Αρχείο κατηγορίας Νάξος

ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ

Με ιδιαίτερη θρησκευτική λαμπρότητα εορτάστηκε στη Νάξο η Κυριακή των Βαΐων. Η Εκκλησία στο πρώτο μέρος της όλης Ιεροτελεστίας ζει την θριαμβευτική είσοδο του Ιησού στα Ιεροσόλυμα και στο δεύτερο μέρος  εισαγάγει στο πνεύμα της Μεγάλης Εβδομάδας με αποκορύφωμα το Πασχαλινό τριήμερο.

Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι ο καιρός που οι πιστοί μπορούν να βιώσουν αυτό για το οποίο προετοιμάστηκαν κατά την περίοδο της Τεσσαρακοστής και να ζήσουν έντονα τα Μυστήρια τα λύτρωσης και της σωτηρίας.

Η όλη Ιεροτελεστία στην ενοριακή κοινότητα της Νάξου ξεκίνησε στο Παρεκκλήσιο της Αμιάντως Συλληφθείσας Θεοτόκου (καπέλα). Εκεί έγινε η ευλογία των Βαΐων και από εκεί με λιτανεία φθάσαμε στον Μητροπολιτικό Ναό, για να ακούσομε το Λόγο του Κυρίου με το Πάθος και στη συνέχεια να συμμετάσχομε στο Μυστήριο της Ευχαριστίας.

Στη Λιτανεία οι πιστοί βοηθούμενοι από την ενοριακή χορωδία με η διεύθυνση της μουσικού Λίας Πρίντεζη  έψαλαν τους ύμνους με τους οποίους ο Εβραϊκός λαός υποδέχτηκε τον Ιησού στο Ναό στα Ιεροσόλυμα.

Στην  όλη Ιεροτελεστία προΐστατο ο Αρχιεπίσκοπός μας π. Νικόλαος και συλλειτούργησαν μαζί ο Αρχιερατικός Επίτροπος Νάξου και Πάρου, π. Μανώλης και ο Ιερομόναχος π. Φερνάδος της Κοινότητας στην Τήνο του Μοναχικού Τάγματος « Ενσαρκωμένος Θείος Λόγος».

Ο Εφημέριος ταξίδεψε στην Πάρο για να τελέσει  εκεί, στον Ενοριακό Ναό του Αγίου Αντωνίου στην Παροικιά Πάρου, την ευλογία των Βαΐων και τη Θεία Λειτουργία.

Η συμμετοχή του κόσμου ήταν ανέλπιστα εντυπωσιακή και ο ναός πλημμύρισε από πολλά παιδιά, έφηβους, νέους και νέες, νεαρά ζευγάρια. Ήταν μια εικόνα και μια πραγματικά  αληθινά γιορτινή. Στην Πάρο, τις Ακολουθίες του Πασχαλινού τριημέρου θα καλύψει ο π. Φερνάδος.

Ο Σεβασμιότατος κατά το κήρυγμά του αναφέρθηκε στην ευκολία με την  οποία ο λαός άλλαζε τη στάση του έναντι του Χριστού.
Ενώ την Κυριακή των Βαΐων τον υποδέχτηκε με κραυγές και ψαλμούς «ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου», μετά από λίγες ημέρες, τα αισθήματα του ενθουσιασμού, χαράς και δοξολογίας μετατράπηκαν σε κραυγές μίσους, έχθρας και καταδίκης. «άρον, άρον σταύρωσαν αυτόν».

Είπε μεταξύ  άλλων:

Ο Ιησούς σήμερα εισήλθε επίσημα στην Ιερουσαλήμ ξεκινώντας από το Όρος των Ελαιών συνοδευόμενος από ένα πλήθος που τον επευφημεί: αυτό είναι το εορταστικό πρελούδιο του Πάσχα, η εκπλήρωση του μυστηρίου του θανάτου και της Ανάστασης του Χριστού. Αυτό τελεί σήμερα η Εκκλησία με μια επίσημη λειτουργία η οποία ξεκίνησε με την ευλογία των βαΐων και την λιτανεία προς τον Μητροπολιτικό μας Ναό .

Σήμερα οφείλουμε να προβληματιστούμε για την Ιεροτελεστία  αυτής της Κυριακής η οποία ενώνει «τη χαρά και τη γιορτή» όλων μας  με την «πικρή και οδυνηρή γεύση» της ιστορίας του Πάθους. Σε αυτή την αφήγηση, αποκαλύπτονται «συναισθήματα αντιφατικά» που συχνά βιώνει ο άνθρωπος σε κάθε εποχή.

Υπάρχουν πολλοί ικανοί να αγαπούν πολύ… αλλά και πολλοί που  μισούν πολύ –, ικανοί και θαρραλέοι για γενναίες θυσίες αλλά και δειλοί  που και σήμερα ξέρουν «να νίπτουν τας χείρας τους» αντί να παίρνουν τις ευθύνες τους, ικανοί για πιστότητα αλλά και για μεγάλη εγκατάλειψη και προδοσία. Και είναι εμφανές σε όλη αυτή την αφήγηση του Ευαγγελίου ότι η χαρά που προκαλείται από τον Ιησού δημιουργεί είναι και χαρά για όσους  τον αγαπούν αλλά είναι και ενόχληση και εκνευρισμός για όσους τον μισούν.

Εκείνοι που χαίρονται με τον Ιησού, είναι εκείνοι που ξαναβρήκαν σε Αυτόν “την εμπιστοσύνη”, “την αξιοπρέπεια”, “τη συγχώρεση”, “την ελπίδα”, που έχουν βιώσει τη «συμπόνια» Του και που μπορούν επομένως να φωνάξουν: «Ευλογημένος εκείνος που έρχεται στο όνομα του Κυρίου». Ωστόσο, δεν ισχύει για όλους αυτό:

Αυτή η δοξαστική χαρά όμως καταλήγει ενοχλητική και γίνεται παράλογη και σκανδαλώδης για όσους θεωρούν τους εαυτούς των δίκαιους και «πιστούς» στον νόμο και τους τελετουργικούς κανόνες. Απαράδεχτη χαρά για όσους έχουν αποκλείσει την ευαισθησία έναντι του πόνου, των βασάνων και της δυστυχίας. Απαράδεκτη χαρά για όσους έχουν χάσει τη μνήμη τους και έχουν ξεχάσει τις τόσες πολλές ευλογίες που έλαβαν. Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβουν τη χαρά και τη γιορτή της ευσπλαχνίας του Θεού όσοι προσπαθούν να δικαιολογήσουν τον εαυτό τους, ακόμη και όταν έχουν δίκιο! Πόσο δύσκολο είναι να μπορέσουν να μοιραστούν αυτή τη χαρά όσοι εμπιστεύονται μόνο στη δική τους δύναμη και νιώθουν ανώτεροι των άλλων.

Έτσι η ζητωκραυγή του : «ευλογημένος ο ερχόμενος μετατρέπεται σε κραυγή»: «Σταύρωσέ τον!», Μια κραυγή που δεν είναι  «αυθόρμητη», αλλά «κατασκευασμένη» από με «περιφρόνηση, με συκοφαντία, με την παρουσίαση ψεύτικων μαρτυριών»: είναι «η φωνή εκείνων που χειραγωγούν» που  «μακιγιάρουν την πραγματικότητα», που «παγιδεύουν» τους άλλους για να περάσουν το δικό τους, «για να αποκτήσουν δύναμη» και «να κάνουν να σιωπήσουν οι φωνές που διαφωνούν». Το «Σταύρωσέ τον !» είναι μια φωνή «κατασκευασμένη μέσα από τις απαιτήσεις της αυτάρκειας, της υπερηφάνειας, της αλαζονείας»:

Και έτσι στο τέλος κάνουν να σιωπήσει η γιορτή του λαού, καταστρέφεται η ελπίδα, σκοτώνονται τα όνειρα, εξαφανίζεται  η χαρά. Έτσι στο τέλος η καρδιά γίνεται τυφλή και η φιλανθρωπία ψυχρή. Αυτή είναι η κραυγή «όποιος μπορεί ας σώσει τον εαυτόν του» που επιθυμεί να αποκοιμίσει την αλληλεγγύη, να σβήσει τα ιδανικά, να κάνει το βλέμμα αδιάφορο… είναι η φωνή που προσπαθεί να καταργήσει την συμπόνια, την αγάπη που είναι η φαινομενική αδυναμία του Θεού.

