Αρχείο ετικέτας Κόσμος

Δεν θα λειτουργηθεί κι εφέτος η Παναγία Σουμελά

Ἀνακοινωθέν (9/7/2018)
Διά τοῦ παρόντος ἀνακοινοῦται ὅτι, συνεχιζομένων ἀκόμη τῶν ἐργασιῶν διά τήν ἐπίλυσιν τῶν στατικῶν προβλημάτων καί διά τήν πλήρη ἀποκατάστασιν τοῦ ἱστορικοῦ κτίσματος τῆς Ἱ. Μονῆς Παναγίας Σουμελᾶ ἐν Ματσούκᾳ Πόντου, δέν θά τελεσθῇ καί ἐφέτος ἐν αὐτῇ ἡ θεία Λειτουργία τήν ἡμέραν τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, 15ην Αὐγούστου, ἀλλ’ ἐλπίζεται ὅτι κατά τό ἔτος 2019, σύν Θεῷ, θά συνεχισθῇ ἡ ἀρξαμένη τό 2010 ἱερά παράδοσις τοῦ πανηγυρικοῦ ἑορτασμοῦ τῆς μεγάλης Θεομητορικῆς ἑορτῆς εἰς τό ἐν Τραπεζοῦντι ἱερόν παλλάδιον.
Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 9ῃ Ἰουλίου 2018
Ἐκ τῆς Μεγάλης Πρωτοσυγκελλίας
Πηγη nyxthimeron.com

Ημέρα Προσευχής για τη Μέση Ανατολή στο Μπάρι – Μαζί Πάπας και Οικουμενικός Πατριάρχης ( Φωτογραφίες)

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Πάπας Φραγκίσκος στο Μπάρι της Ιταλίας

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Πάπας Φραγκίσκος θα συναντηθούν το Σάββατο 7 Ιουλίου 2018 στο Μπάρι της Ιταλίας, με αφορμή μια προσευχή Καθολικών και Ορθοδόξων που θα πραγματοποιηθεί εκεί, για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή. 

Θα συμμετάσχουν εκπρόσωποι Ορθοδόξων Εκκλησιών καθώς και εκπρόσωποι των Χριστιανών της Μέσης Ανατολής.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Πάπας στο συγχαρητήριο μήνυμα που απέστειλε στον Οικουμενικό Πατριάρχη για τα ονομαστήριά Του, αναφέρθηκε στη συνάντηση αυτή ως εξής:

“…ναμένω μετά χαρς νά συναντήσω κ νέου τήν μετέραν Παναγιότητα συντόμως

 ν Μπάριπί τῷ τέλει ὅ πως νασκοπήσωμεν τήν ν Μέσῃ νατολῇ δραματικήν κατάστασιν, ες ν ερίσκονται 

πλεστοι σοι δελφοί καί δελφαί μν ν τπίστει, καί πως προσευχηθμεν πρός τόν Θεόνμοῦ μετά τν λοιπν Προκαθημένων

τν κκλησινπέρ τς ερήνης καί τς εσταθείας ες τήν περιοχήν.”

Πηγή: kantam.gr

«Όταν δίνω τροφή στους φτωχούς, με λένε Άγιο. Όταν ρωτάω γιατί είναι φτωχοί, με λένε κομμουνιστή». Χέλντερ Καμάρα, ο αρχιεπίσκοπος με το τριμμένο ράσο που έγινε η φωνή των καταπιεσμένων και αγνόησε το Βατικανό.

