Αρχείο κατηγορίας Νάξος

ΤΑΠΕΙΝΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ή Ο ΠΛΟΙ- ΙΕΡΑΡΧΗΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ !

Εντός Ιουλίου γιορτάσθηκε, με απλότητα, στα νησιά των Εκκλησιαστικών Επαρχιών που ποιμαίνει, η 25ετία Αρχιεροσύνης του Σεβασμιοτάτου π. Νικολάου Πρίντεζη. Ας μού επιτραπεί μια προσωπική μαρτυρία για την προσωπικότητα και το έργο του “ τελευταίου Ιεράρχη του προηγούμενου αιώνα ”

Πράγματι ο Αρχιεπίσκοπος Νάξου – Τήνου εκλέχθηκε το μακρινό 1993, σε μια εποχή που η καθολική εκκλησία της χώρας, για όποιον δε θυμάται, αντιμετωπιζόταν ακόμα εχθρικά από την κοινή γνώμη λόγω “ μακεδονικού ” ( δηλ. της υποτιθέμενης υποστήριξης της Αγίας Έδρας στο νεοσύστατο κράτος) Καμία σχέση λοιπόν με τη συμπάθεια που αντιμετωπίζεται η εκκλησία μας μετά την επίσκεψη του αείμνηστου Αγίου Πάπα Ιωάννη Παύλου Β το 2001 στην Αθήνα και τη δημοφιλία του Πάπα Φραγκίσκου που ήρθε στη Λέσβο.

Επίσης καμία σχέση με τις τωρινές καλές σχέσεις με την πλειοψηφία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος, όπως αυτές αποδείχθηκαν στις τελευταίες χειροτονίες Ιεραρχών σε Σύρο και Αθήνα και στην αναγνώριση του έργου του Αρχιεπίσκοπου Κερκύρας και επιφανούς θεολόγου π. Ιωάννη Σπιτέρη.

Το μακρινό 1993, δεν υπήρχε επίσημη ορθόδοξη εκπροσώπηση στην ανάληψη καθηκόντων του νέου καθολικού Ιεράρχη, μόνο ο γνωστός ορθόδοξος θεολόγος Γιώργος Μουστάκης, με δική του πρωτοβουλία, ταξίδεψε από Αθήνα σε Τήνο, για να είναι παρών. Επίσης υπήρχαν πολιτικά πρόσωπα των Κυκλάδων, με γνωστότερο την τότε Υπουργό κα Ελισ. Παπαζώη.

Πώς θα τα πήγαινε λοιπόν ένας ακόμα Συριανός ( όπως και ο προκάτοχός του Σεβασμιότατος Ιωαν. Περρής ) στην Αρχιεπισκοπή Νάξου – Τήνου, ήταν η απορία πολλών Τηνιακών… ΑΝΕΛΠΙΣΤΑ ΚΑΛΑ η εκ των υστέρων απάντηση !

Ο νέος Ιεράρχης πραγματικά “ απλά και ταπεινά ” αλλά αποφασιστικά άρχισε να γνωρίζει το νέο περίγυρο. Όλοι, από τον απλό αγρότη ως τον πολιτικό παράγοντα, είδαν ένα πρόσχαρο, φιλικό άνθρωπο που αντιμετώπιζε όλους τους συνομιλητές ισότιμα και ποτέ αφ’ υψηλού και προσπαθούσε να βρίσκει λύσεις σε προβλήματα. Μεθοδικά, με επιμονή και υπομονή.

Η Τήνος, ακόμα, είχε ιερείς σε παραγωγική ηλικία και ποίμνιο που φρόντιζε τις πολλές καθολικές εκκλησίες του νησιού. Όμως τα έσοδα της Αρχιεπισκοπής ήταν λίγα και οι ανάγκες, υλικές και ποιμαντικές, των άλλων νησιών που ανέλαβε επείγουσες. Οι ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες δύσκολες. Όποιος θυμάται π.χ. τον αείμνηστο π. Θεόφιλο Φρέρη να θαλασσοπνίγεται 10 μήνες το χρόνο για να εξασφαλίζει τη θεία λειτουργία στη Μύκονο ( όπου, κάθε φορά έπρεπε να αναζητεί στέγη ) ή τους τηνιακούς ιερείς που εξυπηρετούσαν, μέσω Μυκόνου ή … Αθήνας, Σάμο, Χίο και Μυτιλήνη μπορεί να το καταλάβει ! Ευτυχώς σε Άνδρο και Πάρο η πρόσβαση ήταν ευκολότερη.

Δε θα αναφερθώ στο έργο του εντός Τήνου. Οι περισσότεροι το γνωρίζουν ή μπορούν να το διαπιστώσουν. Σε επίπεδο ποιμαντικό και διοικητικό, σχέσεων με την ορθόδοξη εκκλησία, ανάδειξης του νησιού ως τουριστικό προορισμό, πίεσης προς τοπικές και πολιτικές αρχές για επίλυση προβλημάτων ακτοπλοΐας, ύδρευσης, σκουπιδιών …

Απλά να θυμίσω την προσπάθεια αξιοποίησης του κτιρίου της Επισκοπής στη Ξινάρα, τις συνεχείς εκκλήσεις και συναντήσεις του με όποιον μπορεί να βοηθήσει στην αξιοποίηση του Συγκροτήματος Ουρσουλινών στα Λουτρά, τον ραδιοφωνικό σταθμό και αργότερα και ως σήμερα την ιστοσελίδα ΚΑΝΤΑΜ, τις προσπάθειες, που φαίνεται να επιτυγχάνουν, για μόνιμη παρουσία νέων μοναχικών ταγμάτων στο νησί.

Λίγοι όμως γνωρίζουν τι παρέλαβε και τι υπάρχει σήμερα στα υπόλοιπα νησιά.

Στην ιστορική έδρα της Αρχιεπισκοπής, τη Νάξο, ο π. Μανώλης Ρεμούνδος εξασφάλιζε την ποιμαντική φροντίδα. Επίσης ήταν και παραμένει ενεργός στα πολιτιστικά δρώμενα του νησιού.

Στα υπόλοιπα νησιά, ενοριακοί ναοί υπήρχαν, αλλά σε κακή κατάσταση και χωρίς υποδομές φιλοξενίας ιερέα, πλην Χίου. Νεκροταφεία και άλλοι ναοί ήταν σε εγκατάλειψη. Μόνιμος ιερέας πουθενά.

Αυτή την πραγματικότητα ο Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος άλλαξε με πολύ κόπο και συνεχή προσωπική παρουσία “ επί τόπου ”, όπου υπήρχε ποιμαντική ανάγκη.

