένο πως η θλίψη και ο πόνος, στο νησί της Τήνου, ευαισθητοποιούν όλους τους κατοίκους της. Όμως  ο πόνος και η θλίψη αυτή τη φορά είναι και αβάστακτος, διότι προκλήθηκε από τον ξαφνικό και τραγικό θάνατο δύο νέων συνανθρώπων μας, δύο τίμιων εργατών.

Κάθε φορά που συμβαίνει  ένα θανατηφόρο γεγονός σε νέους ανθρώπους, δεν είναι λίγα τα δικαιολογημένα «γιατί»: «γιατί στο παιδί μου, γιατί στον άνδρα μου; γιατί στη γυναίκα μου, τον αδελφό μου, το συγγενή και το φίλο μου;

Αυτά τα «γιατί», για όσους πιστεύουν,  έχουν λάβει ήδη την απάντηση δυο χιλιάδες  χρόνια πριν: «Προσέχετε, αγρυπνείτε και προσεύχεστε, διότι  δεν ξέρετε πότε θα έρθει ο καιρός» (Μάρκ. 13,33).

Αυτά τα λόγια, αδελφοί μου και αδελφές μου  δεν αφορούν  μόνο στους άλλους!

Συμμετέχουμε στο σκληρό πόνο των οικογενειών για τον αδόκητο θάνατο των δύο αδελφών μας: Γιάννη και  Δημήτρη και ευχόμαστε σύντομη ανάρρωση στον τραυματισθέντα Νίκο.

Αύριο,  πρωτομαγιά, στην 11.00, κατά την Αρχιερατική  Θεία Λειτουργία στο Ναό του Αγίου Ιωσήφ στον οικισμό «Μοναστήρια» της Τήνου, θα προσευχηθούμε όλοι οι παρόντες: για την αιώνια ανάπαυση της ψυχής των δύο αγαπητών αδελφών μας και θα ζητήσουμε την προστασία του Αγίου Ιωσήφ, ο οποίος στην Καθολική Εκκλησία την πρωτομαγιά γιορτάζεται ως Προστάτης όλων των εργατών, να προστατεύει όλους τους εργάτες.

Ενημερώνουμε ότι: η Θεία Λειτουργία που είχε προγραμματιστεί να τελεστεί την πρωτομαγιά στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Ιωσήφ στους κήπους της πρώην Μονής Ουρσουλινών στα Λουτρά, αναβάλλεται.

+Νικόλαος, Αρχιεπίσκοπος

Πηγη kantam.gr

ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΜΗΝΥΜΑ 2018

+ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
ΝΑΞΟΥ-ΤΗΝΟΥ-ΑΝΔΡΟΥ-ΜΥΚΟΝΟΥ

Τήνος 28/03/2018

ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΜΗΝΥΜΑ 2018

Αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές,

Με την πορεία της Τεσσαρακοστής φτάνουμε στην Κυριακή των Βαΐων και του Πάθους του Κυρίου. Η Μεγάλη Εβδομάδα ξεκινάει με την ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου του Ιησού στα Ιεροσόλυμα που έγινε την Κυριακή πριν από το Πάσχα.

Ο Ιησούς, ο οποίος ήταν πάντα αντίθετος σε κάθε δημόσια εκδήλωση προς τιμήν Του και ο οποίος την απέφευγε κάθε φορά που ο λαός ήθελε να τον κάνει βασιλιά (Ιω. 6:15), την Κυριακή των Βαΐων δέχτηκε να συνοδευτεί θριαμβευτικά στην Ιερουσαλήμ. Μόνο τώρα, που πλησιάζει το Πάθος του, δέχεται να αναγνωριστεί δημόσια ως Μεσσίας, διότι ακριβώς πεθαίνοντας πάνω στο σταυρό θα αποδειχθεί ότι είναι ο Μεσσίας, ο Σωτήρας, ο Βασιλιάς, ο Νικητής.

Δέχεται να αναγνωριστεί ως βασιλιάς, αλλά ένας βασιλιάς με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά: ταπεινός και πράος, ο οποίος εισέρχεται στην Αγία Πόλη καθισμένος πάνω σε ένα γαϊδουράκι, σύμβολο της φτώχειας. Η είσοδος του Ιησού στα Ιεροσόλυμα γίνεται με μια αυθόρμητη απόδοση τιμής στον Ιησού, ο οποίος οδηγείται μέσω του πάθους και του θανάτου, στην πλήρη φανέρωση της θεϊκής βασιλείας Του. Όλο αυτό το πλήθος των ανθρώπων που ζητωκραύγαζε το «Ωσαννά» δε μπορούσε να συλλάβει την πλήρη έννοια αυτής της εκδήλωσης, αλλά η σημερινή κοινότητα των πιστών που επαναλαμβάνει αυτή την εκδήλωση μπορεί να κατανοήσει το βαθύτερο νόημά της.

