Αρχείο κατηγορίας Χωρίς κατηγορία

«Θέλω να συγχωρήσω, αλλά ακόμη πονάω» (2o μέρος)

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟ 7-11-2018Πώς ελέγχουμε αν το μήνυμα που κρύβουν τα συναισθήματά μας είναι αξιόπιστο;
Η αντίληψη και το τι πιστεύουμε για ένα γεγονός, επηρεάζει τον τρόπο που νιώθουμε και συμπεριφερόμαστε. Είναι σημαντικό να κάνουμε έναν έλεγχο με τον εαυτό μας. Είναι επίσης πολύ σημαντικό να βλέπουμε αν υπάρχουν γνωσιακές διαστρεβλώσεις και υπερβολές. Παραδείγματα αυτού είναι το να ρωτάμε τον εαυτό μας πρόσθετες ερωτήσεις όπως: «Παραβιάστηκα πραγματικά με κάποιον τρόπο;», «Μήπως αντιδρώ υπερβολικά και δυσανάλογα;», «Παραβίασα πράγματι κάποιον άλλο ή κάποιον κώδικα ηθικής;», «Τι έχασα πραγματικά;» και «Ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί;». Το να προκαλούμε τις αντιλήψεις μας μπορεί να μας αποκαλύψει πολλά, εάν το κάνουμε με απόλυτη ειλικρίνεια.
Ας θυμόμαστε ότι παλιά συναισθηματικά τραύματα αφήνουν σημάδια όπως και ο σωματικός τραυματισμός
Ένα σπασμένο οστό μπορεί να έχει επάνω του πάντα το σημάδι του τραυματισμού. Το ίδιο ισχύει και για τα συναισθήματά μας. Μετά από χρόνια ο τραυματισμός μπορεί να μη μας πονά πια, αλλά και πάλι, η ανάμνηση του γεγονότος υπάρχει, όπως υπάρχουν και τα σημάδια. Εάν τα τραύματά μας δεν είχαν θεραπευτεί όπως πρέπει εξαρχής, θα μπορούσαν να μας προκαλέσουν ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα στην πορεία. Από την άλλη πλευρά, μπορεί το τραυματισμένο σημείο που θεραπεύτηκε να γίνει πιο δυνατό απ’ ό,τι πριν.

Η συγχώρηση είναι πράξη θελήσεως
Κάποιες φορές, όταν έχουμε προσπαθήσει να συγχωρήσουμε, τα επαναλαμβανόμενα συναισθήματα είναι υπολείμματα παλαιότερων πληγών που δεν είχαν την ευκαιρία να θεραπευτούν ή απαιτούν περισσότερο χρόνο. Η συγχώρηση είναι πράξη θελήσεως που συμβαίνει συχνότερα πολύ πριν να υποχωρήσουν τα συναισθήματα. Τα συναισθήματα είναι οι αποσκευές που μπορεί να μας τραβάνε ακόμα πίσω. Στις περισσότερες περιπτώσεις χρειάζεται υπομονή και η χάρη του Θεού ώστε ο πόνος να φύγει, πράγμα που συμβαίνει πολύ αργότερα από την δέσμευσή μας να συγχωρήσουμε. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι είναι πάντοτε δυνατό να συγχωρήσουμε, παρά τη σοβαρότητα ή τη δυσκολία της περίπτωσης. Είναι δυνατόν μοναχά επειδή ο Ιησούς μας έδωσε το παράδειγμά του. Αν επιχειρήσουμε τη συγχώρηση με τις καλύτερες ανθρωπίνως δυνατές προθέσεις, αναπόφευκτα τα συναισθήματά μας θα μπουν στη μέση.

Συγχωρώντας με την Καρδιά του Θεού
Το κλειδί για τη συγχώρηση είναι στην πραγματικότητα να συγχωρούμε με την καρδιά του Θεού. Αν κοιτάξουμε τα Ευαγγέλια, θα δούμε ότι ο Ιησούς έχει δώσει μεγάλη έμφαση στη συγχώρηση. Και πράγματι, όταν ο Ιησούς θεράπευε σωματικά κάποιον, πάρα πολλές φορές έλεγε επίσης «Οι αμαρτίες σου συγχωρούνται». Το νόημα του θανάτου του Χριστού επάνω στο Σταυρό ήταν η εξιλέωση των αμαρτιών. Εκείνος που δεν είχε αμαρτία, φορτώθηκε όλη την αμαρτία του κόσμου. Είναι πολύ σημαντικό να αφήνουμε ανοιχτή την πόρτα όταν σκεπτόμαστε την συγχώρηση. Δηλαδή, την πόρτα της καρδιάς μας. Αν προσεγγίσουμε την κατάσταση με κλειστή καρδιά, ίσως να μην προσέξουμε την προσπάθεια κάποιου να συμφιλιωθεί μαζί μας. Επίσης, όταν έχουμε να κάνουμε με άλλους ανθρώπους, συχνά απαιτείται να αφήσουμε κατά μέρος την περηφάνια μας και να κάνουμε το πρώτο βήμα για την επανόρθωση της σχέσης. Αυτό μπορεί να μας κάνει να αισθανόμαστε σαν τον αμνό που θυσιάζεται. Αν οι προσπάθειές μας προσκρούουν στην απόρριψη, αντί να νιώθουμε ηττημένοι, καλύτερο είναι να προσευχηθούμε για τον άλλον, και μετά μπορούμε να πορευόμαστε εν ειρήνη, γνωρίζοντας ότι κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε. Και, αν με την προσευχή, διαπιστώσουμε ότι η καρδιά μας μαλακώνει, ας μην εκπλησσόμαστε! Είναι η θεραπευτική επίδραση της προσευχής.
Κάποια άτομα δηλώνουν ότι, στην προσπάθειά τους να συγχωρήσουν, ξαναζούν έντονες αναμνήσεις τραυματικές, που τους εμποδίζουν να θεραπευθούν από το παρελθόν. Οι σύγχρονες μορφές ψυχοθεραπείας μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά τους ανθρώπους που ταλαιπωρούνται από παλαιά ψυχικά τραύματα, και αυτούς τους ανθρώπους τους ενθαρρύνουμε να αναζητήσουν επαγγελματική βοήθεια, χωρίς να ξεχνούν την προσευχή. Η προσευχή δε βοηθά απλώς τον άνθρωπο να δεχθεί τη βοήθεια του Κυρίου, αλλά επίσης του διδάσκει την πειθαρχεία με τρόπους που ηρεμούν την ψυχή, αλλά και βοηθά τον άνθρωπο να πετύχει καλύτερο έλεγχο των ανεξέλεγκτων συναισθημάτων του.

Συγχωρώντας τον εαυτό μας
Μια τελευταία λέξη: Προκειμένου να μπορέσει ένας άνθρωπος να δεχθεί και να προσφέρει τη συγχώρηση, πρέπει να μπορεί να συγχωρήσει τον εαυτό του. Όλοι σχεδόν οι άνθρωποι έχουμε δυσκολία να νιώσουμε και να συμπεριφερθούμε συμπονετικά στον εαυτό μας. Η αληθινή ταπεινότητα δεν είναι να γινόμαστε σάκος του μποξ και να δεχόμαστε χτυπήματα από παντού, αλλά να αναγνωρίζουμε την αξία μας σε σχέση με τον Θεό. Είναι το να συνειδητοποιήσουμε ότι έχουμε δημιουργηθεί κατ’ εικόνα Του και καθ’ ομοίωσή Του, και ως τέτοιους ο Θεός μας αγαπά ανιδιοτελώς. Η αληθινή συμπόνια προς τον εαυτό μας είναι διαφορετικό πράγμα από την αυτοεκτίμησή μας. Η αυτοεκτίμηση ενέχει κάποια χροιά ανταγωνισμού, υπό την έννοια ότι ο άνθρωπος πρέπει να κάνει ό,τι κάνει καλύτερα από τους άλλους προκειμένου να έχει αξία. Η συμπόνια προς τον εαυτό μας είναι διαφορετική, καθώς αναγνωρίζει ότι όλοι έχουν ελαττώματα και ατέλειες, αλλά παρόλα αυτά εξακολουθούν να έχουν αξία. Η συγχώρηση του εαυτού μας, μας επιτρέπει να ξεπερνάμε τα λάθη μας, συνειδητοποιώντας και γνωρίζοντας ότι είναι φυσιολογικό να κάνουμε λάθη μερικές φορές.