«Πρέπει να θεραπεύσουμε τα αίτια με τη δικαιοσύνη και όχι τα αποτελέσματα με την ελεημοσύνη», συνήθιζε να λέει Είχε μάθει από μικρός να μην έχει, ούτε να ζητά πολλά. Γεννημένος σε μια φτωχογειτονιά στα βορειονατολικά της Βραζιλίας, μεγάλωσε σε μια καθημερινότητα που λεγόταν πείνα. Η επαφή του με τους πάμφτωχους, αλλά γεμάτους θάρρος συντοπίτες του, τον έκανε να βάλει σκοπό της ζωής του την ηθική, υλική και πνευματική απελευθέρωση του λαού του. Το μεγάλο σοκ για τον επίσκοπο ήρθε όταν πήγε στο Ρίο, το 1936, όπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού στοιβαζόταν σε τσίγκινες καλύβες, χωρίς δουλειά, χωρίς ασφάλιση, χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ταυτίστηκε μαζί τους και ταυτόχρονα έμαθε για τη δράση των πολυεθνικών τραστ εις βάρος του πληθυσμού. Κι αμέσως άρχισε τον αγώνα του σε κάθε γωνιά της Βραζιλίας για την ανάπτυξη και την απελευθέρωση των καταπιεσμένων.
Το 1955 βγήκε από τη Βραζιλία και ανακάλυψε ότι η υπανάπτυξη δεν είναι αποκλειστικότητα της χώρας του. Όλη η Λατινική Αμερική έχει τα ίδια προβλήματα. Το 1962 ο Καμάρα βρέθηκε στη Ρώμη, στη δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού. Εκεί έμαθε για τη φτώχεια και τη μιζέρια στην Ευρώπη, την Αφρική και την Ασία. Πίστεψε ότι ο αγώνας ενάντια στη φτώχεια και την καταπίεση δεν είναι υπόθεση μιας χώρας, αλλά πρέπει να πάρει οικουμενικές διαστάσεις. Γύρισε όλο τον κόσμο καταγγέλλοντας τα βασανιστήρια και τους φόνους του χουντικού καθεστώτος και μιλούσε σε πλατείες και πανεπιστήμια. Στόχος του ήταν να καταλάβουν οι άνθρωποι ότι ο μετασχηματισμός των παγκόσμιων πολιτικών και οικονομικών δομών, είναι απαραίτητος ώστε να μπορέσουν οι μάζες που είναι στο περιθώριο να συμμετάσχουν στην οικοδόμηση μιας ανθρώπινης και αλληλέγγυας κοινωνίας. «Είσαι ένα ανθρώπινο πλάσμα που έχει τα ίδια δικαιώματα με χιλιάδες άλλα ανθρώπινα πλάσματα.
Σπεύσε να τα ανταμώσεις και μαζί τους να χτίσεις ένα ανθρώπινο κόσμο», έλεγε στους πιστούς. Με τα λόγια του και τις πράξεις του ο Καμάρα έγινε εχθρός της Εκκλησίας. Ήταν «προδότης» γιατί δεν επιτέλεσε το «καθήκον» του, να κηρύσσει την παθητικότητα προς τις ανθρώπινες αδικίες και την εναπόθεση των ελπίδων στη μετά θάνατον δικαιοσύνη. Αψήφισε την εντολή του Βατικανού να σιωπήσει και συνέχισε να επικρίνει τον ρόλο των πολυεθνικών στον Τρίτο Κόσμο. Ακόμα κι όταν τελείωσε η χούντα στη χώρα του, εχθρός του έγινε ο νεοφιλελευθερισμός. «Όποιος ιερέας κηρύξει το Ευαγγέλιο απαιτώντας δικαιοσύνη σαν προϋπόθεση της Ειρήνης, κινδυνεύει να κλειστεί στις φυλακές. Και το χειρότερο γι΄ αυτόν είναι να βλέπει φυλακισμένους τους λαϊκούς αγωνιστές που το μόνο τους αμάρτημα ήταν το ότι ανταποκρίθηκαν στο ευαγγελικό του κήρυγμα», δήλωνε σε συνεντεύξεις του.
Ο Καμάρα προτάθηκε για το Νόμπελ Ειρήνης το 1973, αλλά η υποψηφιότητά του υπονομεύθηκε από δύο συντηρητικά μέλη της επιτροπής, τα οποία συνεργάστηκαν με τον πρεσβευτή της Βραζιλίας, καθώς η στρατιωτική δικτατορία ήταν εναντίον του και δεν ήθελε να του απονεμηθεί το βραβείο. Το 1980 ο Πάπας Ιωάννης Παύλος τον χαρακτήρισε αδερφό των ανθρώπων, όταν τον συνάντησε στην Ρεσίφε. Όταν όμως ο Καμάρα αποσύρθηκε από την αρχιεπισκοπή, ο Πάπας διόρισε στη θέση του κάποιον που χρησιμοποίησε το επισκοπικό μέγαρο ως κατοικία του, τονίζοντας ότι σημασία δεν έχει η κοινωνική δράση, αλλά η σωτηρία της ψυχής.
*Με πληροφορίες από το περιοδικό Επίκαιρα, τεύχος Οκτωβρίου 1975 …
Πηγη mixanitouxronou.gr