Μοναδικό «αντίδοτο» μπροστά σε όλες «αυτές τις φωνές που ουρλιάζουν», είναι «να κοιτάξουμε τον σταυρό του Χριστού» και να αφεθούμε να μας «συμβουλεύσει» ο Εσταυρωμένος με την «τελευταία φωνή» του, «Πατέρα συγχώρησέ τους». Μια φωνή αγάπης για καθένα από εμάς, «αγίους και αμαρτωλούς», «νέους και ηλικιωμένους». Φωνή σωτηρίας ώστε «κανείς να μη σβήσει τη χαρά του Ευαγγελίου», κανείς να μη παραμένει «απόμακρος» από την ευσπλαχνία του Πατέρα:

Κοιτάμε τον σταυρό σημαίνει αφηνόμαστε να μας συμβουλεύσει για  τις προτεραιότητές μας, τις επιλογές και τις ενέργειές μας. Σημαίνει αναρωτιόμαστε για την ευαισθησία μας προς εκείνους που σήμερα σταυρώνονται; Αδελφοί μου και αδελφές μου ας διερωτηθούμε με ειλικρίνεια: Ιησούς συνεχίζει να αποτελεί κίνητρο χαράς και αίνου μέσα στην καρδιά μας ή ντρεπόμαστε για τις προτεραιότητές της προς τους αμαρτωλούς, τους τελευταίους και τους ξεχασμένους;

Εύχομαι πρώτα σε όλους τους σημερινούς  σταυρωμένους συνανθρώπους μας να γιορτάσουν την Ανάσταση του Κυρίου και τη δική τους και σε όλους του Χριστιανούς της γης που μαζί μας σήμερα ξεκινούν την Μεγάλη και Αγία Εβδομάδα: Καλό και Άγιο Πάσχα.

Μετά την τελική ευλογία και την απόλυση ο Σεβασμιότατος απευθυνόμενος σε όλους τους αλλοδαπούς πού ήταν παρόντες στο ναό τους πολλούς Αλβανούς αδελφούς με όλα τα μέλη των οικογενειών τους, τους ευχήθηκε Καλό Πάσχα στις οικογένειές τους και στην πατρίδα τους. Συμμερίστηκε τον πόνο τους που δεν μπορούν να συνεορτάσουν με τις οικογένειές τους στην Πατρίδα τους.
Και συνέχισε λέγοντας πως σημασία δεν έχει πότε θα εορτάζουμε το Πάσχα, αλλά πως  θα το εορτάζουμε. Μακάρι να έλθει η ευλογημένη
ώρα το συντομότερο, όταν όλοι οι Χριστιανοί, αντί να κοιτάζουν τα άστρα για να υπολογίζει  ο καθένας με το δικό του ημερολόγιο,
πότε είναι η πρώτη Κυριακή της εαρινής πανσελήνου, να κοιτάζουν το καλό που θα προκύψει για την πίστη τους, όταν όλοι μαζί θα γιορτάζουμε  το Πάσχα του Κυρίου με σκοπό και ελπίδα να γίνει το Πάσχα όλης  της Εκκλησίας.

Ο Σεβασμιότατος ευχαρίστησε τον π. Μανώλη, τον εφημέριο π Γεώργιο, το ενοριακό συμβούλιο και όλα τα μέλη της Εκκλησίας για την προσπάθεια που καταβάλουν όλοι μαζί για μία πιο αποτελεσματική αποστολή της ενοριακής κοινότητας της Μητροπολιτικής ενορίας στη Νάξο. Τα αποτελέσματα ήδη έχουν αρχίσει να φαίνονται σιγά-σιγά.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας  είχε τη χαρά να συναντηθεί με το ποίμνιο του στην Ενοριακή αίθουσα και με μια ζεστή και εγκάρδια χειραψία να ευχηθεί σε όλους:  Καλό και ευλογημένο Άγιο Πάσχα.

Πηγη kantam.gr

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ

Με επισημότητα εορτάστηκε η Πανήγυρη του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου στον ομώνυμο Ιερό Ναό της πόλεως Νάξου. Την παραμονή εψάλη ο Εσπερινός ενώ ανήμερα το απόγευμα τελέστηκε από τον εφημέριο π. Γεώργιο Παλαμάρη η Θεία Λειτουργία την οποία παρακολούθησαν ευλαβείς πιστοί και από τα δύο χριστιανικά δόγματα.

Ο εφημέριος στο κήρυγμά του αναφερόμενος στην ευαγγελική περικοπή της ημέρας και πιο συγκεκριμένα στον πλούσιο νέο ο οποίος προβληματισμένος ρωτούσε τον Ιησού τι πρέπει να κάνει για να κερδίσει την αιώνια ζωή, παρατήρησε ότι δεν επαρκεί απλώς να περιοριζόμαστε στην τυπική έστω και πιστή τήρηση και εφαρμογή των κανόνων, διότι αυτό μας καθιστά καλούς αλλά όχι τέλειους. Μας οδηγεί σε ένα σημαντικό σημείο, αλλά δεν μας γεμίζει ικανοποίηση, ιδιαίτερα όταν γνωρίζουμε ότι ο εαυτός μας μπορεί το κάτι παραπάνω. Αντιθέτως, ακολουθώντας και το παράδειγμα που ακολούθησε ο Άγιος Αντώνιος, θα πρέπει να αγωνιζόμαστε και να προσπαθούμε συνεχώς να αγγίξουμε και να ξεπεράσουμε εμπράκτως τα όρια της προσωπικής μας προσπάθειας για την επίτευξη της τελειότητας. Μόνο έτσι θα ανέβουμε σκαλοπάτι και θα μεταβούμε από το επίπεδο του τυπικά καλού στο επίπεδο του τέλειου που αποτελεί το διακαή πόθο και τον υψηλότερο στόχο.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας δόθηκε η ευλογία και ακολούθησε ο ασπασμός των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Αντωνίου.

