Αρχείο κατηγορίας Τήνος

Επίσκεψη στη Τήνο αντιπροσωπίας caritas cuneo (Piemonte, Italia)

Στα πλαίσια συνεργασίας Ελληνικών και Ιταλικών Κάριτας που έχουν εγκαινιαστεί εδώ και τέσσερα χρόνια υποδεχθήκαμε στην Τήνο στις 23-24 Ιουνίου τριμελής αντιπροσωπία από την Caritas Cuneo(Βόρεια Ιταλία, περιοχή του Piemonte). Η ομάδα αποτελούταν από την κα. Claudia Aceto, συνταξιούχο και πρώην υπάλληλο της Κάριτας υπεύθυνη για την επικοινωνία, την κα. Vilma Lusso, εκπαιδευτικό σε δημόσιο σχολείο και εθελόντρια στην Κάριτας που από δυο χρόνια έχει αναλάβει το πόστο της επικοινωνίας και τον νεαρό Michele Ottenga με σπουδές στις διεθνείς σχέσεις ο οποίος με σύμβαση εργασίας προσφέρει τις υπηρεσίες του στην CaritasCuneoτα τελευταία τέσσερα χρόνια.

Στο λίγο χρόνο που είχαμε στη διάθεσή μας ενημερώσαμε για το έργο της τοπικής μας Κάριτας και τις προσπάθειές μας σε Τήνο, Νάξο και Άνδρο και ο σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος κατά τη διάρκεια του γεύματος που είχαμε όλοι μαζί αναφέρθηκε στα δεδομένα της τοπικής εκκλησίας. Κατά τη συνάντηση με την εργαζόμενη στο συμβουλευτικό σταθμό είχαν την ευκαιρία να δουν τον παρόν και υπό διαμόρφωση χώρο που προορίζεται για Κέντρο Ακρόασης και μέσα από το διάλογο κατανόησαν τον τρόπο λειτουργίας του κέντρου, τη δυσκολία διασύνδεσης των νησιών αλλά και τις ιδιαιτερότητες των νησιώτικων κοινωνιών εν γένει. Συνάμα μοιραστήκαμε μαζί τους το όραμά μας για περαιτέρω ανάπτυξη της τοπικής μας Κάριτας και τονίσαμε τον ευεργετικό αντίκτυπο που έχουν για μας οι συνεργασίες με τις Κάριτας του εξωτερικού.

Προ ημερών λάβαμε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με το οποίο η τριμελής ομάδα περιγράφει την εμπειρία της στην Τήνο και ευχαριστεί την Κάριτας Νάξου – Τήνου για τη φιλοξενία. Η ανταπόκρισή τους είναι ιδιαίτερα γλαφυρή και δοσμένη με λογοτεχνικό ύφος – ακολουθεί παρακάτω μεταφρασμένη στα ελληνικά από το μέλος του ΔΣ της τοπικής μας Κάριτας, κα Στέλλα Φωσκόλου.

Τήνος

Στο βάθος, μεταξύ ομίχλης και ατμούς ζέστης, διαφαίνεται ακόμα αδιευκρίνιστα το σχήμα ενός νησιού, ενός μεταξύ των πολλών στη καρδιά του Αιγαίου, που ακριβώς επειδή είναι πολυάριθμα, δίνουν στον ταξιδιώτη την εντύπωση ότι δεν βρίσκεται σε ανοικτή θάλασσα.

Ενώ το πλοίο πλησιάζει στο λιμάνι, η Τήνος, αυτό είναι το όνομα του νησιού, φαίνεται άγονη, εν μέρει βραχώδης, άνυδρη, μόνον κάθε τόσο σαρωμένη από τον καλοκαιρινό άνεμο και που σήμερα δεν μετριάζει τον καύσωνα και τον καυτό ήλιο. Εδώ κι’ εκεί, ελάχιστα άσπρα σπίτια αποτελούν χαρακτηριστικά χωριουδάκια ακουμπισμένα στις πλαγιές ή σκαρφαλωμένα στους λόφους, κρεμασμένα σχεδόν σε μια σιωπή και μια εξωπραγματική γαλήνη.

Ο όχλος των διακοπών διασκορπίζεται πολύβουος και χαρούμενος στους δρομίσκους του παραλιακού χωριού, όπου η κρίση που μαστίζει τη χώρα, μοιάζει να μην υπάρχει: κατευθύνεται σε μεγάλο μέρος στο ναό της Μεγαλόχαρης, τη Λούρδη των ορθοδόξων, ένα καθεδρικό ναό ντυμένο με άσπρα μάρμαρα, όπου συχνά οι προσκυνητές πηγαίνουν γονατιστοί.

Εδώ, με ένα εκτυφλωτικό φως, μας υποδέχεται με μεγάλη εγκαρδιότητα η ειδική Γραμματέας της τοπικής Κάριτας, κ. Στέλλα Φωσκόλου, συνταξιούχος γιατρός, δραστήρια και ενεργητική, αλλά υπερβολικά ευαίσθητη και διαθέσιμη, τέλεια γνώστης της ιταλικής γλώσσας και γι’ αυτό απαραίτητη μεταφράστρια και για τον διευθυντή (= Πρόεδρο) της κ. Αντώνη Δελατόλα, νεαρό κοινωνικό λειτουργό, και για μας.

Όπως παντού στην Ελλάδα, η υποδοχή τους είναι γενναιόδωρη, ανιδιοτελής και αμέσως μας κάνει να αισθανόμαστε μέλη της τοπικής Κάριτας, μιας Κάριτας που δρα από χρόνια, αλλά τώρα λόγω των αυξανόμενων αναγκών και βοηθούμενη από την αδελφοποίηση με το Foligno και το Reggio Calabria, οργανώθηκε με αξιέπαινο τρόπο, και εργάζεται συνδεδεμένη με το Ospoweb, με στατιστικά στοιχεία, με περιληπτικές καρτέλες τυπολογίας των βοηθημάτων και των βοηθούμενων,  διακριτική και πολύ δραστήρια, προσφέρει τη βοήθειά της σε όποιον έχει ανάγκη, χωρίς διάκριση πίστης φύλου ή προέλευσης.