Θα ακολουθήσουμε τον Κύριο αυτή την εβδομάδα βήμα-βήμα από την είσοδο στα Ιεροσόλυμα επαναλαμβάνοντας τις δικές μας ζητωκραυγές του Ωσαννά μέχρι εκεί στο Γολγοθά όπου δυστυχώς θα φθάσει σχεδόν μόνος, εγκαταλειμμένος από όλους εκείνους που του ήταν κοντά, από τους πιο αγαπημένους φίλους που ο ίδιος είχε διαλέξει και για τους οποίους τώρα προσφέρει τη ζωή Του.

Τα γεγονότα επισπεύδονται, όλα φαίνεται να βυθίζονται στο σκοτάδι. Όμως στην καρδιά της μοναξιάς και της αγωνίας ο Ιησούς ελκύει και ενώνει όλους τους ανθρώπους του σύμπαντος κόσμου. Όλα φαίνονται χαμένα. Η αλήθεια όμως είναι πως τώρα όλα αρχίζουν.

Το Πάσχα είναι μια νέα αρχή: η λέξη «Πάσχα» σημαίνει πέρασμα. Ήταν τότε το πέρασμα του Εβραϊκού λαού από τη σκλαβιά της Αιγύπτου στην ελευθερία της γης της Επαγγελίας. Είναι τώρα το πέρασμα του Ιησού από το θάνατο στη ζωή.

Το αντίφωνο του αντιφωνικού ψαλμού της Κυριακής του Πάσχα μας προτρέπει: «Αυτή είναι η ημέρα που έκανε ο Κύριος. Ας αγαλλιάσουμε και ας ευφρανθούμε κατ’ αυτήν». Είναι η πιο όμορφη και πιο χαρούμενη ημέρα διότι «ο Κύριος της ζωής ήταν νεκρός, αλλά τώρα ζει και θριαμβεύει».

Εάν ο Ιησούς δεν είχε αναστηθεί, μάταιη θα ήταν η ενσάρκωσή Του και ο θάνατός Του δε θα έδινε ζωή στους ανθρώπους. «Αν ο Χριστός δεν είχε αναστηθεί – γράφει ο άγιος Παύλος – η πίστη σας θα ήταν μάταιη και θα ήσασταν ακόμη μέσα στις αμαρτίες σας» (1 Κορ. 15:17). Ποιος πράγματι μπορεί να πιστέψει ένα νεκρό; Όμως ο Χριστός δεν είναι νεκρός, αλλά ζωντανός: «Γιατί ζητάτε το ζωντανό ανάμεσα στους νεκρούς; Αναστήθηκε, δεν είναι εδώ»(Μάρ. 16: 6).

Η είδηση της ανάστασης του Ιησού, στην αρχή δημιούργησε φόβο και τρόμο, τόσο που «οι γυναίκες έφυγαν μακριά … και δεν είπαν τίποτα σε κανέναν, διότι φοβόντουσαν. Όμως όταν έφθασαν στο μνήμα ο Πέτρος και ο Ιωάννης «είδαν και πίστεψαν». Αυτός είναι ο δρόμος για να φθάσει κανείς στον Ιησού. Ο Πέτρος και ο Ιωάννηςβλέπουν με τα φυσικά τους μάτια τον τάφο ανοικτό και την ταφόπλακα απομακρυσμένη, το σουδάριο και το σεντόνι σε μια άκρη τυλιγμένα, βλέπουν τα «σημάδια» της Ανάστασης και πιστεύουν. Ναι είναι ο Θεός.

Αν και με άλλη μορφή, τα «σημάδια» της Ανάστασης εξακολουθούν και σήμερα να υπάρχουν στον κόσμο μας: η ηρωική πίστη. η ευαγγελική ζωή τόσων και τόσων απλών και αφανών ανθρώπων, η ζωτικότητα της Εκκλησίας που παρά τους σκληρούς διωγμούς και τους άσπονδους αγώνες εναντίον της δεν καταφέρνουν να την εξαφανίσουν. Η Ευχαριστία και η ζωντανή παρουσία του Ιησού συνεχίζουν να ελκύουν τόσους ανθρώπους.