Πηγη kantam.gr

Η γιορτή του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου στο λιμάνι

Τρίτη 16 Ιανουαρίου και για μία ακόμη χρονιά (3η διαδοχική) ανοίγουν οι πόρτες της εκκλησίας του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου… Ιερός Ναός που βρίσκεται στη παραλία της Νάξου – γοτθικού ρυθμού με μεγάλη ιστορία καθότι αποτελούσε τμήμα μοναστηρίου και πέρασε στα χέρια του τάγματος των Ιωανιτών… Ο σημερινός Εσπερινός θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με την σχετική ανακοίνωση από την Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου, Μυκόνου, Τήνου και Ανδρου, το απόγευμα λίγο μετά τις 5.30 ενώ την ίδια ώρα την Τετάρτη θα έχουμε την τέλεση της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας και ο ασπασμός των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Αντωνίου…

Όμως, ενδιαφέρουσα είναι η ιστορία του ιερού Ναού που χρονολογείται από τον 15ο αιώνα και για πρώτη φορά την γνωρίζουμε μέσα από κείμενο του πατήρ Εμμανουήλ Ρεμούνδου… Και έχει τη σημασία του καθότι στηρίζεται στις πληροφορίες που υπάρχουν (γραπτές και προφορικές) στην Καθολική Αρχιεπισκοπή…

Ας δούμε τι αναφέρει για την ιστορία του Ιερού Ναού…

«Υπάρχει μια ιστορία του Ιάκωβου Bossio του 1452, που λέει ότι ο Ναός

έγινε Δωρητήριο στο τάγμα των Ιπποτών του αγίου Ιωάννου των Ιεροσολύμων, από την Φραγκίσκα Κρίσπου, Δούκισσας του Αιγαίου Πελάγους, χήρα του Δούκα Ιωάννου Κρίσπου , προχωρώντας σε δωρητήριο την εκκλησία και το μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου. Πολλοί ιστορικοί λένε ότι ο ναός είναι παλαιότερος του 1440. Και ότι κτίσθηκε  με έξοδα των Ιωαννιτών της Ρόδου.

Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες ιστορικών αλλά και περιηγητών που μιλούν για αυτόν τον ναό, όπως ο Bossio, ο Saulgeur, ο Homh, ο Tourhefort, ο Coronelli , ο Buchon , κλπ.

Ο ναός είναι τρίκλιτος, γοτθικού ρυθμού. Έχει έξι κίονες που φέρουν διάφορα κιονόκρανα. Μερικοί λένε ότι υπάρχουν άλλοι δυο κίονες που βρίσκονται εντός του τοίχου.

Υπήρχαν τρία ιερά, με το κεντρικό ιερό αφιερωμένο στον άγιο Αντώνιο, αλλά δεν σώζονται. Σήμερα στο κεντρικό υπάρχει η εικόνα του αγίου Αντωνίου, έργο του Ι. Παρασκευά από την Τήνο, του 1950. Οι δυο άλλες, της Παναγίας, που μια παράδοση λέει ότι, είναι έργο από κάποιο μαθητή του El Greco. Η δε άλλη του San Felice, έργο του D. Widwaw του 1709, οι οποίες μεταφέρθηκαν από τον ναό του αγίου Αντωνίου της Παδούας που βρίσκεται στο Κάστρο. Το δε τέμπλο μετεφέρθη από το παρεκκλήσιο της Μονής Ουρσουλινών την δεκαετία του 1950.

Ο ναός του Αγ. Αντωνίου βρίσκονταν σε κατάσταση εγκατάλειψης και έτοιμος να καταρρεύσει. Για τους ναυτικούς όμως ήταν ένα στέκι. Διαβάζουμε σε αναφορές διαφόρων ιστορικών ότι  τα κύματα κτυπούσαν τον ναό και του υπέσκαπταν τα θεμέλια της. Τότε οι Ιππότες της Ρόδου φτιάχνουν ένα λιμάνι , που ο μόλος ξεκινούσε κάτω από το ναό, με κατεύθυνση που έχει η σημερνή προβλήτα. Σε γκραβούρες βλέπουμε αυτόν τον μόλο. Σε μια φωτογραφία , και ίσως και να είναι μοναδική , παρμένη τέλος του 1800, βλέπουμε ότι δεν υπάρχει η σύνδεση του νησιού με το νησάκι των Παλατιών όπως και ο σημερνός μόλος.

Το δάπεδο του ναού είχε πολλούς τάφους Ιπποτών με τα οικόσημα τους. Σήμερα βλέπουμε δύο-τρία. Στο κέντρο υπάρχει ο τάφος του Ιωσήφ  Μπαρότζι με το οικόσημο του. Η πλάκα που σκεπάζει τον τάφο γράφει.  «Ενταύθα κείται ο Ιωσήφ Μπαρότζι , υπήρξε πάντοτε έντιμος άνθρωπος και καλός χριστιανός. Ο Άνθρωπος είναι όπως το λουλούδι των αγρών που, αλλοίμονο, λάμπει μια στιγμή και περνά. Εσείς όλοι που περνάτε από εδώ προσεύχεσθε για έμενα… Απεβίωσε το έτος 1868 Φεβρουάριο».

Ο Ιωσήφ Μπαρότζι ήταν δραγομάνος (διερμηνέας) της Υψηλής Πύλης. Βλέπουμε το οικόσημο του στον πύργο των Κρίσπι στο Κάστρο, που ήταν ιδιοκτήτης , γνωστός σήμερα ως ο πύργος του Γλέζου, και ως Βυζαντινό Μουσείο.

Στο δεξιό μέρος του ναού, κάτω από ένα τόξο, υπάρχει ένας τάφος του Κρίσπι,  και πάνω ο Σταυρός των ιπποτών της Μάλτας. Ο τάφος πρέπει να είναι του μοναχού ιππότη Ιωάννου Κρίσπου (1459).

Ο Περικλής Ζερλέντης  αναφέρει για τους τάφους αυτούς στη μελέτη: Ιακώβου δε Μιλλή , Μεγάλου Μαγίστρου των εν Ρόδω Ιπποτών , γράμμα του έτους 1452. Το δε οικόσημο υπάρχει στο Κάστρο σε ένα σπίτι κοντά στον ναό του αγίου Αντωνίου της Παδούης, το οποίο ανακάλυψε ο π. Εμμανουήλ Ρεμούνδος το 1961.

Δεξιά από τον ναό του Αγίου Αντωνίου, υπήρχε Μονή, σήμερα υπάρχει το Μνημείο των Πεσόντων. Πίσω από τον ναό και αριστερά υπήρχαν ανεμόμυλοι. Σε γκραβούρα του Giauffier βλέπουμε πέντε ανεμόμυλους.

Διάφοροι Αποστολικοί επισκέπτες, στις εκθέσεις τους γράφουν για τον Ιερό Ναό αυτόν. Όπως π.χ. ο Demarhis το 1624. Ο Bernardo καπουκίνος το 1652. Ο Sebastiani το 1666-67. Ο Giustiniani το 1700. O Castelli το 1710. Ο Razolini το 1744. O De Stefani το 1764. Και οι Αρχιεπίσκοποι Νάξου ο Διονύσιος Rendiro 1601, και ο Ραφαήλ Sehiatini το 1628″.

26994704_1543442765710731_987412877_n

Πηγη naxospress.gr

Μελωδίες από την Ευρώπη και τον Κόσμο: χριστουγεννιάτικη εορτή στη Μητρόπολη.

Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου 2018 πλημμύρισε ο Μητροπολιτικός Ναός της Νάξου από τις χριστουγεννιάτικες μελωδίες που έψαλλαν τα μέλη της χορωδίας γυναικών της Αγίας Άννας Νάξου.

Οι κυρίες της χορωδίας, συνεπέστατες στο ετήσιο ραντεβού τους, έχουν κατορθώσει μια εκδήλωση που ξεκίνησε πριν από είκοσι χρόνια περίπου ως παιδική εορτή, να μετατραπεί σε ένα έθιμο που υλοποιείται με πιστή ευλάβεια στον καθεδρικό ναό λίγες μέρες πριν από τα Χριστούγεννα.

Η άψογη εκτέλεση των θρησκευτικών ύμων που μας ταξίδεψαν σε διάφορες χώρες και γωνιές του πλανήτη, μαρτυρά την πολύωρη προετοιμασία τους καθώς και το ζήλο, την αγάπη και τη συνέπεια με την οποία έχουν αγκαλιάσει το θεσμό αυτό.