Με έκπληξη, όντως, ο διευθυντής μας διηγείται ότι, παρά τη παρουσία ενός θαλερού τουρισμού και επομένως μιας διάχυτης ευημερίας, η κρίση στη Τήνο αν και όχι καταστροφική όπως στην υπόλοιπη Ελλάδα, έγινε βαθειά αισθητή και έκανε να γονατίσουν πολλές τοπικές δραστηριότητες. Γι’ αυτό όπου ήταν δυνατόν οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να «επιστρέψουν στις ρίζες» ή να φύγουν για την Αθήνα ή για αλλού.

Η επιλογή να παραμείνουν σ’ αυτή τη γη με τις χειροποίητες ξερολιθιές που ορίζουν τις ιδιοκτησίες και συγκρατούν το χώμα στα πλάγια των λόφων, δεν αντάμειψε πάντα με γενναιοδωρία τους κατοίκους της, λαό απλό, προσκολλημένο στη γη και στις παραδόσεις, απρόθυμο να εγκαταλείψει αυτό το νησί, όπου όλοι γνωρίζονται και βοηθιούνται με απλότητα και φυσικότητα, για να δοκιμάσουν άλλους δρόμους και άλλες ευκαιρίες.

Σε πολλούς αυτή η άρνηση να φύγουν, όπως μας λέει η Πετρούλα, που κατάγεται από την Τήνο, με σπουδές στη Ρώμη και τώρα υπάλληλος στην Αθήνα στο Νέο Κόσμο, μπορεί να φαίνεται κλείσιμο στον εαυτό τους, έλλειψη κουράγιου και επιχειρηματικότητας, αλλά για άλλους ακόμη και νέους, είναι μόνον βαθιά προσκόλληση στη πατρική γη, είναι ένας τρόπος για να συμμαζέψουν τα διασκορπισμένα από τη κρίση κοινωνικά κομμάτια και να προσπαθήσουν να οικοδομήσουν κάτι καινούργιο και βιώσιμο, πολύτιμο.

Και οι δύο στάσεις είναι κατανοητές, και οι δυο απαιτούν πνεύμα πρωτοβουλίας και προσαρμοστικότητας, μακροχρόνιου προγραμματισμού, σημαντικά όνειρα στα οποία να επενδύσουν και να προσπαθήσουν. Χρειάζεται πράγματι,  μια όχι κοινή δύναμη ψυχής είτε  για να εγκαταλείψει κάποιος αυτόν τον παράδεισο φωτός, θάλασσας, ανθρωπιάς με δεσμούς, ναι, αλλά και με την καθησυχαστική παρουσία συγγενών και φίλων, είτε για να παραμείνει και να στοιχηματίσει στη λύτρωση και στην ανάκτηση του δικού του νησιού και της δικής του ταυτότητας.

Βέβαια, τα περισσότερα από τριακόσια ημιτελή κτίσματα η κατασκευή των οποίων έχει διακοπεί εδώ και μερικά χρόνια, τα ξενοδοχεία και τα εστιατόρια που ζουν τώρα πια «μέρα με τη μέρα», ο τουρισμός που έρχεται και φεύγει, προς το παρόν δεν δίνουν ελπίδα για κάτι ωραιότερο και καλύτερο και δικαιολογούν την αυξημένη προσπάθεια της τοπικής Κάριτας η οποία, εδώ δεν ασχολείται με τους πρόσφυγες και μετανάστες, όπως μας λέει ο Επίσκοπος κατά τη διάρκεια του λιτού αλλά νοστιμότατου γεύματος με τοπικά πιάτα που μας πρόσφερε, αλλά πρέπει να βοηθάει του νησιώτες, πρέπει να εντοπίσει εκείνους που, από ντροπή και συστολή δεν τολμούν να ζητήσουν βοήθεια, πρέπει να φθάσει εκεί όπου κανείς άλλος δεν θα φθάσει ποτέ.

Βέβαια, ο Επίσκοπος Νικόλαος είναι μια εξέχουσα προσωπικότητα της Εκκλησιαστικής Επαρχίας, με βαθιά επίγνωση των περιορισμών των Τηνίων και των σοβαρών δυσκολιών των νησιών Λέσβου, Χίου και Σάμου όπου αποβιβάζονται οι μετανάστες και οι ανάγκες δεν μετριούνται πια, παρόλα ταύτα, ποιμένας φιλόξενος και χαμογελαστός, που ενθαρρύνει και είναι προσεκτικός, χαρούμενος στην Πίστη και την Αγάπη του Χριστού: αληθινό σύμβολο εκείνου του χριστιανού που ευελπιστεί και εύχεται ο Πάπας Φραγκίσκος, εκείνου του πιστού που ακριβώς επειδή είναι πιστός, ακόμη και στις δυσκολίες και κάποιες φορές στις εχθρότητες των οποίων είναι αντικείμενο η καθολική Εκκλησία, ξέρει ότι δεν είναι μόνος στη μάχη και μπορεί να υπολογίζει στην εγγύτητα του Ιησού.

Αυτή τη θετική στάση ξαναβρίσκουμε στη λεπτότητα των λειτουργών της Κάριτας, στη διακριτικότητα των συναντήσεων που ορίζονται με ραντεβού με σεβασμό στην ιδιοτικότητα, στη διακριτική συνεργασία με τα Θεσμικά Όργανα στα οποία ο Διευθυντής εργάζεται, στο να έχουν βρει ένα κέντρο ακρόασης λιγότερο κεντρικό, στο να το έχουν επισκευάσει με φειδώ, αλλά με φροντίδα για να το κάνουν φιλόξενο και εύχρηστο, για να μεταδίδει – λέει η Στέλλα – ένα μήνυμα ελπίδας και ενθάρρυνσης.

Τώρα θα ήταν χρήσιμο ένα μικρό ψυγείο, κάποιες καρέκλες, ένα γραφείο για τον υπολογιστή, κάποια ράφια για τους φακέλους και τα αρχεία, όλα στον εύθετο χρόνο, επειδή τη προτεραιότητα την έχουν οι άνθρωποι, «τα ανθρώπινα όντα» – υπογραμμίζει ο διευθυντής – και τα υπόλοιπα μπορούν να περιμένουν.

