Αρχείο κατηγορίας Xριστιανικές Oμολογίες

Ανακαλύπτοντας τα χωριά της Τήνου…

Ανακαλύπτοντας τα χωριά της Τήνου.

Ο Ιερός Ναός Της Ευαγγελιστρίας Τήνου και η ιστορία του…!

Πηγη fragkiska.com

Τρεις αφανείς πρωταθλητές της ζωής τίμησε ο Σεβασμιώτατος κ. Δωρόθεος Β’

Στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Αγίας Βαρβάρας, στο Κίνι, ιερούργησε σήμερα ο Σεβασμιώτατος κ. Δωρόθεος Β’, με τη λειτουργική και συνευχητική συμμετοχή Εφημερίων της Σύρου, της Ηγουμένης της Μονής, Μοναχής Θεονύμφης, του Επισκόπου ΡΚαθολικών Σύρου κ. Πέτρου, του Χωρικού Αντιπεριφερειάρχη Κυκλάδων κ. Γ.Λεονταρίτη, της Δημοτικής Συμβούλου κας Ηρώς Στίνη, του Διοικητικού των Πυροσβεστικών Υπηρεσιών της Περιφερείας Ν.Αιγαίου, του Αστυνομικού Υποδιευθυντή κ. Κωνστ. Ανθούλη και Αξιωματικών, και πλήθους πιστών, μεταξύ των οποίων πολλοί και εκ των συμμετασχόντων στους Κύκλους Συμμελέτης Αγίας Γραφής Ενοριών της Σύρου, κατά τη διαρρεύσασα ιεραποστολική περίοδο 2016-201Τόσον ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμ. Αλέξανδρος Τσιουχάρης, ο οποίος επί τεσσαρακονταετία και πλέον επιτελεί αυτή τη διακονία στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, των «Ψαριανών», όσο και η κα Αλεξάνδρα Φερουρή, η οποία πραγματοποιεί Κύκλους Συμμελέτης Αγίας Γραφής σε άλλες Ενορίες,ομίλησαν για την αξία του Κυριακού λόγου και τη συμβολή του στην επίλυση των πολλαπλών προβληματων, ου σήμερα αντιμετωπίζει ο άνθρωπος και ευχαρίστησαν τον Σεβασμιώτατο κ. Δωρόθεο Β για τη συνέργεια και τη στήριξή του στη διακονία αυτή.Ο Σεβασμιώτατος κ. Δωρόθεος Β’ ευχαρίστησε τους παρισταμένους και τίμησε,μέσα σε μια συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα, με το μετάλλιο της Ιεράς Μητροπόλεως τρείς αφανείς, όπως είπε, «πρωταθλητές της ζωής», στους οποίους αξίζει οφειλόμενο έπαθλο και ευγνωμοσύνη,την Προηγουμένη της Ιεράς Μονής Αγίας Βαρβάρας,Μοναχή Αγνή Κοτσολάκη, την Αδελφή του Τάγματος της Παναγίας της Ελπίδος της ΡΚαθολικής εκκλησίας Λουίζα Παλαιολόγου και τον αιωνόβιο κ.Λεονάρδο Ρούσσο ή «Λιλή», ο οποίος αποτελεί εμβληματική μορφή της Άνω Σύρου, με πολύμορφη κοινωνική προσφορά και ανάδειξη ιδιαιτέρων πτυχών της πολιτιστικής ζωής του νησιού.Ο Σεβασμιώτατος κ. Δωρόθεος Β’ αναφέρθηκε στη ζωή και την προσφορά ενός εκάστου των τιμηθέντων και, επειδή σήμερα πραγματοποιούνται στη Σύρο οι αθλητικοί αγώνες » TRIMORE Syros Triathlon 2017″ , τόνισε ότι «σήμερα το πρωί πολλοί συμπατριώτες μας τρέχουν στους δρόμους του νησιού, συμμετέχοντες στους αγώνες, και πολλοί απ` αυτούς θα έλθουν πρώτοι, εμείς εδώ, ιερουργήσαντες στην Ιερά αυτή και Σεβασμία Μονή,τιμάμε τρεις πρωταθλητές της ζωής, που ο χρόνος και η σωματική αδυναμία δεν τους επιτρέπουν να τρέχουν,όμως οι δεκάδες των ετών,που φέρουν στους ώμους τους έχουν αποταμιεύσει στο θησαυροφυλάκιο της ψυχής τους πολλούς καρπούς, πολλή προσφορά προς τον άνθρωπο,τον γέροντα, το νέο… Και τώρα ήλθε η ώρα να τους αποδώσουμε τον κότινο εκ μέρους της τοπικής μας κοινωνίας» .Τέλος, παρατέθηκε παραδοσιακή δοχή σε όλους τους παραστάντες στον χώρο υποδοχής της Ιεράς Μονής.

Δύο οικογένειες μουσουλμάνων είναι εδώ και αιώνες οι φύλακες και κλειδοκράτορες του Ναού του Παναγίου Τάφου…

Από τις λιγότερο, σε πολλούς τουλάχιστον, πτυχές της ιστορίας του είναι αυτές που σχετίζονται με τις αντιπαλότητες, τα μίση και τα πάθη που έχει προκαλέσει….

H έναρξη των εργασιών συντήρησης, στον λαξευτό τάφο στην καρδιά του Ναού της Ανατάσεως όπου παραδοσιακά θεωρείται πως εναποτέθηκε η σορός του Ιησού Χριστού, έχει προκαλέσει το έντονο ενδιαφέρον επιστημόνων από ποικίλους κλάδους, πολλών πιστών αλλά και διεθνών ΜΜΕ. Και πως θα μπορούσε να είναι διαφορετικά αφού αυτό είναι το ιερότερο μνημείο της Χριστιανοσύνης εκεί που όπως γράφει η Washington Post «εκατομμύρια προσκυνητών έχουν γονατίσει και προσευχηθεί, εκεί που το αλάτι τον δακρύων και ο ιδρώτας έχουν λειάνει την πιο σκληρή πέτρα».

Από τις λιγότερο, σε πολλούς τουλάχιστον, πτυχές της ιστορίας του είναι αυτές που σχετίζονται με τις αντιπαλότητες, τα μίση και τα πάθη που έχει προκαλέσει….

Βιντεο του National Geografic

Η ιστορία του Ναού Ο πρώτος ναός χτίστηκε με εντολή του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου τον 4ο αιώνα, αφού κατέστρεψε τον προϋπάρχοντα ναό του Αδριανού που είχε χτιστεί προς τιμήν της θεάς Αφροδίτης. Ο Πανάγιος Τάφος διασώθηκε από τον μουσουλμάνο κατακτητή Ομάρ το 638 μ.Χ, αλλά καταστράφηκε από τον Αιγύπτιο χαλίφη Αλ-Χακίμ το 1009. Ακολούθησε η ανέγερση ενός ακόμη ναού από τους Σταυροφόρους και ξανά τέθηκε υπό την προστασία των μουσουλμάνων και συγκεκριμένα του διάσημου κατακτητή Σαλαντίν για να καταστραφεί όμως στη συνέχεια το στρατό της Δυναστείας των Χωρεσμίων, που εισέβαλαν έφιπποι στην εκκλησία ενώ αποκεφάλιζαν στο πέρασμά τους, τους μοναχών που προσεύχονταν. Όπως τονίζει όμως η Washington Post, ακόμη και όταν ο ναός δεν βρίσκεται εν μέσω του χάους που προκαλούν μικρής ή μεγάλης έκτασης εχθροπραξίες στην ευρύτερη περιοχή, οι θρησκευτικές εντάσεις είναι πάντα παρούσες. Εδώ και αιώνες τη «διαχείριση» του Ναού έχουν από κοινού έξι χριστιανικές Εκκλησίες. Η Ρωμαιοκαθολική, η Ελληνική Ορθόδοξη, η Αρμένικη Αποστολική, των Σύριων Ορθοδόξων, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αιθιοπίας και αυτή των Αιγυπτίων Κοπτών….