π. Nat Eden
(Επιμέλεια κειμένων: Ειρήνη Κουτελάκη)

Συγχώρηση και συμφιλίωση

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟ 24-10-2018 Two Differences between Forgiveness and ReconciliationΠρώτα απ’ όλα, ας ξεχωρίσουμε τι δεν είναι η συγχώρηση.
1. Η συγχώρηση δεν είναι η αποδοχή της αδικίας.
2. Η συγχώρηση δεν είναι λόγος για να διατηρούμε τα πράγματα όπως ήταν πάντα.
3. Η συγχώρηση δεν είναι ασύμβατη με τον δίκαιο θυμό.
4. Η συγχώρηση δεν περιορίζει την ανάγκη για αμοιβαία επικοινωνία.
5. Η συγχώρηση δεν είναι μια στιγμή, αλλά μια διαδικασία.
6. Η συγχώρηση δεν ξεχνά την ιστορία.
7. Η συγχώρηση δεν δημιουργεί ψευδαισθήσεις, αλλά συνδέεται βαθιά με το αληθινό.
8. Η συγχώρηση δεν είναι μια ευθεία γραμμή.
9. Η συγχώρηση δεν είναι κάτι που κάνουμε ολομόναχοι, αλλά κάτι που γίνεται μόνο με τη χάρη του Θεού.
10. Η συγχώρηση δεν είναι ακριβώς συμφιλίωση.

Δύο είναι οι διαφορές ανάμεσα στην Συγχώρηση και τη Συμφιλίωση. Μερικές φορές διστάζουμε να συγχωρήσουμε επειδή νομίζουμε ότι η συγχώρηση περιλαμβάνει αυτομάτως τη συμφιλίωση. Πρόκειται όμως για δύο διαφορετικές διαδικασίες, και η μία δεν οδηγεί πάντοτε στην άλλη.

Α. Ένα άτομο μπορεί να συγχωρήσει. Αλλά χρειάζονται δύο για τη συμφιλίωση
Με τη βοήθεια του Θεού, έχω τη δύναμη να συγχωρήσω τα πάντα. Αυτό δε σημαίνει ότι είμαι διατεθειμένος να συγχωρήσω τα πάντα ή ότι κάτι τέτοιο θα είναι εύκολο. Και κάποιες φορές η αδικία που υπέστην είναι τόσο στυγερή, που μπορεί να χρειαστώ μια ολόκληρη ζωή για να μπορέσω να συγχωρήσω εντελώς. Αλλά η δυνατότητα είναι εκεί. Η ικανότητά μου να συγχωρώ δεν εξαρτάται από τη συμπεριφορά ή την άδεια κανενός. Το άτομο που συγχωρώ μπορεί να συνεχίσει να είναι αμείλικτο, απερίσκεπτο και αδιάκοπα εχθρικό απέναντί μου. Αλλά εκείνο που χρειάζεται να ξέρω είναι ότι το άτομο αυτό δεν μπορεί να διατάξει το πνεύμα μου να προσφέρει ή να μην δώσει την συγχώρηση. Η συγχώρηση είναι μια πνευματική πράξη, κι αυτό σημαίνει ότι, εν τέλει, βασίζομαι στην χάρη του Θεού για να την κατορθώσω. Μάλιστα, οι ίδιες οι αδυναμίες και τα ελαττώματα είναι βέβαιο ότι θα εμποδίσουν την ικανότητά μου να συγχωρήσω, ιδιαίτερα σε κάποιες περιστάσεις. Αλλά ό,τι μου λείπει, το συμπληρώνει ο Θεός. Κάποιες φορές η ανάγκη μου για τη βοήθεια του Θεού είναι οξύτατη, αλλά όταν επιλέγω να συγχωρήσω, η προσπάθειά μου δεν βασίζεται σε κανέναν άλλον.
Η συμφιλίωση, από την άλλη πλευρά, είναι μια διαδικασία που εμπλέκει περισσότερα άτομα. Όταν συμφιλιώνομαι με κάποιον άλλον, και οι δύο μας πρέπει πρώτα να ζητήσουμε και/ή να προσφέρουμε τη συγχώρηση. Αλλά χρειάζεται να πάμε και παραπέρα. Και τα δύο άτομα επιλέγουν να κάνουν ό,τι χρειάζεται για να αποκαταστήσουν τη σχέση. Το ένα άτομο μπορεί να είναι τελείως διατεθειμένο, αν όμως δεν είναι διατεθειμένο και το άλλο, δεν είναι δυνατή η συμφιλίωση. Αυτό σημαίνει ότι μπορώ να συγχωρήσω κάποιον επειδή κατέστρεψε τη φιλία μας, αλλά ίσως δεν αισθάνομαι αρκετά ασφαλής για να συνεχίσω αυτή τη φιλία. Ίσως να μπορέσω να το κάνω αργότερα, αλλά για την ώρα θα συγχωρήσω και θα αφήσω τα πράγματα εκεί. Ή μπορεί να συγχωρήσω και να είμαι έτοιμος να συμφιλιωθώ, αλλά το άλλο άτομο να μην επιθυμεί πια αυτή τη σχέση. Ή ακόμα το άλλο άτομο να μπορεί να με συγχωρήσει, αλλά να μη θέλει να συμφιλιωθεί. Ή το άλλο άτομο να με συγχωρεί, αλλά να μην θέλω εγώ τη συμφιλίωση. Αξίζει να σημειωθεί εδώ, ότι μια σχέση καταστρέφεται ως έναν βαθμό όταν εξαρχής δεν είναι ιδιαίτερα ισορροπημένες, όπως συμβαίνει με μια φιλία στην οποία το ένα άτομο έχει συναισθηματικές ανάγκες και το άλλο σπεύδει πάντοτε να τις καλύπτει. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η συμφιλίωση – αν συμβεί ποτέ – θα απαιτήσει μια πλήρη αναδόμηση και αυτό, μόνο αφού το ένα ή και τα δύο άτομα αντιμετωπίσουν τα προσωπικά θέματα που έχουν. Η συμφιλίωση μπορεί να είναι μακροχρόνια, οδυνηρή και χαοτική, αλλά μπορεί επίσης να αξίζει την αναστάτωση αν η σχέση πράγματι αποκατασταθεί. Κάποιες φορές οι αποκατεστημένες σχέσεις βγαίνουν πολύ δυνατότερες απ’ ό,τι ήταν πριν την αναταραχή.