Εναπόκειται σε εμάς να δούμε αυτά τα «σημάδια» και να πιστέψουμε όπως πίστευαν οι απόστολοι.

Ο Χριστός αναστήθηκε για να ενώσει όλους τους ανθρώπους στην πραγματικότητα της ανάστασής Του και να τους οδηγήσει εκεί όπου Εκείνος τώρα ζει αιώνια μέχρι να τους κάνει μέτοχους της δικής Του δόξας.

Αυτή είναι, αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές, η πασχαλινή ευχή μου : Να μπορέσουμε με το Πάσχα, που με αγωνία περιμένουμε, να ενδυναμώσουμε την πίστη μας στον Αναστημένο Ιησού και να μαρτυρούμε με τη ζωή μας την καλή αγγελία: ο Θεός μας αγαπά και έστειλε τον Υιό Του στη γη, ώστε μέσω της Αναστάσεως Του να μπορέσουμε να έχουμε τη ζωή, η οποία στο λεξιλόγιο του Ευαγγελιστή Ιωάννη σημαίνει κοινωνία με το Θεό, αναγνώριση της πατρότητας Του και, κατά συνέπεια, της αδελφοσύνης που πρέπει πάντοτε να χαρακτηρίζει όσους πιστεύουν στο Χριστό.

Είθε όλοι οι Χριστιανοί της γης όχι μόνο να ευχόμαστε το «Χριστός Ανέστη» αλλά αδελφωμένοι, αγαπημένοι και ενωμένοι να κηρύττουμε με τη ζωή μας και το «Αληθώς Ανέστη».

Καλό Πάσχα

+Νικόλαος
Καθολικός Αρχιεπίσκοπος Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου
Αποστολικός Τοποτηρητής Καθολικής Επισκοπής Χίου-Λέσβου-Σάμου
Μητροπολίτης παντός Αιγαίου

Πηγη kantam.gr

ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ

Με ιδιαίτερη θρησκευτική λαμπρότητα εορτάστηκε στη Νάξο η Κυριακή των Βαΐων. Η Εκκλησία στο πρώτο μέρος της όλης Ιεροτελεστίας ζει την θριαμβευτική είσοδο του Ιησού στα Ιεροσόλυμα και στο δεύτερο μέρος  εισαγάγει στο πνεύμα της Μεγάλης Εβδομάδας με αποκορύφωμα το Πασχαλινό τριήμερο.

Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι ο καιρός που οι πιστοί μπορούν να βιώσουν αυτό για το οποίο προετοιμάστηκαν κατά την περίοδο της Τεσσαρακοστής και να ζήσουν έντονα τα Μυστήρια τα λύτρωσης και της σωτηρίας.

Η όλη Ιεροτελεστία στην ενοριακή κοινότητα της Νάξου ξεκίνησε στο Παρεκκλήσιο της Αμιάντως Συλληφθείσας Θεοτόκου (καπέλα). Εκεί έγινε η ευλογία των Βαΐων και από εκεί με λιτανεία φθάσαμε στον Μητροπολιτικό Ναό, για να ακούσομε το Λόγο του Κυρίου με το Πάθος και στη συνέχεια να συμμετάσχομε στο Μυστήριο της Ευχαριστίας.

Στη Λιτανεία οι πιστοί βοηθούμενοι από την ενοριακή χορωδία με η διεύθυνση της μουσικού Λίας Πρίντεζη  έψαλαν τους ύμνους με τους οποίους ο Εβραϊκός λαός υποδέχτηκε τον Ιησού στο Ναό στα Ιεροσόλυμα.

Στην  όλη Ιεροτελεστία προΐστατο ο Αρχιεπίσκοπός μας π. Νικόλαος και συλλειτούργησαν μαζί ο Αρχιερατικός Επίτροπος Νάξου και Πάρου, π. Μανώλης και ο Ιερομόναχος π. Φερνάδος της Κοινότητας στην Τήνο του Μοναχικού Τάγματος « Ενσαρκωμένος Θείος Λόγος».

Ο Εφημέριος ταξίδεψε στην Πάρο για να τελέσει  εκεί, στον Ενοριακό Ναό του Αγίου Αντωνίου στην Παροικιά Πάρου, την ευλογία των Βαΐων και τη Θεία Λειτουργία.

