Αρχείο κατηγορίας Άνω Σύρος

Παναγία της Ελπίδας

Με τη δέουσα λαμπρότητα ολοκληρώθηκε την Κυριακή 11 Νοεμβρίου ο εορτασμός για την «Παναγία της Ελπίδας» στον Καθεδρικό Ναό του Αγ.Γεωργίου στην Άνω Σύρο με Αρχιερατική Θεία Λειτουργία που τέλεσε ο Επίσκοπός π.Πέτρος Στεφάνου.

Προηγήθηκε ολόκληρη την εβδομάδα καθημερινή παράκληση προς τιμή της Παναγίας ενώ την παραμονή της εορτής τελέστηκε ο Εσπερινός.

Πλήθος πιστών συμμετείχε τόσο κατά την πρωινή Θεία Λειτουργία ανήμερα της εορτής όσο και το απόγευμα με τη συμμετοχή και εκπροσώπων του Δήμου και φορέων.

Πηγη syroshistory.gr

 

ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ

Την Παρασκευή  βράδυ ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της έκτακτης  Συνόδου της Καθολικής Ιεραρχίας της Ελλάδος, που έγιναν στην Άνω Σύρο από το απόγευμα  της Πέμπτης  31 Αυγούστου έως το βράδυ της Παρασκευής της 1ης Σεπτεμβρίου 2017.

Η Ιεραρχία ασχολήθηκε με επείγοντα θέματα που προέβλεπε η ημερήσια διάταξη των εργασιών και μια σειρά άλλων θεμάτων, των οποίων η μελέτη θα οριστικοποιηθεί κατά την φθινοπωρινή της Σύνοδο, η οποία προβλέπεται να γίνει στην Αθήνα από 14-17 Νοεμβρίου 2017.

Οι Ιεράρχες επέστρεψαν στις Έδρες τους.

Πηγη kantam.gr

«Η Εκκλησία σέβεται και αγαπά όσους διαφέρουν και θέλει να τους βοηθήσει με κάθε τρόπο»

Ο πατέρας Πέτρος Στεφάνου, Καθολικός Επίσκοπος Σύρου, στο newsbeast.gr σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη

Γράφει ο Γιώργος Λαμπίρης

Ο Σεβασμιότατος πατέρας Πέτρος Στεφάνου είναι ο Καθολικός Επίσκοπος Σύρου-Θήρας και Αποστολικός Τοποτηρητής της Καθολικής Επισκοπής Κρήτης. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (ΑΣΟΕΕ) και μετά από τη στρατιωτική του θητεία ακολούθησε το Ιερατικό Στάδιο, σπουδάζοντας Θεολογία και Φιλοσοφία στο Θεολογικό Πανεπιστήμιο της Πάντοβας-Ιταλίας.

Σε ηλικία 51 ετών, κλήθηκε να διαδεχθεί τον προκάτοχό του, Σεβασμιότατο Επίσκοπο πατέρα Φραγκίσκο Παπαμανώλη, αναλαμβάνοντας τα καθήκοντα του Επισκόπου Σύρου, Θήρας και Αποστολικού Τοποτηρητή της Καθολικής Επισκοπής Κρήτης.

Ο ίδιος μιλάει για τη διαδοχή των Επισκόπων στην Καθολική Εκκλησία στο 75ο έτος της ηλικία τους, σε αντίθεση με τους Αδελφούς Ορθόδοξους Μητροπολίτες, των οποίων η θητεία είναι ισόβια.

Σχετικά με τη δημιουργία του τεμένους στο Βοτανικό, υποστηρίζει πως οι Μουσουλμάνοι πρέπει να έχουν το δικό τους χώρο λατρείας στην Ελλάδα, αρκεί να σέβονται τις θρησκευτικές εκδηλώσεις, ήθη και έθιμα των Ελλήνων.

Όταν η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τον διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό κάποιων ανθρώπων, ο ίδιος εκφράζει την ανοχή του προς αυτόν, επικαλούμενος τη φράση του Πάπα Φραγκίσκου, που είπε απευθυνόμενος προς τους δημοσιογράφους: «Ποιος είμαι εγώ για να κρίνω τους ομοφυλόφιλους;».

Διαβάστε τη συνέντευξη του Καθολικού Επισκόπου Σύρου – Θήρας – Κρήτης Σεβασμιότατου πατέρα Πέτρου Στεφάνου, στο newsbeast.gr:

– Σεβασμιότατε, η Καθολική Επισκοπή στη Σύρο μετράει πολλά χρόνια παρουσίας, από τις αρχές του 1200. Τι ήταν αυτό που έφερε την Καθολική Επισκοπή στο νησί;

Γύρω στο 1204 πραγματοποιήθηκε η 4η Σταυροφορία. Όπως γνωρίζουμε, πολλοί από τους σταυροφόρους -Καθολικού Δόγματος- κατέληξαν στις Κυκλάδες, όπου και εγκαταστάθηκαν. Όπως συμβαίνει σε κάθε περίπτωση, η Εκκλησία όταν διαπιστώνει ότι σε κάποια μέρη υπάρχουν πιστοί της, ιδρύει μια Επισκοπή. Το ίδιο συνέβη και εδώ. Δεδομένου ότι η Νάξος ήταν έδρα του Δόγη της εποχής, έγινε Αρχιεπισκοπή και Μητρόπολη παντός Αιγαίου. Έθεσε υπό την επίβλεψή της τις Επισκοπές της Σύρου, της  Σίφνου, της Μήλου, της Χίου, της Σαντορίνης, της Πάρου, της Κρήτης και άλλων νησιών. Μερικές από τις Επισκοπές -μικρότερου βεληνεκούς- απορροφήθηκαν στη διάρκεια των ετών. Η Καθολική Επισκοπή Σύρου είναι από τις λίγες που υπάρχουν και σήμερα, με σημαντική παρουσία στο πέρασμα των αιώνων.

– Στην Καθολική Επισκοπή Σύρου, σε σχέση με την Ορθόδοξη Μητρόπολη Σύρου, ποια είναι περίπου η πληθυσμιακή αναλογία του Καθολικού στοιχείου;

Στο σύνολο των κατοίκων του νησιού, το 35% είναι Χριστιανοί Καθολικοί και μειώνεται σιγά σιγά αυτό το ποσοστό. Τα τελευταία χρόνια, αυξάνεται ο αριθμός των κατοίκων της Σύρου κυρίως από επισκέπτες ή εργαζόμενους οι οποίοι επιλέγουν να ζήσουν για πάντα στο νησί μας, γι’ αυτό και έχει αλλάξει η αναλογία μεταξύ των πιστών των δυο Χριστιανικών Δογμάτων. Παλαιότερα οι Χριστιανοί Καθολικοί ήταν πολλοί περισσότεροι, αριθμητικά, σε σχέση με τους Χριστιανούς Ορθόδοξους. Ωστόσο, οι αριθμοί δεν μας απασχολούν. Ως Καθολική Εκκλησία στη Σύρο δεν έχουμε σκοπό ή στόχο τον προσηλυτισμό αλλά την ποιμαντική διακονία των πιστών μας.

– Η αλήθεια είναι ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία προβάλλεται και ακούγεται περισσότερο, δεδομένου ότι αποτελεί την επίσημη θρησκεία του Κράτους. Πώς μπορεί, λοιπόν, κάποιος να γνωρίζει κάτι περισσότερο για την Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα και τους Ποιμένες της, δεδομένου ότι έχετε πολύ πιο περιορισμένη παρουσία;

Είναι γεγονός ότι η Καθολική Εκκλησία αριθμεί πολύ λίγα μέλη στην Ελλάδα. Είμαστε γύρω στις 50.000 οι Χριστιανοί Καθολικοί, οι οποίοι γεννηθήκαμε και ζούσαμε στην Ελλάδα έως και το 1990. Από τότε η Ελλάδα δέχτηκε, αρχικά, κάποια κύματα πολιτικών προσφύγων και μεταναστών από τις Βαλκανικές Χώρες, καθώς και από άλλες Χώρες της Ευρώπης. Τελευταία υποδεχόμαστε και άλλα άτομα είτε από τη Μέση Ανατολή, είτε από την Αφρική. Ανάμεσα στους πρόσφυγες υπάρχουν πολλοί Χριστιανοί Καθολικοί, γεγονός που έχει συμβάλλει στην αύξηση του πληθυσμού των Καθολικών σε, περίπου, 400.000 άτομα.

Για να ανταποκριθούμε, πλέον, στις ανάγκες των Καθολικών που ήρθαν στην Ελλάδα, χρειάστηκε να βρούμε νέους Ιερείς την τελευταία δεκαπενταετία. Ταυτόχρονα δημιουργήσαμε Ενορίες σε περιοχές που προϋπήρχαν ή δεν υπήρξαν ποτέ, όπως στη Χίο, στην Ιεράπετρα, στη Λάρισα, στην Αλεξανδρούπολη. Επομένως έχουμε φτάσει στο σημείο οι μισοί Καθολικοί Ιερείς να είναι Έλληνες και οι υπόλοιποι να προέρχονται από διάφορες περιοχές του κόσμου, οι οποίοι μαθαίνουν ελληνικά για να εξυπηρετούν τις ανάγκες των Καθολικών της Χώρας.