Βέβαια, οι αιτήσεις για χρηματική, ιατρική, εργασιακή υποστήριξη, για τρόφιμα και ενδύματα αυξάνονται συνεχώς και εκείνοι προσπαθούν με τους λίγους πόρους που διαθέτουν, με τους εράνους που οι 23 ενορίες του νησιού οργανώνουν μια φορά το χρόνο ή με τα χρήματα που οι πιστοί βάζουν στα μικρά ξύλινα κουτάκια που κρέμονται στο τοίχο των εκκλησιών ή από τις δωρεές των ξέων Κάριτας, αλλά οι ανάγκες είναι πολλές και, με μεγάλη ταπεινότητα, λένε ότι θα είχαν ανάγκη να μπορούν να υπολογίζουν σε άλλες βεβαιότητες.

Ιδού επομένως, τα κίνητρα για τις αιτήσεις αδελφοποίησης, δικαιολογημένη η ανάγκη για αναζήτηση νέων τρόπων αλληλεγγύης και κοινωνίας, συμμεριζόμενη η επιθυμία για οργάνωση, καλυτέρευση, για μάθηση για να είμαστε πιο αποτελεσματικοί, για να δομήσουμε ξανά τη πραγματικότητα, καταστάσεις, ανθρώπινες σχέσεις ενωμένες κάποτε και τώρα πληγωμένες από την κρίση.

Αυτό το μικρό νησί, θαυμαστό στη θάλασσά του, στον ουρανό του, στους ανεμόμυλούς του, στα σπίτια του σταθερά σκαρφαλωμένα στους λόφους, όπως οι κάτοικοί του, στους καλλιεργημένους αγρούς με αγκινάρες, που έχει ακόμα έντονη την επιρροή που άφησε η Βενετία στα επώνυμα και στους σχεδόν 650 περιστεριώνες, αυτό το κομμάτι γης βουτηγμένο στο Αιγαίο, όπου η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων είναι απόλυτα φυσική και αυθόρμητη, αξίζει τη στήριξή μας και την προσοχή μας: ίσως εμείς να μπορέσουμε να τους διδάξουμε τη χρήση της τεχνολογίας και τη τεχνική οργάνωση ενός γραφείου, να μπορέσουμε να δώσουμε την εμπειρία μας στη διαχείριση των επειγόντων περιστατικών, μα εκείνοι θα μπορέσουν να μας διδάξουν τι είναι ο αληθινός σεβασμός του ανθρώπου, φτιαγμένος από απλότητα, ανθρωπιά, βαθιά εμπάθεια για τον πλησίον.

Caritas Cuneo, Ιούνιος 2017

Πηγη kantam.gr

Πανηγυρικός εορτασμός κοίμησης και μετάστασης της Θεοτόκου στο Βρυσή της Τήνου

vrysi_2017

Πηγη kantam.gr

Πανηγύρισε το ιερό προσκύνημα Της ιεράς Καρδίας στο Εξώμβουργο Τήνου

21

Την Κυριακή 9 Ιουλίου 2017 τελέστηκε  η ετήσια πανήγυρη της Ιεράς Καρδίας  του Ιησού, στο ομώνυμο Προσκύνημά της στο Εξώμβουργο Τήνου.

Της πανήγυρης προηγήθηκε τριήμερη προετοιμασία κατά την οποία  η τοπική Εκκλησία  προετοιμάστηκε για την πανήγυρη με την καθημερινή τέλεση της Θείας Λειτουργίας και την προσκύνηση του Παναχράντου Μυστηρίου.

Την Παραμονή τελέστηκε Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός από τον Σεβασμιότατο Αρχιεπίσκοπο π. Νικόλαο και συμπροευχήθηκε μαζί του ο υπεύθυνος του Προσκυνήματος π. Δημήτριος Δαλέζιος.

Στις 10.30  της ημέρας της πανηγύρεως τελέστηκε  πανηγυρική Αρχιερατική Θεία λειτουργία από το Σεβασμιότατο Αρχιεπίσκοπό μας, π. Νικόλαο και συλλειτούργησαν οι ιερείς της εκκλησιαστικής μας επαρχίας που εργάζονται στην Τήνο και ο π. Σεβαστιανός Φρέρης  που έφθασε από την Αθήνα για το σκοπό αυτό.

Η συμμετοχή των Συριανών προσκυνητών κατά τη φετινή χρονιά ήταν σημαντικά μειωμένη και αυτό διότι δυστυχώς με την περίεργη απόφαση της Ναυτιλιακής Εταιρείας που συνδέει καθημερινά τον Πειραιά με την Σύρο-Τήνο, που τιμώρησε  και φέτος το νησί της Τήνου για την καλοκαιρινή περίοδο. Η τιμωρία συνίσταται στο να μένει η Τήνος τρεις ημέρες την εβδομάδα: Τρίτη, Πέμπτη και Κυριακή χωρίς σύνδεση με τη Σύρο και η Σύρος με την Τήνο.

Μετά το ιερό Ευαγγέλιο ο Αρχιεπίσκοπος π. Νικόλαος είπε στην Εκκλησία:

Αδελφοί μου και αδελφές μου,

Όλοι γνωρίζουμε με ποια πρόσωπα σήμερα ασχολείται ο κόσμος. Είναι οι οικονομικά φθασμένοι, οι έχοντες υψηλές θέσεις  στην Κοινωνία και την Εκκλησία. Οι άνδρες και οι γυναίκες  που για διαφόρους λόγους καλύπτουν την ημερήσια ειδησεογραφία. Αντιθέτως ο κόσμος μας δύσκολα εκτιμά τους ταπεινούς, τους απλούς, τους φτωχούς, τους περιθωριακούς. Και όμως αυτοί είναι τόσα και τόσα εκατομμύρια πάνω στη γη.

Ευτυχώς όμως που αυτούς τους εκτιμά ο ίδιος ο Θεός. Είναι: «οι μικροί» στους οποίους σύμφωνα με το λόγο του Κυρίου, ο Πατέρας θέλησε να αποκαλύψει «ότι αφορά τον εαυτό του».

