Γιορτή Χριστού Βασιλέως και Λήξη του Ιωβηλαίου Έτους

Περισσότερο φωτογραφικό υλικό εδώ

Με σύμβολα, κινήσεις, λόγια και ύμνους νεανικούς αλλά κυρίως, με τη συμμετοχή εφήβων και νέων πλαισιωμένων και από μέλη της τοπικής μας Εκκλησίας, εορτάστηκε ο Χριστός Βασιλιάς του Σύμπαντος και προστάτης της Καθολικής Νεολαίας ανά τον κόσμο, μαζί με την Λήξη του Έκτακτου Ιωβηλαίου της Ευσπλαχνίας (που στις 8 Δεκεμβρίου 2015 είχε κηρύξει ο Πάπας Φραγκίσκος) στον Καθεδρικό μας Ναό του Αγ.Γεωργίου στην Άνω Σύρο την Κυριακή το απόγευμα, προεξάρχοντος του Σεβ/τατου μας π.Πέτρου.

Σε μια εξαιρετική, από άποψη προετοιμασίας και μηνυμάτων τελετή, από μέλη και στελέχη της Επιτροπής Νεολαίας ο Σεβ/τατος π.Πέτρος, πλαισιωμένος από τους ιερείς της τοπικής μας Εκκλησίας, έκλεισε συμβολικά την Αγία Θύρα του Καθεδρικού μας Ναού, κλείνοντας με τον τρόπο αυτό, το Έκτακτο Ιωβηλαίο Έτος της Ευσπλαχνίας.

Καθόλη την τέλεση της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας ήταν ενεργή η συμμετοχή των εφήβων και των νέων, όταν κατά την είσοδο στο ναό μετέφεραν την εικόνα του Ρέμπραν που αποθανατίζεται «Η Επιστροφή του Ασώτου Υιού»,  ενώ λίγο αργότερα μετά το κλείσιμο της Αγίας Θύρας, 3 νέες μετέφεραν τον Εσταυρωμένο και τον τοποθέτησαν σε ειδική θέση κοντά στην Αγία Τράπεζα. Νέοι και νέες επίσης προσέφεραν τα δώρα για την προσφορά, κεριά, λουλούδια, άρτο και οίνο, διάβασαν τα αναγνώσματα και τις δεήσεις των πιστών, ενώ στο τέλος στην είσοδο του Ναού, μοίρασαν συμβολικά έναν μικρό χάρτινο σταυρό που είχε στο κέντρο ένα μικρό κερί ρεσώ.

Με ιδιαίτερο νόημα ήταν και η κίνηση του Σεβ/τατου Επισκόπου μας, να φορέσει πρώτα στη νεολαία και μετά και στους υπόλοιπους πιστούς, μια συμβολική κορδέλα που θυμίζει το Έκτακτο Ιωβηλαίο της Ευσπλαχνίας και η οποία έχει τα Ιωβηλαία από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη.

Απευθυνόμενος στο λόγο του προς τους πιστούς ο Σεβ/τατος θύμισε πως έγινε η έναρξη αυτού του Ιωβηλαίου Έτους:

«Στις 13.12.2015 το άνοιγμα της Αγίας Θύρας σε αυτόν εδώ το Ναό, σηματοδότησε και την αρχή του έκτακτου Ιωβηλαίου Έτους της Ευσπλαχνίας. Μπαίνοντας, τότε, πρώτος στο Ναό σάς κάλεσα να περάσετε την Αγία Θύρα, τονίζοντάς σας ότι η Αγία Θύρα έχει ένα δυνατό συμβολισμό, συμβολίζει, δηλαδή, τον ίδιο το Χριστό.         

Ο Χριστός αυτοπροσδιορίζεται ως Θύρα…«Εγώ είμαι η θύρα. Αν κανείς περάσει από μένα θα σωθεί και θα μπαίνει και θα βγαίνει και θα βρίσκει βοσκή» (Ιω 10,9), και αυτό, διότι ο Χριστός είναι ο μοναδικός Σωτήρας, ο μοναδικός Μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Η Αγία Θύρα παραπέμπει, επίσης, στο πέρασμα που ο κάθε χριστιανός καλείται να κάνει στη ζωή του, στο πέρασμα από την αμαρτία στη Χάρη του Θεού και αυτό πρέπει να είναι το πρώτιστο μέλημά του, απαντώντας στο κάλεσμά Του να ζει κοντά του.