– Δεδομένου ότι αποτελείτε μειοψηφική θρησκευτική κοινότητα στην Ελλάδα, όπως και οι Μουσουλμάνοι, θα ήθελα να μου πείτε  την  άποψή σας σχετικά με τη δημιουργία του Τεμένους στο Βοτανικό. Συμφωνείτε ή διαφωνείτε;

«Πιστεύω ότι οι Μουσουλμάνοι πρέπει να έχουν το δικό τους χώρο λατρείας, ο οποίος θα είναι επίσημος και αναγνωρισμένος από το ελληνικό Κράτος. Και εκείνοι από την πλευρά τους οφείλουν να σέβονται τους νόμους της Πολιτείας, και να αναγνωρίσουν ότι βρίσκονται σε ένα Κράτος που κυριαρχεί η χριστιανική πίστη. Να δέχονται τα έθιμα και τις εκφράσεις λατρείας και πίστης των Ελλήνων. Επίσης, πρέπει να ισχύει και η αρχή της ανταποδοτικότητας. Δεχόμαστε να υπάρχει το Τζαμί στην Αθήνα, αντίστοιχα όμως και οι Μουσουλμάνοι θα πρέπει να δέχονται τους Χριστιανικούς Ναούς και τους Χριστιανούς Ιερείς στα δικά τους Κράτη, καθότι υπάρχουν Χώρες όπου η χριστιανική δράση είναι περιορισμένη λόγω καθεστώτος.

Σε πολλά Κράτη, για παράδειγμα, μεταξύ των οποίων και η Ιταλία, για την οποία γνωρίζω αρκετά πράγματα, οι Χριστιανοί σκέφτονται ακόμα και σε ποιο σημείο θα πρέπει να τοποθετήσουν τη χριστουγεννιάτικη φάτνη, προκειμένου να μην ενοχλήσουν τους Μουσουλμάνους. Επομένως, υποδεχόμαστε και αγαπάμε τους Μουσουλμάνους που έρχονται στην Ελλάδα, αλλά θα πρέπει κι εκείνοι να σεβαστούν αυτό ακριβώς που σας προανέφερα.»

– Ένα βασικό ζήτημα κατά την άποψή μου, στο οποίο διαφέρουν οι Καθολικοί από τους Ορθόδοξους, είναι το γεγονός ότι οι ανώτεροι και ανώτατοι αξιωματούχοι της Καθολικής Εκκλησίας αντικαθίστανται όταν συμπληρώσουν ένα συγκεκριμένο όριο ηλικίας.

«Είναι γεγονός ότι στην Καθολική Εκκλησία εφαρμόζεται το όριο ηλικίας για όσους κατέχουν θέσεις ευθύνης, το οποίο είναι τα 75ο έτος. Τότε είμαστε υποχρεωμένοι να υποβάλλουμε παραίτηση, η οποία  γίνεται δεκτή από τη διοίκηση της Καθολικής Εκκλησίας. Σύμφωνα με τη διαδικασία, όταν κάποιος συμπληρώσει το όριο ηλικίας, αναζητείται ο διάδοχός του».

– Ποιος αποφασίζει για το ποιος θα είναι ο διάδοχος;

«Η διαδικασία είναι αρκετά περίπλοκη. Η Σύνοδος των Επισκόπων κρίνει ποιοι πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια για να προαχθούν σε Επίσκοπο. Για παράδειγμα, για να μπορέσει κάποιος  να γίνει Επίσκοπος, πρέπει να έχει πτυχίο θεολογίας, οπότε μπορούμε να πούμε ότι όλοι οι Ιερείς μπορούν να είναι υποψήφιοι. Επίσης, λαμβάνεται υπόψη η ηλικία, με ελάχιστο όριο τα 40 έτη. Απαραίτητο είναι επίσης οι υποψήφιοι να διάγουν υποδειγματική ζωή, ενώ θεωρείται προσόν για κάποιον να είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος.

Επί της ουσίας, ο υποψήφιος αναζητείται μέσα από έναν κατάλογο Ιερέων, ο οποίος καταρτίζεται με τη σύμφωνη γνώμη και άλλων Ιερέων, Μοναχών  ή και  Λαϊκών.  Ερωτώνται άτομα που βρίσκονται πολύ κοντά στην Εκκλησία. Η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει από μήνες έως και χρόνια, για να καταλήξουν οι αρμόδιοι σε τρεις υποψήφιους (τριπρόσωπο). Στη συνέχεια η Σύνοδος των Επισκόπων, λαβαίνοντας υπόψη τα συνοδευτικά έγγραφα, αποφασίζει για την επιλογή του υποψήφιου τον οποίο ο Πάπας ονομάζει Επίσκοπο. Η απόφαση ανακοινώνεται στον εψηφισμένο Επίσκοπο, χωρίς βεβαίως να αποκλείεται η περίπτωση να μη δεχτεί την εκλογή του».

– Ως προς την αγαμία των κληρικών, ισχύει κάτι ανάλογο με αυτό που ισχύει στην Ορθόδοξη Εκκλησία;

«Για όποιον επιλέξει να γίνει Ιερέας στην Καθολική Εκκλησία και αισθάνεται το κάλεσμα από το Θεό, δεν υπάρχει άλλη επιλογή πέραν από την αγαμία. Στην Αδελφή Ορθόδοξη Εκκλησία υπάρχει το δικαίωμα να είναι κάποιος άγαμος ή έγγαμος Κληρικός. Αντιθέτως στην Καθολική Εκκλησία όλοι οι Ιερείς είναι άγαμοι, γι’ αυτό και όλοι τους μπορούν να είναι υποψήφιοι για το Επισκοπικό Αξίωμα».

 – Γιατί ακολουθήσατε το δρόμο της Ιεροσύνης; Επρόκειτο για ένα συγκεκριμένο γεγονός για εσάς;

«Ζούσα πάντοτε κοντά στην Εκκλησία και ήμουν παρών στις σημαντικές της στιγμές.  Γνώριζα τους Ιερείς και αφού τελείωσα το Λύκειο σπούδασα στην Ανωτάτη Εμπορική, σημερινή ΑΣΟΕΕ. Κατά την παραμονή μου στην Αθήνα διέμενα σε μια Εστία, την οποία  διηύθυναν Ιησουίτες Μοναχοί. Γνωρίζοντας τη ζωή και το έργο των Ιερομονάχων, γεννήθηκε μέσα μου η βαθιά επιθυμία να ακολουθήσω κι εγώ έναν τέτοιο δρόμο, παρά το γεγονός ότι μου άρεσε πάρα πολύ η επιστήμη που σπούδασα, τα οικονομικά. Όταν τελείωσα το οικονομικό Πανεπιστήμιο είδα ότι το ενδιαφέρον μου για την Ιεροσύνη ήταν σοβαρό. Έτσι απευθύνθηκα στον Σεβασμιότατο Επίσκοπο Σύρου, στον οποίο εξέφρασα το ενδιαφέρον μου και την επιθυμία μου. Στη συνέχεια πήγα στην Ιταλία για θεολογικές και φιλοσοφικές σπουδές».

– Αφήσατε την επιστήμη του παρόντος και του μέλλοντος, για να ακολουθήσετε την κλήση της καρδιάς σας…

«Ας πούμε πως έγινε κάπως έτσι. Όταν αποπεράτωσα τις σπουδές μου στην Ιταλία, επέστρεψα στη Σύρο. Το 1994 χειροτονήθηκα Διάκονος από τον Σεβασμιότατο Επίσκοπό μου πατέρα Φραγκίσκο και στις 15-7-1995, από τον ίδιο Επίσκοπο, χειροτονήθηκα Ιερέας και ο οποίος στη συνέχεια με διόρισε Εφημέριο σε δυο Ενορίες της Καθολικής Επισκοπής: Του Αγίου Πέτρου Αποστόλου, στην Ποσειδωνία  και  του  Αγίου  Ιωσήφ, στο Βήσσα.  Κατά  τη  διάρκεια  της  θητείας  μου ως Εφημέριος, μου ζητήθηκε να γίνω Επίσκοπος. Χειροτονήθηκα Επίσκοπος τον Ιούλιο του 2014.

– Φαντάζομαι ότι παρακολουθείτε την επικαιρότητα και τα πολιτικά πράγματα. Πιστεύετε ότι η κρίση, την οποία ζούμε τα τελευταία χρόνια, είναι θεσμική ή αξιακή;  Ερωτώ, γιατί πολλοί συνεχίζουν να επιρρίπτουν την ευθύνη αποκλειστικά στους πολιτικούς. Εμείς δεν φταίμε πουθενά;

«Η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι και κρίση αξιών. Δυστυχώς διαπιστώνουμε ότι, παρά την προσπάθεια όλων στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη, να υπάρξει οικονομική ανάπτυξη, δεν ήταν αληθινή σε όλα τα Κράτη. Κάτι ανάλογο συνέβη και στην περίπτωση της Ελλάδας. Ήταν ένα ψέμα που ζήσαμε για μερικά χρόνια. Όταν ήρθε η ώρα να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, διαπιστώσαμε πως στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι ζήσαμε μεγάλη οικονομική ανάπτυξη, αυτή δεν βασίστηκε στην πραγματική οικονομία, δεν υλοποιήθηκαν βαθιές μεταρρυθμίσεις, δεν προσπάθησαν εκείνοι που θα έπρεπε, να στήσουν μια κοινωνία στέρεη, που να έχει μέλλον. Στηριχθήκαμε σε χρήματα άλλων, και όταν χρειάστηκε να πληρώσουμε το λογαριασμό, δεν έβγαιναν οι αριθμοί.

Και φυσικά ζήσαμε πάνω σε μία φούσκα. Θυμάμαι, βεβαίως, τη φούσκα του χρηματιστηρίου και κατόπιν τη φούσκα της οικονομίας. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες που ακολούθησαν,  κόστισαν το διπλάσιο και το τριπλάσιο σε σχέση με τον αρχικό προϋπολογισμό. Ταυτόχρονα είδαμε τους επικεφαλής όλων των παρατάξεων να μην αξιοποιούν τα ακίνητα των Ολυμπιακών Αγώνων, τα οποία σαπίζουν, να μην αξιοποιούν  το χώρο του Ελληνικού, για τον οποίο ερίζουν για το πόσα στρέμματα θα γίνουν δάσος ή όχι. Υπάρχει μια ανικανότητα των κρατούντων να μας πουν την αλήθεια και να οδηγήσουν τη Χώρα μας σε μια ουσιαστική οικονομική αναπτυξιακή πορεία. Το μόνο που θέλουμε είναι να βγαίνουμε, χωρίς κόπο, από κάθε δύσκολη κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Και για όλα φταίνε οι άλλοι. Οι Γερμανοί, οι Αμερικανοί, οι Γάλλοι… Ποτέ δεν φταίμε εμείς».