Ο Θεός για να προετοιμάσει τους ανθρώπους στον ερχομό του στη γη  δεν απευθύνθηκε σε σοφούς και τους άρχοντες αυτού του κόσμου. Απευθύνθηκε στους ασήμαντους βοσκούς, που τους κατέστησε Προφήτες, Βασιλιάδες και Κριτές και ο ερχομός τους στη γη πρώτα αναγγέλθηκε στους ταπεινούς βοσκούς και στη συνέχεια στους αγράμματους και αμόρφωτους ψαράδες, τους οποίους όμως η σοφία του Θεού κατέστησε διδασκάλους της οικουμένης. Για όλους αυτούς ο Ιησούς ευλογεί τον Θεό Πατέρα το.

Παρόλο που για το Θεό δεν υπάρχουν προτιμήσεις και εξαιρέσεις, αφού αγαπά όλους τους ανθρώπους και θέλει όλοι οι άνθρωποι να σωθούν, ο Ιησούς σήμερα μας αποκαλύπτει  ότι ο Θεός δείχνει μία ιδιαίτερη προτίμηση στους φτωχούς, τους πονεμένους, τους ταλαιπωρημένους και κουρασμένους της επίγειας ζωής. Αυτό το κάνει διότι όλοι οι άλλοι έχουν αναζητήσει και έχουν βρει την παρηγοριά τους στην ίδια τη ζωή, ενώ οι φτωχοί και ταπεινοί έχουν ως μόνο στήριγμα τους τον ίδιο το Θεό. Και είναι γι’ αυτό που ο Θεός δεν τους εγκαταλείπει, όπως δεν εγκαταλείπει όμως και κάθε άλλο άνθρωπο ο οποίος στρέφεται με απλότητα και ταπεινότητα προς το Θεό ζητώντας του με ειλικρίνεια τη βοήθειά του.

Η ιστορία της Εκκλησίας είναι πλούσια από τέτοια πρόσωπα που έβαλαν πάνω από τον εαυτό τους το Θεό τους και τον συνάνθρωπό τους. Γνώρισαν και αγάπησαν το Θεό όχι μέσα από τη σοφία αυτού του κόσμου αλλά από τον λόγο του Θεού που κατεύθυνε όλη τη ζωή τους.

Εξ άλλου η γνώση τουΘεούδεν γίνεται με τη βοήθεια της επιστήμης ή της φιλοσοφίας. Δεν αποκτιέται με τη βοήθεια του ανθρώπινου μυαλού.  Το ότι το ανθρώπινο μυαλό από μόνο του δεν μπορεί να ανακαλύψει το Θεό, δε σημαίνει ότι χάνει την αξία του, απλώς αποδεικνύεται πως οι δυνατότητές του δεν είναι απεριόριστες. Υπάρχουν αλήθειες που είναι υπέρλογες, πάνω δηλαδή πάνω από το ανθρώπινο λογικό. Μια από αυτές τις αλήθειες είναι η ίδια η γνώση του Θεού.

Η γνώση και μάλιστα η περιορισμένη γνώση του Θεού στον κόσμο αυτό γίνεται με την ακρόαση του λόγου που μας προσφέρει ο Γραπτός  και προφορικός Λόγος του Θεού. Γραπτός μέσω της Αγίας Γραφής και προφορικός μέσω του Ιησού Χριστού, του Υιού του Θεού.η να ακούσομε τον λόγο του Υιού του Θεού: «κανένας δεν γνωρίζει τον Πατέρα παρά μόνο ο Υιός και σε όποιον ο Υιός θέλει να τον αποκαλύψει».

 Προϋπόθεση για να γνωρίσει ο άνθρωπος το Θεό  είναι η ταπεινότητα και η διαθεσιμότητα να δεχθεί την αλήθεια που προέρχεται από το Θεό, μέσα από την ακρόαση και μελέτη του λόγου του Θεού αλλά και τον  διαπροσωπικό διάλογο  που είναι η προσευχή. Αυτός ο διάλογος πρέπει να είναι καθημερινός, διότι με την προσευχή αναβρύζει για την ανθρώπινη ψυχή το νερό της αιώνιας ζωής.

«Ελάτε σε μένα όλοι εσείς οι κουρασμένοι και φορτωμένοι και εγώ θα σας αναπαύσω».

Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος γράφοντας αυτά  έχει στο νου του τον κουρασμένο  εβραϊκό λαό που είναι  καταπιεσμένος από ένα μεγάλο αριθμό Νόμων και διατάξεων που του επέβαλε ο Μωυσής και οφείλει πιστά να τους τηρήσει. Με το πέρασμα των ετών και των αιώνων, συγκεντρώθηκαν  248 θετικές εντολές και 365 αρνητικές! Σύνολο 613. Πως μπορούσε έτσι ένας λαός να μην αισθάνεται κουρασμένος και καταπιεσμένος;

Και εμείς; Πως αισθανόμαστε στη ζωή μας;

Στη σημερινή εποχή δυστυχώς και εμείς όλοι αισθανόμαστε συχνά κουρασμένοι και όσοι εργάζονται και όσοι δεν κάνουν τίποτε. Είναι πια κάτι το συνηθισμένο να λέει κάποιος ότι αισθάνεται κούραση, καταπίεση, ότι έχει άγχος, ότι έχει  στρες. Θέλουμε πάντοτε να τα προλαβαίνουμε όλα. Θέλουμε συνεχώς να βελτιώνουμε τις συνθήκες της ζωής μας, να αισθανόμαστε πιο άνετα, να τα έχουμε όλα και να θεωρούμε ακόμη και το περιττό απαραίτητο. Μια τέτοια όμως νοοτροπία φέρνει μαζί της και την αδιαφορία για κάθε τι το ανώτερο, το ηθικό, το πνευματικό. 

Και να σκεφθεί κανείς πως οι εντολές που πρέπει να τηρήσει ο κάθε μαθητής του Ιησού, ο κάθε χριστιανός  δεν είναι 613 όπως στην Παλαιά Διαθήκη αλλά δέκα και μάλιστα αυτές οι δέκα συνοψίζονται δε δύο, στην αγάπη του ανθρώπου για το Θεό και του ανθρώπου για τον συνάνθρωπό του.