Έχει περάσει χιλιάδες ώρες ταξιδεύοντας, εν πλω συνήθως και σπάνια αεροπορικώς. Συμπαραστάτες του οι ιερείς της Αρχιεπισκοπής, άλλοι ιερείς και μοναχικά τάγματα που εξασφάλιζαν ποιμαντική εξυπηρέτηση των νησιών και λαϊκοί συνεργάτες Στόχος η εξυπηρέτηση των πιστών, ανεξαρτήτως καταγωγής και οικονομικού επιπέδου: μόνιμοι κάτοικοι και τουρίστες, έλληνες και οικονομικοί μετανάστες, εσχάτως και πρόσφυγες.

Οι ναοί ανακαινίσθηκαν, άλλοτε με τη συμπαράσταση και άλλοτε με την εχθρότητα τοπικών παραγόντων, που επιθυμούσαν την καταπάτηση (καθολικής) εκκλησιαστικής περιουσίας. Άλλοι ιεροί χώροι επισκευάσθηκαν και είναι πλέον σε χρήση. Το συγκρότημα των Ουρσουλινών στη Νάξο, μετά από πολλές περιπέτειες, αρχίζει να αναδεικνύεται, Περίπλοκα νομικά ζητήματα όπως η διευθέτηση του κτιριακού συγκροτήματος, εντός του οποίου ήταν και ο ενοριακός ναός στο Βαθύ Σάμου, ολοκληρώθηκαν. Χώρος φιλοξενίας ιερέα και ενοριακό γραφείο στη Μύκονο δημιουργήθηκε, με την αγορά κατάλληλου χώρου… Οι ναοί της Άνδρου και της Πάρου επίσης ανακαινίσθηκαν και εξασφαλίσθηκε η τακτική χρήση τους.

Το σημαντικότερο : υπάρχει ξανά μόνιμη έμψυχη παρουσία της εκκλησίας με τον π. Λέοντα Κισκίνη στη Χίο, το διάκονο Μάριο Φώσκολο στη Σάμο και τον υποδιάκονο Λέων Μήτσημ στη Μυτιλήνη.

Επίσης στη Νάξο ο π, Γεώργιος Παλαμάρης ανέλαβε να συνεχίσει το έργο του π. Μ. Ρεμούνδου.

Επιπλέον σε όλα τα νησιά υπάρχει έντονη κοινωνική παρουσία της Κάριτας.

Όλα αυτά τα χρόνια ήρθε σε επαφή με χιλιάδες ανθρώπους. Γνώρισε εκατοντάδες παράγοντες του δημόσιου βίου. Συγκρούσθηκε για το καλώς εννοούμενο συμφέρον της εκκλησίας με υπηρεσιακούς και πολιτικούς παράγοντες Έγινε δεκτός και αγνοήθηκε από μητροπολίτες. Υποδέχθηκε 2 Πάπες, τον τελευταίο στην Λέσβο. Η απόσταση που διένυσε από την ταπεινή χειροτονία του το 1993 ως σήμερα που είναι πανελληνίως γνωστός είναι μεγάλη. Αξίζει κάθε αναγνώρισης, εκτός και εντός καθολικού χώρου, γιατί έχει τρόπο ζωής και συμπεριφορά απλού ιερέα . Όπως μάς διδάσκει πλέον και ο Πάπας Φραγκίσκος…

Επίσης ξέρει ν` αναγνωρίζει λάθη του και να τα διορθώνει. Όπως επίσης κάνει ο Πάπας Φραγκίσκος.

Ο αρχιεπίσκοπος π. Νικόλαος, έχοντας παραιτηθεί από διετίας, λόγω συμπλήρωσης των 75 ετών και αναμένοντας το διάδοχό του, όποτε αποφασίσει η Αγίας Έδρα,, συνεχίζει ακάθεκτος το ποιμαντικό του έργο. Εύχομαι σύντομα να δει ανακαινισμένα και τα παρεκκλήσια σε Χίο και Σάμο, για τα οποία τόσο πολύ προσπαθεί.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΒΑΝΤΗΣ

Πηγή: Εφημερίδα ΚΑΘΟΛΙΚΗ kantam.gr

Η ΛΙΤΑΝΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΔΩΡΕΑΣ ΣΤΗ ΝΑΞΟ

Κάθε χρόνο η λιτάνευση της Αγίας Δωρεάς του Κυρίου στο νησί της Νάξου, αποτελεί ένα εξαιρετικό γεγονός, το οποίο χαίρονται και συμμετέχουν, όχι μόνο τα μέλη της εδώ ενοριακής μας κοινότητας αλλά και ένας μεγάλος αριθμός επισκεπτών του νησιού, οι οποίοι μάλιστα το φετινό καλοκαίρι είναι εντυπωσιακά μεγάλος.

Η φετινή λιτάνευση απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη επισημότητα χάρη στην παρουσία του Αποστολικού Νουντσίου, Σεβασμιοτάτου κ. Savio Hon Tai Fai, ο οποίος ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση του Σεβασμιοτάτου Αρχιεπισκόπου μας , π. Νικολάου, πραγματοποίησε τριήμερη επίσκεψη στην έδρα της Αρχιεπισκοπής Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου.

Το απόγευμα της Κυριακής 22 Ιουλίου 2018 τελέστηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στην οποία προΐστατο ο Σεβασμιότατος Αποστολικός Νούντσιος και συλλειτούργησαν μαζί του: Ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπός μας, π. Νικόλαος, ο Γενικός  Βικάριος της Αρχιεπισκοπής μας, π. Φραγκίσκος Βιδάλης και ο Αρχιεπισκοπικός Επίτροπος Νάξου και Πάρου Πανοσιολογιότατος π. Μανώλης Ρεμούνδος, ο Εφημέριος του Μητροπολιτικού μας Ναού π. Γεώργιος Παλαμάρης, ο π. Μάρκος Βιδάλης του Κλήρου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Καθολικών Αθηνών  και ο π. Ιωσήφ Πρίντεζης του Κλήρου της  Επισκοπής Σύρου. Καθήκοντα τελετάρχη εκτελούσε ο εφημέριος της Ποιμαντικής Ενότητας Στενής Τήνου, π. Ιωάννης Σκλάβος.

Στην αρχή της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιότατος π. Νικόλαος υποδέχθηκε τον Αποστολικό Νούντσιο λέγοντας:

Σεβασμιότατε Εκπρόσωπε του Αγίου Πατέρα Πάπα Φραγκίσκου,

Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου, ο κλήρος και τα λαϊκά μέλη της Εκκλησίας της Νάξου και εγώ προσωπικά, καλωσορίζουμε με πολλή χαρά, τον άξιο εκπρόσωπο του Αγίου Πατέρα του Πάπα Φραγκίσκου στην Καθολική Εκκλησία της Ελλάδος και Αποστολικό Νούντσιο στην Πατρίδα μας.

Μετά την όμορφη και συγκινητική μαρτυρία πίστης και κοινωνίας που ζήσαμε μαζί σας στην Τήνο, πριν από μερικές ημέρες, σήμερα είμαστε και πάλι μαζί. Σήμερα είμαστε λοιπόν ευτυχείς, διότι ο Κύριος, μάς κάνει ένα διπλό δώρο.