– Τι θα αλλάζατε σε σχέση με την εκπαίδευση των Ελλήνων, δεδομένου ότι και εσείς έχετε υπηρετήσει στη δημόσια εκπαίδευση;

«Θα έπρεπε να δώσουμε στα παιδιά τη δυνατότητα να αναπτύξουν κριτική σκέψη, με καλή γνώση της ελληνικής ιστορίας και γλώσσας. Έτσι θα μπορέσουν, στη συνέχεια, αξιοποιώντας την εμπειρία τους, να ζήσουν ως χρήσιμοι και χρηστοί πολίτες. Δυστυχώς, οι συνεχείς αλλαγές στους νόμους που αφορούν στην Παιδεία, δεν αφήνουν στους εκπαιδευτικούς το περιθώριο να προετοιμαστούν γι’ αυτές, ούτε όμως και στα παιδιά. Η ίδια αστάθεια και πολυνομία παρατηρείται και σε άλλους τομείς, όπως τη φορολογία. Κάθε έξι μήνες αλλάζει ο φορολογικός νόμος».

– Ποια είναι η στάση σας απέναντι στη διαφορετική σεξουαλική προσέγγιση του ατόμου;

«Η Εκκλησία σέβεται και αγαπά όσους διαφέρουν και θέλει να τους βοηθήσει με κάθε τρόπο.  Ωστόσο η διδασκαλία της Εκκλησίας δεν  αλλάζει. Δε βασίζεται στις  επιταγές της κοινωνίας, αλλά στην Αγία Γραφή και στην παράδοσή της ανά τους αιώνες. Αυτούς τους ανθρώπους η Εκκλησία τούς καλεί να είναι κοντά της. Οπωσδήποτε, όμως, η  περίπτωση κάθε ανθρώπου είναι διαφορετική. Τα πάντα εξαρτώνται από το πώς ζει ο καθένας τον σεξουαλικό του προσανατολισμό και δεν ισχύει για όλους ένας γενικός κανόνας. Εάν εκείνοι σέβονται τους άλλους, την Εκκλησία και τους Κανόνες της, δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος διένεξης ή διαμάχης.

Στις μεγάλες Εκκλησιαστικές Επαρχίες, υπάρχουν ειδικά γραφεία στις Επισκοπές, προορισμένα για να βοηθούν και να στηρίζουν αυτούς που αισθάνονται ότι ο σεξουαλικός τους προσανατολισμός διαφέρει. Τους ωθούν να ζήσουν χριστιανικά τη σεξουαλική τους διαφορετικότητα. Γνωρίζετε, ίσως, τι είχε πει ο Πάπας Φραγκίσκος, πριν από περίπου ένα χρόνο στη διάρκεια ενός αεροπορικού του ταξιδιού από τη Βραζιλία στο Βατικανό: «Ποιος είμαι εγώ για να κρίνω τους ομοφυλόφιλους;». Η Εκκλησία αναγνωρίζει ότι δεν ήταν επιλογή κάποιων η ομοφυλοφιλία. Επομένως πώς μπορεί η Εκκλησία να τους κατακρίνει γι’ αυτό;».

– Πόσο κοντά πρέπει να βρίσκεται στον άνθρωπο ένας Ιερέας ; Σας ερωτώ καθ’ ότι έχουμε συνηθίσει να λέμε ότι ο πιστός πηγαίνει στην Εκκλησία, ωστόσο σπάνια βλέπουμε έναν Ιερέα να πηγαίνει στον πιστό…

«Η Καθολική Εκκλησία, όπως και η Ορθόδοξη Εκκλησία θέλει και προσπαθεί να είναι κοντά στον άνθρωπο. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο γιατί το αναφέρει ο Πάπας στις επιστολές και στις αποστολικές του παραινέσεις, αλλά γιατί έτσι είναι. Αυτό που προσπαθούμε όλοι είναι να βγούμε από τις Ενορίες μας και να πάμε προς αυτούς που ζουν μακριά από την Εκκλησία, είτε γιατί έχουν απογοητευθεί, είτε γιατί έχουν πληγωθεί από αυτήν. Η Εκκλησία αυτό θέλει να κάνει, να ξεφύγει από ό,τι συνήθιζε έως τώρα να κάνει. Να πλησιάσει τον άνθρωπο που υποφέρει, πονάει, αισθάνεται ξεχασμένος ή είναι απογοητευμένος.

Η αλήθεια, πάντως είναι, ότι οι Ιερείς πηγαίνουν κοντά στους πιστούς. Το ότι αυτό δεν γίνεται γνωστό, ίσως να οφείλεται στο ότι δεν αποτελεί είδηση. Η Εκκλησία, άλλωστε, αναφέρεται σε όσους είναι βαπτισμένοι. Όλοι είναι παιδιά του Θεού και σε όλους θέλουμε να δώσουμε το χαρμόσυνο μήνυμα ότι ο Ιησούς Χριστός μάς αγαπά και μάς ευσπλαχνίζεται. Ότι είναι ο μοναδικός Σωτήρας του κόσμου».

Πηγή: newsbeast.gr

Αρχιερατική Θεία Λειτουργία για το Νέο Έτος & Προσευχή για την Ειρήνη

Την καθιερωμένη Αρχιερατική Θεία Λειτουργία που τελείται στον Καθεδρικό Ναό του Αγ.Γεωργίου ανήμερα της Πρωτοχρονιάς με προσευχή για την Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης, τέλεσε ο Σεβ/τατος Επίσκοπος μας π.Πέτρος Στεφάνου, συλλειτουργούντων του εφημεριακού κλήρου και με την παρουσία και του Σεβ/τατου Μητροπολίτη Σύρου κ.Δωρόθεου Β’ οποίος στο τέλος έδωσε και τις δικές τους ευχές στους παρευρισκόμενου

Αρκετοί πιστοί ανηφόρισαν μέχρι την Άνω Σύρο, προκειμένου να συμπροσευχηθούν μαζί με τον Επίσκοπο και τους ιερείς, και να παρακαλέσουν τον Κύριο για την Ειρήνη, μέσα σε έναν πολυτάραχο κόσμο όπου ζει μέσα στη βία και σε εμπόλεμες καταστάσεις σε πολλές περιοχές του πλανήτη. Νωπή ακόμα και η πρόσφατη τρομοκρατική ενέργεια στην Κωνσταντινούπολη όπου στοίχισε τη ζωή σε αθώους ανθρώπους που διασκέδαζαν για να υποδεχτούν το Νέο Έτος. Επίκαιρη περισσότερο από ποτέ και η ομιλία του Σεβ/τατου π.Πέτρου ο οποίος αναφέρθηκε στην ειρήνη τονίζοντας ότι :

«Τη σημερινή πρώτη ημέρα του έτους αδελφοί μου, η Εκκλησία μας την έχει αφιερώσει στην προσευχή, για την επικράτηση της ειρήνης σε όλο τον κόσμο. Για τη φετινή 50η παγκόσμια ημέρα ειρήνης, ο Πάπας προτείνει ως θέμα στο καθιερωμένο μήνυμά του: «Η μη βία: ένας τρόπος πολιτικής για την ειρήνη»….. «Ο περασμένος αιώνας, γνωρίζουμε καλά, έζησε δυο παγκοσμίους πολέμους και ένα μεγάλο αριθμό άλλων μικρότερων συγκρούσεων. Που οδήγησε όλη αυτή η βία; Μήπως στην πρόοδο ή στην ευημερία των λαών; Μόνο πόνο και θάνατο επέφεραν σε πολλούς λαούς και σε αρκετές γενεές. Η βία, η τυφλή βία δεν οδηγεί πουθενά, γεννά μόνο και άλλη βία, δημιουργεί πόνο φτώχεια και δυστυχία….. Ακόμη και ο Ιησούς έζησε σε καιρούς βίας. Ο ίδιος δίδαξε πως το αληθινό πεδίο μάχης, όπου έρχονται αντιμέτωποι η βία και η ειρήνη, είναι η ανθρώπινη καρδιά: «Μέσα από την καρδιά των ανθρώπων πηγάζουν οι κακές σκέψεις» διαβάζουμε στο ευαγγέλιο του Μάρκου(7,21). Αλλά το μήνυμα του Χριστού, εμπρός σε αυτή την πραγματικότητα, προσφέρει τη ριζικά θετική απάντηση: Εκείνος κήρυξε ακούραστα την άνευ όρων αγάπη του Θεού που υποδέχεται και συγχωράει, και δίδαξε στους μαθητές του να αγαπούν τους εχθρούς. Για το λόγο αυτόν, όποιος δέχεται την Καλή Είδηση του Ιησού, το Ευαγγέλιό του, ξέρει να αναγνωρίζει τη βία που φέρει μέσα του και αφήνεται να θεραπευτεί από την ευσπλαχνία του Θεού, και γίνεται έτσι, με τη σειρά του, όργανο συμφιλίωσης.    Εμείς οι χριστιανοί οφείλουμε να ενστερνιστούμε την πρόταση μη βίας του Ιησού…..Ο ίδιος ο Ιησούς, μας προσφέρει ένα «εγχειρίδιο» αυτής της στρατηγικής οικοδόμησης της ειρήνης στην ονομαζόμενη «επί του όρους Ομιλία». Μακάριοι οι πράοι – λέει ο Ιησούς – οι σπλαχνικοί, οι εργάτες της ειρήνης, οι καθαροί στην καρδιά, αυτοί που πεινούν και διψούν για δικαιοσύνη. Αυτό είναι ένα πρόγραμμα και μια πρόκληση για τους πολιτικούς και θρησκευτικούς ηγέτες, για τους υπεύθυνους των διεθνών θεσμών και των Μέσων επικοινωνίας σε όλο τον κόσμο: Να εφαρμόσουν τους Μακαρισμούς στον τρόπο που ασκούν τις ευθύνες τους. Μια πρόκληση να οικοδομήσουν την κοινωνία, την κοινότητα της οποίας είναι υπεύθυνοι, με τον τρόπο των οικοδόμων της ειρήνης.  «Όλοι επιθυμούμε την ειρήνη. Πολλοί άνθρωποι την οικοδομούν κάθε μέρα με μικρές πράξεις και πολλοί υποφέρουν και καταβάλλουν υπομονετικά πολλές κοπιαστικές προσπάθειες για να την οικοδομήσουν». Κατά το 2017, ας στρατευτούμε, με την προσευχή και με τη δράση, να γίνουμε πρόσωπα που έχουν διώξει από την καρδιά τους, από το λόγο τους, και από τις πράξεις τους, τη βία, και ας οικοδομήσουμε μη βίαιες κοινότητες….. Τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο εάν στρεφόμαστε προς τον Θεό με την προσευχή. Όλοι μπορούν να είναι οικοδόμοι της ειρήνης».                                    