Τις ευχαριστούμε θερμά αφού μας συγκέντρωσαν για άλλη μια φορά ακόμη όλους, μικρούς και μεγάλους, αδελφωμένους σαν μια μεγάλη οικογένεια και μέσα από την απαγγελία σε διάφορες γλώσσες αποσπασμάτων της Αγίας Γραφής που αναφέρονται στη Γέννηση του Θεανθρώπου και τους μελωδικούς χριστουγεννιάτικους θρησκευτικούς ύμνους να νιώσουμε χαρά και ελπίδα, καρτερία και ανυπομονισία για τη βραδυά όπου ο Θεός ντύνεται την ανθρώπινη φύση μας και έρχεται ανάμεσά μας ξεκινώντας το Σωτήριο Έργο του.

Και του χρόνου με υγεία!

Φ.Δ.

Πηγη kantam.gr

Πανηγύρισε το Παρεκκλήσιο του Αγίου Βαρθολομαίου στη Νάξο

Λίγα μέτρα έξω από τα τείχη του Κάστρου βρίσκεται το Εξωκκλήσι του Αγίου Αποστόλου Βαρθολομαίου. Εκεί, όπως κάθε χρόνο, τελέστηκε ανήμερα της εορτής την Πέμπτη 24 Αυγούστου η πανηγυρική Θεία Λειτουργία της οποία προΐστατο ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος.

Το λιτό, μικρό εξωκκλήσι έλαμπε από καθαριότητα και τάξη και αυτό οφείλεται στη φροντίδα και την περιποίηση της κυρίας Κατερίνας.

Το ποίμνιο ήταν μικτό και αποτελείτο από ενορίτες, από παραθεριστές ναξίους και αλλοδαπούς άλλα και από φιλέορτους ορθοδόξους των οποίων τη γειτονιά σκέπει, φρουρεί και προστατεύει ο Άγιος Βαρθολομαίος.

Ο Αρχιεπίσκοπος στο κήρυγμά του είπε μεταξύ άλλων:

Ενώ εορτάζουμε σήμερα τη μνήμη του Αποστόλου Βαρθολομαίου , η ευαγγελική περικοπή αναφέρεται σε κάποιον Ναθαναήλ, ο οποίος γνωρίζει τον Ιησού. Θέλω να σας διευκρινίσω ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο.

Ο Φίλιππος  απευθύνεται στον Ναθαναήλ και του λέει με σιγουριά: «Βρήκαμε το Μεσσία για τον οποίο μίλησαν ο Μωυσής στο νόμο και οι Προφήτες». Όταν όμως ο Ναθαναήλ πληροφορείται ότι ο Μεσσίας κατάγεται από τη Ναζαρέτ δυσανασχετεί και διερωτάται: « Μπορεί να βγει κάτι το καλό από τη Ναζαρέτ;» «Έλα και θα δεις του λέει ο Φίλιππος.

Όταν ο Ναθαναήλ  συναντά τον Ιησού, διαπιστώνει πως ο Ιησούς που ήδη τον γνωρίζει. «Προτού σε φωνάξει ο Φίλιππος, που ήσουν κάτω από τη συκιά σε είδα».  Είναι τότε που μένει κατάπληκτος και αυθόρμητα προχωρεί σε μία θαυμάσια  ομολογία  πίστης: «Διδάσκαλε εσύ είσαι ο Υιός του Θεού …..»

Αδελφοί μου και αδελφές μου, ο Ιησούς και τότε και σήμερα δεν καλεί τους  αποστόλους του από τον κόσμο της εξουσίας και των βασιλικών παλατιών, ούτε πλούσιους και άρχοντες αυτού του κόσμου, αλλά καλεί ανθρώπους  από απλές και ταπεινές και φτωχιές οικογένειες για να συνεχίσουν το έργο των πρώτων δώδεκα Αποστόλων.

Οφείλουμε και εμείς να οδηγήσουμε στο Χριστό νέους μαθητές και να μη ντρεπόμαστε, να ομολογούμε ότι: «βρήκαμε το Μεσσία».

Δεν πρέπει όμως να σταματούμε εκεί, οφείλουμε να παρουσιάζουμε τον Ιησού, όπως είναι. Όχι απόμακρο και αδιάφορο για μας αλλά να πείθουμε πως πριν το γνωρίσουμε εμείς, εκείνος ήδη μας γνωρίζει. Μας έχει δει και έχει το δικό του σχέδιο για τη  σωτηρία μας. Έχει ετοιμάσει τη δική μας θέση μέσα στην Εκκλησία του για να αρχίσουμε να ελπίζουμε και για μια θέση στην  Ουράνια Βασιλεία του.

Είθε μαζί με τον Απόστολο Φίλιππο να βεβαιώνουμε τους αδελφούς ότι: «Βρήκαμε το Μεσσία που ανάγγειλα ο Μωυσής και οι Προφήτες και μαζί με τον Απόστολο Βαρθολομαίου, όταν  συναντήσουμε τον Ιησού στη  ζωή μας να μην  παύουμε με τη ζωή και τον λόγο μας να  ομολογούμε ότι: «Εσύ είσαι ο Υιός του Θεού….», όπως σας καλώ να  κάνουμε τώρα, ανανεώνοντας την πίστη μας στον Ένα και Τριαδικό Θεό και λέγοντας: Πιστεύω….

Περισσότερες φωτογραφίες κλικ εδώ

Πηγη kantam.gr

ΔΩΡΕΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ ΣΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΜΑΛΤΑΣ

ΔΩΡΕΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ ΣΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΑΣ ΝΑΟ

Ένα αναμενόμενο δώρο παρέλαβε την Παρασκευή 25 Αυγούστου η Ενορία της Μητροπόλεως. Πρόκειται για ένα εκκλησιαστικό όργανο ηλεκτρονικού τύπου μάρκας Viscount. Το όργανο είναι ευγενική προσφορά του ηγουμενείου της Ρώμης του τάγματος των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννου της Μάλτας.

Πέντε λαϊκοί εθελοντές του τάγματος, συνοδευόμενοι από τον π. Natale (εκκλησιαστικό παραστάτη του ρωμαϊκού ηγουμενείου), έφτασαν οδικώς στην Ελλάδα με όχημα του τάγματος ώστε να παραδώσουν στην Κάριτας Ελλάς και σε άλλες φιλανθρωπικές οργανώσεις τρόφιμα, φάρμακα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης.

Τερματίζοντας το πρώτο μέρος της αποστολής τους ταξίδεψαν μέχρι τη Νάξο προκειμένου να παραδώσουν στην ενορία το δώρο τους.

Την Κυριακή 27 Αυγούστου κατά τη Θεία Λειτουργία της Κυριακής ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος προέβη στην ευλογία του εκκλ. οργάνου και ευχαρίστησε τόσο εκείνος όσο και ο εφημέριος, τους χορηγούς για την ευγενική αυτή προσφορά προς τον Μητροπολιτικό μας Ναό.