Ας  ζητήσουμε με από τον Κύριο να μας διατηρήσει μικρούς και ταπεινούς. Ας του ζητήσουμε να μας κάνει μαθητές στην αγάπη του για να μάθουμε να αγαπούμε όχι με λόγια αλλά με συγκεκριμένα έργα. Αμήν. 

Πηγη kantam.gr

 

Ανακαλύπτοντας τα χωριά της Τήνου…

Ανακαλύπτοντας τα χωριά της Τήνου.

Ο Ιερός Ναός Της Ευαγγελιστρίας Τήνου και η ιστορία του…!

Πηγη fragkiska.com

Παντηνιακή Λιτάνευση Αγίας Δωρεάς Του Κυρίου

Φωταγραφια: Πόπη Σκλάβου

Το απόγευμα της  Κυριακής  25 Ιουνίου 2017 στις 7 τελέστηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ενοριακό Ναό του Αγίου Νικολάου στη Χώρα Τήνου και συλλειτούργησαν όλοι οι ιερείς της Τήνου. Μετά τη Θεία Λειτουργία έγινε η λιτάνευση των Αχράντων του Χριστού Μυστηρίου και μέσω των κεντρικών οδών η λιτάνευση κατέληξε στο προαύλιο του Μοναστηριακού Ναού του Αγίου Αντωνίου.

Τα παιδιά του κατηχητικού της Ενορίας  κάτασπρα ντυμένα και συνοδευόμενα από τις κατηχήτριες τους και τους γονείς πους έραναν στους δρόμους, όπου περνούσε ο Αναστημένος Χριστός κάτω από τα είδη του άρτου, συνοδεύοντας την Εκκλησία του και συνοδευόμενος από την Εκκλησία.

Η χορωδία του ναού εναλλάξ με την φιλαρμονική της Πανελληνίου Ιερού Ιδρύματος της Ευαγγελιστρίας συνέβαλαν ώστε όλη η λιτάνευση να είναι μία προσευχή προς το Πανάχραντο του Χριστού Μυστήριο της Ευχαριστίας. Σ΄ αυτή την προσευχή  έλαβαν μέρος  τόσο όσοι συμμετείχαν στη λιτάνευση όσο και για το πλήθος κόσμου ντόπιων και επισκεπτών που παρακολουθήσουν με τη δική τους ευλάβεια ότι συνέβαινε στη Χώρα της Τήνου.

Στο προαύλιο του Ναού του Αγίου Αντωνίου ομάδα εθελοντών με  τον πάντα  Ενοριακό Σύμβουλο Ιωσήφ Δελατόλα είχαν ετοιμάσει όλο τον περιβάλλοντα χώρο και είχαν στήσει ειδική Άγια Τράπεζα όπου και τοποθετήθηκε το Πανάχραντο Μυστήριο μέχρι την τελική ευλογία.

Εκεί ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος απευθύνθηκε στο μεγάλο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί στην Πλατεία και είπε:

Αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές, 

Hσημερινή μας λατρευτική  εκδήλωση μάς δίνει  ένα μήνυμα απλό αλλά ουσιαστικό: αν αληθινά θέλουμε να προοδεύσουμε στην αγάπη, που είναι το κοινό χαρακτηριστικό των χριστιανών, οφείλουμε να στηρίξουμε την προσπάθειά μας στο Μυστήριο της Αγίας Ευχαριστίας, που είναι ο απτό σύμβολο της αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο και της δικής μας αγάπης για όλους τους αδελφούς.

Στην ερώτηση: ποια είναι η ιδιαίτερη σημασία του Μυστηρίου της Ευχαριστίας; Την απάντηση την δίνει η λατρεία που σήμερα τελούμε, μέσω τριών βασικών ιερών στιγμών: Λίγο πριν συναχθήκαμε   γύρω από την Αγία Τράπεζα του Κυρίου και μείναμε εκεί με τη μυστηριακή αλλά ουσιαστική παρουσία του Ιησού κάτω από τα είδη του άρτου και του οίνου. Στη συνέχεια βαδίσαμε μαζί του στους κεντρικούς δρόμους αυτής της ευλογημένης πόλης και τώρα βρισκόμαστε ενώπιον του, αναμένοντας να λάβουμε την ευλογία του.

Το Μυστήριο της Ευχαριστίας που τελούμε, έστω και ξεχωριστά ακόμη, μας ελευθερώνει από κάθε θλίψη και αποθάρρυνση, διότι φεύγουμε από τη μοναξιά μας και συναντιόμαστε με τον Κύριο και τον πλησίον μας και μέσω της Αγίας Κοινωνίας γινόμαστε μαζί του ένα σώμα και όλοι αποτελούμε την Μία του Χριστού Εκκλησία.

Λιτανεύσαμε έως εδώ τον Ευχαριστιακό Ιησού. Μια συμβολική πράξη , με την οποία ζητούμε να γίνει συνοδός μας στους δρόμους της ζωής μας. Θέλουμε οι δικοί μας  δρόμοι να γίνουν και δικοί του δρόμοι. Τα καθαγιασμένα με την επίκληση του Αγίου Πνεύματος είδη του άρτου και του οίνου, που φυλάσσονται σε όλα τα αρτοφόρια των Ενοριακών Ναών μας και στα  οποία, αν και ανάξιοι, κοινωνούμε, πρέπει  να επηρεάζουν τη ζωή μας κάθε μέρα: στους δρόμους που περπατούμε, στους χώρους που συνεργαζόμαστε και στους τόπους που συναντιόμαστε.