Αδελφοί μου, έχοντας στην καρδιά μας το φως της παρουσίας του βρέφους Ιησού, ας επικαλεστούμε τη Θεοτόκο Μαρία τη Μητέρα μας και με εμπιστοσύνη στη μεσιτεία της, ας συνεχίσουμε την πορεία της ζωής μας βάζοντας ως πρώτη προτεραιότητα στο περιβάλλον που ζούμε να οικοδομούμε μια κοινωνία ειρήνης αγάπης και αλληλεγγύης».

Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Επίσκοπος δέχτηκε τις ευχές των επισήμων και των παρισταμένων όπως είθισται κάθε χρόνο στην αίθουσα υποδοχής παραπλεύρως του ναού.

 

Σύρος 2/1/2017

Σ.Δουράτσου

Πηγη episkopisyrou.gr

Εγκαίνια εκκλησιαστικού οργάνου του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Γεωργίου Άνω Σύρου

Τελετή Παράδοσης – Παραλαβής Εφημερίων Ενορίας Αγίου Σεβαστιανού Άνω Σύρου

Την Κυριακή 17 Ιουλίου 2016 πραγματοποιήθηκε στην Ενορία του Αγίου Σεβαστιανού η παράδοση της Ενορίας από τον π.Νίκο Ρούσσο στους π.Ιωσήφ Πρίντεζη (Εφημέριο) και π.Αντρέα Grajewski (Βοηθό Εφημερίου).

Η σεμνή και γεμάτη με πολύ συγκίνηση τελετή άρχισε με τη Θεία Λειτουργία στην οποία συλλειτούργησαν ο απερχόμενος Εφημέριος π.Νίκος Ρούσσος, ο αναλαμβάνων Εφημέριος π.Ιωσήφ Πρίντεζης, ο αναλαμβάνων βοηθός Εφημερίου π.Αντρέας Grajewski, ο Ηγούμενος της Μονής των π.Καπουκίνων στην Άνω Σύρο π.Στέφανος Αρμακόλας και ο π. Ιωάννης Λούβαρης του Αποστολικού Βικαριάτου Θεσσαλονίκης.

Στην αρχή της Θείας Λειτουργίας ο π.Νίκος τόνισε ότι είμαστε συγκεντρωμένοι εδώ για να τελέσουμε τη Θεία Ευχαριστία, να ακούσουμε το λόγο του Θεού και να λάβουμε το Σώμα Του και το Αίμα Του.

Είμαστε εδώ να Τον ευχαριστήσουμε για την πορεία αυτής της Κοινότητας, την πορεία που διανύσαμε μαζί, τα χρόνια αυτά και να Τον ευχαριστήσουμε για την πορεία που θα μας χαρίσει με τον ερχομό των νέων Εφημερίων.

Ευχαριστούμε τον Κύριο για όσα μας έδωσε, για όλες τις ευεργεσίες του για μας και ας του ζητήσουμε συγγνώμη για όσες στιγμές δεν αναγνωρίσαμε την παρουσία Του στη ζωή μας.

Η Θεία Λειτουργία συνεχίσθηκε σε ένα ασφυκτικά γεμάτο Ιερό Ναό από Ενορίτες του Αγίου Σεβαστιανού και όχι μόνο, που θέλησαν να ευχαριστήσουν με την παρουσία τους τον π.Νίκο και να καλωσορίσουν τους π.Ιωσήφ και π.Αντρέα.

Η Χορωδία της Ενορίας με τους ψαλμούς της βοήθησε τους παρόντες στην προσευχή προς τον Κύριο και τις ικεσίες προς Εκείνον που έχει στην φροντίδα Του όλους μας, κάθε ώρα και στιγμή της ζωής μας.

Ο π. Νίκος άρχισε το κήρυγμά του τονίζοντας ότι τον άγγιξε αυτό που ανέφερε ο Απόστολος Παύλος στο 2ο Ανάγνωσμα, ότι εκείνος έγινε διάκονος της Εκκλησίας σύμφωνα με την αποστολή που ο Θεός όρισε για εκείνον, ώστε να ολοκληρώσει το λόγο Του, να μεταδίδει δηλαδή το Ευαγγέλιο, να συνεχίσει να είναι παρών ο Αναστημένος Χριστός ανάμεσα στους ανθρώπους. Έτσι όμορφα μας περιγράφει ο Παύλος την προσωπική του εμπειρία.

Υπάρχει ένας λόγος που πρέπει να αναγγελθεί, υπάρχει το Ευαγγέλιο που πρέπει να κηρυχθεί σε όλο τον κόσμο και εκείνος έχει κληθεί να είναι υπηρέτης αυτού του λόγου, υπηρέτης αυτού του Ευαγγελίου. Ο Κύριος δίνει την αποστολή, να κηρύξουν το Ευαγγέλιο παντού, ο καθένας σύμφωνα με την ικανότητά του, σύμφωνα με τα χαρίσματά του.

Και σκέφτομαι, συνέχισε ο π.Νίκος, ότι και ο Ιησούς όταν ανήγγειλε το Ευαγγέλιο διέσχισε όλη την Παλαιστίνη ώστε το μήνυμα της Αγάπης του Θεού να φθάσει σε κάθε πόλη, στα αυτιά κάθε ανθρώπου, για να φθάσει ίσως και στην καρδιά του κάθε ανθρώπου. Το ίδιο και ο Παύλος δεν έμεινε μόνο στην Παλαιστίνη να κηρύξει το Ευαγγέλιο, αλλά το μετέδωσε σε όλα τα πέρατα της γης. Έτσι και οι σημερινοί υπηρέτες του Λόγου του Θεού καλούμαστε να αναγγείλουμε το λόγο του Θεού σε όποια Ενορία και αν βρισκόμαστε.

Κατόπιν αναφέρθηκε στην πορεία του π.Ιωσήφ μέχρι τώρα, τονίζοντας ότι έχει κηρύξει το Ευαγγέλιο σε πολλές κοινότητες και έχει μεγάλη εμπειρία.

Το Ευαγγέλιο πρέπει να κηρυχθεί, γιατί ο Απόστολος Παύλος μας είπε ότι το Ευαγγέλιο είναι ο Χριστός. Ο Χριστός είναι σε μας η Ελπίδα της δόξας, το Ευαγγέλιο είναι η Ελπίδα για τον άνθρωπο γιατί είναι το μήνυμα της Αγάπης του Θεού, ενός Θεού που σκύβει επάνω στον άνθρωπο, για αυτό το Ευαγγέλιο πρέπει να κηρυχθεί. Και υπάρχει και ένας δεύτερος λόγος, που είναι το γεγονός ότι σε αυτό, είναι κρυμμένη η Σοφία του Θεού ώστε όλοι οι άνθρωποι να παρουσιασθούν τέλειοι κατά το πρότυπο του Χριστού. Το Ευαγγέλιο μας αλλάζει, μας μεταμορφώνει, μας κάνει τέλειους. Και τέλειους μας κάνει όταν εμείς του επιτρέπουμε να μας κάνει σύμμορφους με το Χριστό, αυτή είναι η αποστολή μας, να υπηρετήσουμε το Ευαγγέλιο.

Την απάντηση για το τι σημαίνει, υπηρετώ το Ευαγγέλιο, την έδωσε ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός στο σημερινό Ευαγγέλιο, με τις 2 αδελφές τη Μάρθα και τη Μαρία. Και οι δύο υπηρέτησαν το Χριστό. Η Μάρθα έτρεχε να προσφέρει φροντίδα, να του φέρει νερό, να του παρέχει μία φιλοξενία. Για τη Μαρία ο τρόπος να υπηρετήσει το Χριστό ήταν να καθίσει κοντά Του, να του πει ότι βρίσκεται εκεί για Εκείνον, να τον ακούσει. Μπορούμε να πούμε ότι ο ένας τρόπος είναι σωστός και ο άλλος λάθος;

Νομίζω ότι με αυτή τη σελίδα του Ευαγγελίου ο Χριστός θέλει να μας πει το πως πρέπει εν τέλει να είμαστε Χριστιανοί. Πρέπει να είμαστε και Μάρθα και Μαρία. Δεν μπορούμε όμως να είμαστε Μάρθα αν πρώτα δεν είμαστε Μαρία. Δηλαδή εμείς ως Χριστιανοί σήμερα, ως Εκκλησία, καλούμαστε να είμαστε η παρουσία Του Αναστημένου μέσα στον κόσμο.