Το πρώτο δώρο είναι το Σώμα και το Αίμα του, μέσα από το Μυστήριο της Ευχαριστίας το οποίο πανηγυρίζουμε σήμερα  με κάθε επισημότητα και ο Κύριος σε λίγο θα είναι παρών κάτω από τα καθαγιασμένα είδη του άρτου και του οίνου.

Το δεύτερο δώρο είναι η δική σας παρουσία η οποία αποτελεί για μας  σημείο κοινωνίας με τον Επίσκοπο Ρώμης, τον Άγιο Πατέρα Πάπα Φραγκίσκο.

Καλώς ήλθατε λοιπόν στο φιλόξενο νησί της Νάξου, όπου και η Μητροπολιτική μας Έδρα. Σας ευχόμαστε μια ευχάριστη παραμονή μαζί μας. Εμείς θα κάνουμε ότι  είναι δυνατόν ώστε κατά την εδώ παραμονή σας, να αισθανθείτε σαν στο σπίτι σας.

Επέλεξα για σας, ένα συμβολικό δώρο, σας παραδίδω ένα συμβολικό κλειδί με το οποίο θα μπορείτε να ανοίγετε δύο πόρτες: του Μητροπολιτικού μας Ναού και της καρδιάς μας.

Μετά την ανάγνωση του Ιερού Ευαγγελίου ο Σεβασμιότατος Νούντσιος μίλησε στην συναγμένη Εκκλησία και είπε:

 Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,

Είναι μεγάλη χαρά για μένα να βρίσκομαι εδώ, ως προσκυνητής για να προσευχηθώ μαζί σας  σήμερα  εορτή της Αγίας Δωρεάς, στην οποία θυμόμαστε τα λόγια του Ιησού:

«Λάβετε, φάγετε … Τούτο εστί το σώμα μου, το υπέρ υμών παραδιδόμενον.»

«Τούτο εστί το ποτήριον του αίματός μου, το υπέρ υμών και πολλών εκχυνόμενον».

Ωστόσο, αυτά τα λόγια του Ιησού φάνηκαν στους ανθρώπους πολύ δύσκολα και σκληρά για να τα  πιστέψουν. Και φυσικά προκάλεσαν διαμάχες και αμφιβολίες μεταξύ των μαθητών.

Το 1263 Χίλια διακόσια εξήντα τρία ένας Γερμανός ιερέας, ο Πέτρος από την  Πράγα έκανε προσκύνημα στη Ρώμη.  Έτσι  σταμάτησε στην Μπολσένα (Bolsena) της Ιταλίας για να τελέσει τη Θεία Ευχαριστία στην εκκλησία της Αγίας Χριστίνας..

Τον καιρό  εκείνο ο ιερέας, επηρεασμένος από ορισμένους σύγχρονους θεολόγους,  βασανιζόταν από αμφιβολίες, αν ο Ιησούς ήταν πραγματικά παρών στο καθαγιασμένο ψωμί. Προσευχήθηκε ειλικρινά για να έχει τη  φώτιση του Θεού. Απαντώντας στην προσευχή του, ο Ιησούς έκανε ένα θαύμα. Μετά την προσευχή της καθαγίασης της Θείας Ευχαριστίας, άρχισε να ρέει αίμα από το καθαγιασμένο ψωμί πάνω στο βωμό. Ο ιερέας Πέτρος ανέφερε αυτό το θαύμα στον Πάπα Ουρβανό τον Τέταρτο IV, ο οποίος ήταν τότε κοντά στο Ορβιέτο (Orvieto) της Ιταλίας.

Ο Πάπας, αφού έλεγξε όλα τα γεγονότα, δήλωσε ότι συνέβη ένα θαύμα. Το θαύμα επιβεβαιώθηκε και από οράματα που εμφανίστηκαν στη St Juliana de Cornillon, μια μοναχή της Λιέγης. Σε αυτά τα οράματα ο Ιησούς ζητούσε μια τέτοια γιορτή.

Κατά το επόμενο έτος, το 1264 χίλια διακόσια εξήντα τέσσερα, ο Πάπας Ουρβανός ο τέταρτος καθιέρωσε το Corpus Christi ως γιορτή για την Παγκόσμια Εκκλησία και ανέθεσε σε θεολόγους να γράψουν ύμνους για τη γιορτή αυτή. Μεταξύ των θεολόγων ο πιο σημαντικός ήταν ο Άγιος Θωμάς Ακινάτης, που άκουσε το Χριστό να τον καλεί λέγοντας

«Ψάλε. Αυτό είναι το σώμα μου (…) Αυτό είναι το αίμα μου, της διαθήκης, που χύνεται για χάρη των πολλών.»

Στην Ελλάδα η γιορτή του Corpus Christi ονομάζεται επίσης της Αγίας Δωρεάς. Γιατί; Σε έναν από τους ύμνους που συνέθεσε ο Άγιος Θωμάς, βρίσκουμε μια καλή απάντηση.

in supremae nocte coenae,  Recumbens cum fratribus,

Observata lege plene, Cibis in legalibus,

Cibu Imturbae duo denae, Se dat suis manibus.

Το βράδυ του τελευταίου Δείπνου ο Ιησούς συνέτρωγε με τους αδελφούς Του. Αφού τήρησαν πλήρως τις καθορισμένες υποχρεώσεις του Πάσχα, προσφέροντας  το φαγητό στους Δώδεκα, τους δίνει τον εαυτό Του με τα ίδια Του τα χέρια.

Το φαγητό που ο Ιησούς έδωσε στους αγαπημένους του μαθητές δεν ήταν πλέον απλό ψωμί αλλά ο άρτος της ζωής που κατέβηκε από τον ουρανό. Ήταν ο Χριστός που μας έδωσε τον εαυτό Του με τα χέρια Του. Τα χέρια του Ιησού; Πού είναι? Μια καλή απάντηση μπορεί να βρεθεί στην ιστορία που έλεγε ένας ιεραπόστολος.

Η Xiao-Mei , ένα μικρό κορίτσι της Κίνας τριών ετών, ζούσε  σε ένα στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας, μαζί με τη μητέρα της , η οποία αρνιόταν να εγκαταλείψει την πίστη της.

Μεταξύ των κρατουμένων υπήρχαν επίσης κάποιοι ιερείς. Μπορούσαν να παίρνουν λίγο ψωμί και να τελούν τα Θεία Μυστήρια.  Με αυτόν τον τρόπο οι πιστοί μεταλάμβαναν την θεία κοινωνία.