Β. Η συγχώρηση είναι εσωτερική υπόθεση. Η συμφιλίωση είναι μια εξωτερική διαδικασία.
Η συγχώρηση είναι ιδιωτική και συνεχιζόμενη υπόθεση που εμπλέκει νου, καρδιά και ψυχή. Στην πραγματικότητα η συγχώρηση είναι μια όψη της γενικότερης τοποθέτησής μας απέναντι στους άλλους και στην ίδια τη ζωή. Αν είμαι επικριτικός και εκδικητικός γενικά, η συγχώρηση θα είναι μια παράξενη και δύσκολη αλλαγή προσανατολισμού για μένα. Αν ελπίζω να συγχωρήσω συγκεκριμένες αδικίες που άλλοι διέπραξαν απέναντί μου, τότε θα πρέπει ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ να εξασκήσω μια ανοιχτή και συμπονετική στάση απέναντι στους άλλους, να μην τους κατηγορώ αμέσως και να αντιστέκομαι στην αναζήτηση εκδίκησης. Και μπορώ να εξασκώ τη συγχώρηση χωρίς κανείς να γνωρίζει τι συμβαίνει μέσα μου. Μπορεί να είμαι πολύ πληγωμένος με κάτι που είπε κάποιος, και να γνωρίζω ότι προτού αντιμετωπίσω αυτό το άτομο με οποιονδήποτε τρόπο, χρειάζεται να επιλέξω την συγχώρηση. Μπορεί να προσπαθώ σιωπηρά να συγχωρήσω – στην προσευχή μου, στην περισυλλογή, σε συζητήσεις με κάποιον σύμβουλο ή πνευματικό καθοδηγητή – για μέρες ή εβδομάδες, χωρίς να μιλώ απευθείας στο άτομο του οποίου τα λόγια με πλήγωσαν τόσο πολύ. Σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να περάσω από αυτή την εσωτερική διαδικασία, να συνειδητοποιήσω ότι η αδικία δεν ήταν τόσο τρομερή ή εσκεμμένη όσο νόμιζα αρχικά, και μετά να την ξεπεράσω εντελώς χωρίς το άλλο άτομο να μάθει ποτέ τον εσωτερικό αγώνα μου.
Η συμφιλίωση δεν είναι ιδιωτική, επειδή πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα άλλο άτομο. Κάποιες φορές η συμφιλίωση περιλαμβάνει και άλλους ανθρώπους, όπως κάποιον σύμβουλο, κάποιον ποιμένα ή κάποιους μεσολαβητές. Όταν εργάζομαι για τη συμφιλίωση, φυσικά κάνω και το δικό μου μερίδιο εσωτερικής δουλειάς, αλλά πρέπει επίσης να συνεργαστώ με την ευρύτερη δουλειά που αφορά τα προγράμματα των άλλων, τις προσωπικές δυσκολίες και ανάγκες τους. Μπορεί να νιώθω μια φλογερή επιθυμία να κάνω μια συζήτηση αμέσως και να αποκαταστήσω μια φιλία, αλλά το άλλο άτομο να έχει πολλά προβλήματα να αντιμετωπίσει – έναν δύσκολο έφηβο, πιέσεις στη δουλειά ή προβλήματα υγείας – και απλώς δεν μπορεί ακόμα να ξεκινήσει μια τόσο δύσκολη συζήτηση. Μπορεί ένα αγαπημένο μου πρόσωπο να θέλει να συμφιλιωθεί μαζί μου αμέσως, αλλά ξέρω ότι μέχρι να λάβει τη βοήθεια ενός επαγγελματία για τα ψυχολογικά προβλήματά του, για παράδειγμα, μια τέτοια κίνηση θα ήταν λανθασμένη και πιθανόν να είχε ως αποτέλεσμα όχι τη συμφιλίωση, αλλά ακόμη μεγαλύτερο χάος. Η συμφιλίωση είναι περίπλοκη όσο και οι άνθρωποι τους οποίους αφορά, και μπορεί να απαιτεί περισσότερο χρόνο και υπομονή απ’ ό,τι η συγχώρηση, επειδή εμπλέκονται διάφοροι παράγοντες. Ένας μεγάλος παράγων στη συμφιλίωση είναι επίσης η εμπλοκή – ή η εισβολή – άλλων φίλων ή μελών της οικογένειας. Περισσότερα άτομα μπορούν να μας προσφέρουν ενίσχυση, ενθάρρυνση και σοφία. Αλλά μπορούν να φέρουν περισσότερες ευκαιρίες για διαπληκτισμούς, κακή επικοινωνία και λανθασμένες κινήσεις.

(Επιμέλεια κειμένων: Ειρήνη Κουτελάκη)

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΝ/ΤΗΝ ΣΥΖΥΓΟ

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΝ/ΤΗΝ ΣΥΖΥΓΟ

-Βρείτε χρόνο για τον άλλον, ακόμη κι αν είστε πολύ απασχολημένοι
«Η αγάπη χρειάζεται χρόνο και χώρο. Όλα τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα. Ο χρόνος χρειάζεται για να συζητάτε, να αγκαλιάζεστε, να μοιράζεστε τα σχέδιά σας, να ακούτε ο ένας τον άλλον και να κοιτιέστε στα μάτια, να εκτιμάτε ο ένας τον άλλον και να χτίζετε μια δυνατότερη σχέση. Μερικές φορές οι φρενήρεις ρυθμοί της κοινωνίας μας και οι πιέσεις από τη δουλειά δημιουργούν προβλήματα. Άλλες φορές, το πρόβλημα είναι η έλλειψη ποιοτικού χρόνου μαζί, το ότι βρίσκονται και οι δύο στο ίδιο δωμάτιο χωρίς να προσέξουν τον άλλον».

-Μερικές φορές, απλώς ακούστε
«Αντί να προσφέρετε μια γνώμη ή συμβουλή, πρέπει να είστε σίγουροι ότι έχετε ακούει όλα όσα έχει να πει ο άλλος. Συχνά, ο άλλος σύζυγος δεν χρειάζεται λύση στο πρόβλημά του, αλλά απλώς να εισακουστεί, να νιώσει ότι κάποιος έχει αναγνωρίσει τον πόνο του, την απογοήτευσή του, τον φόβο του, τον θυμό του, τις ελπίδες και τα όνειρά του».

-Δεχθείτε τα ελαττώματα του/της συζύγου σας
«Δεν έχει σημασία αν αναστατώνει τα σχέδιά σας, ή σας εκνευρίζει με τον τρόπο που σκέφτεται ή πράττει, ή αν δεν είναι αυτό που θέλουμε να είναι. Η αγάπη πάντα έχει μια όψη βαθιάς συμπόνιας που οδηγεί στην αποδοχή του άλλου ατόμου ως μέρους αυτού του κόσμου, ακόμα κι όταν ενεργεί διαφορετικά απ’ ό,τι θα ήθελα».

-… και να είστε γενναιόδωροι με τις ατέλειές του/της
«Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι όλοι μας είμαστε ένα περίπλοκο μείγμα φωτός και σκιών. Το άλλο άτομο είναι πολλά περισσότερο από το απλό σύνολο των μικρών πραγμάτων που μας ενοχλούν. Η αγάπη δεν χρειάζεται ν α είναι τέλεια για να την εκτιμήσουμε. Το άλλο άτομο με αγαπά με τον καλύτερο τρόπο που μπορεί, με όλους τους περιορισμούς του, αλλά το γεγονός ότι η αγάπη είναι ατελής δε σημαίνει ότι δεν είναι αληθινή ή πραγματική».

-Ποτέ μην πηγαίνετε στο κρεβάτι θυμωμένοι: οι αγκαλιές μπορούν να βοηθήσουν
«Η συμβουλή μου είναι να μην αφήνετε ποτέ την ημέρα να τελειώσει χωρίς να συμφιλιωθείτε στην οικογένεια. Και πώς συμφιλιώνομαι; Πρέπει να πέσω στα γόνατά μου; Όχι! Απλώς με μια μικρή χειρονομία, κάτι μικρό, και θα αποκατασταθεί η αρμονία μέσα στην οικογένειά σας. Απλώς ένα μικρό χάδι, δε χρειάζονται λόγια».

-Προσπαθήστε να δείτε τον/την σύζυγό σας όμορφο/η και αγαπητό/τη… ακόμη κι όταν το κάνουν δύσκολο
«Το να αγαπάμε ένα άλλο άτομο έχει να κάνει με τη χαρά της περισυλλογής και της εκτίμησης της εσωτερικής ομορφιάς του, που είναι μεγαλύτερη από τις ανάγκες μας. Αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να αναζητάμε το καλό μέσα τους ακόμη κι όταν δεν μπορεί να μας ανήκει, ή όταν δεν είναι πλέον σωματικά ελκυστικό, αλλά ενοχλητικό και παρεμβατικό».

-Μην κρατάτε κακία
«Το να είστε ευέξαπτοι ή μνησίκακοι είναι μια βίαιη εσωτερική αντίδραση, ένας κρυμμένος θυμός προς το άλλο άτομο, σαν να είναι ενοχλητικό ή απειλητικό και επομένως να πρέπει να αποφευχθεί. Το να καλλιεργείτε τέτοια εσωτερική εχθρότητα δεν βοηθά κανέναν. Προκαλεί μόνο πόνο και αλλοτρίωση».

-Η εμπιστοσύνη είναι βασική
«Και πηγαίνει πολύ πιο μακριά από το να υποθέτουμε απλώς ότι ο άλλος δεν ψεύδεται ή δεν απατά… Σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να ελέγχουμε τον άλλο, να τον ακολουθούμε σε κάθε βήμα του μήπως και μας ξεφύγει. Η αγάπη εμπιστεύεται, απελευθερώνει, δεν προσπαθεί να ελέγξει, να κατακτήσει και να κυριαρχήσει τα πάντα. Αυτή η ελευθερία, που προωθεί την ανεξαρτησία, το άνοιγμα στον κόσμο γύρω μας και στις νέες εμπειρίες, μπορεί μόνο να εμπλουτίσει και να αναπτύξει τις σχέσεις».

-Θυμηθείτε: η αγάπη θέλει δουλειά
«Δεν βοηθάει να ονειρευόμαστε μια ειδυλλιακή και τέλεια αγάπη που δε χρειάζεται κίνητρο για να αναπτυχθεί. Μια αιθέρια θεώρηση της επίγειας αγάπης ξεχνά ότι το καλό κρασί ωριμάζει με το χρόνο… Είναι πολύ υγιέστερο να είμαστε ρεαλιστές με τους περιορισμούς μας, τα ελαττώματα και τις ατέλειές μας και να απαντάμε στο κάλεσμα να αναπτυχθούμε μαζί, να φέρουμε την αγάπη στην ωριμότητα κι να ενδυναμώνουμε την ενότητα, ό,τι κι αν έρθει».