Οι διαφορές των ομόθρησκων Οι διαφορές μεταξύ των Εκκλησιών έχουν προκαλέσει πολλές και συχνά μεγάλης έντασης ταραχές που δεν έχουν περιοριστεί σε αίθουσες συνεδριάσεων αλλά έχουν βάλει «φωτιά» και στους δρόμους της Ιερουσαλήμ. Όπως τονίζεται στο δημοσίευμα, κληρικοί διαφόρων ταγμάτων έχουν δώσει «μάχες» ακόμη και για πράγματα, όπως για την τοποθέτηση χαλιών μπροστά από τους βωμούς έως για το δικαίωμα συμμετοχής σε ιερή πομπή προς το Ναό. «Οι αντίπαλες ομάδες πιστών πολέμησαν όχι μόνο με τις γροθιές τους, αλλά με σταυρούς, κηροπήγια, δισκοπότηρα, λάμπες και λιβανιστήρια, ακόμη και με κομμάτια ξύλου που αφαίρεσαν από τα ιερά προσκυνήματα», έχει γράψει ο ιστορικός Orlando Figes, αναφερόμενος στην σφοδρή αντιπαλότητα Καθολικών και Ορθοδόξων το 1846 και τονίζει: «Οι μάχες συνεχίστηκαν με μαχαίρια και πιστόλια που πέρασαν λαθραία μέσα στον Πανάγιο Τάφο οι πιστοί και των δύο πλευρών»….

Οι εχθρότητες επιβιώνουν μέχρι και σήμερα και «ευθύνονται» και για την καθυστερημένη απόφαση να ξεκινήσουν τα έργα συντήρησης και αποκατάστασης. Για παράδειγμα το 2009, ξέσπασε μια ακόμη αιματηρή συμπλοκή μεταξύ των Αρμενίων και των Ελλήνων Ορθοδόξων ιερέων και τελικά η εκκλησία «πλημμύρισε» από τις ισραηλινές αστυνομικές δυνάμεις. Περί ασήμαντης αφορμής Σύμφωνα δε με την ιστοσελίδα Loweringthebar.net κάποιες από τις αφορμές για την έναρξη νέου γύρου εχθροπραξιών είναι από ανούσιες έως και αστείες, όπως: Το 2002 ένας Κόπτης μοναχός που η δουλειά του ήταν να κάθεται στην οροφή για να υπενθυμίζει τη διεκδίκηση των Κοπτών στο τμήμα της οροφής που διεκδικούσαν οι Αιθίοπες, μετακίνησε την καρέκλα του στη σκιά. Οι Αιθίοπες διαμαρτυρήθηκαν, ξέσπασε καβγάς και 11 μοναχοί κατέληξαν στο νοσοκομείο. Το 2004 ένας Ορθόδοξος μοναχός φέρεται πως άφησε ανοιχτή την πόρτα που οδηγεί στο παρεκκλήσι των Φραγκισκανών μοναχών. Οι Φραγκισκανοί εξέλαβαν αυτή την πράξη ως ένδειξη ασέβειας, ήρθαν στα χέρια και ακολούθησαν συλλήψεις. Το 2008, την Κυριακή των Βαΐων, ξέσπασε ένας ακόμη καβγάς αφού ένας Ορθόδοξος μοναχός βρέθηκε εκτός του ναού. Όταν άνδρες της αστυνομίας έφτασαν στο σημείο οι εμπλεκόμενοι μοναχοί κυνήγησαν και αυτούς. Και φυσικά υπάρχουν πάντα οι εντάσεις κατά την τελετή αφής του Αγίου Φωτός. Οι φύλακες του Ναού από τον 12ο αιώνα Η διαιώνιση λοιπόν αυτών των αντιπαλοτήτων οδήγησε σε μια μάλλον περίεργη όσο και μοναδική «διευθέτηση» του ζητήματος που χρονολογείται από τον 12ο αιώνα όταν ένας Άραβας κουρασμένος από τις χριστιανικές έριδες, αποφάσισε να αναθέσει σε δύο μουσουλμανικές οικογένειες το ρόλο του φρουρών του ναού. Πρόκειται για την οικογένεια Joudeh που κρατά το κλειδί του ναού, και την οικογένεια Nuseibeh που έχει την ευθύνη να ανοίγει την πόρτα της εκκλησίας κάθε πρωί και να κλειδώνει το βράδυ. Σε μια συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο CNN νωρίτερα φέτος ο Adeeb Joudeh, ο οποίος είναι και ο σημερινός κάτοχος του κλειδιού, θεωρεί το καθήκον που του έχει ανατεθεί ως οικογενειακή κληρονομιά. Εκλαμβάνει δε την όλη «ρύθμιση» ως μια αλληγορία για την θρησκευτική ανοχή. «Για μένα, πηγή της συνύπαρξης για την ισλαμική και χριστιανική θρησκεία είναι η Εκκλησία του Παναγίου Τάφου». Ο δε Wajeeh Nuseibeh, μιλώντας στο San Francisco Chronicle το 2005, περιέγραψε το ζωτικό ρόλο αυτών των δύο μουσουλμανικών οικογενειών. «Όπως όλα τα αδέλφια, έτσι και αυτοί έχουν μερικές φορές προβλήματα», είπε, αναφερόμενος στις διενέξεις μεταξύ των Χριστιανών. «Τους βοηθάμε να επιλύσουν τις διαφορές τους. Είμαστε ουδέτεροι. Είμαστε ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών. Μπορούμε να συμβάλουμε στη διατήρηση της ειρήνης σε αυτό το ιερό μέρος»….

EΥΧΕΣ ΟΙΚΟΥΜ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΠΑΣΧΑ 2017

Ευχές του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου , προς την »Ομοσπονδία Συνδέσμων Ελλήνων Καθολικών»

σάρωση0014(2)σάρωση0015

 

Η Ελλάδα υποδέχεται την Αγία Ισαπόστολο Ελένη

Σε απευθείας σύνδεση με τον προσκυνηματικό Ι.Ν. Αγίας Βαρβάρας, η τελετή υποδοχής του Τιμίου Ξύλου και του Ιερού Λειψάνου της Αγίας Ισαποστόλου Ελένης από την Α.Μ. τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο Β΄ και την Α.Ε. τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκόπιο Παυλόπουλο καθώς και η Δοξολογία με αφορμή το ιστορικό γεγονός.

Οικουμενικός Πατριάρχης: Επίσκεψη στη κοινότητα του Ταιζέ

Με μεγάλη επιτυχία και πλήθος κόσμου πραγματοποιήθηκε σήμερα η επίσημη επίσκεψη του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στη χριστιανική Κοινότητα του Ταιζέ, στην κεντρική Γαλλία.