Υπάρχει μία όμορφη προσευχή, που λέει ότι ο Χριστός πια δεν έχει χέρια, έχει τα δικά μας χέρια, δεν έχει πια πόδια, έχει τα δικά μας πόδια ,δεν έχει πια στόμα, έχει το δικό μας στόμα, δεν έχει πια μάτια, έχει τα δικά μας μάτια για να φθάσει παντού σε όλους τους ανθρώπους. Άρα για κάποιον Χριστιανό, υπηρετώ μπορεί να σημαίνει να τρέχω να προσφέρω στους άλλους, αλλά αυτό είναι φτωχό και λίγο αν αυτή η δράση μας δεν φωτίζεται από το Πνεύμα του Ευαγγελίου. Πριν είμαστε Μάρθα πρέπει να είμαστε Μαρία.

Αν θέλουμε να υπηρετήσουμε το Ευαγγέλιο πρέπει πρώτα να το ακούσουμε, να το αφήσουμε να μπει στην καρδιά μας, να γίνει δικό μας το Ευαγγέλιο, ώστε η υπηρεσία μας να μην χαρακτηρίζεται από την κούραση, να μη λέω σήμερα θα υπηρετήσω αλλά αύριο δεν βαριέσαι, όλο εγώ θα τρέχω; …αλλά να εμπνέεται από το Λόγο του Θεού ώστε να είναι διαρκής χαρά, να μεταδίδει ελπίδα, για αυτό λοιπόν στη ζωή μας ως Χριστιανοί η πρώτη μας αποστολή είναι να είμαστε κοντά με τον Κύριο, να αφιερώνουμε χρόνο στον Κύριο, να δούμε τι έχει να πει για τη ζωή μας, τι έχει να πει ο Λόγος Του, τι μας λέει για το πώς ενεργεί ο Θεός στη δική μας ζωή.

Έτσι να φωτίζει τη δική μας ζωή, πρώτα με χαρά ,με ελπίδα για να είμαστε στη ασυνέχεια και χαρούμενοι μάρτυρες του Ευαγγελίου.

Και ολοκλήρωσε ο π.Νίκος προτρέποντας όλους:

Ας προσευχηθούμε σήμερα για αυτή την κοινότητα, για αυτή την Ενορία, για τους νέους Ιερείς που θα είναι κοντά σας ώστε να συνεχίσουν, όπως μέχρι τώρα, να σας μεταδίδουν το Λόγο του Θεού με Αγάπη και να είναι κοντά σας, να σας υπηρετούν.

DIORISTIRIO_P_IOSIFΑμέσως μετά ο π.Νίκος διάβασε το έγγραφο του Σεβασμιοτάτου Επισκόπου Σύρου-Θήρας-Κρήτης π.Πέτρου Στεφάνου με το οποίο διόρισε τον π.Ιωσήφ Πρίντεζη Εφημέριο στις Ενορίες Αγίου Γεωργίου και Αγίου Σεβαστιανού.

Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας ακολούθησαν οι ευχαριστήριοι λόγοι από τους εκπροσώπους της Ενορίας.

Πρώτα πήρε το λόγο η Γραμματέας του Ενοριακού Συμβουλίου κ.Παυλίνα Ξανθάκη η οποία τόνισε:

Σεβαστέ και αγαπητέ μας π. Νίκο,

μετά από 15 χρόνια γόνιμης παρουσίας ως εφημέριος στην ενορία του Αγίου Σεβαστιανού, αισθανόμαστε όλοι, ότι κλείνει ένας σημαντικός κύκλος για την ενορία μας, που στιγματίστηκε θετικά από την παρουσία σας και την αέναη προσπάθειά σας να διευρύνετε την πνευματικότητα του εκκλησιάσματος και κατ’επέκταση όλων των ενοριτών.

Ένα ευχαριστώ ηχεί τόσο μικρό και τόσο λίγο μπροστά στην τεράστια προσφορά σας. Ειδικότερα μέσα σε αυτή τη δύσκολη και αβέβαιη κοινωνική συγκυρία που ζούμε, δώσατε συντεταγμένα πολλές μάχες, σε όλους τους τομείς για να μπορέσουμε να κρατήσουμε ψηλά τις αξίες μας και άσβεστη τη φλόγα της πίστης μας.

Αισθανόμαστε απέραντη ευγνωμοσύνη για το διδακτικό και σώφρονα λόγο σας, αλλά και το ζωντανό παράδειγμα που βιώνουμε στη ζωή μας με τη συνεχή ιερατική και πατρική παρουσία σας.

Εκ μέρους του ενοριακού συμβουλίου, αλλά και όλων των ενοριτών, σας ευχαριστούμε θερμά από βάθους καρδίας για την εμπιστοσύνη και την εκτίμησή σας. Ευχαριστούμε για την αφοσίωσή σας στο ποιμαντικό και όχι μόνο έργο της ενορίας μας.

Ευχαριστούμε γιατί η ενασχόλησή σας με την νεολαία που μόνο θετικά αποτελέσματα έφερε.

Ευχαριστούμε γιατί καταβάλλατε κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να διατηρηθούν οι ναοί, τα παρεκκλήσια και τα λοιπά ενοριακά κτήρια σε ευπρεπή κατάσταση.

Ευχαριστούμε για την ευγένεια, την καλοσύνη, την υπομονή, την αφοσίωση και τη φροντίδα που δείξατε σε κάθε ενορίτη ξεχωριστά.

Επειδή όμως κάθε τέλος σηματοδοτεί ένα νέο ξεκίνημα, σας ευχόμαστε να συνεχίσετε το καλό σας έργο στη νέα ενορία που σας ανατέθηκε.

Η προσευχή μας θα σας συνοδεύει πάντοτε.

Ως ένδειξη της εκτίμησης και της ευγνωμοσύνης μας, η ενοριακή κοινότητα του Αγίου Σεβαστιανού σας απονέμει αυτή την τιμητική πλακέτα ως ανάμνηση του περάσματός σας από την Ενορία μας.

Ακολούθησε, μαζί με θερμά χειροκροτήμτα όλων των παρόντων, η παράδοση της πλακέτας στον π.Νίκο.

Η κ.Παυλίνα Ξανθάκη συνέχισε:

Ταυτόχρονα καλωσορίζουμε τον νέο μας Εφημέριο τον π. Ιωσήφ και τον βοηθό του τον π.Ανδρέα ,προσφέροντας στον καθένα ένα μικρό αναμνηστικό δώρο και τους ευχόμαστε να γίνουν άξιοι συνεχιστές του προκατόχου του και τους διαβεβαιώνουμε ότι θα σταθούμε δίπλα τους σε ότι μας χρειαστούν.

Ακολούθησε και εδώ μέσα σε θερμά χειροκροτήματα η παράδοση των αναμνηστικών.

Συνέχισε η κ.Παυλίνα ευχαριστώντας και τον π.Στέφανο Αρμακόλα για την προσφορά του στην Ενορία και κατόπιν πήρε το λόγο ο κ.Νίκος Ρούσσος μαέστρος της χορωδίας, ως εκπρόσωπος αυτής και είπε:

Σεβαστέ πατέρα Νίκο,

Εκ μέρους των μελών της χορωδίας του Αγίου Σεβαστιανού, θα θέλαμε να σας εκφράσουμε τις θερμές μας ευχαριστίες, για την υπηρεσία που προσφέρατε στην ενοριακή μας κοινότητα όλα αυτά τα χρόνια.

Ως μέλη της ενοριακής μας χορωδίας, σας ευχαριστούμε επίσης για την εμπιστοσύνη σας, για την άριστη συνεργασία, για την βοήθεια που απλόχερα μας προσφέρατε σε ό,τι σας ζητήσαμε και κυρίως για την απέραντη αγάπη που μας περιβάλλατε. Η ενοριακή μας χορωδία, αν και ολιγομελής, πιστεύουμε ότι ανταποκρίθηκε στις ανάγκες των λατρευτικών μας τελετών, όλα αυτά τα χρόνια.

Σας ευχόμαστε να προσφέρετε με επιτυχία και από τη νέα σας θέση και να έχετε μια επιτυχημένη, καρποφόρα και δημιουργική υπηρεσία στη νέα σας ενορία.

Το Άγιο Πνεύμα να σας φωτίζει πάντοτε και η τοπική μας εκκλησία, να βγει κερδισμένη και δυνατότερη από αυτή την αλλαγή.

Σεβαστέ πατέρα Ιωσήφ, Σεβαστέ πατέρα Ανδρέα,

Σας καλωσορίζουμε στην ενοριακή μας κοινότητα και σας διαβεβαιώνουμε ότι η ενοριακή μας χορωδία, θα συνεχίσει να προσφέρει τις υπηρεσίες της κατά τις λατρευτικές τελετές με τον ίδιο ζήλο και πάντα με το ίδιο πνεύμα αγάπης, προσφοράς και διαθεσιμότητας προς την ενορία μας.

Θα προσπαθήσουμε επίσης να συνεχίσουμε και την ανανέωση που ξεκίνησε πέρυσι, με νέα μέλη και να εμψυχώσουμε με νέα και δυσκολότερα άσματα τις λειτουργίες μας.

Σας ευχόμαστε καλή δύναμη στο δύσκολο έργο σας.

Είμαστε βέβαιοι ότι θα έχετε μια εποικοδομητική υπηρεσία και η συνεργασία σας με τη χορωδία μας και τους υπόλοιπους θεσμούς της ενορίας μας, θα είναι άψογη.

Ακολούθησαν οι κατηχητές με την εκπρόσωπό τους κ.Ιωάννα Σιγάλα, η οποία ανέφερε:

Θα μου επιτρέψετε να καλωσορίσω πρώτα τον π.Ιωσήφ και τον π.Αντρέα.