 

Πηγη kantam.gr

Μουσική εκδήλωση της Κάριτας στη Νάξο, 22/07/2017

20121391_10159276609025268_9114155775665730272_o

Το Ενετικό Μουσείο Domus Ντελλαρόκα – Μπαρότση δεν μένει πια… εδώ

«Με το που θα κάνεις τα πρώτα βήματα στο μουσείο, αμέσως ταξιδεύεις σε μια άλλη εποχή. Ένας πολύ όμορφος και καλοδιατηρημένος χώρος. Μας έδωσαν φυλλάδιο με επεξηγήσεις για τα αντικείμενα και στο τέλος μας κέρασαν και ρακόμελο. Επίσης η θέα από τα παράθυρα του μουσείου είναι εξαιρετική. Η επίσκεψη έγινε βραδινή ώρα και η φωτισμένη χώρα ήταν μαγεία». Κριτική επισκέπτη του Ενετικού μουσείου Domus Ντελλαρόκα-Μπαρότση στο κάστρο της Χώρας Νάξου… Μία από τις χιλιάδες που βρίσκονται στο διαδίκτυο… Και με το συγκεκριμένο μουσείο να αποτελεί ίσως το πιο ζωντανό κύτταρο τα τελευταία χρόνια στο Κάστρο… Κι όμως εδώ και μερικές εβδομάδες είναι κλειστό. Ο λόγος; Οικογενειακές υποθέσεις καθότι ιδιωτική επιχείρηση. Όμως, η Νάξος δεν έχει την πολυτέλεια να χάνει αυτού τους είδους τις πολιτιστικές δράσεις…

Το οφείλει στον εαυτό της… Και την περασμένη Δευτέρα για πρώτη φορά στο Δημοτικό Συμβούλιο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων μετά από εισήγηση του Δημάρχου κου Μαργαρίτη σημείωσε ότι «Θα αναφερθώ σήμερα στο κλείσιμο του ιστορικού ενετικού μουσείου με την επωνυμία Domus Ντελλαρόκα-Μπαρότση. Όλοι ξέρουμε το μουσείο αυτό το οποίο βρίσκεται πάνω στο κάστρο της Χώρας Νάξου και το οποίο (αυτό μουσείο) κάθε χρόνο εκτός από την μεγάλη επισκεψιμότητα που έχει κάνει και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Είναι πραγματικά ένας πυρήνας πολιτισμού. Για δικούς τους λόγους, οι συγγενείς ερίζουν για το μουσείο και βρίσκονται στα δικαστήρια. Αυτό έχει ως συνέπεια το μουσείο να οδηγείται σε κλείσιμο.

Η καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Άνδρου-Τήνου-Μυκόνου μας έχει στείλει κάποια επιστολή και μας ζητά να εκδώσουμε κάποια απόφαση δική μας για να δείξουμε την αξία που έχει αυτό το μουσείο. Μας γράφει, συγκεκριμένα:

 «Προς δήμαρχο και δημοτικό συμβούλιο: Αξιότιμοι κύριοι, γράφει ο Αρχιεπίσκοπος κύριος Νικόλαος, με λύπη πληροφορηθήκαμε ότι το Ενετικό Μουσείο Domus Ντελλαρόκα-Μπαρότση έκλεισε τις πόρτες του και κινδυνεύει να στερηθεί το νησί μας από ένα τόσο γνωστό διεθνώς κέντρο προβολής της πολιτιστικής κληρονομιάς της Νάξου και όχι μόνο.

Δεν είναι της δικής μας αρμοδιότητας να εξετάσουμε τους λόγους αυτής της ενδεχόμενης απώλειας ενός φορέα ο οποίος έχει σκοπό να προβάλλει όχι μόνο το ιστορικό κάστρο της Νάξου, αλλά όλο το νησί και το ευρύτερο Αιγαίο. Αυτό γινόταν κατορθωτό χάρη στην ακάματη εργασία και την αγάπη για τον πολιτισμό του τόπου μας, Νικολάου Καραβία.

Γνωρίζουμε την αγάπη και την φροντίδα σας για τον πολιτισμό και τα πολιτιστικά δρώμενα στο ιστορικό νησί της Νάξου το οποίο κατακλύζεται από ένα συνεχώς αυξανόμενο αριθμό επισκεπτών που λατρεύουν την ιστορία και τον πολιτισμό του πάλαι ποτέ Δουκάτου και σήμερα πρωτοποριακού Δήμου μας. Γι’ αυτό και απευθύνομαι στην τοπική κυβέρνηση της Νάξου και των Μικρών Κυκλάδων, κάνοντας έκκληση να καταβληθούν όλες οι απαραίτητες προσπάθειες και να ληφθούν οι πρωτοβουλίες εκείνες που θα συμβάλλουν στο να μη στερηθεί το νησί μας από τον φυλασσόμενο με τόση φροντίδα θησαυρό: το ιστορικό Ενετικό Μουσείο Domus Ντελλαρόκα-Μπαρότση και να συνεχιστούν οι πολλαπλές πολύμορφες εκδηλώσεις εκ μέρους του αξιέπαινου φύλακα και λάτρη της ιστορίας του χτες και της προβολής του σήμερα, κυρίου Καραβία. Σας ευχαριστώ για την ιδιαίτερη προσοχή σας στην παρούσα παράκλησή μου. Με εξαιρετική τιμή Αρχιεπίσκοπος, Νικόλαος».

Και στη συνέχεια πρόσθεσε ο κος Μαργαρίτης ότι «Εγώ από την πλευρά μου, κύριοι συνάδελφοι, έχω να πω ότι το μουσείο αυτό προσέφερε επί σειρά ετών στον πολιτισμό του νησιού μας τεράστια –να χρησιμοποιήσω την λέξη κέρδη- στον πολιτισμό μας. Και θα ήθελα να ζητήσω, χωρίς να υπεισέρχομαι στις διαφορές και στα δικαστικά θέματα, την με οποιοδήποτε τρόπο συνέχιση της λειτουργίας αυτού του πολιτιστικού κέντρου που λειτουργούσε μέχρι τώρα στο νησί. Εμείς δεν μπαίνουμε στα προσωπικά θέματα και στις αδελφικές διενέξεις για το κτήριο. Εμείς, υποστηρίζουμε και βεβαίως αναδεικνύουμε την λειτουργία του μουσείου που έχει συμβάλλει τα μέγιστα στον πολιτισμό και στην εν γένει προβολή της Νάξου στον τομέα αυτόν και του Δήμου μας ευρύτερα, μέλος του οπίου αποτελεί και το νησί μας. Το διευκρινίζουμε αυτό.

Λοιπόν: Συμφωνούμε να βγει ψήφισμα που να υποστηρίζει την αναγκαιότητα της λειτουργίας του μουσείου. Εμείς, θέλουμε τη συνέχιση της λειτουργίας του μουσείου. Εκεί ή σε κάποιο άλλο κτήριο. Δεν επιθυμούμε το κλείσιμο του μουσείου». Και είχαμε την ομόφωνη απόφαση από το Δημοτικό Συμβούλιο…

Από εκεί και πέρα, ο χώρος είναι άδειος… Πριν από δέκα περίπου ημέρες ο κος Νίκος Καραβίας πήρε και τα τελευταία αντικείμενα και πλέον έχει μεταφέρει τις πολιτιστικές δραστηριότητες στον Αγιο Προκόπιο για την καλοκαιρινή σεζόν.. Όμως, οι χώροι του Μουσείου είναι άδειοι. Και φωνάζουν… Ζητούν και πάλι την ενεργοποίηση του…

Ιστορία

Ο πύργος Della Rocca-Barozzi βρίσκεται στην βορινή είσοδο του Κάστρου της Νάξου, τη λεγόμενη «Τρανή» Πύλη, δεξιά όπως εισερχόμαστε. Κτίστηκε στις αρχές του 13ου αιώνα από τους Ενετούς, κυρίαρχους τότε της Νάξου και των Κυκλάδων και επισκευάστηκε το 1694 από τον σταυροφόρο Sforza Castri όπως είναι γραμμένο με επιγραφή στο Κύριο Δωμάτιο του Πύργου. Οι τοίχοι του Πύργου (φάρδους 6 μ. στην βάση και 1,65 μ. στην κορυφή) είναι λιθόκτιστοι. Τα υλικά που κυρίως έχουν χρησιμοποιηθεί είναι μαρμάρινοι και γρανιτένιοι ογκόλιθοι που προέρχονται κατά μεγάλο μέρος από ερείπια αρχαιοελληνικών και βυζαντινών κτηρίων. Ο Πύργος αποτελείται από τον κυρίως όροφο (σαλόνι, υπνοδωμάτια, τραπεζαρία, κουζίνα, βιβλιοθήκη παρεκκλήσι) και υπόγεια ανεπτυγμένα σε τέσσερα επίπεδα.