Όπως μας ενημερώνει το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τον Παναγιώτατο συνόδευσε ο Σεβ. Μητροπολίτης Γαλλίας κ. Εμμανουήλ και ο Σεβ. Μητροπολίτης Σηλυβρίας κ. Μάξιμος.

Είναι η πρώτη επίσκεψη Οικουμενικού Πατριάρχου στην Κοινότητα του Ταιζέ και πραγματοποιήθηκε μετά από πρόσκληση του Ηγουμένου αυτής αδελφού Alois. Τον Παναγιώτατο προσφώνησε ο Ηγούμενος και εν συνεχεία ο Οικουμενικός Πατριάρχης μίλησε για τη συμφιλίωση και την ανάγκη προώθησης της χριστιανικής ενότητας.

Διαβάστε εδώ:  Ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη στο Πανεπιστήμιο του Φριβούργου (ΦΩΤΟ)

Στο τέλος της ομιλίας Του, ο Παναγιώτατος πρόσφερε μία εικόνα του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα και ακολούθως μετέβη στο Ορθόδοξο Παρεκκλήσιο της Κοινότητας όπου τον υποδέχτηκαν Ορθόδοξοι νέοι. Εν συνεχεία επισκέφτηκε το κοιμητήριο της Κοινότητας όπου αναπαύεται και ο ιδρυτής της αδελφός Roger.

Η Κοινότητα του Ταιζέ ιδρύθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και σήμερα απαριθμεί περισσότερους από εκατό αδελφούς Ρωμαιοκαθολικής και Προτεσταντικής παραδόσεως. Δίδει έμφαση στην ποιμαντική της νεολαίας και στη μελέτη της Βίβλου. Δέχεται συνολικά περισσότερους από 100.000 προσκυνητές νέους από όλο τον κόσμο κάθε χρόνο.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Πηγη vimaorthodoxias.gr

EΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ – ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΘΑ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ

ΒΟΣΤΩΝΗ. Σοβαρές εκκλησιαστικές εξελίξεις δρομολογούνται στην Εκκλησία της Ελλάδος λόγω της αντίστασης μέχρι σημείου απόρριψης εκ μέρους μερικών ιεραρχών και ιερέων της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου η οποία, ως γνωστόν, συνήλθε τον περασμένο Ιούνιο στην Κρήτη.
Συγκεκριμένα ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος με επίσημη επιστολή του με ημερομηνία 18 Νοεμβρίου 2016  και αριθμό πρωτοκόλλου 1153 προς τον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο, προειδοποιεί ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο θα προβεί σε διακοπή κοινωνίας με τους Μητροπολίτες Πειραιώς κ. Σεραφείμ και Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιο εάν δεν ανανήψουν και σταματήσουν την πολεμική τους εναντίον της Μεγάλης Συνόδου της Κρήτης.
Στην Πατριαρχική επιστολή γίνεται επίσης αναφορά στον Πρωτοπρεσβύτερο Θεόδωρο Ζήση, ο οποίος με μία μικρή ομάδα κληρικών και μοναχών περιφέρονται ανά την επικράτεια της Ελλάδος, αλλά και σε χώρες του εξωτερικού θέτοντας εν αμφιβόλω την Μεγάλη Σύνοδο, προκαλώντας σε «ανταρσία» και απόρριψη της Συνόδου.
Υπογραμμίζεται ότι ο ιερέας Θεόδωρος  Ζήσης ήταν καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ενώ τον χειροτόνησε σε ιερέα ο σημερινός Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος όταν ήταν  Μητροπολίτης Χαλκηδόνος.
Οι Μητροπολίτες Πειραιώς κ. Σεραφείμ (Μελιτζανόπουλος) είναι ο πλέον λαλίστατος ιεράρχης της Εκκλησίας της Ελλάδος σήμερα, όχι μόνο κατά την πολεμική του εναντίον της Μεγάλης Συνόδου, αλλά επί παντός θέματος. Ως Αρχιμανδρίτης μετέβη στην Αυστραλία όπου τον Δεκέμβριο του έτους 2,000 η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού τον εξέλεξε βοηθό Επίσκοπο του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ. Στυλιανού με τον τίτλο Χριστιανουπόλεως.
Όμως μέσα σε δύο χρόνια δύο ετών διερρήχθησαν οι σχέσεις του με τον προϊστάμενο του, Αρχιεπίσκοπο κ. Στυλιανό και επέστρεψε στην Ελλάδα όπου ο τότε Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Καλλίνικος του ανέθεσε καθήκοντα ιεροκήρυκα και Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου. Με την αποχώρηση που Μητροπολίτη κ. Καλλίνικου λόγω προβλημάτων που ανεφύησαν, τον Φεβρουάριο του 2006 ο κ. Σεραφείμ, ο οποίος τυγχάνει και νομικός, έγινε Μητροπολίτης Πειραιώς.
Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ Αρχείο
Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ Αρχείο «Ε.Κ.»
Στην επιστολή του ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος προς τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο ανάμεσα στα άλλα αναφέρει ότι «περιέρχονται καθ’ ημέραν εις το καθ’ ημάς Οικουμενικόν Πατριαρχείον και εις την ημετέραν Μετριότητα προσωπικώς εκ διαφόρων πηγών πληροφορίας ότι ο Πρωτοπρεσβύτερος κ. Θεόδωρος Ζήσης και οι συν αυτώ ομόφρονες κληρικοί και λαϊκοί, δια του διαδικτύου και των διαφόρων μέσων γενικής ενημερώσεως, περιερχόμενοι δε και διαφόρους αδελφάς Όρθοδόξους Εκκλησίας, προσκαλούσι τους αδελφούς Προκαθημένους και τους ποιμένας, αλλ’ ιδιαιτέρως τον ευσεβή Ορθόδοξον Λαόν, εις ανταρσίαν και αμφισβήτησιν των αποφάσεων της εν Κρήτη εν ευλογίαις και εν επιτυχίαις συνελθούσης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας, η εις τας εργασίας της οποίας συμβολή της Υμετέρας προσφιλούς Μακαριότητος και της Αντιπροσωπείας της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος υπήρξεν οικοδομητική και συντελεστική της σημειωθείσης επιτυχίας».
Ο Πατριάρχης χαρακτηρίζει την τακτική της πολεμικής του π. Θεοδώρου Ζήση «διαβρωτική και ανίερη».
Αναφέρει επί λέξει πως «και ως να μη ήρκει το διαβρωτικόν συνειδήσεων και προκαλούν σκανδαλισμόν ανίερον έργον των ευαρίθμων τούτων κληρικών και λαϊκών εν τω κλίματι της Αγιωτάτης εκκλησίας της Ελλάδος, αι πληροφορίαι αύται, μη διαψευσθείσαι μέχρι σήμερον υπό τινος, αναφέρουσιν ότι ήδη αντιπροσωπεία υπό τον μνημονευθέντα ανωτέρω κληρικόν επεσκέφθη τας Αγιωτάτας Ορθοδόξους Εκκλησίας της Βουλγαρίας και της Γεωργίας, καθώς και την εκκλησιαστικήν Επαρχίαν της Μολδαβίας, και προέβη εις αναστάτωσιν του εκείσε πληρώματος, γενομένη ατυχώς δεκτή και υπό αδελφών Προκαθημένων και Ιεραρχών των ειρημένων Εκκλησιών.
Επί πλέον, η ομάς αυτή, κατά τας αυτάς πληροφορίας πάντοτε ενεφάνισεν εαυτήν κατά την παρουσίαν αυτής εν Γεωργία ως μεταφέρουσαν την συνείδησιν του πληρώματος της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Συμμερίζεται ασφαλώς και η Υμετέρα Μακαριότης και η Ιερά Σύνοδος της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος, ότι τα σκοπίμως και ανιέρως διαθρυλούμενα και διαδιδόμενα υπό των εν λόγω κληρικών και λαϊκών αποτελούσι, κατά τον Μέγαν Βασίλειον, «ψυχών δηλητήρια […] άπερ αι […] μήνιγγες» των ειρημένων «εκβοώσι πολυφάνταστοι ούσαι δια το πάθος» (Επιστολή 210, Τοις κατά Νεοκαισάρειαν λογιωτάτοις] R.G. 32] 777Α). Άλλωστε, «το σχίσαι Εκκλησίαν, και φιλονείκως διατεθήναι, και διχοστασίας εμποιείν και της συνόδου διηνεκώς εαυτόν αποστερείν, ασύγγνωστον και κατηγορίας άξιον, και πολλήν έχει την τιμωρίαν» (Ιερού Χρυσοστόμου, Κατά Ιουδαίων Γ’, R.G., 48, 872)».
Ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος σε άλλο σημείο της επιστολή του τονίζει πως «ατυχώς, την συμπήξασαν μέτωπον κατά της κανονικής Εκκλησίας και των αποφάσεων της εν Κρήτη συνελθούσης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου γνωστήν ομάδα ενισχύουσι, δια της στάσεως αυτών, και αδελφοί Ιεράρχαι της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος, δια της γραφίδος και του ευκαίρως – ακαίρως εκφερομένου, προ και μετά την σύγκλησιν της Μεγάλης Συνόδου, επί παντός του επιστητού ακρίτου λόγου αυτών, ως επί παραδείγματι οι Ιερώτατοι Μητροπολίται Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος και Πειραιώς κ. Σεραφείμ.
Οι ούτως ενεργούντες λησμονούσιν ασφαλώς ότι «τα συνοδικώς σκεπτόμενα και διαγινωσκώμενα, των κατά μόνας γνωματευομένων κρείττονα εισι και επικρατέστερα» (Ιωάννου του Κίτρου, Αποκρίσεις προς Κωνσταντίνον αρχιεπίσκοπον Δυρραχίου τον Καβάσιλαν, Ράλλη – Ποτλή, Σύνταγμα των Θείων και Ιερών κανόνων» Ε’ τόμος, σελ. 403)».
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ζητά από τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο να λάβει «τα προσήκοντα μέτρα και προβήτε εις τας δεούσας συστάσεις προς τους ειρημένους κληρικούς και προς τα συγκεκριμένα στελέχη ίνα παύσωσι να ενεργώσιν αντιεκκλησιαστικώς και αντικανονικώς, να σκανδαλίζωσι ψυχάς, «υπέρ ων Χριστός απέθανε», και να προκαλώσι προβλήματα εις την ενιαίαν Ορθόδοξον Εκκλησίαν».
Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος. Αρχείο
Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος.
Αρχείο «Ε.Κ.»
Προειδοποιεί πως σε περίπτωση που δεν ανανήψουν θα προχωρήσει σε κυρώσεις σε βέρος τους. Απευθυνόμενος στον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο λέγει πως «προς τούτοις, ωσαύτως παρακαλούμεν θερμώς την Ύμετέραν Μακαριότητα όπως επιστήση ιδιαιτέρως την προσοχήν των προκαλούντων δια δηλώσεων και εγκυκλίων αυτών αναστάτωσιν εις τον λαόν του Θεού αδελφών Ιεραρχών της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος, ως των ανωτέρω ρηθέντων Μητροπολιτών Καλαβρύτων και Αιγιαλείας και Πειραιώς, συν τη δηλώσει ότι εάν δεν ανανήψωσι και δεν έλθωσιν εις εαυτούς το Οικουμενικόν Πατριαρχείον θέλει αντιμετωπίσει το δημιουργούμενον πρόβλημα δια της διακοπής της εκκλησιαστικής και μυστηριακής κοινωνίας μετ’ αυτών, ως προκαλούντων την κοινήν ευθύνην και το χρέος πάντων των Ορθοδόξων Ποιμένων προς διασφάλισιν της ενότητος, της ειρήνης και της ενιαίας μαρτυρίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Τα ανωτέρω, εν πόνω ψυχής και άλγει καρδίας καταγγέλλοντες υπευθύνως, πριν ή το υπερβαίνον το δικαίωμα ελευθέρας εκφράσεως οικοδομητικής γνώμης ανίερον τούτο έργον λάβη μείζονας και δυσθεραπεύτους διαστάσεις, επαφιέμεθα τα περαιτέρω τη συνέσει της Υμετέρας Αγάπης και της σεβασμίας Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, και διατελούμεν μετά βαθείας της εν Κυρίω αγάπης και τιμής εξιδιασμένης».
Υπενθυμίζεται ότι αμφότεροι οι Μητροπολίτες Πειραιώς κ. Σεραφείμ και Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος ανήκουν στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος.
Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος είναι γνωστός την Ομογένεια της Αμερικής την οποία και επισκέπτεται τακτικά για την εξεύρεση οικονομικών πόρων για την υποστήριξη των συντήρηση των Ιδρυμάτων της Μητροπόλεως του.