3D «Aνθρωποαντίγραφο» του Ιησού δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας την Σινδόνη του Τορίνο

SOS για την Παναγία των Παρισίων: Ρωγμές στο 850 ετών αριστούργημα

Μεγάλη καμπάνια της Καθολικής Εκκλησίας για τη συγκέντρωση χρημάτων προκειμένου να αποκατασταθούν οι ρωγμές και σοβαρές φθορές στο μνημείο
Επείγουσα έκκληση για δωρεές προκειμένου να «σώσουν» την εμβληματική Παναγία των Παρισίων απ’ τις χρόνιες φθορές, έχει απευθύνει εδώ και λίγους μήνες η Καθολική Εκκλησία στη Γαλλία. Όπως φαίνεται σε βίντεο του BBC τα σημάδια του χρόνου στο 850 ετών γοτθικό αριστούργημα είναι πια αρκετά εμφανή, λόγω της ρύπανσης που καταστρέφει την πέτρα και εκφράζονται φόβοι ότι το κτήριο θα μπορούσε να καταστεί ασταθές αν δεν γίνουν άμεσα εργασίες.
Δειτε το Βιντεο εδω
Την Παναγία των Παρισίων κάθε χρόνο την επισκέπτονται περίπου 14 εκατ. άνθρωποι. Η είσοδος είναι δωρεάν και το γαλλικό κράτος, που κατέχει το κτήριο, αφιερώνει κάθε χρόνο περίπου 2 εκατ. ευρώ για εργασίες συντήρησης, όπως σημειώνει σε σχετικό δημοσίευμα ο Guardian. Τα χρήματα αυτά όμως δεν επαρκούν για τα μεγάλα έργα που απαιτούνται στην εκκλησία, τα οποία για τελευταία φορά έγιναν γύρω στο 1800. Όπως αναφέρει το BBC οι εκτιμήσεις των ειδικών είναι ότι για να αποκατασταθούν οι ρωγμές και άλλες ζημιές θα χρειαστούν πάνω από 150 εκατ. ευρώ.
(AP Photo/Christophe Ena)

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ

Στο τέλος της Θεομητορικής προσευχής της Κυριακής 17 Δεκεμβρίου 2017 στην Πλατεία του Αγίου Πέτρου, Ο Πάπας Φραγκίσκος  έκανε έκκληση προς τους απαγωγείς των έξη μοναζουσών να τις απελευθερώσουν:

“Αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές, ενώνω την έκκλησή μου με εκείνην των Επισκόπων τα της Νιγηρίας  για την απελευθέρωση  των έξη Μοναζουσών  της Καρδίας του Ιησού, που απήχθηκαν  πριν ένα μήνα από το Μοναστήρι τους στην Iguoriakhi. Προσεύχομαι με επιμονή γι’ αυτές και για όλα τα άλλα πρόσωπα  που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση: με την ευκαιρία των Χριστουγέννων, να επιστρέψουν  επί τέλους  στα σπίτια τους. Ας προσευχηθούμε όλοι μαζί γι’ αυτούς”.

Πηγη kantam.gr

Ανακαλύφθηκε η πόλη των Αποστόλων Πέτρου, Ανδρέα και Φιλίππου

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι ανακαλύφθηκε η χαμένη ρωμαϊκή πόλη Ιουλία, παλαιότερα γνωστή ως Βηθεσδά, που ήταν ο τόπος καταγωγής των Αποστόλων Πέτρου, Ανδρέα και Φιλίππου.

Τον Ιούλιο, αρχαιολόγοι από το Kinneret Institute for Galilean Archaeology, του Kinneret College στο Ισραήλ, και το Nyack College της Ν. Υόρκης, ολοκλήρωσαν ανασκαφές στο el-Araj, στη βόρεια ακτή της Θάλασσας της Γαλιλαίας. H el-Araj για καιρό θεωρούνταν ως ο πιθανός τόπος της αρχαίας Ιουλίας, που είναι επίσης γνωστή ως Βηθεσδά.