-Όταν διαπληκτίζεστε, αναγνωρίστε την οπτική του/της συζύγου σας
«Ποτέ μην υποτιμάτε τη σημασία όσων σας λέει ή σκέφτεται, ακόμη κι αν θέλετε να εκφράσετε τη δική σας οπτική… Πρέπει να μπορούμε να αναγνωρίζουμε την αλήθεια του άλλου ατόμου, την αξία των βαθύτερων ανησυχιών του και το τι προσπαθεί να μας πει, ανεξαρτήτως της επιθετικότητάς του».

-Προσπαθήσετε να διαφωνείτε χωρίς να πληγώνετε τον άλλον
«Το να προσπαθείτε να αποδείξετε τη θέση σας δεν πρέπει ποτέ να γίνεται δείχνοντας θυμό και προκαλώντας πόνο. Ένας τόνος ανωτερότητας εξυπηρετεί μόνο στο να προκαλέσει πόνο, να γελοιοποιήσει, να κατηγορήσει και να προσβάλει τους άλλους. Πολλές διαφωνίες ανάμεσα στα ζευγάρια δεν είναι για σημαντικά πράγματα. Κυρίως αφορούν ασήμαντα θέματα. Αυτό που, όμως, αλλάζει τη διάθεση είναι ο τρόπος που λέγονται τα πράγματα ή η στάση με την οποία λέγονται».

-Σκεφτείτε, διαβάστε βιβλία: είναι σημαντικό να είστε ενδιαφέροντες
«Για έναν διάλογο που αξίζει τον κόπο, πρέπει να έχουμε να πούμε κάτι. Αυτό μπορεί να είναι μόνο καρπός ενός εσωτερικού πλούτου που τρέφεται με το διάβασμα, τον προσωπικό στοχασμό, την προσευχή και το άνοιγμα στον κόσμο γύρω μας. Διαφορετικά, οι συζητήσεις γίνονται βαρετές και τετριμμένες. Όταν κανένας από τους συζύγους δεν δουλεύει γι’ αυτό, και έχει λίγη πραγματική επαφή με άλλους ανθρώπους, η οικογενειακή ζωή γίνεται πνιγηρή και ο διάλογος φτωχαίνει».

-Το σεξ ανάμεσα στους συζύγους έχει κι αυτό τη σπουδαιότητά του
«Ο Θεός ο ίδιος δημιούργησε την σεξουαλικότητα, που είναι ένα θαυμάσιο δώρο προς τα δημιουργήματά του. Αλλά δεν πρέπει το σεξ να επιδιώκεται με τέτοιον τρόπο ώστε να συμπεριφερόμαστε στον άλλον σαν αντικείμενο προς χρήση, και πρέπει πάντοτε να γίνεται με συγκατάθεση ελεύθερα δοσμένη. Ως αγάπη που σέβεται την αξιοπρέπεια του άλλου, γίνεται αγνή και ανόθευτη επιβεβαίωση που αποκαλύπτει τα θαύματα της ανθρώπινης καρδιάς. Με τον τρόπο αυτόν, ακόμη και στιγμιαία, μπορούμε να αισθανθούμε ότι η ζωή αποδεικνύεται καλή και ευτυχισμένη».

-Πάπας Φραγκίσκος
(Μετάφραση και επιμέλεια: Ειρήνη Κουτελάκη)

11 ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΑΣ

 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟ 10-09-2018ΠΑΝΤΟΤΕ ΝΑ ΚΡΑΤΑΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ
Ένα βλέμμα εκτίμησης έχει τεράστια σημασία. Το να μην το προσφέρεις, είναι βλαβερό. Πόσα πράγματα κάνουν οι σύζυγοι και τα παιδιά προκειμένου να τους προσέξουν! Πολύς πόνος και πολλά προβλήματα συμβαίνουν όταν σταματάμε να κοιτάμε ο ένας τον άλλον. Η αγάπη ανοίγει τα μάτια μας και μας δίνει την δυνατότητα να δούμε, πέρα από οτιδήποτε άλλο, τη μεγάλη αξία που έχει ο άνθρωπος.
 
ΜΗ ΒΙΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
Σκέπτομαι την ταχύτητα με την οποία οι άνθρωποι προχωρούν από μία αισθηματική σχέση σε μια άλλη. Πιστεύουν, όπως συμβαίνει με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ότι η αγάπη μπορεί να συνδεθεί ή να αποσυνδεθεί με το σκεπτικό του καταναλωτή, και ότι η σχέση μπορεί να ‘μπλοκαριστεί’. Αντιμετωπίζουμε τις αισθηματικές σχέσεις με τον τρόπο που φερόμαστε σε υλικά αντικείμενα και στο περιβάλλον: όλα είναι για πέταμα μετά τη χρήση τους. Όλοι χρησιμοποιούν και πετούν, εκμεταλλεύονται και στίβουν μέχρι τελευταίας ρανίδος. Έπειτα, τα πετούν στον κάλαθο των αχρήστων. Ο ναρκισσισμός κάνει τους ανθρώπους ανίκανους να δουν πέρα από τον εαυτό τους, πέρα από τις επιθυμίες και τις ανάγκες τους. Και έτσι, αργά ή γρήγορα, όσοι χρησιμοποιούν τους άλλους τελικά χρησιμοποιούνται και οι ίδιοι από άλλους, γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης και απορρίπτονται από την ίδια ακριβώς νοοτροπία.
 
Η ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ
Στην οικογένεια, τρεις λέξεις πρέπει να χρησιμοποιούνται. Το επαναλαμβάνω διαρκώς! Τρεις λέξεις: «Παρακαλώ», «Ευχαριστώ», «Συγγνώμη». Τρεις ουσιώδεις λέξεις. Ας μην είμαστε τσιγκούνηδες στη χρήση αυτών των λέξεων, αλλά ας τις επαναλαμβάνουμε καθημερινά. Διότι κάποιες σιωπές είναι καταπιεστικές, ακόμη και μέσα στην οικογένεια, μεταξύ συζύγων, γονέων και παιδιών, μεταξύ αδελφιών. Οι σωστές λέξεις, όταν λέγονται στη σωστή στιγμή, καθημερινά προστατεύουν και θρέφουν την αγάπη.
 
Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΡΑΣΙ: ΠΑΙΡΝΕΙ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΤΗΣ.
Δεν είναι χρήσιμο το να ονειρευόμαστε μια ειδυλλιακή και τέλεια αγάπη που δεν χρειάζεται κανένα ερέθισμα για να μεγαλώσει. Μια αιθέρια άποψη της επίγειας αγάπης, ξεχνά ότι τα καλύτερα έρχονται, κι ότι το καλό κρασί ωριμάζει με τον χρόνο. Όπως το καλό κρασί αρχίζει να ανασαίνει με τον καιρό, έτσι και η καθημερινή εμπειρία της πιστότητας δίνει στον έγγαμο βίο πλούτο και ‘σώμα’. Η πιστότητα αφορά την υπομονή και την προσδοκία.
 
Η ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΗ ΑΚΡΟΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΟΡΦΗ ΤΕΧΝΗΣ
Αφιερώστε χρόνο, ποιοτικό χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να είστε έτοιμοι να ακούτε υπομονετικά και προσεκτικά όλα όσα το άλλο άτομο θέλει να πει. Απαιτεί την αυτοπειθαρχία του να μην αντιμιλάς μέχρι να έρθει η κατάλληλη στιγμή. Αντί να προσφέρετε μια γνώμη ή μια συμβουλή, χρειάζεται να είστε βέβαιοι ότι έχετε ακούσει όλα όσα το άλλο άτομο έχει να πει. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να καλλιεργείτε μια εσωτερική σιωπή που καθιστά δυνατή την ακρόαση του άλλου χωρίς να αποσπάται η προσοχή από σκέψεις και συναισθήματα. Μη βιάζεστε, παραμερίστε όλες τις προσωπικές ανάγκες και ανησυχίες σας, και δημιουργήστε χώρο. Συχνά, ο άλλος σύζυγος δεν χρειάζεται κάποια λύση στα προβλήματά του, αλλά απλώς να τον ακούσετε, να αισθάνεται ότι κάποιος αναγνωρίζει τον πόνο του, την απογοήτευσή του, τον φόβο του, τον θυμό του, τις ελπίδες και τα όνειρά του.
 