Τον π.Ιωσήφ έχουμε τη χαρά οι κατηχητές και οι εμψυχωτές να τον γνωρίζουμε και ως Εφημέριο του Αγίου Γεωργίου πριν μερικά χρόνια, γνωρίζουμε το έργο που έχει κάνει και αυτό που θέλουμε να του πούμε είναι ότι χαιρόμαστε που θα είναι μαζί μας και οι κατηχητές και οι εμψυχωτές θα προσπαθήσουμε μαζί με τους γονείς να τον βοηθήσουμε στο έργο του.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι χαιρόμαστε που αποχωρεί ο π.Νίκος γιατί και εμάς τους κατηχητές και τους εμψυχωτές μας είχε βοηθήσει πολύ και με την νεολαία και τα παιδιά οπότε δεν θα μπορούσαμε να τον αποχαιρετίσουμε χωρίς ένα αναμνηστικό που ήταν ιδέα των παιδιών και των γονέων τους και εμείς απλά τους βοηθήσαμε!!!

Δύο παιδιά του κατηχητικού έδωσαν στον π.Νίκο το αναμνηστικό.

Η συγκίνηση τόσο στον π.Νίκο, στον π.Ιωσήφ, στον π.Αντρέα αλλά και σε όλους τους παρισταμένους ήταν έκδηλη.

Τα δάκρυα συγκίνησης και ευγνωμοσύνης για τον π.Νίκο έρρεαν στα περισσότερα πρόσωπα. Μέσα σε αυτό το «φορτισμένο συγκινησιακά» κλίμα πήρε το λόγο ο π.Νίκος και «προσπάθησε» να μιλήσει και να ευχαριστήσει όλους λέγοντας-ψιθυρίζοντας:

Η στιγμή δεν είναι εύκολη και ούτε οι σκέψεις μου είναι τώρα ταξινομημένες. Ήταν 7 Ιουλίου του 2001 όταν χειροτονήθηκα Διάκονος και αμέσως ήλθα εδώ και έμεινα στο Πρεσβυτέριο του Αγίου Σεβαστιανού έως τις 8 Ιουλίου του 2016, επομένως λοιπόν ακριβώς 15 χρόνια κατοικούσα εδώ στην Ενορία του Αγίου Σεβαστιανού. Είμαι 40 ετών άρα το ένα τρίτο της ζωής μου το πέρασα εδώ!!!! Όταν ήλθα εδώ ήμουν Διάκονος και μετά νέος Ιερέας, χωρίς εμπειρία, άπειρος και ανέλαβα αυτή την Ενορία μαζί παράλληλα με άλλες υποχρεώσεις και αυτό δεν μου επέτρεψε να ξεκινήσω σωστά σε αυτή την κοινότητα. Αλλά 15 χρόνια μετά φεύγω ένας διαφορετικός Χριστιανός και ένας διαφορετικός Ιερέας. Με αισθάνομαι πιο ώριμο και όχι γιατί έκανα κάτι εγώ αλλά γιατί κάναμε κάτι μαζί!! Επειδή μαζί βαδίσαμε στην πορεία της Πίστης και αυτό μας άλλαξε όλους.

Το Ευαγγέλιο είναι αυτό που μας αλλάζει. Εγώ νοιώθω αλλαγμένος και αυτό που είμαι σήμερα είναι χάρη σε σας, χάρις στις δικές σας προκλήσεις ,χάρις στις δικές σας ανάγκες, χάρις σε αυτά που μοιραστήκαμε όλα αυτά τα 15 χρόνια μαζί.

Η πρώτη μου λέξη από αυτές που σας έγραψα στο Ενοριακό Δελτίο είναι το ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!

Ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτά που έζησα!!

Και η πρώτη Αγάπη δεν ξεχνιέται…  Θα φύγω αλλά θα σας έχω πάντα στην καρδιά μου …

Στον π.Ιωσήφ θέλω να πω ότι έρχεται σε 2 Ενορίες που έχουν αρκετή εργασία, αρκετό κόπο αλλά εγώ σε αυτή την Ενορία, σε αυτές τις Κοινότητες (μιλώ και για τον Άγιο Γεώργιο) πήρα πάρα-πάρα πολύ Αγάπη, ξεχείλισα από Αγάπη.

Π.Ιωσήφ νομίζω ότι μέσα στο τρέξιμο των υποχρεώσεων η Αγάπη που θα παίρνεις από αυτό τον κόσμο νομίζω θα είναι η ξεκούρασή σου γιατί είναι άνθρωποι γενναιόδωροι, απλοί, πρόθυμοι και είμαι βέβαιος ότι θα σε αγκαλιάσουν, θα σε αγαπήσουν και αξίζει να τον αγαπήσετε. Δεν χρειάζεται να σας πω να τον αγαπήσετε, γιατί θα έλθει από μόνο του αφού από όπου και αν πέρασε αγαπήθηκε πάρα πολύ ο π.Ιωσήφ.

Είναι ένας από τους καλούς Ιερείς της Επισκοπής μας, έχει καλό λόγο, έχει Ποιμαντικό ζήλο και δράση και τα κενά που άφησα με τα δικά του χαρίσματα θα ανανεώσουν και θα αναγεννήσουν αυτή τη Χριστιανική Κοινότητα. Είμαι βέβαιος για αυτό. Να είστε κοντά του όλοι και ακόμα περισσότεροι με όλα τα χαρίσματά σας. Να τον αγκαλιάσετε, να τον βοηθήσετε για το καλό το δικό σας και όλης της Ενοριακής Κοινότητας.

Δεύτερη λέξη στο Ενοριακό Δελτίο είναι: ΣΥΓΓΝΩΜΗ

Ζητώ συγγνώμη, σε κάποιους που πιθανώς στενοχώρησα, σε κάποιους που πιθανώς δεν έδωσα προσοχή …ζητώ συγγνώμη. Δεν έχω να σας πω κάτι άλλο, κοντά θα είμαστε, θα τα λέμε και… ένα μεγάλο-μεγάλο ευχαριστώ στους πιο στενούς συνεργάτες, σε αυτούς που με απλότητα κάθε μέρα βοηθούσαν σε πολλά πράγματα. Δεν θέλω να αναφέρω ονόματα γιατί μπορεί κάποιον να ξεχάσω και να τον στενοχωρήσω ,αλλά εσείς ξέρετε ποιοι είστε!!!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!

Τα χειροκροτήματα έκλεισαν «το αντίο» του π.Νίκου…

Ακολούθησε ο π.Ιωσήφ:

Σήμερα είναι ευκαιρία να ειπωθούν κάποια πράγματα τα οποία συνέβησαν αλλά δεν τα συνειδητοποιούμε και όλα όσα ειπώθηκαν σήμερα και την προηγούμενη Κυριακή στον Άγιο Γεώργιο για τον π.Νίκο εκφράζουν τα συναισθήματά σας αλλά θεωρώ ότι είναι λίγα, όχι επειδή έχετε κακή πρόθεση απλά το έργο που έχει προσφέρει ο π.Νίκος δεν μπορεί να μετρηθεί.

Πρώτον επειδή το πνευματικό έργο δεν μπορεί να μετρηθεί.

Όταν βάψεις μία Εκκλησία, αυτό φαίνεται και τότε λένε, αυτός ο Παπάς έβαψε την Εκκλησία άρα είναι δραστήριος, ενώ όταν έχει συμβουλέψει ,όταν έχει ακούσει, όταν έχει παρηγορήσει ,όταν έχει βοηθήσει εκατοντάδες ανθρώπους δεν θα έλθουν ποτέ να το πούνε, αλλά εκείνοι το ξέρουν.

Αυτό το πνευματικό έργο είναι το πιο σημαντικό που αφήνει πίσω του ο π.Νίκος, για αυτό δεν θα τον ξεχάσετε ποτέ και αυτό είναι το δύσκολο που καλούμαστε να συνεχίσουμε ο π.Αντρέας και εγώ, αυτό το πνευματικό έργο προς εσάς και μαζί με εσάς που έκανε ο π.Νίκος.
Εγώ μπορεί να έχω πάει σε πολλές Ενορίες και να έχω μία «ιστορία» μέχρι τώρα αλλά και ο π.Νίκος έχει μία «σπουδαία ιστορία» έστω και στην πρώτη του Αγάπη τον Άγιο Σεβαστιανό!!!

Τελειώνοντας ο π.Ιωσήφ αστειευόμενος απευθύνθηκε στον π.Νίκο και τον ρώτησε αν θέλει να παραμείνει… προσπαθώντας να αλλάξει την ήδη συγκινησιακή ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί σε ατμόσφαιρα χαράς.

Ακολούθως ο π.Αντρέας προσπάθησε να πει μερικά λόγια:

Ο π.Ιωσήφ είπε καλά, εγώ γνωρίζω πολλές γλώσσες αλλά δεν γνωρίζω ακόμα καλά τα Ελληνικά για αυτό… ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!

Ο π.Αντρέας έδειξε για ακόμα μία φορά την απλότητα και την καλοσύνη του χαρακτήρα του.

Αμέσως μετά οι 3 Ιερείς ευλόγησαν τους πιστούς και στην είσοδο του Αγίου Σεβαστιανού δέχθηκαν τις ευχαριστίες ο π.Νίκος και το καλωσόρισμα οι π.Ιωσήφ-π.Αντρέας των Ενοριτών του Αγίου Σεβαστιανού.

Η Ενορία είχε ετοιμάσει και ένα γλυκό-αναψυκτικό για όλους.

Τα δάκρυα συγκίνησης όλων, απέδειξαν έμπρακτα το τεράστιο έργο που κάνατε π.Νίκο.