Η συμμετοχή του κόσμου ήταν ανέλπιστα εντυπωσιακή και ο ναός πλημμύρισε από πολλά παιδιά, έφηβους, νέους και νέες, νεαρά ζευγάρια. Ήταν μια εικόνα και μια πραγματικά  αληθινά γιορτινή. Στην Πάρο, τις Ακολουθίες του Πασχαλινού τριημέρου θα καλύψει ο π. Φερνάδος.

Ο Σεβασμιότατος κατά το κήρυγμά του αναφέρθηκε στην ευκολία με την  οποία ο λαός άλλαζε τη στάση του έναντι του Χριστού.
Ενώ την Κυριακή των Βαΐων τον υποδέχτηκε με κραυγές και ψαλμούς «ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου», μετά από λίγες ημέρες, τα αισθήματα του ενθουσιασμού, χαράς και δοξολογίας μετατράπηκαν σε κραυγές μίσους, έχθρας και καταδίκης. «άρον, άρον σταύρωσαν αυτόν».

Είπε μεταξύ  άλλων:

Ο Ιησούς σήμερα εισήλθε επίσημα στην Ιερουσαλήμ ξεκινώντας από το Όρος των Ελαιών συνοδευόμενος από ένα πλήθος που τον επευφημεί: αυτό είναι το εορταστικό πρελούδιο του Πάσχα, η εκπλήρωση του μυστηρίου του θανάτου και της Ανάστασης του Χριστού. Αυτό τελεί σήμερα η Εκκλησία με μια επίσημη λειτουργία η οποία ξεκίνησε με την ευλογία των βαΐων και την λιτανεία προς τον Μητροπολιτικό μας Ναό .

Σήμερα οφείλουμε να προβληματιστούμε για την Ιεροτελεστία  αυτής της Κυριακής η οποία ενώνει «τη χαρά και τη γιορτή» όλων μας  με την «πικρή και οδυνηρή γεύση» της ιστορίας του Πάθους. Σε αυτή την αφήγηση, αποκαλύπτονται «συναισθήματα αντιφατικά» που συχνά βιώνει ο άνθρωπος σε κάθε εποχή.

Υπάρχουν πολλοί ικανοί να αγαπούν πολύ… αλλά και πολλοί που  μισούν πολύ –, ικανοί και θαρραλέοι για γενναίες θυσίες αλλά και δειλοί  που και σήμερα ξέρουν «να νίπτουν τας χείρας τους» αντί να παίρνουν τις ευθύνες τους, ικανοί για πιστότητα αλλά και για μεγάλη εγκατάλειψη και προδοσία. Και είναι εμφανές σε όλη αυτή την αφήγηση του Ευαγγελίου ότι η χαρά που προκαλείται από τον Ιησού δημιουργεί είναι και χαρά για όσους  τον αγαπούν αλλά είναι και ενόχληση και εκνευρισμός για όσους τον μισούν.

Εκείνοι που χαίρονται με τον Ιησού, είναι εκείνοι που ξαναβρήκαν σε Αυτόν “την εμπιστοσύνη”, “την αξιοπρέπεια”, “τη συγχώρεση”, “την ελπίδα”, που έχουν βιώσει τη «συμπόνια» Του και που μπορούν επομένως να φωνάξουν: «Ευλογημένος εκείνος που έρχεται στο όνομα του Κυρίου». Ωστόσο, δεν ισχύει για όλους αυτό:

Αυτή η δοξαστική χαρά όμως καταλήγει ενοχλητική και γίνεται παράλογη και σκανδαλώδης για όσους θεωρούν τους εαυτούς των δίκαιους και «πιστούς» στον νόμο και τους τελετουργικούς κανόνες. Απαράδεχτη χαρά για όσους έχουν αποκλείσει την ευαισθησία έναντι του πόνου, των βασάνων και της δυστυχίας. Απαράδεκτη χαρά για όσους έχουν χάσει τη μνήμη τους και έχουν ξεχάσει τις τόσες πολλές ευλογίες που έλαβαν. Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβουν τη χαρά και τη γιορτή της ευσπλαχνίας του Θεού όσοι προσπαθούν να δικαιολογήσουν τον εαυτό τους, ακόμη και όταν έχουν δίκιο! Πόσο δύσκολο είναι να μπορέσουν να μοιραστούν αυτή τη χαρά όσοι εμπιστεύονται μόνο στη δική τους δύναμη και νιώθουν ανώτεροι των άλλων.