«Τα αποτελέσματα αυτής της ανασκαφής δείχνουν ότι η el-Araj θα πρέπει τώρα να θεωρηθεί ως η πλέον βασική υποψήφια πόλη για την χαμένη πόλη των Αποστόλων», εξήγησε η ανασκαφική ομάδα μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος στο Fox News.

«Υπάρχουν ενδείξεις ότι έχουμε ανασκάψει τη Βηθεσδά-Ιουλία – θα πρέπει όμως να συνεχίσουμε την ανασκαφή για να επιβεβαιώσουμε και να αποσαφηνίσουμε», είπε στο Fox News ο καθηγητής Steven Notley του Nyack College, ακαδημαϊκός υπεύθυνος της ανασκαφής.

Ενώ πολλοί ειδικοί θεωρούσαν ότι δεν υπήρχε ανθρώπινη παρουσία στην el-Araj κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, οι πρόσφατες ανασκαφές έριξαν νέο φως στην περιοχή. Για παράδειγμα, ένα βυζαντινό οικοδόμημα που είχε αποκαλυφθεί πρόσφερε πολλά στοιχεία στους αρχαιολόγους. Βρέθηκαν περισσότερα από 30 νομίσματα κάτω από το πάτωμα του οικοδομήματος, τα οποία χρονολογούν την κατασκευή του στον 5 αι. μ.Χ.

Ωστόσο, κάτω από το βυζαντινό επίπεδο, βρέθηκαν κεραμικά της ρωμαϊκής εποχής που πηγαίνει πίσω μεταξύ 1ου και 3ου αι. μ.Χ., μαζί με ένα χάλκινο νόμισμα των τελών του 2ου αιώνα και ένα ασημένιο δηνάριο του Αυτοκράτορα Νέρωνα, το οποίο χρονολογείται μεταξύ 65 και 66 μ.Χ.

Κάτω από το βυζαντινό πάτωμα ανακαλύφθηκε επίσης μια ρωμαϊκή περίοδος. Δίπλα στον τοίχο υπάρχει ένα μεγάλο τμήμα από ασπρόμαυρο μωσαϊκό με κονίαμα, πήλινα τούβλα και κεραμικοί αεραγωγοί τυπικοί των ρωμαϊκών λουτρών. Οι αρχαιολόγοι επισημαίνουν ότι αυτά τα λουτρά δεν συνηθίζονταν σε αγροτικές οικίες, οπότε η παρουσία τους δηλώνει αστικό μέρος, καθιστώντας έτσι τον τόπο ως σημαντικό υποψήφιο για την πόλη Ιουλία.

Οι γεωλόγοι βρήκαν ότι η τοποθεσία είχε καλυφθεί με λάσπη και άργιλο, πιθανώς από πλημμύρα του παρακείμενου ποταμού Ιορδάνη, και εγκαταλείφθηκε μεταξύ 250 και 350 μ.Χ., ενώ φαίνεται να κατοικήθηκε εκ νέου στα τέλη του 4ου αι. μ.Χ., κατά τη βυζαντινή περίοδο.