Αυτό το βράδυ δεν αποφασίσαμε εμείς με ποιους θα συναντηθούμε. Συναχθήκαμε και βρισκόμαστε  ο ένας δίπλα στον άλλο, ενωμένοι ως αληθινοί χριστιανοί και ευχόμενοι να φθάσουμε στον έναν άρτο και στο κοινό ποτήριο,  που  είναι ο θυσιασμένος αμνός αλλά και Αναστημένος Χριστός. Δεν είμαστε  μεταξύ μας  χωρισμένοι, αλλά απλώς δεν είμαστε μεταξύ μας πλήρως ενωμένοι. Όταν είμαστε αληθινά ενωμένοι γύρω από το Χριστό τότε αισθανόμαστε και μεταξύ μας ενωμένοι. Η Αγία Δωρεά του Κυρίου, μάς υπενθυμίζει, ότι αν θέλουμε να είμαστε ενεργοί και σωστοί χριστιανοί οφείλουμε να προσευχόμαστε να φθάσουμε στην ποθητή και ευλογημένη στιγμή που μαζί θα τεμαχίζουμε τον άρτο της ζωής και ταυτόχρονα θα τεμαχιζόμαστε κι μείς ως άρτος υπέρ των αδελφών μας.

Με αυτό τον τρόπο οι πόλεις μας και τα χωριά μας θα είναι  ακροπόλεις ελπίδας και κτισμένες πάνω στο θεμέλιο της κοινής πίστης μας στον Ένα και Τριαδικό Θεό, με την τέλεση της Αγίας Ευχαριστίας, θα γίνονται και το αντίδοτο του ατομικισμού και της μοναξιάς, δημιουργώντας κοινότητες αγάπης.

Η αγάπη του Ιησού για μας γίνεται κίνητρο για να νικήσουμε την επιπολαιότητα των σχέσεων με τις οποίες μας συνήθισε  μία κοινωνία όλο και πιο επιφανειακή, αφηρημένη από τόσα πράγματα, αποξενωμένη από τις ευαγγελικές αξίες που μας κάνει να ξεχνούμε  ότι τελικά ο μοναδικός θησαυρός της ζωής μας είναι ο θυσιασμένος και Αναστημένος Χριστός.

Είθε λοιπόν, αδελφοί μου και αδελφές μου, ο Χριστός να κατέχει την πρώτη θέση στις υποχρεώσεις μας της κάθε εβδομάδας και ιδιαίτερα της πρώτης ημέρας της εβδομάδας, της ημέρας της Κυριακής, για παραμείνει για όλους μας η ημέρα ου Κυρίου και να μη μετατραπεί ποτέ  σε ημέρα του εμπορίου. Αμήν.

Μετά την ομιλία του ο Αρχιεπίσκοπος απεύθυνε την παρακάτω προσευχή:

«Θεέ Πατέρα μας, που είσαι εδώ παρών μέσω του Ιησού Χριστού του Υιού σου, σου απευθύνω στο όνομα όλων των εδώ συγκεντρωμένων, μία θερμή παράκληση: δώσε σε παρακαλώ την υγεία στο Δήμαρχο μας. Κάνε να βγει νικητής από την ασθένειά  του και να επανέλθει υγιής στα καθήκοντα που  ανάθεσε ο λαός της Τήνου. Είθε το αίτημά μας να είναι σύμφωνο με το θέλημά Σου»

Στη συνέχεια δόθηκε η ευλογία με το Πανάχραντο Μυστήριο ενώ η φιλαρμονική απέδιδε στο Χριστό τις τιμές της Πατρίδας μας, παιανίζοντας τον Εθνικό Ύμνο.

Παρόντες στην όλη Ιεροτελεστία  ο Αρχιμανδρίτης της Ορθοδόξου Εκκλησίας Παν/τατος κ. Ιάκωβος, όλες οι πολιτικές και Στρατιωτικές Αρχές του νησιού και πλήθος κόσμου και των δύο αδελφών Εκκλησιών.

Πηγη kantam.gr

Άρχισε η Συνάντηση Ιεραρχίας Εφημερίων στην Τήνο

Τη Τρίτη 9 Μαΐου 2017 στις 5.30 το απόγευμα, μετά την Ιερή Ακολουθία  του Εσπερινού της ημέρας, άρχισε η Συνάντηση Ιεραρχίας – Εφημερίων στο νησί της Τήνου.

Στη Συνάντηση συμμετέχουν 40 εφημέριοι, τα μέλη της  Ιεράς Συνόδου της Καθολικής Ιεραρχίας Ελλάδος.

Κατά την έναρξη της Συνάντηση ήταν παρών και ο Αποστολικός Νούντσιος στην Ελλάδα, Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος  Edward – Joseph Adams και ο Γραμματέας της Αποστολικής Νουνστιατούρας, Πανοσιολογιότατος π. Μάξιμος.

Μετά την Ακολουθία του Εσπερινού καλωσόρισε τους παρόντες στην τοπική Εκκλησία και στο νησί της Τήνου, ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπός μας, π. Νικόλαος , ο οποίος και είπε:

Σεβασμιότατε εκπρόσωπε του Αγίου Πατέρα,

Σεβασμιότατε Πρόεδρε και Σεβασμιότατοι Αδελφοί και μέλη της Ιεράς Συνόδου,

Πανοσιολογιότατοι ιερείς και εφημέριοι,

Ιερολογιότατε Διάκονε,

Σεβαστέ Υποδιάκονε,

Χριστός Ανέστη,

Μέσα στην ατμόσφαιρα χαράς που προσφέρει στην Εκκλησία η Πασχαλινή περίοδος, προστίθεται  για την τοπική μας Εκκλησία και μια άλλη χαρά που είναι η εδώ ευχάριστη και τιμητική παρουσία σας.

Στο όνομα της τοπικής Εκκλησίας μας, σας απευθύνω ένα θερμό «καλώς ήλθατε.

Είναι η  δεύτερη συνεχής χρονιά, που τη Εκκλησία της Τήνου έχει την τιμή να  διοργανώσει και να φιλοξενήσει μια τόσο σημαντική Συνάντηση Ιεραρχίας – Εφημερίων.

Σήμερα, αύριο και μεθαύριο η πνευματική οικογένεια την οποία αποτελούμε οι Αρχιερείς, ιερείς και διάκονοι θα είμαστε συναγμένοι εδώ για ασχοληθούμε όλως ιδιαιτέρως με τη φυσική οικογένεια μέσα στην οποία βιώνεται  με ιδιαίτερο τρόπο η χαρά της αγάπης.