Παρά την αυστηρότητα που επικρατούσε , η μικρή Χιαο ελεύθερη γύριζε σε όλους τους χώρους, ακόμη και στην απομόνωση, όπου ήταν κρατούμενη μία χριστιανή γυναίκα. Με θάρρος η Xiao-Mei έβαζε το καθαγιασμένο ψωμί στο κλειστό χέρι της, και αφού το έκρυβε στα μανίκια της το πήγαινε στη γυναίκα.

Αργότερα, η μητέρα της Xiao-Mei απελευθερώθηκε και επέστρεψαν  στο χωριό τους. Η Xiao-Mei ήταν μόνο πέντε ετών, αλλά ζήτησε από έναν ιεραπόστολο ιερέα που κρυβόταν στο χωριό να της δώσει τη Θεία Κοινωνία. Ήξερε ότι το  καθαγιασμένο ψωμί ήταν ο Ιησούς και τον αγαπούσε  πάρα πολύ, πολύ περισσότερο και από τον εαυτό της.

Ο ιερέας της επέτρεψε να λάβει την Πρώτη Κοινωνία και λίγο αργότερα και το Μυστήριο του Χρίσματος.

Τελικά ο ιερέας δεν μπορούσε πλέον να κρύβεται και εκδιώχθηκε από την Κίνα.

Παρόλα αυτά θυμόταν πάντα αυτό που του είχε πει η Xiao-Mei: «Δεν φοβάμαι γιατί τώρα έχω μαζί μου τον Ιησού και το Άγιο Πνεύμα, και θα ήθελα να φέρω τον Ιησού στους άλλους».

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,

Σήμερα ο Ιησούς δίνει τον εαυτό Του ως αγία  δωρεά στον λαό Του. Όμως  υπάρχει μια απλή ερώτηση.

Θέλουμε να είμαστε τα χέρια του Ιησού;

Οι Δώδεκα Απόστολοι, ο Πέτρος της Πράγας, η Αγία Juliana de Cornillon, ο Πάπας Ουρβανός ο τέταρτος , ο Άγιος Θωμάς Ακινάτης , η Xiao-Mei και πολλοί άλλοι είναι τα χέρια του Ιησού. Ας προσευχηθούμε ώστε να  μπορούμε επίσης να είμαστε  τα χέρια του Ιησού δίνοντάς Τον και σε άλλους.

Μετά τη Θεία Λειτουργία έγινε η λιτάνευση των Αχράντων του Χριστού Μυστηρίων στους γραφικούς δρομίσκους του ιστορικού Κάστρου και αφού στάθμευσε ειδικό προσκυνητάρι που είχε στηθεί έξω από το σπίτι Καραβία  και στην πανέμορφη «καπέλα του Σανούδου», επανέκαμψε στο Ναό, όπου αναπέμφθηκε ειδική δέηση και δόθηκε η τελική ευλογία για του Παναχράντου Μυστηρίου.

Πριν την απόλυση η χορωδία του Ναού έψαλε πολυχρόνιο ευφημισμό για τον Άγιο Πατέρα τον Πάπα Φραγκίσκο, τον Αποστολικό Νούντσιο, Σεβασμιότατο κ. Savio Hon Tai Faiκαι για τον Αρχιεπίσκοπό μας π. Νικόλαο.

Τα ασματικά μέρη της Θείας Λειτουργίας και της λιτάνευσης των Αχράντων του Χριστού Μυστηρίων έψαλε  η μικτή πολυφωνική χορωδία MANUS APERTAE, η οποία εντυπωσίασε τους πάντες.

Μετά την απόλυση έγινε η καθιερωμένη δεξίωση στην αίθουσα υποδοχής της Αρχιεπισκοπής στην οποία προσκαλέστηκε να παραστεί όλη η Εκκλησία.

Ευχαριστούμε όλους εκείνους που φρόντισαν και συνέβαλαν με τα χαρίσματά τους στην πανηγυρική τέλεση του Μυστηρίου της Ευχαριστίας και στη λιτάνευση των Αχράντων του Χριστού Μυστηρίων, που είναι η Μεγάλη και Αγία Δωρεά του Κυρίου.

Ευχαριστούμε επίσης τις πολιτικές και στρατιωτικές Αρχές του νησιού που μας τίμησαν με την παρουσία τους.

Φωτογραφίες Ρεμούνδος Ιερώνυμος

Πηγη kantam.gr

Συναυλία θρησκευτικής μουσικής

37423462_1735678409820498_7763793097128935424_n

ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ

Με ιδιαίτερη θρησκευτική λαμπρότητα εορτάστηκε στη Νάξο η Κυριακή των Βαΐων. Η Εκκλησία στο πρώτο μέρος της όλης Ιεροτελεστίας ζει την θριαμβευτική είσοδο του Ιησού στα Ιεροσόλυμα και στο δεύτερο μέρος  εισαγάγει στο πνεύμα της Μεγάλης Εβδομάδας με αποκορύφωμα το Πασχαλινό τριήμερο.

Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι ο καιρός που οι πιστοί μπορούν να βιώσουν αυτό για το οποίο προετοιμάστηκαν κατά την περίοδο της Τεσσαρακοστής και να ζήσουν έντονα τα Μυστήρια τα λύτρωσης και της σωτηρίας.

Η όλη Ιεροτελεστία στην ενοριακή κοινότητα της Νάξου ξεκίνησε στο Παρεκκλήσιο της Αμιάντως Συλληφθείσας Θεοτόκου (καπέλα). Εκεί έγινε η ευλογία των Βαΐων και από εκεί με λιτανεία φθάσαμε στον Μητροπολιτικό Ναό, για να ακούσομε το Λόγο του Κυρίου με το Πάθος και στη συνέχεια να συμμετάσχομε στο Μυστήριο της Ευχαριστίας.

Στη Λιτανεία οι πιστοί βοηθούμενοι από την ενοριακή χορωδία με η διεύθυνση της μουσικού Λίας Πρίντεζη  έψαλαν τους ύμνους με τους οποίους ο Εβραϊκός λαός υποδέχτηκε τον Ιησού στο Ναό στα Ιεροσόλυμα.

Στην  όλη Ιεροτελεστία προΐστατο ο Αρχιεπίσκοπός μας π. Νικόλαος και συλλειτούργησαν μαζί ο Αρχιερατικός Επίτροπος Νάξου και Πάρου, π. Μανώλης και ο Ιερομόναχος π. Φερνάδος της Κοινότητας στην Τήνο του Μοναχικού Τάγματος « Ενσαρκωμένος Θείος Λόγος».

Ο Εφημέριος ταξίδεψε στην Πάρο για να τελέσει  εκεί, στον Ενοριακό Ναό του Αγίου Αντωνίου στην Παροικιά Πάρου, την ευλογία των Βαΐων και τη Θεία Λειτουργία.