Πολύνεκρη βομβιστική επίθεση στη Μητρόπολη των Κοπτών στο Κάιρο

Βομβιστική επίθεση με 25 νεκρούς, σύμφωνα με τον πιο πρόσφατο απολογισμό, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή στην μητρόπολη της Κοπτικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Κάιρο της Αιγύπτου.

Η Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία είναι μονοφυσιτική Εκκλησία, δηλαδή αναγνωρίζει μόνο τις τρεις πρώτες Οικουμενικές Συνόδους.

Οι Κόπτες χριστιανοί στην Αίγυπτο αριθμούν περίπου 9-15.000.000 πιστούς.

Οι Κόπτες είναι οι γνήσιοι απόγονοι των αρχαίων Αιγυπτίων.

Οι Κόπτες αποτελούν, επίσης, τη σημαντικότερη πληθυσμιακή ομάδα Χριστιανών στο Σουδάν και τη Λιβύη.

Ιστορικά, ομιλούν την κοπτική γλώσσα, η οποία αποτελεί άμεσο απόγονο της δημοτικής αιγυπτιακής η οποία ομιλείτο κατά την διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου.

Η κοπτική γλώσσα αποτελεί αντικείμενο μελέτης της Κοπτολογίας και παραμένει σε χρήση ως λειτουργική γλώσσα, παρά το γεγονός πως η πλειοψηφία εκ των Κοπτών σήμερα ομιλούν τα αραβικά.

Όσον αφορά την ονομασία τους, παράγεται από το Αραβικό τύπο της λέξης kibt. H λέξη αυτή είναι παραφθορά της ελληνικής «Αιγύπτιος», όπου αφαιρέθηκε η αρχική συλλαβή «αι» και η κατάληξη «ος» και απέμεινε το «Γύπτι»( kibt).

Έτσι, η λέξη Αιγύπτιος Κόπτης σημαίνει Αιγύπτιος και όχι αυτός ο οποίος αποκόπηκε από το σώμα της Εκκλησίας, δηλαδή ο αιρετικός, όπως πολλοί νομίζουν.