Στις μέρες μας, ένα από τα μέλη της οικογένειας, ο κ. Νίκος Καραβίας (μαζί με τους συνεργάτες του), ξεναγεί με πολύ χαρισματικό τρόπο τον επισκέπτη στα πολυάριθμα δωμάτια του σπιτιού όπου στεγάζονται έπιπλα και χρηστικά αντικείμενα των χρόνων της ακμής του, όπως επίσης και φορεσιές, όπλα αλλά και πίνακες που απεικονίζουν τον τρόπο ζωής των ευγενών σε προηγούμενους αιώνες.  Άξιες λόγου είναι επίσης και οι μουσικές εκδηλώσεις (τζαζ, κλασικής κιθάρας, πιάνου, κ.ά.), που πραγματοποιούνται στους χώρους του αρχοντικού από τον Απρίλιο έως και τον Οκτώβριο, στις οποίες μεταξύ των άλλων συμμετέχουν και ντόπιοι καλλιτέχνες.

Και όπως διαβάζουμε ακόμη στο διαδίκτυο «Καθώς περάσαμε την πόρτα του μουσείου, αμέσως περάσαμε και σε μια άλλη εποχή. Και περπατούσαμε από το ένα δωμάτιο στο άλλο και παρατηρούσαμε ότι τα πάντα ήταν τοποθετημένα με προσοχή κι επιμέλεια, πιστέψαμε πολλές φορές πως θα δούμε και τους παλιούς ένοικους να ξεπροβάλλουν από κάποια γωνιά, αφού όλα έμοιαζαν σαν να τα είχαν αφήσει εκεί και τους περίμεναν… Πολύ όμορφος χώρος!!!

Με πληροφορίες από την εφημερίδα «Κυκλαδική»

Πηγη naxospress.gr

Στη Μητρόπολη μας στη Νάξο μετά από 36 Χρόνια

Με κάθε επισημότητα και εκκλησιαστική λαμπρότητα τελέστηκε, μετά από 36 χρόνια στον Μητροπολιτικό μας Ναό  στη Νάξο, η ευλογία των ελαίων και η καθαγίαση του Μύρου.

Η προηγούμενη είχε γίνει το έτος  1981 από τον αείμνηστο προκάτοχο του Σεβασμιοτάτου Νικολάου Πρίντεζη,  Αρχιεπίσκοπο Ιωάννη Περρή και συμμετείχε ο τότε εφημέριος του Μητροπολιτικού μας Ναού, π.  Μανώλης Ρεμούνδος και ο Ιερομόναχος π. Θεόφιλος Ρούσσος.

Η φετινή τέλεση είχε το ιδιαίτερο γνώρισμα της συμμετοχής εκτός του εφημερίου  π. Γεωργίου Παλαμάρη και του π. Μανώλη Ρεμούνδου και άλλοι έξη ιερείς του εφημεριακού κλήρου που έφθασαν για το σκοπό αυτό από το νησί της Τήνου, παρά τις μεγάλες υποχρεώσεις της Μεγάλης εβδομάδας.

Ο Ναός της Μητροπόλεως γεμάτος από την αρχή της όλης Ιεροτελεστίας  από πιστούς που πήραν τον ανηφορικό δρόμο του Κάστρου για να συμμετάσχουν  στην μοναδική αυτή Ιεροτελεστία που οι περισσότεροι συμμετείχαν για πρώτη φορά.

Στην αρχή της Ιεροτελεστίες ο Αρχιεπίσκοπος παρουσίασε και ευχαρίστησε τους ιερείς που τον συνόδεψαν από την Τήνο στη Νάξο για την ευλογία των ελαίων και του Χρίσματος, που φέτος για ποιμαντικούς και πρακτικούς  λόγους τελέστηκε τη Μεγάλη Τρίτη το βράδυ. Παρόντες ήσαν οι ιερείς: ο Γενικός Βικάριος της Αρχιεπισκοπής μας και εφημέριος τεσσάρων ενοριών στην Τήνο και της εφημέριος Άνδρου, ο Αρχιερατικός Επίτροπος Νάξου και Πάρου π. Εμμανουήλ Ρεμούνδος, ο εφημέριος Νάξου και Πάρου π.  Γεώργιος Παλαμάρης, ο π. Νικόλαος Ψάλτης εφημέριος τριών ενοριών στην Τήνο, ο π. Ριχάρδος Ταράσκεβιτς εφημέριος Μυκόνου και Σάμου, ο π. Πέτρος Σοκολόφκυ εφημέριος σε δύο ενορίες στην Τήνο και βοηθός σε άλλες τέσσερεις στην Τήνο, ο π. Ιωάννης Σκλάβος εφημέριος σε τέσσερεις ενορίες στην Τήνο και ο π. Μάρκος Βιδάλης του Ιερού Κλήρου της Αρχιεπισκοπής των Καθολικών της Αθήνας, ο οποίος ήλθε για να εξυπηρετήσει τη Μεγάλη Εβδομάδα την ενορία του Αγίου Αντωνίου στην Πάρο.

Μετά την ακολουθία του Λόγου και την ανάγνωση του Ιερού Ευαγγελίου, ο Αρχιεπίσκοπος μίλησε την Εκκλησία και είπε:

Αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές,

Σήμερα βιώνουμε εδώ στο Μητροπολιτικό μας Ναό μια ιστορική στιγμή με την ευλογία των ελαίων των κατηχουμένων, των ασθενών και το μύρο. Η προηγούμενη είχε τελεστεί το έτος 1981 από τον αείμνηστο προκάτοχό μου Αρχιεπίσκοπο Ιωάννη Περρή και με την παρουσία  δύο ιερέων.

Η σημερινή όμως ημέρα πέραν από την ιστορική της αξία έχει μια μεγαλύτερη αξία και είναι η εκκλησιολογική και μυστηριακή. Εδώ πραγματοποιείται σήμερα η Σύναξη της τοπικής μας Εκκλησίας για να γιορτάσουμε το γενικό ιερατείο που ανήκει σε όλα τα μέλη της Εκκλησίας και το ειδικό διακονικό ιερατείο που έχουν λάβει οι ιερείς της.

Κατά τη Θεία αυτή Συλλειτουργία κλήρος και λαός θα κάνουμε επίσης φανερή την μεταξύ μας κοινωνία και ενότητα, αυτήν  που πηγάζει από τη χρίση που όλοι λάβαμε την ημέρα του Βαπτίσματός μας και ο Κύριος μας κατέστησε βασιλικό ιεράτευμα της Εκκλησίας του.

Ο Χρισμένος του Θεού, Ιησούς Χριστός θέλησε  να χρίσει όμως να χρίσει με ιδιαίτερο τρόπο όσους διάλεξε και κατέστησε συνεχιστές της σωτήριας αποστολή του. Τους κάλεσε να τεθούν  στην υπηρεσία του λαού του, της τοπικής μας Εκκλησίας, που είστε όλοι εσείς και όσοι νοερά σήμερα συμμετέχουν στην ιερή αυτή ιεροτελεστία από τα άλλα επτά νησιά του Αιγαίου.