Έφθασε η ημέρα να κλείσουμε αυτή τη Θύρα με την ολοκλήρωση του Ιωβηλαίου της Ευσπλαχνίας και οφείλουμε, πρώτα από όλα, να ευχαριστήσουμε το Θεό για αυτό το μεγάλο δώρο που μας έκανε, αφού μας δόθηκε η δυνατότητα να θυμηθούμε και πάλι το ευσπλαχνικό πρόσωπο του Θεού Πατέρα, μέσω του Ιησού Χριστού, ο οποίος ακόμα και επάνω στο Σταυρό, όπως ακούσαμε στο σημερινό Ευαγγέλιο, συνεχίζει να δείχνει ευσπλαχνία.

Μας δόθηκε η δυνατότητα – ελπίζω στον καθένα από εμάς – να γίνουμε περισσότερο ευσπλαχνικοί προς το συνάνθρωπό μας, να συμμετέχουμε σε προσκυνήματα, να συνειδητοποιήσουμε και πάλι την αξία του μυστήριου της συμφιλίωσης, μέσω της εξομολόγησης, να εξασκήσουμε τα υλικά και πνευματικά έργα της ευσπλαχνίας. Αλλά, όσα θετικά και αν απαριθμήσουμε, δεν μπορούμε να εξαντλήσουμε τα πνευματικά οφέλη που δεχτήκαμε, γιατί αυτά δεν καταμετρώνται, και τα ξέρει μόνο ο Κύριος, εκείνος που εμπνέει στις καρδιές μας την αγάπη προς εκείνον και προς τον πλησίον μας.

Ολοκληρώθηκε, λοιπόν, το Ιωβηλαίο έτος της Ευσπλαχνίας και μπορεί να ρωτήσει κανείς: «Τι  άφησε στις καρδιές μας;»    

Πιστεύω ότι πολλοί από εμάς, Αδελφοί μου, κατανοήσαμε το μήνυμα αγάπης του Θεού και ανακαλύψαμε το αληθινό πρόσωπό του, όπως μας το αποκάλυψε ο Ιησούς Χριστός, δηλαδή έναν Πατέρα που αγαπά και ευσπλαχνίζεται. Καταλάβαμε ότι «Το όνομα του Θεού είναι Ευσπλαχνία». Τι το πιο σημαντικό από αυτό;!

Όμως, η εκδήλωση της ευσπλαχνίας του Θεού δεν τελειώνει με το κλείσιμο της Θύρας, γιατί ενώ κλείσαμε τη «Θύρα της Ευσπλαχνίας» στον Καθεδρικό αυτό Ναό, παραμένει πάντα ανοικτή η θύρα της ευσπλαχνίας στην καρδιά μας. Σε αυτό μας καλεί και ο Ιησούς στο σημερινό Ευαγγέλιο.

Ο Ιησούς αποκαλύπτει το μυστήριο της Βασιλείας του κυρίως κατά τις ημέρες του Πάθους του, με αποκορύφωμα τον σταυρικό του θάνατο, όπου με τα χέρια του ανοιχτά πάνω στο Σταυρό, σαν να θέλει να μας αγκαλιάσει, να μας συγχωρέσει και μας υποδέχεται στη Βασιλεία του, όπως τον καλό ληστή, αποκαλύπτοντας ότι η Βασιλεία του δεν είναι αυτού του κόσμου.

Νέοι και νέες μου, κοιτάξτε τον σταυρωμένο!! Αυτός είναι ο Βασιλιάς του Σύμπαντος που σήμερα εορτάζουμε. Δεν μοιάζει με τον Βασιλιά που περίμεναν οι άνθρωποι εκείνης της εποχής, δεν μοιάζει με τους Ηγέτες και τους Βασιλείς των σημερινών Κρατών, είναι ένας Βασιλιάς πράος, ταπεινός, ευσπλαχνικός, ένας Βασιλιάς υπηρέτης του λαού του, ένας Βασιλιάς όλος αγάπη, πιστός στη διδασκαλία του, η οποία συμπυκνώνεται στην εντολή του για την αγάπη προς τον πλησίον.