Πηγή: FoxNews.com

40 σπάνιες φωτογραφίες από την καταστροφή της Σμύρνης

Μέσα από τη συγκλονιστική αφήγηση μιας νεαρής Σμυρνιάς και με τη βοήθεια του Φωτογραφικού Αρχείου του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, αναβιώνει την πιο σκοτεινή σελίδα του ελληνισμού της Μικράς Ασίας , 94 χρόνια μετά τη σφαγή και την πυρπόληση της Σμύρνης το Σεπτέμβριο του 1922 «Οι γονείς μου κατοικούσαν στη Σμύρνη και ωνομάζοντο Ανδρομάχη και Κωνσταντίνος Χατζημάρκου. Ο πατέρας μου είχε ξενοδοχείο ύπνου, καφενείο και ηλεκτροκίνητο καφετριβείο “η Μόκα” στην προκυμαία της Σμύρνης. Γεννήθηκα στη Σμύρνη, στο ξενοδοχείο μας, στες 15 Μαρτίου του 1909. Επειδή οι αδελφές μου μεγάλωσαν και δεν ήθελε ο πατέρας μου να ζούμε στο ξενοδοχείο, κατοικήσαμε σ’ άλλο προάστειο, τον Κιός Τεπέ. Το σπίτι μας ήταν μία ωραία έπαυλις σ’ένα ύψωμα, από όπου εφαίνετο ωραία η κίνησις του κόλπου… Η ζωή μας κυλούσε ήρεμη και ανέφελη, την ευτυχία μας δε τη μεγάλωσε ο Ελληνικός στρατός, που κατέλαβε τη Σμύρνη. Θυμούμε μάλιστα με τι λαχτάρα στες 2 Μαΐου 1919 τους υποδεχθήκαμε στο σπίτι μας, τον χορό που έδωσε ο πατέρας μου στον 1ον λόχο των ευζώνων, που ήλθε στο χωριό καθώς και τον Εθνικόν Ύμνον που για πρώτη φορά έπαιξα στο πιάνο με την αδελφούλα μου. Έτσι πέρασαν τρία χρόνια γεμάτα χαρά και ευτυχία, που βλέπαμε τη Σμύρνη μας γαλανόλευκη. Η ευτυχία μας όμως δεν βάσταξε πολύ· και μια μέρα του 1922, στες 14 Αυγούστου , μάθαμε την οπισθοχώρησι του Ελληνικού στρατού. Στην αρχή μας φάνηκε απίστευτο, γιατί ο εγωϊσμός μας δεν μας άφινε να το πιστέψωμε. Και όμως ένα Σάββατο… ακούστηκε ο φοβερός ερχομός των Τούρκων…» Η Αμφιλύκη Χατζημάρκου, ήταν ένα κορίτσι που μεγάλωνε στη Σμύρνη ανέμελα και με σχετική οικονομική άνεση μέχρι την καταστροφή της πόλης το Σεπτέμβριο του 1922. Η αφήγησή της αναβιώνει μια από τις πιο μαύρες σελίδες της ελληνικής ιστορίας, τη σφαγή και την πυρπόληση της Σμύρνης, που σφράγισε επί της ουσίας το θάνατο του ελληνισμού της Μικράς Ασίας και την αποτυχία της υλοποίησης της Μεγάλης Ιδέας. Μικρασιατική Καταστροφή για τους Έλληνες, Αγώνας Ανεξαρτησίας (Kurtuluş Savaşı) για τους Τούρκους Το Σάββατο 9 Σεπτεμβρίου 1923 ο τουρκικός στρατός, ο ίδιος ο Μουσταφά Κεμάλ και οι άτακτοί του, μπήκαν στην Σμύρνη. Επτά μέρες πριν είχε αποχωρήσει και το τελευταίο ελληνικό στρατιωτικό τμήμα από τη Μικρά Ασία με το Μέτωπο να έχει καταρρεύσει από τις παραμονές του Δεκαπενταύγουστου. Η ήττα του Ελληνικού στρατού και η κατάληψη της πόλης από τους κεμαλικούς βρήκε την οικογένεια της Αμφιλύκης απροετοίμαστη. Αναζήτησαν ασφάλεια «στο στόμα του λύκου», στο ξενοδοχείο της Προκυμαίας, αλλά κατάφεραν να σωθούν με τη βοήθεια ενός άλλου ξενοδόχου μουσουλμάνου, πιθανόν του Ναΐμ Μούλαβιτς, ιδιοκτήτη των «Σμύρνα Παλάς» και «Σπλέντιτ Παλάς». Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι αντάλλασαν εξυπηρετήσεις και προστασία κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας και της ελληνικής κατοχής του 1919-1922, ως τεχνολογία επιβίωσης απέναντι στις υπερβάσεις των αρχών και τη βιαιότητα των ατάκτων ενόπλων ομάδων. Μόνο που τον Αύγουστο – Σεπτέμβριο του 1922 οι παλιές ασφαλιστικές δικλείδες αποδείχθηκαν ανεπαρκείς…