Ο Ιησούς λίγο πριν απέδωσε στον εαυτόν του το κείμενο του Ησαΐα, προσθέτοντας:  «σήμερα εκπληρώνεται αυτή η Γραφή  που ακούσατε». Όμως την ίδια στιγμή  επιθυμεί  η αγγελία της σωτηρίας να φθάσει  μέχρι τα πέρατα του κόσμου και μέχρι το τέλος των αιώνων. Αυτό λοιπόν το κείμενο αρχίζει να εκπληρώνεται και για κάθε βαπτισμένο, κάθε χρισμένο, αφιερωμένο, κάθε χειροτονημένο, ώστε από τη θέση στην οποία ο Κύριος τους έταξε μέσα στην Εκκλησία του,  να συνεχίσουν μαζί την αποστολή του, ως ένα ενιαίο σώμα,  του οποίου κεφαλή είναι ο ίδιος Χριστός.

Αδελφοί μου και αδελφές μου,

Την άγια αυτή βραδιά η σκέψη μας και η προσευχή μας στρέφεται στον ουράνιο Πατέρα διαμέσου του Ιησού Χριστού εν Πνεύματι Αγίω, ιδιαίτερα:

Για τους αδελφούς μας εκείνους που ο Κύριος κατέστησε Πρεσβυτέρους στην πίστη και με το μυστήριο της χειροτονίας κατέστησε  ιερείς εις τον αιώνα.

Για κείνους που ο Κύριος έχει επιλέξει όχι χάρη στην αξιοσύνη τους και τα χαρίσματά τους, αλλά χάρη στην άπειρη ευσπλαχνία του με σκοπό  να καταισχύνει τους ισχυρούς και να αναδείξει μέσα από την αδυναμία τους την παντοδυναμία του και  την αποτελεσματικότητα της χάρης του.  

Για κείνους που θέλησαν να ακολουθήσουν το Χριστό και να είναι έστω και ανάξιοι διαχειριστές της χάρης του θεού μέσα από την τέλεση των μυστηρίων και οι  ταπεινοί συνεχιστές της αποστολής του μέσα στον κόσμο. Ως ιερείς έχουμε ανάγκη από το στήριγμα της προσευχής σας, χρειαζόμαστε την κατανόησή σας  και τη συνεργασία σας για να συνεχίσουμε να γινόμαστε «τα πάντα τοις πάσι» και να κερδίσουμε  τους πολλούς για τον Κύριο.

Σε σας αγαπητοί μου ιερείς, αδελφοί στην ιεροσύνη, σας ζητώ την υπακοή, την κατανόηση και  την αδελφική συνεργασία, ιδιαίτερα όταν αυτά καλείστε να τα εξασφαλίσετε σε επισκοπικές επιλογές που ενδεχομένως δεν σας είναι ούτε αρεστές ούτε και κατανοητές, Η υπακοή και η κατανόηση πολλές φορές εξασφαλίζονται με βαρύ τίμημα του εγωισμού μας, γιατί τόσο επίσκοπος όσο και ο Πρεσβύτερος  οφείλει να θυσιάζεται και όχι να θυσιάζει, να υποφέρει εκείνος για να μην κάνει τους άλλους να υποφέρουν, να υπηρετεί χωρίς να ζητεί να τον υπηρετούν. Έτσι μόνο μιμούμαστε το Χριστό, που ήλθε να υπηρετήσει και όχι να τον υπηρετήσουν.

Ευχαριστώ και εσάς αγαπητά μου παιδιά, που ήλθατε σήμερα να δείτε πώς θα ετοιμάσουμε το μύρο, με το οποίο θα σας χρίσω όταν θα λάβετε την επικύρωση του Χρίσματός σας που λάβατε την ημέρα του Βαπτίσματός σας. Ο Κύριος θέλει από σας να είσθε καλά παιδιά, να ακούτε τους γονείς σας και τους αναδόχους σας, τους δασκάλους σας και τους κατηχητές σας  και να αγαπάτε την Εκκλησία γιατί Εκείνος τη δημιούργησε για να συγκεντρώσει μέσα σ’ αυτήν όλους εκείνους που αγαπά και τον αγαπούν και ξέρετε πολύ καλά πως πάνω από όλους αγαπούσε κι αγαπά τα παιδιά, δηλαδή εσάς.

Αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές σας βοηθείστε με τη δύναμη της προσευχής σας τους ιερείς της τοπικής μας Εκκλησίας, ώστε να μας καταστήσει ο Κύριος ολιγότερο ανάξιους να τελούμε τα Άγια μυστήρια και ικανούς να βιώνουμε και να κηρύττουμε την αγάπη, την αδελφοσύνη, τη χαρά και την ελπίδα στην Εκκλησία και εκείνη να σκορπά σε όλη την ανθρώπινη κοινωνία το άρωμα του Ευαγγελίου και να φέρνει τη σωτηρία. Αμήν

Μετά το κήρυγμά του ο Αρχιεπίσκοπος ανανέωση τις υποσχέσεις της  αρχιερατικής του χειροτονίας ενώπιον της Εκκλησίας λέγοντας:

Ενώπιον της παρούσας Εκκλησίας και σας αδελφοί μου στην ιεροσύνη, ανανεώνω τις υποσχέσεις που έδωσα στο Θεό ενώπιον σας κατά την αρχιερατική μου χειροτονία και υπόσχομαι να συνεχίσω να κηρύττω το ευαγγέλιο, να τηρώ αναλλοίωτη και ακέραιη την πίστη της Εκκλησίας, να διατηρώ την ενότητά της και με τη χάρη του Θεού να σας υπηρετώ για όσο χρόνο Εκείνος θα θελήσει.

Στη συνέχεια έγινε η ανανέωση των  υποσχέσεων της ιεροσύνης όλων των παρόντων ιερέων.

Στη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας έγινε η ευλογία του ελαίου των ασθενών και στο τέλος της Θείας Λειτουργίας η ευλογία των κατηχουμένων και η καθαγίαση του Μύρου.

Πριν την απόλυση, η κατηχήτρια κυρία Φανή Δάσκου, εκ μέρους του ενοριακού συμβουλίου και όλης της ενοριακής μας κοινότητας στη Νάξου,  παρέδωσε έναν άρτο και μία φιάλη κρασί στον Αρχιεπίσκοπο και σε κάθε ιερέα, σύμβολα του Μυστηρίου της Ευχαριστίας που τελούν.

Πηγη kantam.gr

Η αρχή της Μεγάλης Εβδομάδας από τη Μητρόπολη μας στη Νάξο

Με ιδιαίτερη θρησκευτική λαμπρότητα εορτάστηκε στη Νάξο η Κυριακή των Βαΐων.

Η Εκκλησία στο πρώτο μέρος της όλης Ιεροτελεστίας έζησε τη θριαμβευτική είσοδο του Ιησού στα Ιεροσόλυμα και στο δεύτερο μέρος  το Πάθος του Ιησού με την έναρξη της Μεγάλης Εβδομάδας που θα αποκορυφωθεί με το Πασχαλινό τριήμερο.

Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι ο καιρός που οι πιστοί μπορούν να βιώσουν αυτό για το οποίο προετοιμάστηκαν κατά την περίοδο της Τεσσαρακοστής και να ζήσουν έντονα τα Μυστήρια τα λύτρωσης και της σωτηρίας.

Η όλη Ιεροτελεστία στην ενοριακή κοινότητα της Νάξου ξεκίνησε στο Παρεκκλήσιο της Αμιάντως Συλληφθείσας Θεοτόκου (καπέλα). Εκεί έγινε η ευλογία των Βαΐων και από εκεί με λιτανεία φθάσαμε στον Μητροπολιτικό Ναό, για να ακούσομε το Λόγο του Κυρίου με το Πάθος και στη συνέχεια να συμμετάσχομε στο Μυστήριο της Ευχαριστίας.