Η ονομασία αρχικά δεν είχε θρησκευτική έννοια, αλλά εθνική. Αργότερα όμως, έλαβε θρησκευτική για τους ιθαγενείς της Αιγύπτου, λόγω της κατακτήσεως των Αράβων, διότι όλοι ήταν χριστιανοί.

Οι Κόπτες χριστιανοί, δηλαδή οι Αιγύπτιοι χριστιανοί, διασπάστηκαν από την Εκκλησία της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 451 μ.Χ., στην 4η Οικουμενική Σύνοδο.

Ανεξάρτητα από τους θεολογικούς λόγους που επικαλέστηκαν, η πραγματικότητα είναι ότι ήθελαν να δημιουργηθεί μια εθνική αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αιγύπτου που να μην ελέγχεται από την Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως, που τότε ήταν η επίσημη Εκκλησία του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους (Βυζαντίου). Ο λόγος δηλαδή ήταν καθαρά πολιτικός και εθνικοαπελευθερωτικός.

Όσοι χριστιανοί της Αιγύπτου παρέμειναν πιστοί στην ανατολικορωμαϊκή Εκκλησία, δηλαδή κυρίως Έλληνες και Ρωμαίοι, αποκαλούνται από τους Κόπτες μέχρι και σήμερα «Ρουμ», δηλαδή Ρωμαίοι ή «μελχίτες», δηλαδή βασιλόφρονες, επειδή παρέμειναν πιστοί στον Αυτοκράτορα της Νέας Ρώμης (Κωνσταντινούπολης).

Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξάνδρειας για τους Κόπτες είναι το «ρωμαϊκό» Πατριαρχείο και ο ελληνορθόδοξος Πατριάρχης ο «ρουμ πατριάρκ», δηλαδή ο «Ρωμαίος πατριάρχης». Ωστόσο, το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξάνδρειας έχει αγαστές σχέσεις με το Κοπτικό Πατριαρχείο Αλεξάνδρειας αφού είναι ομομήτρια.

Πηγή tribune.gr

Φως Φαναρίου : ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ: ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΕΑΝ ΔΕΝ ΑΝΑΝΗΨΟΥΝ

Αριθμ. Πρωτ. 1153

Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Αθηνών και πάσης Ελλάδος, εν Χριστώ τω Θεώ λίαν αγαπητέ και περιπόθητε αδελφέ και συλλειτουργέ της ημών Μετριότητος κύριε Ιερώνυμε, Πρόεδρε της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, την Υμετέραν σεβασμίαν Μακαριότητα αδελφικώς εν Κυρίω κατασπαζόμενοι, υπερήδιστα προσαγορεύομεν. 

Τυγχάνει πανθομολογούμενον, ότι η Αγία ημών Ορθόδοξος Εκκλησία, η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική, αποφαίνεται και αποφασίζει τα κατά το δόγμα και το πολίτευμα αυτής εν Ιεραίς Συνόδοις, τοπικαίς, ευρυτέραις, Μείζοσιν ή Αγίαις και Μεγάλαις, και εν Οικουμενικαίς, αι δε δια της επικλήσεως και εν Πνεύματι Αγίω λαμβανόμεναι Συνοδικαί αποφάσεις αποτελούσι μίαν φωνήν, ως αποφαίνεται και ο Ιερός Χρυσόστομος, γράφων ότι «μίαν εν Εκκλησία, δει φωνήν είναι αεί» (Εις Α’ Κορινθίους ΛΣΤ , P.G. 61, 3315).

Της εκκλησιολογικής ταύτης και κανονικής αρχής του συνοδικώς διασκέπτεσθαι και αποφαίνεσθαι ούσης του ακρογωνιαίου λίθου της ζωής και της εν τω κόσμω σωτηριώδους αποστολής και μαρτυρίας της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας, επικοινωνούμεν προς την Υμετέραν λίαν ημίν αγαπητήν και περισπούδαστον Μακαριότητα και την Αγιωτάτην Εκκλησίαν της Ελλάδος και, εν τη ευθύνη ημών ως του Οικουμενικού Πατριάρχου και του Προέδρου της εν Κρήτη συνελθούσης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, και ως φύλακος του Δόγματος και της κανονικής εν τη κατά Ανατολάς Εκκλησία τάξεως, τιθέμεθα υπό την προσοχήν Υμών τον ακόλουθον προσωπικόν ημών και της περί ημάς Αγίας και Ιεράς Συνόδου της Μητρός Εκκλησίας σοβαρόν προβληματισμόν.

Περιέρχονται καθ’ ημέραν εις το καθ’ ημάς Οικουμενικόν Πατριαρχείον και εις την ημετέραν Μετριότητα προσωπικώς εκ διαφόρων πηγών πληροφορίας ότι ο Πρωτοπρεσβύτερος κ. Θεόδωρος Ζήσης και οι συν αυτώ ομόφρονες κληρικοί και λαϊκοί, δια του διαδικτύου και των διαφόρων μέσων γενικής ενημερώσεως, περιερχόμενοι δε και διαφόρους αδελφάς Όρθοδόξους Εκκλησίας, προσκαλούσι τους αδελφούς Προκαθημένους και τους ποιμένας, αλλ’ ιδιαιτέρως τον ευσεβή Ορθόδοξον Λαόν, εις ανταρσίαν και αμφισβήτησιν των αποφάσεων της εν Κρήτη εν ευλογίαις και εν επιτυχίαις συνελθούσης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας, η εις τας εργασίας της οποίας συμβολή της Υμετέρας προσφιλούς Μακαριότητος και της Αντιπροσωπείας της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος υπήρξεν οικοδομητική και συντελεστική της σημειωθείσης επιτυχίας.

Και ως να μη ήρκει το διαβρωτικόν συνειδήσεων και προκαλούν σκανδαλισμόν ανίερον έργον των ευαρίθμων τούτων κληρικών και λαϊκών εν τω κλίματι της Αγιωτάτης εκκλησίας της Ελλάδος, αι πληροφορίαι αύται, μη διαψευσθείσαι μέχρι σήμερον υπό τινος, αναφέρουσιν ότι ήδη αντιπροσωπεία υπό τον μνημονευθέντα ανωτέρω κληρικόν επεσκέφθη τας Αγιωτάτας Ορθοδόξους Εκκλησίας της Βουλγαρίας και της Γεωργίας, καθώς και την εκκλησιαστικήν Επαρχίαν της Μολδαβίας, και προέβη εις αναστάτωσιν του εκείσε πληρώματος, γενομένη ατυχώς δεκτή και υπό αδελφών Προκαθημένων και Ιεραρχών των ειρημένων Εκκλησιών. Επί πλέον, η ομάς αυτή, κατά τας αυτάς πληροφορίας πάντοτε ενεφάνισεν εαυτήν κατά την παρουσίαν αυτής εν Γεωργία ως μεταφέρουσαν την συνείδησιν του πληρώματος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Συμμερίζεται ασφαλώς και η Υμετέρα Μακαριότης και η Ιερά Σύνοδος της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος, ότι τα σκοπίμως και ανιέρως διαθρυλούμενα και διαδιδόμενα υπό των εν λόγω κληρικών και λαϊκών αποτελούσι, κατά τον Μέγαν Βασίλειον, «ψυχών δηλητήρια […] άπερ αι […] μήνιγγες» των ειρημένων «εκβοώσι πολυφάνταστοι ούσαι δια το πάθος» (Επιστολή 210, Τοις κατά Νεοκαισάρειαν λογιωτάτοις] R.G. 32] 777Α). Άλλωστε, «το σχίσαι Εκκλησίαν, και φιλονείκως διατεθήναι, και διχοστασίας εμποιείν και της συνόδου διηνεκώς εαυτόν αποστερείν, ασύγγνωστον και κατηγορίας άξιον, και πολλήν έχει την τιμωρίαν» (Ιερού Χρυσοστόμου, Κατά Ιουδαίων Γ’, R.G., 48, 872).