Η συμμετοχή του κόσμου ήταν ανέλπιστα εντυπωσιακή και ο ναός πλημμύρισε από πολλά παιδιά, έφηβους, νέους και νέες, νεαρά ζευγάρια. Ήταν μια εικόνα και μια πραγματικά  αληθινά γιορτινή. Στην Πάρο, τις Ακολουθίες του Πασχαλινού τριημέρου θα καλύψει ο π. Φερνάδος.

Ο Σεβασμιότατος κατά το κήρυγμά του αναφέρθηκε στην ευκολία με την  οποία ο λαός άλλαζε τη στάση του έναντι του Χριστού.
Ενώ την Κυριακή των Βαΐων τον υποδέχτηκε με κραυγές και ψαλμούς «ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου», μετά από λίγες ημέρες, τα αισθήματα του ενθουσιασμού, χαράς και δοξολογίας μετατράπηκαν σε κραυγές μίσους, έχθρας και καταδίκης. «άρον, άρον σταύρωσαν αυτόν».

Είπε μεταξύ  άλλων:

Ο Ιησούς σήμερα εισήλθε επίσημα στην Ιερουσαλήμ ξεκινώντας από το Όρος των Ελαιών συνοδευόμενος από ένα πλήθος που τον επευφημεί: αυτό είναι το εορταστικό πρελούδιο του Πάσχα, η εκπλήρωση του μυστηρίου του θανάτου και της Ανάστασης του Χριστού. Αυτό τελεί σήμερα η Εκκλησία με μια επίσημη λειτουργία η οποία ξεκίνησε με την ευλογία των βαΐων και την λιτανεία προς τον Μητροπολιτικό μας Ναό .

Σήμερα οφείλουμε να προβληματιστούμε για την Ιεροτελεστία  αυτής της Κυριακής η οποία ενώνει «τη χαρά και τη γιορτή» όλων μας  με την «πικρή και οδυνηρή γεύση» της ιστορίας του Πάθους. Σε αυτή την αφήγηση, αποκαλύπτονται «συναισθήματα αντιφατικά» που συχνά βιώνει ο άνθρωπος σε κάθε εποχή.

Υπάρχουν πολλοί ικανοί να αγαπούν πολύ… αλλά και πολλοί που  μισούν πολύ –, ικανοί και θαρραλέοι για γενναίες θυσίες αλλά και δειλοί  που και σήμερα ξέρουν «να νίπτουν τας χείρας τους» αντί να παίρνουν τις ευθύνες τους, ικανοί για πιστότητα αλλά και για μεγάλη εγκατάλειψη και προδοσία. Και είναι εμφανές σε όλη αυτή την αφήγηση του Ευαγγελίου ότι η χαρά που προκαλείται από τον Ιησού δημιουργεί είναι και χαρά για όσους  τον αγαπούν αλλά είναι και ενόχληση και εκνευρισμός για όσους τον μισούν.

Εκείνοι που χαίρονται με τον Ιησού, είναι εκείνοι που ξαναβρήκαν σε Αυτόν “την εμπιστοσύνη”, “την αξιοπρέπεια”, “τη συγχώρεση”, “την ελπίδα”, που έχουν βιώσει τη «συμπόνια» Του και που μπορούν επομένως να φωνάξουν: «Ευλογημένος εκείνος που έρχεται στο όνομα του Κυρίου». Ωστόσο, δεν ισχύει για όλους αυτό:

Αυτή η δοξαστική χαρά όμως καταλήγει ενοχλητική και γίνεται παράλογη και σκανδαλώδης για όσους θεωρούν τους εαυτούς των δίκαιους και «πιστούς» στον νόμο και τους τελετουργικούς κανόνες. Απαράδεχτη χαρά για όσους έχουν αποκλείσει την ευαισθησία έναντι του πόνου, των βασάνων και της δυστυχίας. Απαράδεκτη χαρά για όσους έχουν χάσει τη μνήμη τους και έχουν ξεχάσει τις τόσες πολλές ευλογίες που έλαβαν. Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβουν τη χαρά και τη γιορτή της ευσπλαχνίας του Θεού όσοι προσπαθούν να δικαιολογήσουν τον εαυτό τους, ακόμη και όταν έχουν δίκιο! Πόσο δύσκολο είναι να μπορέσουν να μοιραστούν αυτή τη χαρά όσοι εμπιστεύονται μόνο στη δική τους δύναμη και νιώθουν ανώτεροι των άλλων.

Έτσι η ζητωκραυγή του : «ευλογημένος ο ερχόμενος μετατρέπεται σε κραυγή»: «Σταύρωσέ τον!», Μια κραυγή που δεν είναι  «αυθόρμητη», αλλά «κατασκευασμένη» από με «περιφρόνηση, με συκοφαντία, με την παρουσίαση ψεύτικων μαρτυριών»: είναι «η φωνή εκείνων που χειραγωγούν» που  «μακιγιάρουν την πραγματικότητα», που «παγιδεύουν» τους άλλους για να περάσουν το δικό τους, «για να αποκτήσουν δύναμη» και «να κάνουν να σιωπήσουν οι φωνές που διαφωνούν». Το «Σταύρωσέ τον !» είναι μια φωνή «κατασκευασμένη μέσα από τις απαιτήσεις της αυτάρκειας, της υπερηφάνειας, της αλαζονείας»:

Και έτσι στο τέλος κάνουν να σιωπήσει η γιορτή του λαού, καταστρέφεται η ελπίδα, σκοτώνονται τα όνειρα, εξαφανίζεται  η χαρά. Έτσι στο τέλος η καρδιά γίνεται τυφλή και η φιλανθρωπία ψυχρή. Αυτή είναι η κραυγή «όποιος μπορεί ας σώσει τον εαυτόν του» που επιθυμεί να αποκοιμίσει την αλληλεγγύη, να σβήσει τα ιδανικά, να κάνει το βλέμμα αδιάφορο… είναι η φωνή που προσπαθεί να καταργήσει την συμπόνια, την αγάπη που είναι η φαινομενική αδυναμία του Θεού.

Μοναδικό «αντίδοτο» μπροστά σε όλες «αυτές τις φωνές που ουρλιάζουν», είναι «να κοιτάξουμε τον σταυρό του Χριστού» και να αφεθούμε να μας «συμβουλεύσει» ο Εσταυρωμένος με την «τελευταία φωνή» του, «Πατέρα συγχώρησέ τους». Μια φωνή αγάπης για καθένα από εμάς, «αγίους και αμαρτωλούς», «νέους και ηλικιωμένους». Φωνή σωτηρίας ώστε «κανείς να μη σβήσει τη χαρά του Ευαγγελίου», κανείς να μη παραμένει «απόμακρος» από την ευσπλαχνία του Πατέρα:

Κοιτάμε τον σταυρό σημαίνει αφηνόμαστε να μας συμβουλεύσει για  τις προτεραιότητές μας, τις επιλογές και τις ενέργειές μας. Σημαίνει αναρωτιόμαστε για την ευαισθησία μας προς εκείνους που σήμερα σταυρώνονται; Αδελφοί μου και αδελφές μου ας διερωτηθούμε με ειλικρίνεια: Ιησούς συνεχίζει να αποτελεί κίνητρο χαράς και αίνου μέσα στην καρδιά μας ή ντρεπόμαστε για τις προτεραιότητές της προς τους αμαρτωλούς, τους τελευταίους και τους ξεχασμένους;

Εύχομαι πρώτα σε όλους τους σημερινούς  σταυρωμένους συνανθρώπους μας να γιορτάσουν την Ανάσταση του Κυρίου και τη δική τους και σε όλους του Χριστιανούς της γης που μαζί μας σήμερα ξεκινούν την Μεγάλη και Αγία Εβδομάδα: Καλό και Άγιο Πάσχα.