Στο σημερινό, λοιπόν, Ευαγγέλιο, συναντάμε τον Ιησού στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής του: στο Σταυρικό του Θάνατο, όπου και εκεί, στην ύστατη στιγμή της επίγειας ζωής του, μας δίνει παράδειγμα υπακοής, ταπεινότητας, ευσπλαχνίας, και η τελευταία πράξη ευσπλαχνίας του Ιησού είναι η συγχώρηση του καλού ληστή, δηλαδή η συγχώρηση όλων μας. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Ιησούς, με την υπόσχεσή του προς τον καλό ληστή, προς αυτόν τον άνθρωπο που έσφαλλε στη ζωή του και στις τελευταίες στιγμές του εμπιστεύεται αυτόν, τον οποίο, άλλοι κάτω από το Σταυρό κοροΐδευαν και προκαλούσαν: «Αν είσαι ο Χριστός, Βασιλιάς, σώσε τον εαυτό σου και εμάς». Προς αυτόν, λοιπόν, τον αμαρτωλό, που μετανιωμένος τον ικέτευσε: «Ιησού, θυμήσου με όταν έλθεις στη Βασιλεία Σου», ο Ιησούς έδωσε την υπόσχεση με την οποία ολοκλήρωσε την αποστολή του: «Αλήθεια σου λέω, σήμερα θα είσαι μαζί μου στον παράδεισο!», δηλαδή στη Βασιλεία του.

Η συμπεριφορά του Ιησού προς τον καλό ληστή, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η σύνθεση και η ολοκλήρωση της δικής του αποστολής της αγάπης και της προτίμησης προς τους αμαρτωλούς και τους μετανοημένους.

Ο Χριστός, Αδελφοί μου, νέοι και νέες, είναι το κέντρο της ιστορίας της ανθρωπότητας, ο Βασιλιάς του Σύμπαντος κόσμου και πρέπει να είναι το κέντρο της ιστορίας του κάθε ανθρώπου. Μόνο σε Εκείνον μπορούμε να εναποθέσουμε τις χαρές και τις ελπίδες μας, τις αγωνίες και τα προβλήματά μας, έχοντας τη σιγουριά ότι θα μας εισακούσει και θα μας ευσπλαχνιστεί. Διότι, όταν ο Ιησούς είναι στο κέντρο της ζωής μας, ακόμα και οι στιγμές, οι πιο σκοτεινές της ύπαρξής μας, φωτίζονται και γεννιέται η ελπίδα μέσα μας.

Σκέφτομαι  εσάς αγαπητοί μου νέοι  και  νέες.  Εσάς, που είστε οι νεότεροι μαθητές του Ιησού και καλείστε τώρα να κάνετε τις επιλογές της ζωής σας. Εσάς, ειδικά, τα λόγια του Ιησού πρέπει να αγγίξουν την καρδιά σας και να καθορίσουν τη ζωή σας. Η ζωή έχει νόημα και ομορφιά, όταν έχει μέσα της τη διάσταση της προσφοράς και της αγάπης. Και η προσφορά και η αγάπη, το δόσιμο και η ανιδιοτέλεια,  έχουν πολλές διαστάσεις. Παράδειγμά σας ας είναι ο Βασιλιάς μας, ο Ιησούς Χριστός, που θυσιάστηκε από αγάπη για εμάς και χάρισε σε όλη την επίγεια ζωή του μόνο αγάπη, ευσπλαχνία και συγχώρηση. Αλήθεια… τι πραγματικά αξίζει στη ζωή σου ? Τι σου γεμίζει αληθινά τη ζωή? Τι αξίζει να το ζήσεις? Το έχεις σκεφτεί?

Νομίζω ότι η απάντηση είναι απλή: Τα μεγαλύτερα αγαθά στη ζωή, αυτά που της δίνουν νόημα και ομορφιά, είναι η πίστη στον  Ιησού και η  προσφορά προς τον πλησίον. Η πίστη στον Ιησού από  την οποία απορρέει η αγάπη, η αλληλεγγύη, η προσφορά, η ευσπλαχνία προς τον πλησίον, που με τη σειρά τους γεμίζουν την καρδιά και τη ζωή μας με ειρήνη και χαρά. Αυτό είναι το νόημα της ζωής κάθε χριστιανού.  Αμήν.»

Μετά το τέλος της Θείας Ευχαριστίας, όλοι οι έφηβοι και οι νέοι συμμετείχαν σε πάρτυ με εκπλήξεις που ετοίμασαν στην ιστορική αίθουσα του Αγίου Αλοισίου, τα στελέχη της Επιτροπής για την Νεολαία. Αναμφίβολα η συγκεκριμένη τελετή ήταν από τις «δυνατές» σε μηνύματα, που έχουν προετοιμαστεί, και που φέρνουν πιο κοντά στο Χριστό τα μέλη της τοπικής μας Εκκλησίας, συναγμένα γύρω από τον ποιμένα της, που είναι ο Επίσκοπος.

Σπεράντζα Δουράτσου

Πηγή episkopisyrou.gr

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s