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΙΑ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΚΑΚΟ
Να είστε ανοιχτόμυαλοι. Μην τελματώνετε μέσα στις περιορισμένες ιδέες και γνώμες σας, αλλά να είστε έτοιμοι να τις αλλάξετε ή να τις επεκτείνετε. Ο συνδυασμός δύο διαφορετικών τρόπων σκέψης μπορεί να οδηγήσει σε μια σύνθεση που εμπλουτίζει και τους δύο.
 
ΤΟ ΠΩΣ ΛΕΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΜΕ ΤΟ ΤΙ ΛΕΜΕ
Η ικανότητα να λέμε αυτό που σκεπτόμαστε χωρίς να προσβάλλουμε το άλλο άτομο είναι σημαντική. Οι λέξεις πρέπει να είναι προσεκτικά επιλεγμένες ώστε να μην προσβάλλουν, ιδιαίτερα όταν συζητώνται δύσκολα θέματα. Προσπαθώντας να εξηγήσουμε την θέση μας, δεν πρέπει ποτέ να ξεθυμαίνουμε τον θυμό μας και να προκαλούμε πόνο, να γελοιοποιούμε, να κατηγορούμε και να προσβάλλουμε τους άλλους. Πολλές διαφωνίες ανάμεσα στα ζευγάρια αφορούν ασήμαντα πράγματα. Κυρίως αφορούν ασήμαντα πράγματα. Αυτό που αλλάζει την διάθεση, ωστόσο, είναι ο τρόπος που τα πράγματα διατυπώνονται ή η στάση με την οποία λέγονται.
 
Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΧΑΝΕΤΑΙ, ΑΛΛΑ Η ΚΑΡΔΙΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΛΗΘΙΝΗ
Στην πορεία κάθε γάμου, η φυσική εμφάνιση των συζύγων αλλάζει, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η αγάπη και η έλξη χρειάζεται κι αυτές να ξεθωριάσουν. Αγαπάμε το άλλο άτομο γι’ αυτό που είναι, όχι απλώς για το σώμα του. Παρόλο που το σώμα γερνά, και πάλι εκφράζει εκείνη την προσωπική ταυτότητα που κέρδισε την καρδιά μας παλιότερα. Ακόμη κι αν οι άλλοι δεν μπορούν να δουν την ομορφιά εκείνης της ταυτότητας, οι σύζυγοι εξακολουθούν να την βλέπουμε με τα μάτια της αγάπης και έτσι η αγάπη τους δεν μειώνεται.
 
ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΙΤΕ, ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΙΤΕ, ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΙΤΕ
Καθώς η αγάπη ωριμάζει, μαθαίνει επίσης να «διαπραγματεύεται». Χωρίς να έχει σχέση με κανέναν εγωισμό ή υπολογισμό, μια τέτοια διαπραγμάτευση είναι μια άσκηση αμοιβαίας αγάπης, ένα παιχνίδι δοσοληψίας, για το καλό της οικογένειας. Σε κάθε νέο στάδιο του έγγαμου βίου, υπάρχει η ανάγκη για επαναδιαπραγμάτευση συμφωνιών, ώστε να μην υπάρχουν νικητές και χαμένοι, αλλά μάλλον δύο νικητές. Στο σπίτι, οι αποφάσεις δεν μπορούν να λαμβάνονται μονόπλευρα, αφού κάθε σύζυγος μοιράζεται την ευθύνη για την οικογένεια. Ωστόσο, κάθε σπίτι είναι μοναδικό και κάθε γάμος θα βρει μια συμφωνία που να λειτουργεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
 
ΜΗΝ ΓΙΝΕΣΤΕ ΑΜΥΝΤΙΚΟΙ ΣΕ ΜΙΑ ΔΙΑΜΑΧΗ
Όταν αντιμετωπίζουμε μια κρίση, πρώτα τείνουμε να αντιδρούμε αμυντικά, αφού νιώθουμε ότι χάνουμε τον έλεγχο, ή ότι φταίμε, κι αυτό μας κάνει να αισθανόμαστε άβολα. Καταφεύγουμε στην άρνηση του προβλήματος, στην απόκρυψή του ή στη μείωση της σημασίας του, και ελπίζουμε ότι θα εξαφανιστεί. Αλλά αυτό δεν βοηθά. Μόνο κάνει τα πράγματα χειρότερα, σπαταλά ενέργεια και καθυστερεί τη λύση.
 
ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΑΓΝΟΕΙΤΕ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΦΟΡΤΙΟ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
Πολλοί άνθρωποι βγαίνουν από την παιδική ηλικία χωρίς να έχουν ποτέ νιώσει ανιδιοτελή αγάπη. Αυτό επηρεάζει την ικανότητά τους να εμπιστεύονται τους άλλους και να είναι ανοιχτοί μαζί τους. Μια κακή σχέση με τους γονείς και τα αδέλφια, εάν δεν θεραπευτεί, μπορεί να ξαναεμφανιστεί και να βλάψει το γάμο. Τα άλυτα προβλήματα χρειάζεται να αντιμετωπίζονται και πρέπει να γίνεται μια διαδικασία απελευθέρωσης. Όταν εμφανίζονται προβλήματα σ’ έναν γάμο, προτού ληφθούν σημαντικές αποφάσεις, είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί ότι κάθε σύζυγος έχει αντιμετωπίσει την προσωπική ιστορία του.
 
-Πάπας Φραγκίσκος (από την Αποστολική Παραίνεσή του «Amoris Laetitia».
Μετάφραση και επιμέλεια κειμένου: Ειρήνη Κουτελάκη)

Παίρνοντας αποφάσεις… (Μέρος 3ο)

3o merosΑΡΧΗ ΚΑΙ ΘΕΜΕΛΙΟ
Ο άνθρωπος πλάστηκε για να υμνεί, να λατρεύει και να υπηρετεί τον Θεό και Κύριό μας και με αυτά να σώσει την ψυχή του. Τα άλλα πράγματα πάνω στην επιφάνεια της γης δημιουργήθηκαν για τον άνθρωπο, και για να τον βοηθήσουν στην επιδίωξη του σκοπού για τον οποίο πλάστηκε.
Από αυτό προκύπτει ότι ο άνθρωπος πρέπει να χρησιμοποιεί αυτά τα πράγματα τόσο όσο τον βοηθούν για τον σκοπό του και πρέπει να τα απαρνιέται όσο του είναι εμπόδιο σ’ αυτόν. Γι’ αυτό, είναι ανάγκη να γίνουμε αδιάφοροι για όλα τα δημιουργήματα, σε καθετί που έχει αφεθεί στη διάκριση της ελεύθερης βούλησής μας και δεν της είναι απαγορευμένο. Έτσι που από δική μας πλευρά, να μη θέλουμε περισσότερο την υγεία από την αρρώστια, τον πλούτο από τη φτώχεια, την τιμή από τον εξευτελισμό, μια ζωή μακρόχρονη παρά oλιγόχρονη, και το ίδιο για όλα τα υπόλοιπα, αλλά να επιθυμούμε και να εκλέγουμε αποκλειστικά αυτό που μας οδηγεί περισσότερο στο σκοπό για τον οποίο πλαστήκαμε.

ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΠΡΩΤΑ
Στην ιγνατιανή προοπτική, η απόφαση δεν είναι το σημαντικότερο πράγμα. Είναι το μέσον και όχι ο σκοπός. Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουμε όταν πρέπει να λάβουμε μια σημαντική απόφαση είναι ότι συγχέουμε τους σκοπούς και τα μέσα. Γράφει ο Ιγνάτιος:
Δεν πρέπει να υποβάλλουμε και να προσαρμόζουμε τον σκοπό στα μέσα, αλλά τα μέσα στο σκοπό. Πολλοί επιλέγουν πρώτα το γάμο, που είναι το μέσο, και δευτερευόντως την υπηρεσία στον Θεό και Κύριό μας μέσω του γάμου, παρόλο που η υπηρεσία στον Θεό είναι ο σκοπός. Κατά τον ίδιο τρόπο επίσης άλλοι πρώτα επιλέγουν να έχουν οφέλη, και μετά να υπηρετήσουν τον Θεό με αυτά. Τέτοιοι άνθρωποι δεν πηγαίνουν απευθείας στον Θεό, αλλά θέλουν ο Θεός να προσαρμοστεί ολοκληρωτικά στις άτακτες προσκολλήσεις τους. Επομένως, κάνουν τον σκοπό μέσο και το μέσο σκοπό. Συνεπώς, εκείνο που οφείλουν να αναζητούν πρώτο, το αναζητούν τελευταίο.
Ο Θεός είναι ο σκοπός. Η απόφαση είναι ο τρόπος για να φτάσουμε εκεί. Ο σκοπός μας είναι «να υμνούμε, να λατρεύουμε και να υπηρετούμε τον Θεό και Κύριό μας», όπως λέει η Αρχή και Θεμέλιο. Τα «πράγματα στην επιφάνεια της γης» – η εργασία, οι άνθρωποι, τα χρήματα, η γνώση, η τέχνη, η επιστήμη, όλα – είναι εκεί για να μας βοηθήσουν να καταφέρουμε αυτό το σκοπό.
Συνήθως ακολουθούμε την αντίθετη διαδικασία. Πρώτα παίρνουμε μια απόφαση (χρησιμοποιώντας τους ευσεβείς πόθους μας, την επιλεκτική μνήμη, τις γνωσιακές προκαταλήψεις και τις άτακτες προσκολλήσεις) και μετά ζητάμε από τον Θεό να την ευλογήσει. Θα γίνω δικηγόρος, επιχειρηματίας, δάσκαλος –και θα υπηρετήσω και τον Θεό. Θα παντρευτώ – και θα προσευχηθώ να είναι ένας γάμος επιτυχημένος. Θα προσευχηθώ η καινούργια δουλειά που θα αναλάβω να έχει καλή έκβαση – αφού θα έχω αποφασίσει να αναλάβω την καινούργια δουλειά. Αυτές οι προσευχές δεν είναι μάταιες. Ο Θεός θα σε ευλογήσει. Αλλά δεν είναι η καλύτερη προσέγγιση σε αποφάσεις. Ο Θεός έρχεται πρώτος, και ύστερα η απόφαση.
Οι αποφάσεις μας μεταφέρουν στο ταξίδι προς τον Θεό. Οι αποφάσεις οδηγούν σε ακόμα περισσότερες αποφάσεις. Το αποτέλεσμα όμως βρίσκεται εκτός του ελέγχου μας. Αν ένα πλάνο δεν λειτουργήσει, υπάρχει πάντοτε ένα δεύτερο πλάνο, και έπειτα, κι άλλα πλάνα. Πολλά από τα πρώτα σχέδια του Ιγνατίου απέτυχαν, αλλά βάδισε σταθερά, αναζητώντας πάντοτε τρόπους να αγαπά τον Θεό και να φέρνει την καλή είδηση της σωτηρίας στους άλλους ανθρώπους. Το ίδιο ισχύει και μ’ εμάς. Είμαστε σε έναν δρόμο προς τον Θεό και δεν είναι απαραιτήτως ένας γραμμικός δρόμος. Μπορεί να είναι ένας δρόμος γεμάτος στροφές, αδιέξοδα και παρεκβάσεις. Μοιάζει περισσότερο με μια σπείρα – μια διαδικασία στοχασμού, επιλογής, περισσότερου στοχασμού και περισσότερων επιλογών – που μας μεταφέρει βαθύτερα σε μια ζωή που τη ζούμε ολοένα και περισσότερο για τον Θεό.
Το να αναζητάμε τον Θεό πάνω από οτιδήποτε άλλο είναι το πρώτο απαιτούμενο για τη λήψη μιας καλής απόφασης. Είναι το μόνο απαραίτητο πράγμα. Είναι ακριβώς αυτό που εννοούσε ο Ιησούς όταν μίλησε για τη Βασιλεία του Θεού: «Η βασιλεία των ουρανών μοιάζει επίσης με θησαυρό κρυμμένο στο χωράφι, που τον βρήκε ένας άνθρωπος και τον έκρυψε, και όλος χαρά πάει και πουλάει όλα όσα έχει κι αγοράζει εκείνο το χωράφι. Η βασιλεία των ουρανών πάλι μοιάζει μ’ έναν έμπορο, που ζητούσε να βρει όμορφα μαργαριτάρια. Κι όταν βρήκε ένα πανάκριβο μαργαριτάρι, πήγε και πούλησε όλα όσα είχε και το αγόρασε» (Μτ 13: 44-46).

Διαβάστε το 1ο μέρος εδώ
Διαβάστε το 2ο μέρος εδώ

«ΑΝΩ» – Διεθνές Φεστιβάλ Εκκλησιαστικού Οργάνου

ΑΝΩ» Διεθνές Φεστιβάλ Εκκλησιαστικού Οργάνου
21 – 26 Αυγούστου 2017, Καθεδρικός Ναός Αγίου Γεωργίου Άνω Σύρου

Το Διεθνές Φεστιβάλ Εκκλησιαστικού Οργάνου «ΑΝΩ» έφτασε στην τελική του ευθεία. Το παλαιότερο εκκλησιαστικό όργανο που ηχεί αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, ανυπομονεί να χαρίσει αξέχαστες στιγμές σε νέους και παλιούς φίλους του, με τρεις μοναδικές συναυλίες από εκλεκτούς οργανίστες και μουσικούς που παίζουν όργανα που μπορούν να συνυπάρξουν με το εκκλησιαστικό όργανο. Τα έργα που θα ερμηνευθούν σε όλες τις συναυλίες έχουν διαχρονικό χαρακτήρα, από την εποχή της Αναγέννησης έως και τη Σύγχρονη εποχή και αναδεικνύουν τον πολυμορφικό χαρακτήρα του εκκλησιαστικού οργάνου. Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ περιλαμβάνει:

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ

Δευτέρα 21 Αυγούστου 2017, ώρα 8:00 μ.μ.
Ελένη Κεβεντσίδου, εκκλησιαστικό όργανο – Ηλίας Γυφτονικολός, βιολί
με έργα των Girolamo Frescobaldi, Johann Sebastian Bach, Albeniz-Kreisler, Max Reger, Hermann Schroeder, Zolt Gardonyi και Basil Athanasiadis

Τετάρτη 23 Αυγούστου 2017, ώρα 8:00 μ.μ.
Στράτος Γκιουλμπάνογλου, εκκλησιαστικό όργανο – Γιάννης Καΐκης, τρομπόνι
με έργα των Georg Philipp Telemman, Johann Sebastian Bach, Enrique Crespo, Felix Mendelssohn-Bartholdy και Alexandre Guilmant

Σάββατο 26 Αυγούστου 2017, ώρα 8:00 μ.μ.
Χρήστος Παρασκευόπουλος, εκκλ. όργανο – Ιωάννα-Βασιλική Κοράκη, μετζοσοπράνο
με έργα των Jeremiah Clarke, Henry Purcell, Dietrich Buxtehude, Johann Sebastian Bach, Camille Saint Saëns, Felix Mendelssohn Bartholdy, Franz, Antonín Dvořák, Sir John Stainer και Albert Hay Malotte

ΟΜΙΛΙΕΣ

Πριν από τις συναυλίες θα υπάρξουν ομιλίες σχετικές με το εκκλησιαστικό όργανο:

Δευτέρα 21 Αυγούστου 2017
«Το εκκλησιαστικό όργανο του Αγίου Γεωργίου»,
ομιλητής Γιάννης Ρούσσος, οργανίστας Καθεδρικού Ναού Αγίου Γεωργίου Άνω Σύρου

Τετάρτη 23 Αυγούστου 2017
«Η ελληνική προέλευση του εκκλησιαστικού οργάνου»
ομιλητής Χρήστος Παρασκευόπουλος, καθηγητής και σολίστ εκκλησιαστικού οργάνου

Σάββατο 26 Αυγούστου 2017
«Η συνθετική πορεία του εκκλησιαστικού οργάνου στην ιστορία»
ομιλητής Χρήστος Παρασκευόπουλος, καθηγητής και σολίστ εκκλησιαστικού οργάνου

ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ

Ξεναγήσεις στο εκκλησιαστικό όργανο, από τις 7.00 μ.μ
Επιπλέον, τις ημέρες των συναυλιών, θα πραγματοποιούνται ξεναγήσεις στο εκκλησιαστικό όργανο από τον Γιάννη Ρούσσο, οργανίστα του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Γεωργίου, έτσι ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους επισκέπτες να γνωρίσουν από κοντά το ιστορικό αυτό όργανο, το οποίο κατασκευάστηκε από το Zeno Fedeli, μέλος διάσημης οικογένειας κατασκευαστών εκκλησιαστικών οργάνων από το Foligno της Ιταλίας, το 1888.