Η συγκίνηση αυτή δίνει και σε εσάς π.Ιωσήφ και π.Αντρέα τα εχέγγυα να γνωρίζετε ότι θα έχετε δίπλα σας ανθρώπους που θα είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να στηρίξουν το δύσκολο έργο σας!!!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ π.Νίκο… ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ π.Ιωσήφ και π.Αντρέα

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΖΙ ΣΑΣ

Λεονάρδος Ιωάν.Βαμβακάρης

Πηγή: episkopisyrou.gr

Εορτασμός της Παναγίας του Καρμήλου στην Άνω Σύρο

Την Παρασκευή 15 Ιουλίου 2016 η Ενορία Αγίου Γεωργίου εόρτασε την εορτή της Παναγίας του όρους Καρμήλου.

Την ημέρα αυτή στην ομώνυμη Εκκλησία στο λόφο της Άνω Σύρου, στις 7 το απόγευμα τελέσθηκε Ψαλτή Θεία Λειτουργία από τον Εφημέριο της Ενορίας π.Ιωσήφ Πρίντεζη και συλλειτούργησαν μαζί του ο π.Νίκος Ρούσσος Εφημέριος Ευαγγελιστρίας Ερμουπόλεως και Παναγίας Φανερωμένης Χρούσσων, ο π.Στέφανος Αρμακόλλας Ηγούμενος της Μονής των π.Καπουκίνων στην Άνω Σύρο και ο π. Μίρεκ Zajac.

Η Χορωδία του Αγίου Γεωργίου και την ημέρα αυτή βοήθησε με τους ψαλμούς της όλους τους παρόντες πιστούς να προσευχηθούν με θρησκευτική κατάνυξη και πνευματική ανάταση στην Παναγιά μας.

Παρόντες αρκετοί Ενορίτες και ανάμεσά τους η Έπαρχος των Αδελφών του Αγίου Ιωσήφ της Εμφανίσεως, σε Ελλάδα – Κύπρο, Αδελφή Αλμπέρτα Στεφάνου.

Ο π. Ιωσήφ άρχισε το κήρυγμά του αναφέροντας ιστορικά στοιχεία που αναφέρονται στο Όρος Κάρμηλο.

Κατόπιν τόνισε, ότι σήμερα γιορτάζουμε την Παναγία του Όρους Καρμήλου επειδή στο Όρος Κάρμηλο χτίστηκε η 1η εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία.Αυτό έγινε μετά την μετάσταση της Παναγίας χωρίς να γνωρίζουμε πότε ακριβώς.

Οι μοναχοί που ζούσαν στην Εκκλησία αυτή ονομαζόντουσαν Καρμελίτες και το Τάγμα τους έγινε γνωστό από το 1251 και μετά όταν η Παναγία εμφανίσθηκε στον Ηγούμενο και του παρουσίασε το επωμίδιο, ένα φυλακτό με την εικόνα της Παναγίας, και η Παναγία υποσχέθηκε ιδιαίτερη προστασία σε όποιον φοράει το φυλαχτό αυτό κατάσαρκα.

Τα βουνά στην αρχαιότητα αποτελούσαν μέρη ασφαλή για το κτίσιμο μιας πόλης και για να μην είναι προσιτή στους εχθρούς και για να αφήσουν τις πεδιάδες για καλλιέργεια.

Πολλές φορές ο Θεός παρουσιάζεται στους ψαλμούς και στην Παλαιά Διαθήκη ως βράχος ,ως το όρος ή ως οχυρομένη πόλη και αυτή η εικόνα θέλει να μας φανερώσει την ασφάλεια κοντά στο Θεό.

Ο Ιωάννης πήρε την Παναγία στο σπίτι του, υπό την προστασία του, αλλά όλοι είμαστε υπό την προστασία του Θεού μέσα στο δικό Του σπίτι, που είναι η Εκκλησία.

Όποιος τηρεί τα λόγια του Χριστού, όπως τα τήρησε η Παναγία, έχει θεμελιωμένη τη ζωή του στο βράχο και ναι μεν από τη μία μεριά έχουμε το όρος του Γολγοθά που μας φανερώνει την πιστότητα του Ιησού στο θέλημα του Πατέρα Του μέχρι τέλος, αλλά από την άλλη έχουμε και τον Αναστημένο Χριστό που βγαίνει από το βράχο, που βγαίνει μέσα από το λαξευμένο μνήμα πάνω σε ένα βουνό.

Όλες αυτές οι εικόνες θέλουν να μας διαβεβαιώσουν, για την ασφάλεια που μας παρέχει ο Θεός και η Παναγία.

Ο Θεός είναι πιστός απέναντί μας, είναι φύλακάς μας και η Παναγία μένει πιστή στο θέλημα του Θεού.

Είναι πρότυπο πιστότητας, για μας τους Χριστιανούς.

Και ο π.Ιωσήφ τελείωσε τονίζοντας οτι και εμείς είμαστε ασφαλείς όταν είμαστε πιστοί στο Θεό, διαφορετικά ποιος ξέρει σε τι περιπέτειες θα μπλέξουμε!!!

Σε μία από τις Δεήσεις μάθαμε από τον π.Νίκο οτι ο π.Ιωσήφ είχε επέτειο 21 ετών ιερατικής χειροτονίας. Χειροτονήθηκε στις 15 ιουλίου 1995 στον Ιερό Ναό της Παναγίας Φανερωμένης μαζί με τον νυν Επίσκοπο Σύρου – Θήρας – Κρήτης π.Πέτρο Στεφάνου και τον π.Γιάννη Ασημάκη του Βικαριάτου Θεσσαλονίκης.

Φυσικά προσευχηθήκαμε ο Ύψιστος να συνεχίσει να είναι πάντα δίπλα του για να συνεχίσει το έργο που έχει αρχίσει!!!!!

Με το τέλος της Θείας Λειτουργίας ευχηθήκαμε σε όσες παρούσες Καρμελίνες εόρταζαν και σιγοψιθυρίζαμε όλοι…

ΜΑΝΑ ΓΛΥΚΕΙΑ ΜΕΙΝΕ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΙΑ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΤΙΓΜΗ!!!!

Λεονάρδος Ιωάν.Βαμβακάρης

Δείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό εδώ.

Πηγή episkopisyrou.gr

Τελετή Παράδοσης – Παραλαβής Ενοριών Άνω Σύρου

Παράδοση-Παραλαβή Εφημερίων Ενοριών Αγίου Γεωργίου και Αγίου Σεβαστιανού

Την Κυριακή 10 Ιουλίου 2016 στις 11 το πρωί στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην κορυφή της Άνω Σύρου ο Σεβασμιότατος Επίσκοπος Σύρου και Αποστολικός Τοποτηρητής Θήρας-Κρήτης π. Πέτρος Στεφάνου παρέστη στην τελετή ανάληψης καθηκόντων του νέου Εφημερίου Αγίου Γεωργίου – Αγίου Σεβαστιανού π. Ιωσήφ Πρίντεζη με βοηθό Εφημερίου τον π. Αντρέα Grajewski από τον απερχόμενο Εφημέριο π. Νίκο Ρούσσο.

Η τελετή άρχισε με Αρχιερατικό Συλλείτουργο στο οποίο προίστατο ο Σεβασμιότατος Επίσκοπος π. Πέτρος και συλλειτούργησαν μαζί του οι 3 Ιερείς π. Ιωσήφ, π. Νίκος και π. Αντρέας.

Ο Καθεδρικός Ναός ήταν γεμάτος από τα μέλη των Ενοριακών Συμβουλίων των 2 Ενοριών, πολλούς Ενορίτες αυτών αλλά και λαικούς άλλων Ενοριών από τη Σύρο και την Αθήνα.

Η πολυπληθείς Χορωδία του Αγίου Γεωργίου έψαλλε με εξαιρετική επιτυχία τους ύμνους της Θείας Λειτουργίας και περιμένει τον ερχομό τεχνικού από την Ιταλία, ο οποίος κατά δήλωση του Σεβασμιοτάτου, θα παραμείνει επί 10ήμερο περίπου στον Άγιο Γεώργιο ώστε να ελέγξει, να επισκευάσει όπου χρειάζεται αλλά και να βελτιώσει τη λειτουργία του εξαιρετικού μουσικού οργάνου που έχει ο Ιερός Ναός.

Ο Σεβασμιότατος στο κήρυγμά του τόνισε:

Ο Λόγος του Θεού αυτή την Κυριακή «πηγαίνει κατ’ ευθείαν στην καρδιά» του Ευαγγελικού μηνύματος.

Δεν μπορεί κάποιος να λέγεται Χριστιανός, αν δεν επιθυμεί με όλη του την καρδιά να εφαρμόσει στη ζωή του το μήνυμα αυτών των αναγνωσμάτων.

Γιατί μας παρουσιάζει αυτό που ζητά ο Θεός από μας και που δεν είναι άλλο, από το να τον αγαπήσουμε με όλη μας την καρδιά, με όλη μας τη διάνοια, με όλη μας τη δύναμη, αλλά να αγαπήσουμε και τον πλησίον μας όπως τον εαυτόν μας.

Η παραβολή που ακούσαμε, του Καλού Σαμαρείτη, αυτό μας δείχνει.

Μας δείχνει, πώς μπορούμε να κάνουμε πράξη αυτή την εντολή που μας άφησε ο Ιησούς Χριστός.

Και ο Ιησούς μιλούσε με παραβολές , δηλαδή με αυτές τις μικρές ιστορίες παρμένες από τη ζωή, σχετικά με τη βασιλεία του Θεού, για να γίνει απόλυτα κατανοητό το μήνυμά Του, από όλους.

Μας είπε λοιπόν με απλά λόγια, πώς εμείς οι άνθρωποι μπορούμε να είμαστε πλησίον στον συνάνθρωπό μας.

Όμως ο πρώτος και πιο μεγάλος Σαμαρείτης ,εκείνος που πραγματικά είναι πλησίον στον καθένα από εμάς ,γνωρίζουμε πως είναι ο Ιησούς Χριστός.