Μετά την τελική ευλογία και την απόλυση ο Σεβασμιότατος απευθυνόμενος σε όλους τους αλλοδαπούς πού ήταν παρόντες στο ναό τους πολλούς Αλβανούς αδελφούς με όλα τα μέλη των οικογενειών τους, τους ευχήθηκε Καλό Πάσχα στις οικογένειές τους και στην πατρίδα τους. Συμμερίστηκε τον πόνο τους που δεν μπορούν να συνεορτάσουν με τις οικογένειές τους στην Πατρίδα τους.
Και συνέχισε λέγοντας πως σημασία δεν έχει πότε θα εορτάζουμε το Πάσχα, αλλά πως  θα το εορτάζουμε. Μακάρι να έλθει η ευλογημένη
ώρα το συντομότερο, όταν όλοι οι Χριστιανοί, αντί να κοιτάζουν τα άστρα για να υπολογίζει  ο καθένας με το δικό του ημερολόγιο,
πότε είναι η πρώτη Κυριακή της εαρινής πανσελήνου, να κοιτάζουν το καλό που θα προκύψει για την πίστη τους, όταν όλοι μαζί θα γιορτάζουμε  το Πάσχα του Κυρίου με σκοπό και ελπίδα να γίνει το Πάσχα όλης  της Εκκλησίας.

Ο Σεβασμιότατος ευχαρίστησε τον π. Μανώλη, τον εφημέριο π Γεώργιο, το ενοριακό συμβούλιο και όλα τα μέλη της Εκκλησίας για την προσπάθεια που καταβάλουν όλοι μαζί για μία πιο αποτελεσματική αποστολή της ενοριακής κοινότητας της Μητροπολιτικής ενορίας στη Νάξο. Τα αποτελέσματα ήδη έχουν αρχίσει να φαίνονται σιγά-σιγά.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας  είχε τη χαρά να συναντηθεί με το ποίμνιο του στην Ενοριακή αίθουσα και με μια ζεστή και εγκάρδια χειραψία να ευχηθεί σε όλους:  Καλό και ευλογημένο Άγιο Πάσχα.

Πηγη kantam.gr

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ

Με επισημότητα εορτάστηκε η Πανήγυρη του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου στον ομώνυμο Ιερό Ναό της πόλεως Νάξου. Την παραμονή εψάλη ο Εσπερινός ενώ ανήμερα το απόγευμα τελέστηκε από τον εφημέριο π. Γεώργιο Παλαμάρη η Θεία Λειτουργία την οποία παρακολούθησαν ευλαβείς πιστοί και από τα δύο χριστιανικά δόγματα.

Ο εφημέριος στο κήρυγμά του αναφερόμενος στην ευαγγελική περικοπή της ημέρας και πιο συγκεκριμένα στον πλούσιο νέο ο οποίος προβληματισμένος ρωτούσε τον Ιησού τι πρέπει να κάνει για να κερδίσει την αιώνια ζωή, παρατήρησε ότι δεν επαρκεί απλώς να περιοριζόμαστε στην τυπική έστω και πιστή τήρηση και εφαρμογή των κανόνων, διότι αυτό μας καθιστά καλούς αλλά όχι τέλειους. Μας οδηγεί σε ένα σημαντικό σημείο, αλλά δεν μας γεμίζει ικανοποίηση, ιδιαίτερα όταν γνωρίζουμε ότι ο εαυτός μας μπορεί το κάτι παραπάνω. Αντιθέτως, ακολουθώντας και το παράδειγμα που ακολούθησε ο Άγιος Αντώνιος, θα πρέπει να αγωνιζόμαστε και να προσπαθούμε συνεχώς να αγγίξουμε και να ξεπεράσουμε εμπράκτως τα όρια της προσωπικής μας προσπάθειας για την επίτευξη της τελειότητας. Μόνο έτσι θα ανέβουμε σκαλοπάτι και θα μεταβούμε από το επίπεδο του τυπικά καλού στο επίπεδο του τέλειου που αποτελεί το διακαή πόθο και τον υψηλότερο στόχο.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας δόθηκε η ευλογία και ακολούθησε ο ασπασμός των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Αντωνίου.

Πηγη kantam.gr

Η γιορτή του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου στο λιμάνι

Τρίτη 16 Ιανουαρίου και για μία ακόμη χρονιά (3η διαδοχική) ανοίγουν οι πόρτες της εκκλησίας του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου… Ιερός Ναός που βρίσκεται στη παραλία της Νάξου – γοτθικού ρυθμού με μεγάλη ιστορία καθότι αποτελούσε τμήμα μοναστηρίου και πέρασε στα χέρια του τάγματος των Ιωανιτών… Ο σημερινός Εσπερινός θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με την σχετική ανακοίνωση από την Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου, Μυκόνου, Τήνου και Ανδρου, το απόγευμα λίγο μετά τις 5.30 ενώ την ίδια ώρα την Τετάρτη θα έχουμε την τέλεση της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας και ο ασπασμός των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Αντωνίου…

Όμως, ενδιαφέρουσα είναι η ιστορία του ιερού Ναού που χρονολογείται από τον 15ο αιώνα και για πρώτη φορά την γνωρίζουμε μέσα από κείμενο του πατήρ Εμμανουήλ Ρεμούνδου… Και έχει τη σημασία του καθότι στηρίζεται στις πληροφορίες που υπάρχουν (γραπτές και προφορικές) στην Καθολική Αρχιεπισκοπή…

Ας δούμε τι αναφέρει για την ιστορία του Ιερού Ναού…

«Υπάρχει μια ιστορία του Ιάκωβου Bossio του 1452, που λέει ότι ο Ναός

έγινε Δωρητήριο στο τάγμα των Ιπποτών του αγίου Ιωάννου των Ιεροσολύμων, από την Φραγκίσκα Κρίσπου, Δούκισσας του Αιγαίου Πελάγους, χήρα του Δούκα Ιωάννου Κρίσπου , προχωρώντας σε δωρητήριο την εκκλησία και το μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου. Πολλοί ιστορικοί λένε ότι ο ναός είναι παλαιότερος του 1440. Και ότι κτίσθηκε  με έξοδα των Ιωαννιτών της Ρόδου.

Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες ιστορικών αλλά και περιηγητών που μιλούν για αυτόν τον ναό, όπως ο Bossio, ο Saulgeur, ο Homh, ο Tourhefort, ο Coronelli , ο Buchon , κλπ.

Ο ναός είναι τρίκλιτος, γοτθικού ρυθμού. Έχει έξι κίονες που φέρουν διάφορα κιονόκρανα. Μερικοί λένε ότι υπάρχουν άλλοι δυο κίονες που βρίσκονται εντός του τοίχου.

Υπήρχαν τρία ιερά, με το κεντρικό ιερό αφιερωμένο στον άγιο Αντώνιο, αλλά δεν σώζονται. Σήμερα στο κεντρικό υπάρχει η εικόνα του αγίου Αντωνίου, έργο του Ι. Παρασκευά από την Τήνο, του 1950. Οι δυο άλλες, της Παναγίας, που μια παράδοση λέει ότι, είναι έργο από κάποιο μαθητή του El Greco. Η δε άλλη του San Felice, έργο του D. Widwaw του 1709, οι οποίες μεταφέρθηκαν από τον ναό του αγίου Αντωνίου της Παδούας που βρίσκεται στο Κάστρο. Το δε τέμπλο μετεφέρθη από το παρεκκλήσιο της Μονής Ουρσουλινών την δεκαετία του 1950.

Ο ναός του Αγ. Αντωνίου βρίσκονταν σε κατάσταση εγκατάλειψης και έτοιμος να καταρρεύσει. Για τους ναυτικούς όμως ήταν ένα στέκι. Διαβάζουμε σε αναφορές διαφόρων ιστορικών ότι  τα κύματα κτυπούσαν τον ναό και του υπέσκαπταν τα θεμέλια της. Τότε οι Ιππότες της Ρόδου φτιάχνουν ένα λιμάνι , που ο μόλος ξεκινούσε κάτω από το ναό, με κατεύθυνση που έχει η σημερνή προβλήτα. Σε γκραβούρες βλέπουμε αυτόν τον μόλο. Σε μια φωτογραφία , και ίσως και να είναι μοναδική , παρμένη τέλος του 1800, βλέπουμε ότι δεν υπάρχει η σύνδεση του νησιού με το νησάκι των Παλατιών όπως και ο σημερνός μόλος.

Το δάπεδο του ναού είχε πολλούς τάφους Ιπποτών με τα οικόσημα τους. Σήμερα βλέπουμε δύο-τρία. Στο κέντρο υπάρχει ο τάφος του Ιωσήφ  Μπαρότζι με το οικόσημο του. Η πλάκα που σκεπάζει τον τάφο γράφει.  «Ενταύθα κείται ο Ιωσήφ Μπαρότζι , υπήρξε πάντοτε έντιμος άνθρωπος και καλός χριστιανός. Ο Άνθρωπος είναι όπως το λουλούδι των αγρών που, αλλοίμονο, λάμπει μια στιγμή και περνά. Εσείς όλοι που περνάτε από εδώ προσεύχεσθε για έμενα… Απεβίωσε το έτος 1868 Φεβρουάριο».

Ο Ιωσήφ Μπαρότζι ήταν δραγομάνος (διερμηνέας) της Υψηλής Πύλης. Βλέπουμε το οικόσημο του στον πύργο των Κρίσπι στο Κάστρο, που ήταν ιδιοκτήτης , γνωστός σήμερα ως ο πύργος του Γλέζου, και ως Βυζαντινό Μουσείο.

Στο δεξιό μέρος του ναού, κάτω από ένα τόξο, υπάρχει ένας τάφος του Κρίσπι,  και πάνω ο Σταυρός των ιπποτών της Μάλτας. Ο τάφος πρέπει να είναι του μοναχού ιππότη Ιωάννου Κρίσπου (1459).

Ο Περικλής Ζερλέντης  αναφέρει για τους τάφους αυτούς στη μελέτη: Ιακώβου δε Μιλλή , Μεγάλου Μαγίστρου των εν Ρόδω Ιπποτών , γράμμα του έτους 1452. Το δε οικόσημο υπάρχει στο Κάστρο σε ένα σπίτι κοντά στον ναό του αγίου Αντωνίου της Παδούης, το οποίο ανακάλυψε ο π. Εμμανουήλ Ρεμούνδος το 1961.

Δεξιά από τον ναό του Αγίου Αντωνίου, υπήρχε Μονή, σήμερα υπάρχει το Μνημείο των Πεσόντων. Πίσω από τον ναό και αριστερά υπήρχαν ανεμόμυλοι. Σε γκραβούρα του Giauffier βλέπουμε πέντε ανεμόμυλους.

Διάφοροι Αποστολικοί επισκέπτες, στις εκθέσεις τους γράφουν για τον Ιερό Ναό αυτόν. Όπως π.χ. ο Demarhis το 1624. Ο Bernardo καπουκίνος το 1652. Ο Sebastiani το 1666-67. Ο Giustiniani το 1700. O Castelli το 1710. Ο Razolini το 1744. O De Stefani το 1764. Και οι Αρχιεπίσκοποι Νάξου ο Διονύσιος Rendiro 1601, και ο Ραφαήλ Sehiatini το 1628″.

26994704_1543442765710731_987412877_n

Πηγη naxospress.gr

Μελωδίες από την Ευρώπη και τον Κόσμο: χριστουγεννιάτικη εορτή στη Μητρόπολη.

Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου 2018 πλημμύρισε ο Μητροπολιτικός Ναός της Νάξου από τις χριστουγεννιάτικες μελωδίες που έψαλλαν τα μέλη της χορωδίας γυναικών της Αγίας Άννας Νάξου.

Οι κυρίες της χορωδίας, συνεπέστατες στο ετήσιο ραντεβού τους, έχουν κατορθώσει μια εκδήλωση που ξεκίνησε πριν από είκοσι χρόνια περίπου ως παιδική εορτή, να μετατραπεί σε ένα έθιμο που υλοποιείται με πιστή ευλάβεια στον καθεδρικό ναό λίγες μέρες πριν από τα Χριστούγεννα.

Η άψογη εκτέλεση των θρησκευτικών ύμων που μας ταξίδεψαν σε διάφορες χώρες και γωνιές του πλανήτη, μαρτυρά την πολύωρη προετοιμασία τους καθώς και το ζήλο, την αγάπη και τη συνέπεια με την οποία έχουν αγκαλιάσει το θεσμό αυτό.