Ξεναγήσεις στο μεσαιωνικό οικισμό, από τις 7.00 μ.μ
Τέλος, πριν από κάθε συναυλία «Οι μικροί ξεναγοί της Άνω Σύρου» θα προσφέρουν δωρεάν ξεναγήσεις σε όσους/ες ενδιαφέρονται να γνωρίσουν καλύτερα τον υπέροχο μεσαιωνικό οικισμό του νησιού μας.

Σε όλες τις συναυλίες και τις παράλληλες εκδηλώσεις του Φεστιβάλ θα υπάρχει ταυτόχρονη μετάφραση στα αγγλικά και η είσοδος είναι ελεύθερη.

 

Facebook: www.facebook.com/events/1965014570452417

Διοργάνωση
Καθολική Επισκοπή ΣύρουΟργανωτική Επιτροπή
Χρήστος Παρασκευόπουλος, καλλιτεχνικός διευθυντής
Χάρης Βεκρής, εκτελεστικός διευθυντής
Γιάννης Ρούσσος, οργανίστας Καθεδρικού Ναού Αγίου Γεωργίου Άνω Σύρου

Βίντεο
Γιάννης Μανούσος, διευθυντής φωτογραφίας Mega Channel

Φωτογραφίες
Νίκος Ραγκούσης

Μέγας Χορηγός
ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ

Χορηγοί Μετακίνησης
ASTRA AIRLINES
BLUE STAR FERRIES

Χορηγοί Επικοινωνίας
ΕΡΤ3
ΕΡΤ Νοτίου Αιγαίου
ΑΘΗΝΑ 9.84
ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ
MUSIC PAPER
ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ
CYCLADES24
SYROSTODAY
SYROS AGENDA
ΑΙΓΑΙΟ LIVE 95.8
EMPNEUSI 107 FM

 

Πηγη episkopisyrou.gr

Πανηγυρικός εορτασμός κοίμησης και μετάστασης της Θεοτόκου στο Βρυσή της Τήνου

vrysi_2017

Πηγη kantam.gr

Κοπή Αγιοβασιλόπιτας & Γενική Συνέλευση της Κάριτας Σύρου

Σας προσκαλούμε στη Γενική Συνέλευση των Μελών της Κάριτας Σύρου, που θα πραγματοποιηθεί στις 15 Ιανουαρίου 2017, ημέρα Κυριακή και ώρα 5.30 μ.μ. στην Αίθουσα του Ιερού Ενοριακού Ναού της Αμιάντου Συλλήψεως της Θεοτόκου, στη Βάρη.

Στη Συνέλευση θα γίνει ο διοικητικός και ο οικονομικός απολογισμός της Κάριτας Σύρου, καθώς και των Κάριτας των Ενοριών, για το έτος 2016 και θα συζητηθούν διάφορα θέματα γύρω από τις δραστηριότητες της Κάριτας και για τις προοπτικές της για το έτος 2017.

Σας προσκαλούμε και στην εκδήλωση της κοπής της Αηβασιλειάτικης πίτας της Κάριτας που θα γίνει στην ίδια αίθουσα, αμέσως μετά από τη Γενική Συνέλευση.

Στο πρόγραμμα περιλαμβάνεται και η τέλεση Θείας Λειτουργίας από τον Σεβασμιότατο Επίσκοπο π. Πέτρο Στεφάνου,  στις 4.30 μ.μ. στον Ιερό Ενοριακό Ναό της Βάρης.

Η παρουσία σας στις εκδηλώσεις μας θα μας τιμήσει ιδιαιτέρως.

Τα Μέλη της Κάριτας Σύρου
Σας Εύχονται Ολόψυχα
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
και με Υγεία και Δύναμη το Έτος 2017

Σας χαιρετούμε
Με Τιμή
Ο Πρόεδρος                                                                                 Ο Γραμματέας
π. Αντώνιος  Βουτσίνος, Ιερέας                                                              Ισίδωρος  Γ. Σαλάχας

Πηγη  episkopisyrou.gr

Αρχιερατική Θεία Λειτουργία για το Νέο Έτος & Προσευχή για την Ειρήνη

Την καθιερωμένη Αρχιερατική Θεία Λειτουργία που τελείται στον Καθεδρικό Ναό του Αγ.Γεωργίου ανήμερα της Πρωτοχρονιάς με προσευχή για την Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης, τέλεσε ο Σεβ/τατος Επίσκοπος μας π.Πέτρος Στεφάνου, συλλειτουργούντων του εφημεριακού κλήρου και με την παρουσία και του Σεβ/τατου Μητροπολίτη Σύρου κ.Δωρόθεου Β’ οποίος στο τέλος έδωσε και τις δικές τους ευχές στους παρευρισκόμενου

Αρκετοί πιστοί ανηφόρισαν μέχρι την Άνω Σύρο, προκειμένου να συμπροσευχηθούν μαζί με τον Επίσκοπο και τους ιερείς, και να παρακαλέσουν τον Κύριο για την Ειρήνη, μέσα σε έναν πολυτάραχο κόσμο όπου ζει μέσα στη βία και σε εμπόλεμες καταστάσεις σε πολλές περιοχές του πλανήτη. Νωπή ακόμα και η πρόσφατη τρομοκρατική ενέργεια στην Κωνσταντινούπολη όπου στοίχισε τη ζωή σε αθώους ανθρώπους που διασκέδαζαν για να υποδεχτούν το Νέο Έτος. Επίκαιρη περισσότερο από ποτέ και η ομιλία του Σεβ/τατου π.Πέτρου ο οποίος αναφέρθηκε στην ειρήνη τονίζοντας ότι :

«Τη σημερινή πρώτη ημέρα του έτους αδελφοί μου, η Εκκλησία μας την έχει αφιερώσει στην προσευχή, για την επικράτηση της ειρήνης σε όλο τον κόσμο. Για τη φετινή 50η παγκόσμια ημέρα ειρήνης, ο Πάπας προτείνει ως θέμα στο καθιερωμένο μήνυμά του: «Η μη βία: ένας τρόπος πολιτικής για την ειρήνη»….. «Ο περασμένος αιώνας, γνωρίζουμε καλά, έζησε δυο παγκοσμίους πολέμους και ένα μεγάλο αριθμό άλλων μικρότερων συγκρούσεων. Που οδήγησε όλη αυτή η βία; Μήπως στην πρόοδο ή στην ευημερία των λαών; Μόνο πόνο και θάνατο επέφεραν σε πολλούς λαούς και σε αρκετές γενεές. Η βία, η τυφλή βία δεν οδηγεί πουθενά, γεννά μόνο και άλλη βία, δημιουργεί πόνο φτώχεια και δυστυχία….. Ακόμη και ο Ιησούς έζησε σε καιρούς βίας. Ο ίδιος δίδαξε πως το αληθινό πεδίο μάχης, όπου έρχονται αντιμέτωποι η βία και η ειρήνη, είναι η ανθρώπινη καρδιά: «Μέσα από την καρδιά των ανθρώπων πηγάζουν οι κακές σκέψεις» διαβάζουμε στο ευαγγέλιο του Μάρκου(7,21). Αλλά το μήνυμα του Χριστού, εμπρός σε αυτή την πραγματικότητα, προσφέρει τη ριζικά θετική απάντηση: Εκείνος κήρυξε ακούραστα την άνευ όρων αγάπη του Θεού που υποδέχεται και συγχωράει, και δίδαξε στους μαθητές του να αγαπούν τους εχθρούς. Για το λόγο αυτόν, όποιος δέχεται την Καλή Είδηση του Ιησού, το Ευαγγέλιό του, ξέρει να αναγνωρίζει τη βία που φέρει μέσα του και αφήνεται να θεραπευτεί από την ευσπλαχνία του Θεού, και γίνεται έτσι, με τη σειρά του, όργανο συμφιλίωσης.    Εμείς οι χριστιανοί οφείλουμε να ενστερνιστούμε την πρόταση μη βίας του Ιησού…..Ο ίδιος ο Ιησούς, μας προσφέρει ένα «εγχειρίδιο» αυτής της στρατηγικής οικοδόμησης της ειρήνης στην ονομαζόμενη «επί του όρους Ομιλία». Μακάριοι οι πράοι – λέει ο Ιησούς – οι σπλαχνικοί, οι εργάτες της ειρήνης, οι καθαροί στην καρδιά, αυτοί που πεινούν και διψούν για δικαιοσύνη. Αυτό είναι ένα πρόγραμμα και μια πρόκληση για τους πολιτικούς και θρησκευτικούς ηγέτες, για τους υπεύθυνους των διεθνών θεσμών και των Μέσων επικοινωνίας σε όλο τον κόσμο: Να εφαρμόσουν τους Μακαρισμούς στον τρόπο που ασκούν τις ευθύνες τους. Μια πρόκληση να οικοδομήσουν την κοινωνία, την κοινότητα της οποίας είναι υπεύθυνοι, με τον τρόπο των οικοδόμων της ειρήνης.  «Όλοι επιθυμούμε την ειρήνη. Πολλοί άνθρωποι την οικοδομούν κάθε μέρα με μικρές πράξεις και πολλοί υποφέρουν και καταβάλλουν υπομονετικά πολλές κοπιαστικές προσπάθειες για να την οικοδομήσουν». Κατά το 2017, ας στρατευτούμε, με την προσευχή και με τη δράση, να γίνουμε πρόσωπα που έχουν διώξει από την καρδιά τους, από το λόγο τους, και από τις πράξεις τους, τη βία, και ας οικοδομήσουμε μη βίαιες κοινότητες….. Τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο εάν στρεφόμαστε προς τον Θεό με την προσευχή. Όλοι μπορούν να είναι οικοδόμοι της ειρήνης».                                    