Φωτιά, μαχαίρι και θάλασσα

7b4c17bd2afe9f6f0f367bc6b7af004b

Όποιος μπορέσει ας σωθή· η Σμύρνη καίεται «Την Τετάρτη το βράδυ έρχεται ο Τούρκος ξενοδόχος και μας λέγει: “Όποιος μπορέσει ας σωθή· η Σμύρνη καίεται”» περιγράφει η Αμφιλύκη Χατζημάρκου στην σπάνια σήμερα έκδοση «Από τας ημέρας της Μικρασιατικής Καταστροφής, Αυτοβιογραφίαι των Προσφύγων Κοριτσιών του Οικοτροφείου του Διεθνούς Συνδέσμου Γυναικών» (Αθήνα, 1926). «Βγήκαμε όλοι έξω και βλέπομε τη Σμύρνη να καίεται από τέσσερα μέρη και όλος ο κόσμος να φωνάζη και να μη ξεύρη που πηγαίνει. Ο πατέρας μου βλέποντας το κακό που γινότανε έξω, αποφάσισε να καούμε εκεί για να μη πέσωμε στα χέρια των θηρίων αυτών». Ο πατέρας μου βλέποντας το κακό που γινότανε έξω, αποφάσισε να καούμε εκεί για να μη πέσωμε στα χέρια των θηρίων αυτών. «Η απόφασις του ήτο σταθερά. Η μητέρα μου κ’ εμείς με κλάματα τον παρακαλούσαμε να φύγωμε. Τόσο τραγικό το σύμπλεγμα αυτό φάνηκε στον Τούρκο ξενοδόχο που ήρθε και είπε στη μητέρα μας: “Έλα πάρε τα παιδιά σου και θα σωθούμε όλοι μαζί. Έχω ατμάκατο”. Μια αχτίνα χαράς μας παρηγόρησε και αφού μας έδωσαν σκεπάσματα οθωμανικά μαζί με τη μητέρα και αδελφή του ξενοδόχου μας παρέλαβον μερικοί ωπλισμένοι Τούρκοι και μας πήγαν στην ατμάκατο. Προχωρήσαμε λίγο και ύστερα από πολλά εμπόδια, γιατί τα πτώματα των πνιγμένων κτυπούσαν δεξιά και αριστερά στην ατμάκατο, σταθήκαμε στο μέσον του κόλπου. Μπροστά στα μάτια μας είχαμε το τραγικό θέαμα, που μας παρουσιάζει φωτιά, μαχαίρι και θάλασσα. Σ’ όλη μου τη ζωή δε θα ξεχάσω την τραγική αυτή νύχτα». Μπροστά στα μάτια μας είχαμε το τραγικό θέαμα, που μας παρουσιάζει φωτιά, μαχαίρι και θάλασσα. Σ’ όλη μου τη ζωή δε θα ξεχάσω την τραγική αυτή νύχτα.

Η μεγάλη πυρκαγιά εκδηλώθηκε αρχικά στην αρμενική συνοικία από την ανατίναξη της Αρμενικής Εκκλησίας του Αγίου Νικολάου. Με τη βοήθεια του ευνοϊκού για τους Τούρκους ανέμου (που έπνεε αντίθετα από την τουρκική συνοικία) και της βενζίνης με την οποία ράντιζαν τα σπίτια, η φωτιά κατέκαψε όλη την πόλη, εκτός από τη μουσουλμανική και την εβραϊκή συνοικία. Η φωτιά διήρκεσε από τις 13 έως τις 17 Σεπτεμβρίου του 1922 (31 Αυγούστου έως 4 Σεπτεμβρίου με το παλαιό ημερολόγιο). Καθώς η οικογένεια Παπαμάρκου προσπαθούσε να διαφύγει, ο πατέρας συνελήφθη. Στην αφήγησή της η Αμφιλύκη χρησιμοποιεί το παλιό ημερολόγιο αλλά και αυτές οι ημερομηνίες φαίνεται πως είναι συγκεχυμένες στο μυαλό της. «Στες 4 το πρωΐ της 1ης Σεπτεμβρίου φθάσαμε στο Κορδελιό, προάστειο της Σμύρνης. Οι Τούρκοι για να δείχνουν δυσκίολες στους χριστιανούς, ζητούσαν διάφορα πιστοποιητικά. Ο πατέρας κατώρθωσε με τη βοήθεια ενός δικηγόρου, Τούρκου να κάνη ένα τέτοιο πιστοποιητικό, που έπρεπε να επικυρωθή από την Τουρκική κυβέρνησι, και γι αυτό πήγε στο Διοικητήριο. Αλά δυστυχώς για μας εκεί κρατήθηκε από τους Τούρκους. Ήτανε Σαββάτο στες 15 Σεπτεμβρίου του 1922, η πιο δυστυχισμένη μέρα της ζωής μου . Αφού άδικα γυρέψαμε να τον σώσωμε και δεν μπορέσαμε, στες 15 Σεπτεμβρίου το πρωΐ φύγαμε αφήνοντας πίσω μας τον καλό μας πατέρα, περιουσία, σπίτι και την πατρίδα μας, με ένα επίτακτο Αμερικανικό που ήλθε να μας σώση».Πιθανόν αναφέρεται στο Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου, τελευταία μέρα που επιτρέπονταν η ελεύθερη αποχώρηση του χριστινικού πληθυσμού από τον Τουρκικό στρατό. Φαίνεται ότι η οικογένεια εξάντλησε άδικα κάθε περιθώριο για τη σωτηρία του πατέρα…