Στη Λιτανεία οι πιστοί βοηθούμενοι από τον Αρχιεπίσκοπο, τον Αρχιερατικό Επίτροπό π. Μανώλη και τον Εφημέριο π. Γεώργιο, έψαλαν τους ύμνους με τους οποίους ο Εβραϊκός λαός υποδέχτηκε τον Ιησού στο Ναό στα Ιεροσόλυμα.

Στην  όλη Ιεροτελεστία προϊστατο ο Αρχιεπίσκοπός μας π. Νικόλαος.

Η συμμετοχή του κόσμου ήταν ανέλπιστα εντυπωσιακή και ο ναός πλημμύρισε από πολλά παιδιά, έφηβους, νέους και νέες, νεαρά ζευγάρια. Ήταν μια εικόνα και μια πραγματικότητα  αληθινά γιορτινή.

Μετά την διαλογική ανάγνωση του Ευαγγελίου του Πάθους από τον Αρχιεπίσκοπο, τον π. Μανώλη και τον επίτροπο του Ναού κ. Ιερώνυμο Ρεμούνδο, ο Σεβασμιότατος μίλησε στην Εκκλησία και είπε:

Με τη θριαμβευτική είσοδο στην Ιερουσαλήμ αρχίζει για τον Ιησού η μεγάλη εβδομάδα: πρώτα ο θρίαμβος και μετά το πάθος, ο θάνατος, η ανάσταση. «Ωσαννά ευλογημένος ο ερχόμενος στο όνομα του Κυρίου!» (Mατθ. 21,9). Αυτή η κραυγή αναφερόταν τότε όπως και σήμερα στον Ιησού από τη Ναζαρέτ. Αυτός είναι που έρχεται στο όνομα του Κυρίου. Σ’ αυτόν ψάλλουν το «Ωσαννά»! Αυτός είναι ο ευλογημένος: αυτός είναι ο Μεσσίας! Η θριαμβευτική υποδοχή του πλήθους, είναι ανθρώπινος θρίαμβος, γι’ αυτό προσωρινός και εφήμερος. Η ανάσταση όμως που ακολουθεί το θάνατο στο σταυρό, είναι θεϊκός θρίαμβος, πραγματικός και αιώνιος δηλαδή οριστικός.

Η διήγηση των Παθών του Ιησού Χριστού από το άγιο Ευαγγέλιο μας εισάγει αμέσως στα γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδα που σήμερα αρχίζει. Αυτή η εβδομάδα στην πραγματικότητα δεν είναι για τον Ιησού, αλλά για την κάθε μια και τον κάθε ένα μας. Ο καθένας μας καλείται να αγρυπνήσει με τον Ιησού και να συμμεριστεί μαζί του όχι μόνο τις χαρές αλλά προπάντων τα βάσανα, τις αποτυχίες. Ο πραγματικός χριστιανός είναι εκείνος που βαδίζει πίσω από το Χριστό με ένα σταυρό στους ώμους: αλλά με πιστότητα, υπομονή και προσκαρτερία!

Σήμερα ο Ιησούς παρουσιάζεται πράος, ταπεινός καιν ειρηνικός. Έτσι μας μαθαίνει ότι η μεγάλη δύναμη του κόσμου είναι η καλοσύνη: ο αληθινά δυνατός είναι ο άνθρωπος ο καλός. Νικητής είναι εκείνος που δίνει τη ζωή του για τους άλλους και όχι όποιος αφαιρεί τη ζωή από τους άλλους. Ο Ιησούς είναι ο μεγάλος νικητής γιατί δίνει τη ζωή του για τους άλλους, για μας, για τους δικούς του.

Οι δικοί του όμως τον εγκαταλείπουν, οι φίλοι του επίσης, ακόμη και οι μαθητές και οι τρεις πιο κοντινοί του απόστολοι είναι εκεί αλλά δεν μπορούν να αγρυπνήσουν και να προσευχηθούν μαζί του. Ο Ιησούς είναι μόνος, ο πόνος του τόσο μεγάλος που μετατρέπει τον ιδρώτα του σε αίμα.

Γρήγορα τον ξέχασαν οι τυφλοί που τους έδωσε το φως, οι λεπροί που καθαρίστηκαν από την ανίατη αρρώστια τους, οι κωφάλαλοι που μίλησαν, οι κουτσοί που περπάτησαν, οι άρρωστοι που θεραπεύτηκαν, οι νεκροί που αναστήθηκαν. Είναι μόνος ο Ιησούς, ο διάβολος τον πειράζει ακόμη και τώρα: «πατέρα αν είναι δυνατό ας παρέλθει από μένα αυτό το ποτήρι», όμως η αγάπη του για τη σωτήρια αποστολή του, η δύναμη του Αγίου Πνεύματος, η αγάπη για το θέλημα του Πατέρα είναι πολύ πιο δυνατή: «Πατέρα να μη γίνει το θέλημά μου αλλά το δικό σου».

Πόσες φορές κι εμείς τον αφήσαμε μόνο τον Ιησού, τον εγκαταλείψαμε από φόβο ή εξ αιτίας της λίγης και αδύναμης πίστης, της ανθρωπαρέσκειάς μας, του εγωισμού μας, της αμαρτίας μας;

Όλοι ξέρουμε από προσωπική εμπειρία τι σημαίνει να έχουμε ανάγκη κάποιου και να μη βρίσκουμε κανένα που να είναι διατεθειμένος να μας βοηθήσει , να σταθεί δίπλα μας τη στιγμή ιδιαίτερα του πόνου και της μοναξιάς. Τότε είναι που ο πόνος γίνεται πιο βαρύς και πιο δυνατός και κάποιες φορές ανυπόφορος.

Όλα αυτά τα υπέστη ο Ιησούς για να μην υστερήσει στην αγάπη του για όλους, για να μπορέσει να σώσει όλους με κόστος την ίδια τη ζωή του.

Στη ζωή του ο κάθε Χριστιανός καλείται να μιμηθεί το Χριστό στη θυσία και στην καλοσύνη.

Για να μιμηθούμε τον Ιησού και να συμμετέχουμε στο Πάθος του δεν φθάνει να κόψουμε ένα κλαδί ελιάς, δεν φτάνει να φωνάξουμε Ωσαννά, είναι ανάγκη να κόψουμε τον εγωισμό μας. Δεν φθάνει να αποκαλούμαστε μαθητές του Χριστού, αλλά να συμπεριφερόμαστε ως αληθινοί μαθητές του. Μπροστά στον τρόπο θανάτου του Ιησού, στη μεγάλη του προσφορά, μπροστά σ’ αυτόν το Θεό, που πεθαίνει για μας, είθε να αναγνωρίσουμε το μεγάλο μυστήριο της αγάπης του Θεού για μας και μαζί με τον εκατόνταρχο να ομολογήσουμε: «αληθινά αυτός είναι ο Υιός του Θεού. Μαζί με τον μετανοήσαντα ληστή να ζητήσουμε: Κύριε θυμήσου με στη Βασιλεία Σου.

Τα ασματικά μέρη της όλης Ιερής Ακολουθίας, της ευλογίας των Βαΐων και της Θείας Λειτουργίας κάλυψε η χορωδία της Ενορίας του Μητροπολιτικού μας Ναού, με τη διεύθυνση της μουσικού κας Λίας Πρίντεζη, η οποία άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις για τη σοβαρότητα και την  υπευθυνότητα με την οποία προετοιμάστηκε, όχι μόνο για την Κυριακή των Βαΐων αλλά και για όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας  είχε τη χαρά να συναντηθεί με το ποίμνιο του στην ενοριακή αίθουσα όπου προσήλθαν ενορίτες για τον καφέ της Κυριακής.

Πηγη kantam.gr