Αδελφοί μου, έχοντας στην καρδιά μας το φως της παρουσίας του βρέφους Ιησού, ας επικαλεστούμε τη Θεοτόκο Μαρία τη Μητέρα μας και με εμπιστοσύνη στη μεσιτεία της, ας συνεχίσουμε την πορεία της ζωής μας βάζοντας ως πρώτη προτεραιότητα στο περιβάλλον που ζούμε να οικοδομούμε μια κοινωνία ειρήνης αγάπης και αλληλεγγύης».

Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Επίσκοπος δέχτηκε τις ευχές των επισήμων και των παρισταμένων όπως είθισται κάθε χρόνο στην αίθουσα υποδοχής παραπλεύρως του ναού.

 

Σύρος 2/1/2017

Σ.Δουράτσου

Πηγη episkopisyrou.gr

Η αγάπη μπροστάρης των επισκόπων

Τρίωρη περιοδεία σε ευαγή ιδρύματα και στο Γενικό Νοσοκομείο από τους δύο επισκόπους

Για τρίτη συνεχή χρονιά, τούτες τις Άγιες Ημέρες, οι δυο επίσκοποι της Σύρου, ορθόδοξος και καθολικός, επισκέφτηκαν τους τρεις οίκους ευγηρίας και το νοσοκομείο, προκειμένου να μοιράσουν ευχές, να σφίξουν τα χέρια των ανθρώπων που είτε φιλοξενούνται είτε είναι ασθενείς και να δώσουν χριστουγεννιάτικα γλυκίσματα και αναμνηστικά.

Ως είθισται πλέον, η εορτάσιμη περιοδεία αγάπης των δύο επισκόπων, του μητροπολίτη Σύρου κ. Δωρόθεου Β΄ (συνοδευόμενος από τον αρχιερατικό επίτροπο π. Φλαβιανό Αλμπέσκου) και του καθολικού επισκόπου Σύρου κ. Πέτρου Στεφάνου (συνοδευόμενος από τον βικάριο π. Αντώνιο Βουτσίνο), ξεκίνησε από το Ησυχαστήριο Παναγίας της Ελπίδας, για να εντυπωσιάσει όλους όσοι ακολουθούσαν του επισκόπους στην περιοδεία αυτή, όσον αφορά την άψογη καθαριότητα και την περιποίηση των φιλοξενούμενων. Σήμερα οι φιλοξενούμενοι είναι 35 τον αριθμό, δηλαδή υπάρχει πληρότητα 100% με προσωπικό 20 ατόμων, το οποίο υπηρετεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους ανθρώπους αυτούς και ιδιαίτερα τους ασθενείς και κατάκοιτους.

Δεύτερος προορισμός το Γενικό Νοσοκομείο Σύρου, στο οποίο νοσηλεύονται 42 ασθενείς (πέραν της Μονάδας Αιμοκάθαρσης), με τους επισκόπους να γίνονται δεκτοί από τον διευθυντή Νίκο Τρίτζαλη και να ξεναγούνται στους θαλάμους των ασθενών, στα ιατρεία, στις κλινικές και στην Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, στην οποία εξυπηρετούνται 12 νεφροπαθείς, όσες και οι κλίνες που διαθέτει η μονάδα. Ασθενείς και συνοδοί έσπευσαν να λάβουν τις ευλογίες, τις ευχές και τα αναμνηστικά από τους επισκόπους, ενώ συνομίλησαν μαζί τους, ζητώντας μέσα από λόγια παρηγοριάς ανακούφιση από την ταλαιπωρία των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζουν οι ίδιοι ή συγγενικά και φιλικά τους πρόσωπα. Τις ευχαριστίες του για την επίσκεψη εξέφρασε ο κ. Τρίτζαλης, μεταβιβάζοντας παράλληλα τις ευχές της διοικήτριας Μαργαρίτας Μπουραντά, η οποία απουσίαζε εκτός Σύρου,  και ενώ ο ίδιος δέχτηκε τα εύσημα των δύο επισκόπων για τη λειτουργία του Νοσοκομείου.

Σε ελάχιστη απόσταση από το Γενικό Νοσοκομείο το Γηροκομείο του Αγίου Παντελεήμονα, το οποίο φιλοξενεί 57 υπερήλικες (πληρότητα 100%), με το προσωπικό (20 άτομα και 3 εποχικούς) να υπερβάλλει εαυτόν προκειμένου να παρέχονται οι καλύτερες υπηρεσίες στους φιλοξενούμενους. Άψογος οικοδεσπότης ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου Ευάγγελος Κεραμιώτης, ο οποίος παρέχει και επί πλέον υπηρεσίες ως γιατρός (έχει συνταξιοδοτηθεί), γι’ αυτό άλλωστε οι φιλοξενούμενοι αναφέρθηκαν στο έργο και τη στοργή του με τα καλύτερα λόγια. Ο ίδιος ευχαρίστησε τους επισκόπους για την επίσκεψη και το ενδιαφέρον που επιδεικνύουν, ενώ εκείνοι επαίνεσαν το ίδρυμα για το θεάρεστο και δύσκολο έργο το οποίο επιτελεί. Ευγενική «ξεναγός» και η αντιπρόεδρος Μαρία Καλλιβρούση, η οποία τους ξενάγησε στα νεόδμητα γραφεία και τους χώρους που έχουν μεταμορφωθεί εκ βάθρων μετά από ανακαίνιση εγκαταλειμμένων χώρων στο ισόγειο.

Τελευταίος σταθμός το γηροκομείο του Αγίου Ιωάννη στα Τάλαντα, ένα γηροκομείο το οποίο λειτουργεί και συντηρείται από την Ιερά Μητρόπολη Σύρου, φιλοξενώντας σήμερα 38 υπερήλικα άτομα (πληρότητα 100%), πολλά εκ των οποίων κατάκοιτα, τα οποία εξυπηρετούνται από το προσωπικό των 13 ατόμων,  το οποίο ανταποκρίνεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, αντιμετωπίζοντας ακόμα και τις πιο δύσκολες περιπτώσεις υγείας των φιλοξενουμένων. Ο  μητροπολίτης κ. Δωρόθεο Β΄ έγινε αντικείμενο θερμών εκδηλώσεων, ενώ δεν έλειψαν τα λόγια αγάπης στο πρόσωπό του, ιδιαίτερα από ανθρώπους που –με τη δική του στήριξη- βρήκαν στέγη, τροφή και περίθαλψη στη ζεστή αγκαλιά του Γηροκομείου. Τους επισκόπους υποδέχτηκαν και κατευόδωσαν με κωδωνοκρουσίες, ενώ δόθηκαν αναμνηστικά δώρα και στους δύο επισκόπους από τον διευθυντή του Ιδρύματος Αλέκο Μανδηλαρά.

Στο τέλος της τρίωρης περιοδείας τους οι επίσκοποι, με δηλώσεις τους, αναφέρθηκαν με θέρμη στο έργο το οποίο επιτελείται στο Νοσοκομείο και στα ευαγή ιδρύματα που επισκέφτηκαν, στις προσπάθειες του προσωπικού το οποίο υπερβάλλει εαυτόν και ευχήθηκαν όπως ο νέος χρόνος να είναι καλύτερος εκείνου που φεύγει για όλους και ιδιαίτερα για τους πάσχοντες και τους ενδεείς εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, τονίζοντας ότι εκείνοι θα βρίσκονται πάντοτε δίπλα σε όλους εκείνους που έχουν ανάγκη από αγάπη και στοργή.

Πηγη episkopisyrou.gr