Ξεριζωμός

563ac307fb1d3f36347296c69a1325f4
b1d177ab04e30b1aa17ac2f7dfcb30be

Φύγαμε αφήνοντας πίσω μας τον καλό μας πατέρα, περιουσία, σπίτι και την πατρίδα μας Ο ξεριζωμός ενός μεγάλου μέρους του χριστιανικού πληθυσμού, Ελλήνων και Αρμενίων, προς τη μικρασιατική ακτή, που -κατά τους υπολογισμούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου- έφτανε τις 250.000, άρχισε μετά την ήττα του ελληνικού στρατού και την κατάρρευση του Μετώπου στα μέσα Αυγούστου του 1922. Την επομένη της αναχώρησης και του τελευταίου ελληνικού στρατιωτικού τμήματος από τη Σμύρνη, οι χιλιάδες των προσφύγων Έλληνες και Αρμένιοι που κατέκλυζαν όλο το μήκος της περίφημης Προκυμαίας “Κε” μάταια περίμεναν πλέον τα επιταγμένα ελληνικά πλοία για τη μεταφορά τους στα γειτονικά ελληνικά νησιά. Μετά από παρέμβαση του Αμερικανού Προξένου G. Horton, στάλθηκαν δύο αμερικανικά αντιτορπιλικά για την εξυπηρέτηση των προσφύγων.

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/40-spanies-fotografies-apo-tin-katastrofi-tis-smirnis/

Οι τζιχαντιστές του ISIS απειλούν τον πάπα Φραγκίσκο και την Ιταλία – «Θα έρθουμε στην Ρώμη»

Το Ισλαμικό Κράτος εξαπέλυσε πάλι απειλές εναντίον της Ιταλίας και του πάπα Φραγκίσκου, μέσω ενός βίντεο που γυρίστηκε στις Φιλιππίνες, γράφει στη διαδικτυακή της έκδοση η εφημερίδα La Stampa.

Στο βίντεο, ένας τζιχαντιστής δείχνει την φωτογραφία του πάπα Φραγκίσκου και ακούγεται να λέει : «πρόκειται να (φτάσουμε) ως τη Ρώμη».

Στο ίδιο βίντεο, τζιχαντιστές καταστρέφουν αγάλματα του Χριστού και σκίζουν φωτογραφίες του ποντίφικα. «Θυμηθείτε το, άπιστοι: Θα έρθουμε στην Ρώμη», ακούγεται να λέει μια φωνή στα αγγλικά.

isis-rome

Παράλληλα, στο διαδίκτυο, μέσω του φιλικού προς το ΙΚ ιστότοπου Telegram, το Ισλαμικό Κράτος υπέδειξε στους υποστηρικτές του στόχους για τρομοκρατικά χτυπήματα στην Ιταλία, στο Βέλγιο και στη Δανία.

Τέλος, όπως αναφέρει η αμερικανική οργάνωση Site, η οποία καταγράφει την δράση των τρομοκρατών και αναρτεί τις πληροφορίες στον ιστότοπό της, το Ισλαμικό Κράτος καλεί τους μαχητές του («μοναχικούς λύκους») να επιτεθούν σε στόχους στην Ιταλία, κάνοντας και χρήση αυτοκινήτων.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ- ΜΠΕ