Έτσι η ζητωκραυγή του : «ευλογημένος ο ερχόμενος μετατρέπεται σε κραυγή»: «Σταύρωσέ τον!», Μια κραυγή που δεν είναι  «αυθόρμητη», αλλά «κατασκευασμένη» από με «περιφρόνηση, με συκοφαντία, με την παρουσίαση ψεύτικων μαρτυριών»: είναι «η φωνή εκείνων που χειραγωγούν» που  «μακιγιάρουν την πραγματικότητα», που «παγιδεύουν» τους άλλους για να περάσουν το δικό τους, «για να αποκτήσουν δύναμη» και «να κάνουν να σιωπήσουν οι φωνές που διαφωνούν». Το «Σταύρωσέ τον !» είναι μια φωνή «κατασκευασμένη μέσα από τις απαιτήσεις της αυτάρκειας, της υπερηφάνειας, της αλαζονείας»:

Και έτσι στο τέλος κάνουν να σιωπήσει η γιορτή του λαού, καταστρέφεται η ελπίδα, σκοτώνονται τα όνειρα, εξαφανίζεται  η χαρά. Έτσι στο τέλος η καρδιά γίνεται τυφλή και η φιλανθρωπία ψυχρή. Αυτή είναι η κραυγή «όποιος μπορεί ας σώσει τον εαυτόν του» που επιθυμεί να αποκοιμίσει την αλληλεγγύη, να σβήσει τα ιδανικά, να κάνει το βλέμμα αδιάφορο… είναι η φωνή που προσπαθεί να καταργήσει την συμπόνια, την αγάπη που είναι η φαινομενική αδυναμία του Θεού.

Μοναδικό «αντίδοτο» μπροστά σε όλες «αυτές τις φωνές που ουρλιάζουν», είναι «να κοιτάξουμε τον σταυρό του Χριστού» και να αφεθούμε να μας «συμβουλεύσει» ο Εσταυρωμένος με την «τελευταία φωνή» του, «Πατέρα συγχώρησέ τους». Μια φωνή αγάπης για καθένα από εμάς, «αγίους και αμαρτωλούς», «νέους και ηλικιωμένους». Φωνή σωτηρίας ώστε «κανείς να μη σβήσει τη χαρά του Ευαγγελίου», κανείς να μη παραμένει «απόμακρος» από την ευσπλαχνία του Πατέρα:

Κοιτάμε τον σταυρό σημαίνει αφηνόμαστε να μας συμβουλεύσει για  τις προτεραιότητές μας, τις επιλογές και τις ενέργειές μας. Σημαίνει αναρωτιόμαστε για την ευαισθησία μας προς εκείνους που σήμερα σταυρώνονται; Αδελφοί μου και αδελφές μου ας διερωτηθούμε με ειλικρίνεια: Ιησούς συνεχίζει να αποτελεί κίνητρο χαράς και αίνου μέσα στην καρδιά μας ή ντρεπόμαστε για τις προτεραιότητές της προς τους αμαρτωλούς, τους τελευταίους και τους ξεχασμένους;

Εύχομαι πρώτα σε όλους τους σημερινούς  σταυρωμένους συνανθρώπους μας να γιορτάσουν την Ανάσταση του Κυρίου και τη δική τους και σε όλους του Χριστιανούς της γης που μαζί μας σήμερα ξεκινούν την Μεγάλη και Αγία Εβδομάδα: Καλό και Άγιο Πάσχα.

Μετά την τελική ευλογία και την απόλυση ο Σεβασμιότατος απευθυνόμενος σε όλους τους αλλοδαπούς πού ήταν παρόντες στο ναό τους πολλούς Αλβανούς αδελφούς με όλα τα μέλη των οικογενειών τους, τους ευχήθηκε Καλό Πάσχα στις οικογένειές τους και στην πατρίδα τους. Συμμερίστηκε τον πόνο τους που δεν μπορούν να συνεορτάσουν με τις οικογένειές τους στην Πατρίδα τους.
Και συνέχισε λέγοντας πως σημασία δεν έχει πότε θα εορτάζουμε το Πάσχα, αλλά πως  θα το εορτάζουμε. Μακάρι να έλθει η ευλογημένη
ώρα το συντομότερο, όταν όλοι οι Χριστιανοί, αντί να κοιτάζουν τα άστρα για να υπολογίζει  ο καθένας με το δικό του ημερολόγιο,
πότε είναι η πρώτη Κυριακή της εαρινής πανσελήνου, να κοιτάζουν το καλό που θα προκύψει για την πίστη τους, όταν όλοι μαζί θα γιορτάζουμε  το Πάσχα του Κυρίου με σκοπό και ελπίδα να γίνει το Πάσχα όλης  της Εκκλησίας.