Είναι ο Ιησούς Χριστός ο οποίος φορτώθηκε ,πήρε επάνω Του τις αμαρτίες μας

Εκείνος ο οποίος συνεχίζει να θεραπεύει τις πληγές μας, Εκείνος ο οποίος συνεχίζει να μας στηρίζει στη ζωή μας, όταν οι άλλοι, όπως και στην περίπτωση που ακούσαμε στο Ιερό Ευαγγέλιο αυτού του άτυχου ανθρώπου ,μας κτυπούν με τις προσβολές, με τις κακίες τους ,με την αδιαφορία τους ,με την ειρωνεία τους, και αντί να μας βοηθήσουν, να μας στηρίξουν στην δυσκολία μας, περνούν δίπλα μας αδιάφοροι ,μας φέρονται με κακία και μας σπρώχνουν ακόμα πιο βαθιά στην απελπισία μας.

Τότε είναι ο Ιησούς Χριστός εκείνος ο Καλός Σαμαρείτης ο οποίος θέλει να μας θεραπεύσει αρκεί εμείς να ανοίξουμε τα χέρια μας και να δεχθούμε την αγκαλιά του.

Γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά αδέλφια μου, ότι η κοινωνία μας, παρά τη μεγάλη πρόοδο που έχει ,γίνεται όλο και περισσότερο απάνθρωπη.

Κυριαρχεί πλέον η αδιαφορία προς τον πλησίον, κυριαρχεί ο εγωκεντρισμός.

Ιδιαίτερα τώρα με την οικονομική κρίση , ο καθένας κοιτάει πρώτα τον εαυτό του, την οικογένειά του και συχνά παρουσιάζονται τέτοια φαινόμενα στην κοινωνία μας ακόμα και στη Σύρο, ανθρώπων οι οποίοι αδιαφορούν επιδεικτικά για τον πλησίον τους .

Έτσι λοιπόν ο Ιησούς , αυτός ο καλός Σαμαρείτης ,ο οποίος θεραπεύει και φροντίζει τον καθένα από μας, ο οποίος ευσπλαχνίζεται τον άνθρωπο και τον συντρέχει γίνεται για μας σήμερα το παράδειγμα προς μίμηση .

Γιατί ακούσαμε στο τέλος αυτής της παραβολής τι είπε ο Ιησούς Χριστός σε αυτόν τον νομοδιδάσκαλο: «Πήγαινε και κάνε και εσύ το ίδιο»

Και είναι αυτά τα λόγια τα οποία πρέπει να αντηχούν στα αυτιά μας όλη αυτή την εβδομάδα, που καλούμαστε ακούγοντας αυτό το Ιερό Ευαγγέλιο, να το κάνουμε πράξη.
«Πήγαινε και κάνε και εσύ το ίδιο»

Φεύγοντας από εδώ άφησε στην καρδιά σου να κυριαρχήσει η Χριστιανική Αγάπη, βάλε κατά μέρος τον εγωισμό σου, και γίνε θυσία για τον πρώτο που θα συναντήσεις και θα έχει την ανάγκη σου.

Κοίταξέ τον στα μάτια, συνειδητοποίησε ότι είναι αδελφός σου και προσπάθησε να κάνεις ότι περνάει από το χέρι σου για να τον στηρίξεις, να τον βοηθήσεις ,να τον κάνεις να σηκωθεί και πάλι.

Άφησε τους υπολογισμούς ,άφησε τα δικά σου ενδιαφέροντα και συμφέροντα και κοίταξε τον άλλον κατάματα.

Αυτό μας καλεί να κάνουμε σήμερα ο Ιησούς Χριστός.

Για να το κάνουμε έχουμε την δική Του δύναμη ,δεν αρκεί μόνο η δική μας επιθυμία και θέληση , γιατί είμαστε άνθρωποι αδύναμοι.

Πρέπει να στηριζόμαστε σε Εκείνον, ο οποίος στηρίζει όποιον τον επικαλείται.
Να μας δώσει την δική Του Αγάπη, να μας στηρίξει με τη δική Του δύναμη, να βλέπουμε τον κόσμο με τα δικά Του μάτια, ώστε να μπορούμε να διακρίνουμε τον πλησίον μας, να κάνουμε πλησίον τον αναγκεμένο και να τον στηρίζουμε με τα έργα μας ,με το λόγο μας και με τη ζωή μας!!!

Μετά το κήρυγμα ακολούθησε η ανανέωση των Ιερατικών υποσχέσεων του νέου Εφημερίου π. Ιωσήφ ενώπιον του Σεβασμιοτάτου π. Πέτρου.

Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας το Ενοριακό Συμβούλιο του Αγίου Γεωργίου είχε ετοιμάσει ένα κατάλληλο βίντεο στο οποίο όπως τόνισε ο εκπρόσωπός του κ. Γιώργος Σιγάλας

Θέλησε να θυμίσει στον π. Νίκο ευχάριστες στιγμές των 7 ετών που ήταν κοντά τους.

Ο κ. Σιγάλας τόνισε ότι στο πρόσωπό του βρήκαν ένα ιερέα πρόθυμο να ανταποκριθεί σε οποιαδήποτε πρωτοβουλία της Ενοριακής Κοινότητας και είναι βέβαιοι ότι την ίδια Αγάπη και Συμπαράσταση θα βρει και στην Ενοριακή Κοινότητα της Παναγίας Ευαγγελίστριας στην οποία μετακινείται.

Μία εικόνα της Παναγίας Μητέρας για το γραφείο του και ένα μικρό φυλακτό με την εικόνα του Εσταυρωμένου Χριστού ήταν τα δώρα που δόθηκαν στον π.Νίκο από την Ενοριακή Κοινότητα Αγίου Γεωργίου μαζί με τις ευχές όλων να τον προστατεύουν πάντα.

Ο π. Νίκος μέσα σε πολλά χειροκροτήματα και πολύ-πολύ συγκίνηση είπε ότι όσα αναφέρθηκαν σχετικά με την συνεργασία του με την Ενοριακή Κοινότητα του Αγίου Γεωργίου ήταν αλήθεια χωρίς καμία υπερβολή και συνέχισε λέγοντας ότι οι Ιερείς συνεχίζουν να κάνουν αυτό που πρέπει δηλαδή να κηρύττουν το Ευαγγέλιο και να μεταδίδουν το λόγο του Χριστού.

Τόσο λοιπόν εκείνος όσο και οι άλλοι 2 Ιερείς θα συνεχίσουν με τον ίδιο ζήλο και στα νέα τους καθήκοντα.

Ακολούθησε το Καλώς ήλθε στον π. Ιωσήφ ο οποίος δεν είναι άγνωστος στην Ενορία αφού για μία 5ετία περίπου στο παρελθόν ασκούσε τα καθήκοντα Εφημερίου του Αγίου Γεωργίου.

Ευχή όλων των Ενοριτών είναι με τη συνεργασία του π.Αντρέα να προσπαθήσουν όλοι μαζί να ανεβάσουν ένα σκαλοπάτι πιο ψηλά την Ενορία του Αγίου Γεωργίου.

Ένα μπουκέτο λουλούδια στον π.Ιωσήφ και στον π.Αντρέα ολοκλήρωσαν το καλωσόρισμα.

Ο π.Ιωσήφ ευχαρίστησε για όσα ελέχθησαν για εκείνον τόνισε ότι «επανήλθε», διαβεβαίωσε ότι θα συνεχίσει το έργο του π.Νίκου και ευχήθηκε να φανεί αντάξιος του προκατόχου του!!!

Πριν τα τελευταία λόγια του Σεβασμιοτάτου ο κ. Σιγάλας ευχαρίστησε και τον Καπουκίνο Ιερομόναχο π. Στέφανο Αρμακόλα ο οποίος στήριξε όλα αυτά τα χρόνια τον π.Νίκο και λόγω ανειλημμένων εκκλησιαστικών υποχρεώσεων δεν ήταν παρών.

Τέλος ο Σεβασμιότατος έκλεισε την όμορφη αυτή συγκέντρωση δίνοντας συγχαρητήρια στον π.Νίκο για όσα πολλά έκανε στην Ενορία του Αγίου Γεωργίου όλα αυτά τα χρόνια αλλά τα συγχαρητήρια έδωσε και σε όλα τα μέλη της Ενορίας τα οποία, άλλο λίγο, άλλο πολύ ήταν δίπλα στον Εφημέριό τους γιατί ο Εφημέριος από μόνος του δεν μπορεί να κάνει τίποτα.

Για το λόγο αυτό ο π.Ιωσήφ είναι τυχερός που έρχεται σε μία τόσο ενεργή Ενορία και το γεγονός ότι η Ενορία τον γνωρίζει θα μπορέσει να συνεχίσει με τους ρυθμούς του π.Νίκου.

Επίσης τόνισε την ιδιομορφία της Ενορίας λόγω του γεγονότος ότι ο Άγιος Γεώργιος είναι Καθεδρικός Ναός και ιδίως τώρα που τα τελευταία χρόνια έγιναν τα μεγάλα έργα συντήρησής
του και απαιτείται πλέον ιδιαίτερη φροντίδα στη συνέχεια ώστε να μπορέσει να διατηρηθεί σε καλή κατάσταση όσο γίνεται περισσότερο.

Κατόπιν οι γυναίκες της Ενορίας είχαν φροντίσει να φτιάξουν ορισμένα όμορφα γλυκά με τα οποία η Ενορία κέρασε όλους τους παρευρισκομένους.

Ευχή και Πίστη όλων είναι ότι ο π.Ιωσήφ και ο π.Αντρέας θα έχουν τη βοήθειά Του και τη στήριξή Του στο δύσκολο έργο που αναλαμβάνουν!!!!

Λεονάρδος Ιωάν.Βαμβακάρης

Δείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό εδώ.

Πηγή episkopisyrou.gr