Ατυχώς, την συμπήξασαν μέτωπον κατά της κανονικής Εκκλησίας και των αποφάσεων της εν Κρήτη συνελθούσης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου γνωστήν ομάδα ενισχύουσι, δια της στάσεως αυτών, και αδελφοί Ιεράρχαι της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος, δια της γραφίδος και του ευκαίρως – ακαίρως εκφερομένου, προ και μετά την σύγκλησιν της Μεγάλης Συνόδου, επί παντός του επιστητού ακρίτου λόγου αυτών, ως επί παραδείγματι οι Ιερώτατοι Μητροπολίται Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος και Πειραιώς κ. Σεραφείμ.Οι ούτως ενεργούντες λησμονούσιν ασφαλώς ότι «τα συνοδικώς σκεπτόμενα και διαγινωσκώμενα, των κατά μόνας γνωματευομένων κρείττονα εισι και επικρατέστερα» (Ιωάννου του Κίτρου, Αποκρίσεις προς Κωνσταντίνον αρχιεπίσκοπον Δυρραχίου τον Καβάσιλαν, Ράλλη – Ποτλή, Σύνταγμα των Θείων και Ιερών κανόνων» Ε’ τόμος, σελ. 403).

Όθεν, παρακαλούμεν την Υμετέραν Μακαριότητα και την περί Αυτήν Ιεράν Σύνοδον της Εκκλησίας της Ελλάδος, της μετασχούσης της εν Κρήτη Αγίας και Μεγάλης Συνόδου και συναποφασισάσης και συνυπογραψάσης πάντα τα Συνοδικά κείμενα όπως, εις εφαρμογήν της αποφάσεως της Συνόδου ταύτης, καθ’ ην τα κείμενα ταύτα τυγχάνουσι δεσμευτικά διά πάντας τους Ορθοδόξους πιστούς, κληρικούς και λαϊκούς (βλ. Κανονισμόν Οργανώσεως και Λειτουργίας της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, άρθρον 13, παρ. 2), λάβητε τα προσήκοντα μέτρα και προβήτε εις τας δεούσας συστάσεις προς τους ειρημένους κληρικούς και προς τα συγκεκριμένα στελέχη ίνα παύσωσι να ενεργώσιν αντιεκκλησιαστικώς και αντικανονικώς, να σκανδαλίζωσι ψυχάς, «υπέρ ων Χριστός απέθανε», και να προκαλώσι προβλήματα εις την ενιαίαν Ορθόδοξον Εκκλησίαν.

Καλώς γιγνώσκοντες οι πάντες, ότι «ουδέν ούτω παροξύνει τον Θεόν, ως το Εκκλησίαν διαιρεθήναι» (Ιερός Χρυσόστομος, Προς Εφεσίους ΙΑ , P.G. 62, 85), ως ατυχώς συμβαίνη δια της συμπεριφοράς των ειρημένων, ουδεμίαν αμφιβολίαν έχομεν ότι η Υμετέρα Μακαριότης και η Ιερά Σύνοδος της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος θέλετε ενεργήσει το δέον, κατά την κανονικήν ακρίβειαν, και προβή εις τας δεούσας προς τους ειρημένους κληρικούς και λαϊκούς εκκλησιαστικάς συστάσεις και προτροπάς, ίνα μη δίδωσιν αφορμάς εις «σκάνδαλα», επί απειλή επιβολής, εν περιπτώσει μη ανανήψεως, των προβλεπόμενων υπό των Θείων και ιερών κανόνων κυρώσεων, προς θεραπείαν των δια της συμπεριφοράς αυτών προκαλουμένων εις το σώμα της Εκκλησίας μωλώπων.

Προς τούτοις, ωσαύτως παρακαλούμεν θερμώς την Ύμετέραν Μακαριότητα όπως επιστήση ιδιαιτέρως την προσοχήν των προκαλούντων δια δηλώσεων και εγκυκλίων αυτών αναστάτωσιν εις τον λαόν του Θεού αδελφών Ιεραρχών της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος, ως των ανωτέρω ρηθέντων Μητροπολιτών Καλαβρύτων και Αιγιαλείας και Πειραιώς, συν τη δηλώσει ότι εάν δεν ανανήψωσι και δεν έλθωσιν εις εαυτούς το Οικουμενικόν Πατριαρχείον θέλει αντιμετωπίσει το δημιουργούμενον πρόβλημα δια της διακοπής της εκκλησιαστικής και μυστηριακής κοινωνίας μετ’ αυτών, ως προκαλούντων την κοινήν ευθύνην και το χρέος πάντων των Ορθοδόξων Ποιμένων προς διασφάλισιν της ενότητος, της ειρήνης και της ενιαίας μαρτυρίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας. 

Τα ανωτέρω, εν πόνω ψυχής και άλγει καρδίας καταγγέλλοντες υπευθύνως, πριν ή το υπερβαίνον το δικαίωμα ελευθέρας εκφράσεως οικοδομητικής γνώμης ανίερον τούτο έργον λάβη μείζονας και δυσθεραπεύτους διαστάσεις, επαφιέμεθα τα περαιτέρω τη συνέσει της Υμετέρας Αγάπης και της σεβασμίας Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, και διατελούμεν μετά βαθείας της εν Κυρίω αγάπης και τιμής εξιδιασμένης.

18 Νοεμβρίου 2016

Της Υμετέρας σεβασμίας Μακαριότητος 

αγαπητός εν Χριστώ αδελφός 

ο Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος

Πηγή fanarion.blogspot.gr

ΔΥΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ

Η απόφαση για να τους δοθούν τα κλειδιά λήφθηκε με στόχο τη διατήρηση των ειρηνικών σχέσεων ανάμεσα σε τρία χριστιανικά δόγματα και για να αποφευχθούν συγκρούσεις του παρελθόντος, που δεν περιποιούν τιμή σε κανένα

Το κτίσμα χρησιμοποιείται σήμερα από έξι διαφορετικές αρχαίες Εκκλησίες -τη Ρωμαιοκαθολική, την Ελληνορθόδοξη, την Αρμενική Ορθόδοξη, τη Συριακή Ορθόδοξη, την Αιθιοπική Ορθόδοξη και την Κοπτική Ορθόδοξη- που η καθεμιά τους έχει μοναχούς οι οποίοι ζουν εκεί

Κάθε ημέρα στις τέσσερεις τα ξημερώματα, που ανοίγουν οι πόρτες του Ναού, μέλη των μουσουλμανικών οικογενειών, ή εκπρόσωποι που έχουν διοριστεί από αυτές, παρευρίσκονται σε ένα είδος τελετής που συμβολίζει τη συνεργασία όλων των δογμάτων

Η εκκλησία αυτή γνώρισε πολλές και δυσάρεστες καταστάσεις. Έγιναν σκληρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μέλη των χριστιανικών δογμάτων για τον έλεγχο τμημάτων του Ναού και οι οθωμανοί έπαιζαν τον ρόλο του διαιτητή, ενώ οίκτιραν τους χριστιανούς βλέποντάς τους να τσακώνονται