Ο Σεβασμιότατος ευχαρίστησε τον π. Μανώλη, τον εφημέριο π Γεώργιο, το ενοριακό συμβούλιο και όλα τα μέλη της Εκκλησίας για την προσπάθεια που καταβάλουν όλοι μαζί για μία πιο αποτελεσματική αποστολή της ενοριακής κοινότητας της Μητροπολιτικής ενορίας στη Νάξο. Τα αποτελέσματα ήδη έχουν αρχίσει να φαίνονται σιγά-σιγά.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας  είχε τη χαρά να συναντηθεί με το ποίμνιο του στην Ενοριακή αίθουσα και με μια ζεστή και εγκάρδια χειραψία να ευχηθεί σε όλους:  Καλό και ευλογημένο Άγιο Πάσχα.

Πηγη kantam.gr

Καθολική Εκκλησία Σάμου: Η Διακονική Χειροτονία του υποδιακόνου κ. Μάριου Φώσκολου

Διακονική Χειροτονία

Τελέσθηκε το Σάββατο 10 Μαρ 2018, με μεγάλη επισημότητα και αγαλλίαση Ιερατείου και λαού της Καθολικής Εκκλησίας της Σάμου, η χειροτονία εις Διάκονο του υποδιάκονου έως τώρα  κ. Μάριου Φώσκολου, με καταγωγή την Τήνο.

Στην Τελετή της χειροτονίας προΐστατο ο Αρχιεπίσκοπος  π. Νικόλαος με τους Ιερείς π.Ριχάρδο και Ιωάννη.

Κλήρος και λαός με μια φωνή αναφώνησαν Άξιος, Άξιος, Άξιος στο νέο χειροτονημένο Διάκονο της Καθολικής Εκκλησίας Σάμου  Μάριο Φώσκολο, με συγκίνηση και ειλικρινή συμπαράσταση στη επιλογή του.

Ο Σεβασμιότατος π. Νικόλαος στο λόγο που εκφώνησε, αναφέρθηκε στο χάρισμα της ιερατικής κλήσης και στην προσφορά του κληρικού στο λαό του Θεού.

Το νέο χειροτονημένο Διάκονο ασπάστηκαν με εναγκαλισμούς Επίσκοπος και παριστάμενοι Ιερείς, ευχόμενοι καλή πορεία στην Υπηρεσία του Κυρίου και των συνανθρώπων του.

Δυναμική η παρουσία των Καθολικών Χριστιανών μεταναστών οι οποίοι στην γλώσσα τους έψαλαν ύμνους λαμβάνοντας μέρος στην Θ.Λειτουργία – Χειροτονία.

Ευχαριστήριο

Ευχαριστήριο λόγο απηύθυνε ο νέος Διάκονος προς τον Κλήρο και  τους παρευρισκόμενους , αναφερόμενος στην μέχρι τώρα πορεία του ώς Ιερομένος , τονίζοντας ότι επέλεξε την Σάμο ως τόπο της χειροτονίας του, προκειμένου να ενισχύσει την Ενορία της Σάμου την οποία υπηρετεί δύο χρόνια και εξέφρασε την επιθυμία η Καθολική Εκκλησία της Σάμου να ζήσει στο μέλλον ένδοξες μέρες όπως αυτές του παρελθόντος.

Στο τέλος της χειροτονίας έλαβε συμβολικά δώρα από τους Χριστιανούς Καθολικούς πρόσφυγες – μετανάστες που βρίσκονται στο νησί μας, αλλά και εκ μέρους ενοριτών του Αγίου Αντωνίου της ενορίας του στην Τήνο.

Το νέο Διάκονο κ. Μάριο Φώσκολο χαιρέτησαν οι πιστοί, φίλοι και συγγενείς του, εμπρός από την Αγία Τράπεζα ευχόμενοί του.

Στο προαύλιο χώρο του Ναού, προσφέρθηκαν κεράσματα με γλυκά.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Περισσότερες φωτογραφίες εδώ:

Πηγη samiakienimerosi.gr