Τις ευχαριστούμε θερμά αφού μας συγκέντρωσαν για άλλη μια φορά ακόμη όλους, μικρούς και μεγάλους, αδελφωμένους σαν μια μεγάλη οικογένεια και μέσα από την απαγγελία σε διάφορες γλώσσες αποσπασμάτων της Αγίας Γραφής που αναφέρονται στη Γέννηση του Θεανθρώπου και τους μελωδικούς χριστουγεννιάτικους θρησκευτικούς ύμνους να νιώσουμε χαρά και ελπίδα, καρτερία και ανυπομονισία για τη βραδυά όπου ο Θεός ντύνεται την ανθρώπινη φύση μας και έρχεται ανάμεσά μας ξεκινώντας το Σωτήριο Έργο του.

Και του χρόνου με υγεία!

Φ.Δ.

Πηγη kantam.gr

Πανηγύρισε το Παρεκκλήσιο του Αγίου Βαρθολομαίου στη Νάξο

Λίγα μέτρα έξω από τα τείχη του Κάστρου βρίσκεται το Εξωκκλήσι του Αγίου Αποστόλου Βαρθολομαίου. Εκεί, όπως κάθε χρόνο, τελέστηκε ανήμερα της εορτής την Πέμπτη 24 Αυγούστου η πανηγυρική Θεία Λειτουργία της οποία προΐστατο ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος.

Το λιτό, μικρό εξωκκλήσι έλαμπε από καθαριότητα και τάξη και αυτό οφείλεται στη φροντίδα και την περιποίηση της κυρίας Κατερίνας.

Το ποίμνιο ήταν μικτό και αποτελείτο από ενορίτες, από παραθεριστές ναξίους και αλλοδαπούς άλλα και από φιλέορτους ορθοδόξους των οποίων τη γειτονιά σκέπει, φρουρεί και προστατεύει ο Άγιος Βαρθολομαίος.

Ο Αρχιεπίσκοπος στο κήρυγμά του είπε μεταξύ άλλων:

Ενώ εορτάζουμε σήμερα τη μνήμη του Αποστόλου Βαρθολομαίου , η ευαγγελική περικοπή αναφέρεται σε κάποιον Ναθαναήλ, ο οποίος γνωρίζει τον Ιησού. Θέλω να σας διευκρινίσω ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο.

Ο Φίλιππος  απευθύνεται στον Ναθαναήλ και του λέει με σιγουριά: «Βρήκαμε το Μεσσία για τον οποίο μίλησαν ο Μωυσής στο νόμο και οι Προφήτες». Όταν όμως ο Ναθαναήλ πληροφορείται ότι ο Μεσσίας κατάγεται από τη Ναζαρέτ δυσανασχετεί και διερωτάται: « Μπορεί να βγει κάτι το καλό από τη Ναζαρέτ;» «Έλα και θα δεις του λέει ο Φίλιππος.

Όταν ο Ναθαναήλ  συναντά τον Ιησού, διαπιστώνει πως ο Ιησούς που ήδη τον γνωρίζει. «Προτού σε φωνάξει ο Φίλιππος, που ήσουν κάτω από τη συκιά σε είδα».  Είναι τότε που μένει κατάπληκτος και αυθόρμητα προχωρεί σε μία θαυμάσια  ομολογία  πίστης: «Διδάσκαλε εσύ είσαι ο Υιός του Θεού …..»

Αδελφοί μου και αδελφές μου, ο Ιησούς και τότε και σήμερα δεν καλεί τους  αποστόλους του από τον κόσμο της εξουσίας και των βασιλικών παλατιών, ούτε πλούσιους και άρχοντες αυτού του κόσμου, αλλά καλεί ανθρώπους  από απλές και ταπεινές και φτωχιές οικογένειες για να συνεχίσουν το έργο των πρώτων δώδεκα Αποστόλων.

Οφείλουμε και εμείς να οδηγήσουμε στο Χριστό νέους μαθητές και να μη ντρεπόμαστε, να ομολογούμε ότι: «βρήκαμε το Μεσσία».

Δεν πρέπει όμως να σταματούμε εκεί, οφείλουμε να παρουσιάζουμε τον Ιησού, όπως είναι. Όχι απόμακρο και αδιάφορο για μας αλλά να πείθουμε πως πριν το γνωρίσουμε εμείς, εκείνος ήδη μας γνωρίζει. Μας έχει δει και έχει το δικό του σχέδιο για τη  σωτηρία μας. Έχει ετοιμάσει τη δική μας θέση μέσα στην Εκκλησία του για να αρχίσουμε να ελπίζουμε και για μια θέση στην  Ουράνια Βασιλεία του.

Είθε μαζί με τον Απόστολο Φίλιππο να βεβαιώνουμε τους αδελφούς ότι: «Βρήκαμε το Μεσσία που ανάγγειλα ο Μωυσής και οι Προφήτες και μαζί με τον Απόστολο Βαρθολομαίου, όταν  συναντήσουμε τον Ιησού στη  ζωή μας να μην  παύουμε με τη ζωή και τον λόγο μας να  ομολογούμε ότι: «Εσύ είσαι ο Υιός του Θεού….», όπως σας καλώ να  κάνουμε τώρα, ανανεώνοντας την πίστη μας στον Ένα και Τριαδικό Θεό και λέγοντας: Πιστεύω….

Περισσότερες φωτογραφίες κλικ εδώ

Πηγη kantam.gr

ΔΩΡΕΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ ΣΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΜΑΛΤΑΣ

ΔΩΡΕΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ ΣΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΑΣ ΝΑΟ

Ένα αναμενόμενο δώρο παρέλαβε την Παρασκευή 25 Αυγούστου η Ενορία της Μητροπόλεως. Πρόκειται για ένα εκκλησιαστικό όργανο ηλεκτρονικού τύπου μάρκας Viscount. Το όργανο είναι ευγενική προσφορά του ηγουμενείου της Ρώμης του τάγματος των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννου της Μάλτας.

Πέντε λαϊκοί εθελοντές του τάγματος, συνοδευόμενοι από τον π. Natale (εκκλησιαστικό παραστάτη του ρωμαϊκού ηγουμενείου), έφτασαν οδικώς στην Ελλάδα με όχημα του τάγματος ώστε να παραδώσουν στην Κάριτας Ελλάς και σε άλλες φιλανθρωπικές οργανώσεις τρόφιμα, φάρμακα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης.

Τερματίζοντας το πρώτο μέρος της αποστολής τους ταξίδεψαν μέχρι τη Νάξο προκειμένου να παραδώσουν στην ενορία το δώρο τους.

Την Κυριακή 27 Αυγούστου κατά τη Θεία Λειτουργία της Κυριακής ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος προέβη στην ευλογία του εκκλ. οργάνου και ευχαρίστησε τόσο εκείνος όσο και ο εφημέριος, τους χορηγούς για την ευγενική αυτή προσφορά προς τον Μητροπολιτικό μας Ναό.

 

Πηγη kantam.gr

Μουσική εκδήλωση της Κάριτας στη Νάξο, 22/07/2017

20121391_10159276609025268_9114155775665730272_o