Κάθε Κυριακή πρωί, ο Αμπίμπ Τζαουαάντ Τζουντέχ αλ Χουσεϊνί κάθεται σε έναν πάγκο, μόλις περάσει κανείς στη μοναδική δημόσια είσοδο του Ναού της Ανάστασης στην Ιερουσαλήμ. Αυτή η πόρτα του Ναού, που κτίστηκε στον τέταρτο μετά Χριστόν αιώνα, είναι το μέρος όπου ο 53χρονος μουσουλμάνος έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Ο πατέρας του, ο παππούς του και δεκάδες γενεές προγόνων του, επίσης, είχαν αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους καθήμενοι σε αυτόν τον πάγκο, ελέγχοντας την εκκλησία όπου πιστεύεται ότι βρίσκεται ο τάφος του Ιησού Χριστού. Ο αλ Χουσεϊνί μερικές φορές δείχνει το σιδερένιο κλειδί μήκους 20 εκατοστών, το οποίο φυλάσσει ευλαβικά σε μια τσέπη του δερμάτινου μπουφάν του.

Από τον σουλτάνο Σαλαντίν

Αυτό το κλειδί είναι το μόνο με το οποίο μπορούν να ξεκλειδώσουν οι εντυπωσιακές ξύλινες πόρτες. Είναι ένα καθήκον που, σύμφωνα με τον αλ Χουσεϊνί, ανατέθηκε στην οικογένειά του από τον Σαλαντίν, σουλτάνο που κατέκτησε την Ιερουσαλήμ από τους σταυροφόρους το 1187. Ήταν μία από τις πολλές φορές που αυτή η πόλη του παραδείσου άλλαξε χέρια. Εβραϊκά, χριστιανικά και μουσουλμανικά.

Ο Σαλαντίν ήθελε να προφυλάξει τον Ναό της Ανάστασης από τη μανία των συμπατριωτών του Μουσουλμάνων, κάτι που δεν αποτράπηκε το 1009, όταν ο Φατιμίδης χαλίφης αλ Χακίμ διέταξε να καούν πολλές εκκλησίες των Αγίων Τόπων, περιλαμβανομένου και του Ναού της Ανάστασης. Ο γιος του αλ Χακίμ ενέκρινε, πάντως, την ανοικοδόμηση του Ναού το 1128. «Έτσι ο Σαλαντίν έκανε τη τιμή στην οικογένειά μου, δίνοντας το κλειδί για να προστατευτεί η εκκλησία», λέει ο αλ Χουσεϊνί. «Για την οικογένειά μου αυτή είναι μια πολύ μεγάλη τιμή. Και δεν είναι τιμή μονάχα για την οικογένειά μας, είναι μια τιμή για όλους τους μουσουλμάνους του κόσμου».

Εν μέσω μίας πολύπλοκης κατάστασης

Μέλη της οικογένειας αλ Χουσεϊνί, μαζί με μιαν άλλη οικογένεια μουσουλμάνων, τους Νοσεϊμπέχ, είναι πλέον μόνιμα μέλη μιας περίπλοκης κατάστασης που σχετίζεται με τον Ναό της Ανάστασης. Το κτίσμα χρησιμοποιείται σήμερα από έξι διαφορετικές αρχαίες Εκκλησίες -τη Ρωμαιοκαθολική, την Ελληνορθόδοξη, την Αρμενική Ορθόδοξη, τη Συριακή Ορθόδοξη, την Αιθιοπική Ορθόδοξη και την Κοπτική Ορθόδοξη- που η καθεμιά τους έχει μοναχούς οι οποίοι ζουν εκεί.

Στο διάβα των αιώνων οι σχέσεις ανάμεσα στις θρησκευτικές κοινότητες κάθε άλλο παρά φιλικές ήταν, ενώ μερικές φορές σημειώθηκαν βιαιοπραγίες για το ποια εκκλησία ελέγχει τμήματα του κτίσματος. Ώς σήμερα, οθωμανικό φιρμάνι του 19ου αιώνα προσπαθεί να ελέγξει αυτές τις εντάσεις, τονίζοντας πως κάθε Εκκλησία περιορίζεται στη χρήση τμημάτων του Ναού που ήλεγχαν το 1853, όταν δηλαδή εκδόθηκε το φιρμάνι.

Κάθε μέρα στις τέσσερεις τα ξημερώματα

Κάθε ημέρα στις τέσσερεις τα ξημερώματα που ανοίγουν οι πόρτες του Ναού, μέλη των μουσουλμανικών οικογενειών, ή εκπρόσωποι που έχουν διοριστεί από αυτές, παρευρίσκονται σε ένα είδος τελετής που συμβολίζει τη συνεργασία όλων των δογμάτων. Ο μουσουλμάνος εκπρόσωπος ξεκλειδώνει την πόρτα και τη σπρώχνει για να ανοίξει, ενώ ένας κληρικός Ρωμαιοκαθολικός, Ελληνορθόδοξος ή Αρμένιος Ορθόδοξος, που εναλλάσσονται καθημερινά, ανοίγει την άλλη πόρτα από μέσα, κάτω από την επίβλεψη ιερέων των άλλων δογμάτων. Το ίδιο συμβαίνει όταν ο Ναός κλείνει στις επτά το βράδυ.

Οι μουσουλμάνοι φύλακες

Οι τουρίστες και οι πιστοί που προσέρχονται στο Ναό της Ανάστασης για να φιλήσουν τον βράχο όπου, όπως πιστεύεται, έπλυναν το σώμα του Ιησού Χριστού πριν το θάψουν και να εισέρθουν στο υπόγειο δωμάτιο που πιστεύεται ότι υπήρξε ο τάφος του, περνούν μπροστά από τους μουσουλμάνους φρουρούς, που κάθονται στον πάγκο το μεγαλύτερο διάστημα της ημέρας, αλλά ταυτόχρονα φροντίζουν τις οικογένειες και τις επιχειρήσεις τους. Οι ιστορικοί δεν μπορούν να καθορίσουν από πότε χρονολογείται ο ρόλος των μουσουλμάνων φυλάκων της πόρτας του… παραδείσου των Χριστιανών. Δεν έχουν όμως κάνει και κάποια σοβαρή προσπάθεια για να βγάλουν κάποια άκρη.

Οι περισσότεροι θεωρούν κρίσιμη την παρουσία των μουσουλμάνων στον χριστιανικό ναό, κάτι το ασύλληπτο για το Αλ Αξά, ιερό τέμενος των μουσουλμάνων στο Όρος του Ναού. «Βασικά πολλά πράγματα συμβαίνουν στην εκκλησία. Πρόκειται για μια παράδοση», λέει ο Ρέιμοντ Κοέν, λέκτορας στο περίφημο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, ένα από τα κορυφαία στον κόσμο, ο οποίος έχει αφιερώσει τη ζωή του μελετώντας τον Ναό και έχει γράψει ένα βιβλίο με τίτλο: «Σώζοντας τον Ναό της Ανάστασης». Κατά την άποψή του, ο Ναός της Ανάστασης είναι ένα από τα διαμαντικά της Ιερουσαλήμ.