Ευχαριστούμε τον σεβαστό και αγαπητό ιερέα και καθηγητή π. Βασίλειο Πετρά, ο οποίος με τόση καλοσύνη και προθυμία δέχτηκε την πρόσκληση της Ιεράς Συνόδου μας, να μας παρουσιάσει την πρωτοποριακή Μετασυνοδική Παραίνεση του  Αγίου Πατέρα Πάπα Φραγκίσκου Amoris laetitia. Αυτή η Παραίνεση είναι ο καρπός δύο Συνόδων των Επισκόπων που πραγματοποιήθηκαν στη Ρώμη  το έτος 2014 και 2015 και μελέτησαν το θέμα «η  οικογένεια»

Εύχομαι, οι δύο ημέρες της εδώ  εργασίας  και συνεργασίας μας να μας βοηθήσουν στην πρόθεσή μας να γνωρίσουμε καλύτερα το πνεύμα της Αποστολικής αυτής Παραίνεσης. Και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος να χαράξουμε μία ποιμαντική για την οικογένεια που  θα φέρει πιο κοντά την Εκκλησία στην οικογένεια και την οικογένεια στην Εκκλησία.

Εύχομαι με την όλη προετοιμασία της Συνάντησης μας αυτής, να έχουμε συμβάλει, ώστε η εδώ παρουσία σας, να είναι ευχάριστη για σας και ωφέλιμη για όλη την Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα.

Καλή διαμονή και καλή εργασία.

Χαιρετισμό στους συμμετέχοντες στη Συνάντηση απεύθυνε και ο Αποστολικός Νούντσιος Σεβασμιότατος π. Edward-Joseph.

Ο Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου παρουσίασε τον ομιλητή  ιερέα και καθηγητή Πανοσιολογιότατο π. Βασίλειο Πετρά, ο οποίος και θα παρουσιάσει τέσσερεις ομιλίες πάνω στην Μετασυνοδική Αποστολική Παραίνεση του Πάπα Φραγκίσκου:  “Amoris laetitia”, που αφορά την ποιμαντική της Εκκλησίας για την οικογένεια.

Στη συνέχεια ο π. Βασίλειος παρουσίασε στην πρώτη του ομιλία το γενικό πνεύμα της Μετασυνοδικής Παραίνεσης και μετά από ένα σύντομο διάλειμμα δόθηκε η δυνατότητα στους παρόντες να ζητήσουν διευκρινίσεις και να απευθύνουν  ερωτήσεις  στον ομιλητή, ο οποίος και απάντησε.

Στην πρώτη αυτή Συνεδρία της Συνάντησης Ιεραρχίας-Εφημερίων προήδρευσε ο Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου, Σεβασμιότατος π. Σεβαστιανός και συντόνιζε ο Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου Σεβασμιότατος π. Νικόλαος.

Πηγη kantam.gr

 

Πανηγυρικός Εορτασμός Στο Βρυσί Τήνου

Πηγη kantam.gr

Συνέρχεται η Ιερά Σύνοδος της Καθολικής Ιεραρχίας της Ελλάδος στην Τήνο

Από την Πέμπτη 4 έως και τις 11 Μαΐου 2017 Θα πραγματοποιηθεί στην Τήνο η τακτική εαρινή Σύνοδος της Καθολικής Ιεραρχίας της Ελλάδος.

Στο πλαίσιο των εργασιών της Ιεραρχίας, θα πραγματοποιηθεί και Συνάντηση Ιεραρχίας – Εφημερίων Ελλάδος, από το απόγευμα της Τρίτης 9 Μαΐου έως και το μεσημέρι της Πέμπτης 11 Μαΐου.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΚΙΕ

Πηγη kantam.gr

Στην Τήνο ο Αποστολικός Νούντσιος στην Ελλάδα Σεβασμιότατος Edward – Joseph Adams

Χθες Σάββατο έφθασε στο νησί της Τήνου ο Αποστολικός Νούντσιος στην Ελλάδα, Σεβασμιότατος  Edward – Joseph ADAMS.

Στο λιμάνι τον Αποστολικό Νούντσιο, ο οποίος συνοδευόταν από τον Γραμματέα της Αποστολικής Νουντσιατούρας Πανοσιολογιότατο π. Μάξιμο, υποδέχθηκε ο Αρχιεπίσκοπός μας π. Νικόλαος, ο Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου, Σεβασμιότατος π. Σεβαστιανός  και ο π. Ριχάρδος.

Τις απογευματινές ώρες ο Αποστολικός Νούντσιος είχε συνάντηση με την Ιεραρχία μας η οποία από την περασμένη Πέμπτη πραγματοποιεί στην Τήνο την τακτική της εαρινή Σύνοδο.

Σήμερα θα προΐσταται της Θείας  Λειτουργίας στην οποία θα συλλειτουργήσουν τα μέλη της Ιεράς Συνόδου και ο Κλήρος Νάξου -Τήνου και Χίου.

Πηγη kantam.gr

Πορεία προς το λόφο μελετώντας Το πάθος Του Κυρίου

Την Κυριακή 2 Απριλίου 2017 η τοπική μας Εκκλησία τέλεσε την Ακολουθία του δρόμου του Σταυρού από το  Μοναστηριακό ναό του Αγίου Φραγκίσκου στην περιοχή  Μέση της Τήνου και δια της επαρχιακής οδού κατευθύνθηκε προς το λόγο του Εξωμβούργου, στον Προσκυνηματικό Ναό της Ιεράς Καρδίας του Ιησού, όπου ολοκληρώθηκε με το Μυστήριο της Μετάνοιας.

Φέτος το θέμα της μελέτης κατά την Ακολουθία του δρόμου του Σταυρού ήταν: Η οικογένεια και ο Σταυρός» . Είναι γνωστό ότι η τοπική μας Εκκλησία κατά τη φετινή ποιμαντική χρονιά ασχολείται ιδιαίτερα με το θεσμό της οικογένειας. Το κείμενο που χρησιμοποιήθηκε ήταν από την καθολική Εκκλησία  στην Ιταλία το οποίο και μετέφρασε ο πτυχιούχος της Ιταλικής γλώσσας και εφημέριος Χίου και Λέσβου π. Λέων Κισκίνης, τον οποίο και θερμά ευχαριστούμε.