Οικογενειακή… αντιπαράθεση

Η οικογένεια Νουσεϊμπέχ έχει καθήκον να ανοίγει και να κλείνει την πόρτα του Ναού, μια δουλειά που τους ανατέθηκε το 637 όταν ο χαλίφης Ομάρ έφερε πρώτη φορά το Ισλάμ στην Ιερουσαλήμ. Ένα μέλος της οικογένειας κάθεται πάντα δίπλα στον εκπρόσωπο της οικογένειας αλ Χουσεϊνί. «Η οικογένειά μας έφτασε στην Ιερουσαλήμ με τον Ομάρ και από τότε καθήκον μας είναι να προστατεύουμε τον Ναό από βανδαλισμούς», είπε ένας από τους Νουσεϊμπέχ, που δίνει στους επισκέπτες την κάρτα του πάνω στην οποία αναγράφεται πως είναι «Φύλακας που ανοίγει και κλείνει την πόρτα του Ναού της Ανάστασης».

Αλλά ο αλ Χουσεϊνί επιμένει πως η οικογένεια των Νουσεϊμπέχ έφτασε στην περιοχή πολύ πιο αργά από τη δική του. Υποστηρίζει επίσης πως οι Νουσεϊμπέχ πρέπει να πηδούν για να τραβήξουν τις μπάρες της πόρτας, προκειμένου αυτή να ανοίξει, κάτι που κατά την άποψή του δεν είναι αξιοπρεπές, αφού η οικογένειά του είναι σεΐχηδες. Στην κάρτα του αλ Χουσεϊνί αναγράφεται πως είναι «Κλειδοκράτορας του Ναού της Ανάστασης». Ο Νουσεϊμπέχ ανταπαντά πως η οικογένειά του έφτασε με τον Ομάρ στην Ιερουσαλήμ 500 χρόνια πριν την κατακτήσει ο Σαλαντίν. Οι δύο μουσουλμάνοι φύλακες του χριστιανικού παραδείσου λένε ότι παρά τις διαφορές τους διατηρούν φιλικές σχέσεις.

Πολλές οι δυσάρεστες καταστάσεις

Στα παλιά τα χρόνια, το χαλιφάτο επέβαλε στους προσκυνητές να πληρώνουν μεγάλα ποσά, προκειμένου να τους επιτραπεί να μπουν στον Ναό της Ανάστασης. Η εκκλησία αυτή γνώρισε πολλές και δυσάρεστες καταστάσεις. Έγιναν σκληρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μέλη των χριστιανικών δογμάτων για τον έλεγχο τμημάτων του Ναού και οι οθωμανοί έπαιζαν τον ρόλο του διαιτητή, ενώ οίκτιραν τους χριστιανούς βλέποντάς τους να τσακώνονται. Φυσικά δεν λένε τίποτε για τους δικούς τους τσακωμούς, ανάμεσα στους σιίτες και τους σουνίτες.

Μερικές φορές αυτές οι διενέξεις απείλησαν να προκαλέσουν πολέμους ανάμεσα στις Μεγάλες Δυνάμεις. Το 1853, η Ρωσία απείλησε πως θα εισβάλει στην Τουρκία, αν η οθωμανική κυβέρνησή της, που επίσης ήλεγχε την Ιερουσαλήμ, αποδεχόταν το αίτημα της Γαλλίας, να δοθεί τμήμα του Ναού που ανήκε στους Ελληνορθόδοξους στους Ρωμαιοκαθολικούς. Αυτή η απειλή φόβισε τον σουλτάνο Αμπντουλμετσίντ τον Πρώτο να εκδώσει φιρμάνι, με το οποίο τερματιζόταν η κάθε μεταβίβαση δικαιωμάτων μέσα στον Ναό.

Η διατήρηση του στάτους κβο

Σήμερα αυτό το καθεστώς, που επιβλήθηκε στα δόγματα πριν από τόσο καιρό, εξακολουθεί να ισχύει σε όλους τους τομείς της ζωής μέσα στον Ναό, από τις ώρες που γίνονται οι Λειτουργίες, οι γλώσσες που χρησιμοποιούνται στις Λειτουργίες, κλπ. Οποιαδήποτε αλλαγή στο πρόγραμμα κινδυνεύει να προκαλέσει επεισόδια, σαν κι αυτά που έγιναν ανάμεσα στους Ελληνορθοδόξους και τους Αρμένιους Ορθοδόξους, σχετικά με μια Λειτουργία. Έγιναν μάλιστα πολλές συλλήψεις.

Η διατήρηση του στάτους κβο σημαίνει πως είναι πολύ σπάνιες οι επισκευές μέσα στον Ναό. Οι χριστιανοί είναι αδύνατο να συνεννοηθούν ανάμεσά τους. Τελικά, ύστερα από διαπραγματεύσεις που κράτησαν αιώνες, οι Ρωμαιοκαθολικοί, οι Αρμένιοι και οι Ελληνορθόδοξοι θρησκευτικοί ηγέτες κατέληξαν πρόσφατα σε ιστορική συμφωνία, να επιδιορθώσουν το τμήμα όπου πιστεύεται ότι είναι ο τάφος του Ιησού, μετά από συνεχείς προειδοποιήσεις ότι κινδυνεύει να πέσει.

Αυτές είναι οι πρώτες εργασίες αναστήλωσης μετά από 200 χρόνια. Παρ’ όλο πάντως που οι χριστιανικές εκκλησίες τώρα συνεργάζονται περισσότερο και καλύτερα απ’ ό,τι στο παρελθόν, εξακολουθούν να βασίζονται στην αστυνομία του Ισραήλ για να μη γίνουν έκτροπα. Επίσης στους φύλακες των κλειδιών και των θυρών του Ναού, ώστε να συνεχιστεί η παράδοση του προσκυνήματος εκατομμυρίων πιστών.

Μεγάλος ο φανατισμός

Πάντως, είναι τόσο μεγάλος ο φανατισμός των εκπροσώπων των διαφόρων χριστιανικών δογμάτων, ώστε την τελευταία φορά που επισκέφθηκε την Ιερουσαλήμ ο Πάπας Ιωάννης Παύλος, οι Ορθόδοξοι δεν δέχτηκαν να επιτρέψουν την είσοδό του σε περιοχές που τους ανήκουν, προκαλώντας τα ειρηνικά σχόλια πολλών. Γι’ αυτούς το άβατον δεν μπορούσε να παραβιαστεί από έναν αιρετικό καθολικό, έστω και αν αυτός ήταν ο προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Ήταν η εποχή που το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων δοκιμαζόταν σκληρά από οικονομικά και άλλα προβλήματα, και μια επίσκεψη του Πάπα στη μεριά των Ελληνορθοδόξων θα έδινε την ευκαιρία στα διεθνή τηλεοπτικά μέσα να προβάλουν το γεγονός προς όφελός τους. Οι αρχιερείς της Ελληνορθόξης Εκκλησίας ήταν ανένδοτοι και ο Πάπας δεν μπόρεσε να προσκυνήσει σε αυτό το τμήμα του Ναού της Ανάστασης, το οποίο είναι και το σημαντικότερο μέσα στο κτήριο. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι όταν ο Σαλαντίν κατέλαβε την Ιερουσαλήμ, οι ελληνορθόδοξοι χριστιανοί ιερείς τον τίμησαν με σεβασμό. Αυτός επίσης τους σεβάστηκε, και τους κράτησε στην πόλη του Ουρανού, σε αντίθεση με τους καθολικούς και τους υπόλοιπους χριστιανούς, που τους έδιωξε κακήν κακώς.

Πηγή sigmalive.com