Ο καιρός ενώ το πρωί ήταν ασταθής και δημιουργούσε πολλά ερωτηματικά, για το πώς θα εξελιχτεί μέχρι το απόγευμα, τελικά συνεργάστηκε διακριτικά μαζί μας, γι’ αυτό και η συμμετοχή των μελών της Εκκλησίας ήταν πολύ καλή.

Παραδειγματική ήταν η συμμετοχή της ομάδας των εφήβων που ετοιμάζεται να κάνει την ομολογία πίστης στη διάρκεια του καλοκαιριού, όπως επίσης και ο Σύλλογος Γυναικών Τήνου που ξέρει με λεπτότητα και αντικειμενικότητα να σέβεται τις θρησκευτικές παραδόσεις των μελών της που προέρχονται από τα δύο χριστιανικά δόγματα της μίας του Χριστού πίστης.

Μετά από μιάμιση περίπου ώρα πορεία προς το λόφο του Εξωμβούργου η πομπή έφθασε στο Ναό της Ιεράς Καρδίας. Εκεί όπως κάθε χρόνο προβλεπόταν η ατομική εξομολόγηση με την παρουσία όλων των ιερέων.

Πριν από την ατομική εξομολόγηση ο Αρχιεπίσκοπο, ο  οποίος και προΐστατο της όλης Ακολουθίας, προετοίμασε όσες και όσους θα ήθελαν να ολοκληρώσουν τη μελέτη του πάθους και του θανάτου του Κυρίου με το μυστήριο της εξομολόγησης με την παρακάτω σύντομη ομιλία του:

Ο τρόπος που διάλεξε ο Θεός να μας δείξει την αγάπη του ξεπερνά το φτωχό μας μυαλό. Η αγάπη του Θεού για μας δεν έχει μέτρο τη δική μας λογική αλλά τη θεϊκή σοφία. Είναι ένα μυστήριο, είναι το μυστήριο του ίδιου του Θεού που είναι ΑΓΑΠΗ.

Εμείς πολλές φορές δεν ανταποκρινόμαστε σ’ αυτή την αγάπη. Πολλές φορές την προσβάλουμε προτιμώντας το δικό μας θέλημα και παραμελώντας το θέλημα του Θεού. Οι σχέσεις μας με το Θεό δεν είναι σχέσεις αγάπης, εμπιστοσύνης και εγκατάλειψης στο θέλημά του αλλά σχέσεις συναλλαγών. Τη Θεία Πρόνοια του Θεού τη μεταβάλουμε σε κοινωνική πρόνοια. Θεωρούμαι το Θεό υποχρεωμένο να απαντήσει ακόμη και στις πιο ανόητες απαιτήσεις μας. Οι σχέσεις μας με το Θεό γίνονται ένα «πάρε δώσε» μαζί του. Αυτό όμως δεν είναι πίστη είναι σχεδόν απιστία! Από αυτή την απιστία μας ή έστω και ολιγοπιστία μας απορρέει και κάθε αμαρτία μας, που μας απομακρύνει από το Θεό. 

Γι’ αυτό από την αρχή της Τεσσαρακοστής, η Εκκλησία μέσω των λειτουργών της, μας επαναλαμβάνει την προτροπή  του Αποστόλου  Παύλου:

«Σας ικετεύουμε στο όνομα του Χριστού: συμφιλιωθείτε με το Θεό»

Η συμφιλίωση είναι η αποκατάσταση φιλικών σχέσεων με τους άλλους. Αυτοί οι άλλοι με τους οποίους πρέπει να έχουμε καλές σχέσεις είναι ο Θεός και ο συνάνθρωπός μας. Ο Κύριος για να μας συμφιλιώσει με τον εαυτόν του, μας ζητά πρώτα να συμφιλιωθούμε με τον πλησίον μας. Από την άλλη μεριά εμείς ζητούμε από τον Κύριο να μας συγχωρήσει βεβαιώνοντάς τον ό, τι και εμείς συγχωρούμε τους οφειλέτες μας.

 Ο άνθρωπος από μόνος του μπορεί να συμφιλιωθεί με τον συνάνθρωπό του, όμως δεν μπορεί μόνος του να συμφιλιωθεί με το Θεό. Γι’ αυτό ο ίδιος ο Θεός παίρνει την πρωτοβουλία να μας συμφιλιώσει μαζί Του.  Αυτή η πρωτοβουλία του Θεού προϋποθέτει πριν από όλα να αναγνωρίσουμε την αμαρτία μας.

Κάθε φορά που συμμετέχουμε στη Θεία Λειτουργία δημόσια ομολογούμε και λέμε κτυπώντας το στήθος μας: «αμάρτησα, αμάρτησα, πάρα πολύ αμάρτησα». Μήπως τυπικά επαναλαμβάνουμε ένα λειτουργικό κείμενο; ή πράγματι μιλάμε με ειλικρίνεια στο Θεό αναγνωρίζοντας την αμαρτία μας; Αν συμβαίνει το δεύτερο, τότε ο Κύριος και  σήμερα  μας προσφέρει τη δυνατότητα να μας συμφιλιώσει μαζί μέσα από το Μυστήριο της Εξομολόγησης. Ο Κύριος θα χρησιμοποιήσει την καρδιά και τα χείλη του λειτουργού της Εκκλησίας για να μας δώσει ο ίδιος την άφεση των αμαρτιών μας και τη χάρη του για να συνεχίσουμε την πορεία της μεταστροφής μας.

Αδελφοί μου και αδελφές μου, ας μην αφήσουμε να πάει χαμένη αυτή η σημερινή ευκαιρία. Ας προχωρήσουμε σε μία καλή εξομολόγηση. Έτσι θα νιώσουμε την αγάπη του Θεού που μας προσφέρεται με το Πάθος και την Ανάστασή του Χριστού και αυτή τη στιγμή μέσω του Μυστηρίου της Εξομολόγησης. Αμήν.

Πηγη kantam.gr